نیچه میگفت: اینکه اینقدر میگویند حقیقت، حقیقت، چه کسی این را در نظر ما اینقدر مقدس کرده است؟ هیچ توجه پیدا کردهاید که اولاً حقیقت را پیدا کردن هیچ ضرورت ندارد و ثانیاً اگر حقیقت را پیدا کردید، دیگر نمیتوانید زندگی کنید! مثالی که او میزد این بود: اگر دختر خیلی زیبایی که به خواستگاری او رفتهاید، خداوند چشمی به شما بدهد که هفتاد سال دیگرش را ببینید، فوری برمیگردید، خیلی خوب است که نمیبینید، اگر سرنوشت او را میدیدید اصلاً به خواستگاری او نمیرفتید. حقیقت بهگونهای است که نمیتوان با آن زندگی کرد.
استاد مصطفی ملکیان – تاریخ فلسفه غرب، جلد ۳
