برای نیچهای که یک بار گفته: «این زندگی بود؟ باشد، پس یک بار دیگر!» و برای ابر انسانش که اگر فرصت زندگی بارها و بارها و تا ابد به یک شکل به او پیشکش شود، قادر است بگوید: «آری، آری، به من دهیدش. این زندگی را خواهم گرفت و درست به همان شکل خواهم زیست.»، زندگی چیز دیگری است. ابَر انسانِ نیچه، به سرنوشتش عشق میورزد، او فردی است که بر نیاز تخدیرکنندهی خویش به هدفی ماورایی چیره میشود. به گفته نیچه، هرگاه انسانی چنین کند، به ابَر انسان بدل خواهد شد، به روحی فلسفی که نمایندهی مرحلهی والاتر تکامل بشری است.
اروین دیوید یالوم
باسلام لطفا راجع به ترس وخود ناباوری بنویسید.سپاس
http://behdashtravan.com/%D8%B9%D8%B2%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%81%D8%B3-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F/
این مطلب رو بخونید