مقالات کمالگرایی | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/tag/کمالگرایی/ Thu, 29 Nov 2018 21:10:18 +0000 fa-IR hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.8.2 https://behdashtravan.com/wp-content/uploads/2017/09/cropped-logo-32x32.png مقالات کمالگرایی | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/tag/کمالگرایی/ 32 32 موانع خودشکوفایی https://behdashtravan.com/%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b9-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b4%da%a9%d9%88%d9%81%d8%a7%db%8c%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b9-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b4%da%a9%d9%88%d9%81%d8%a7%db%8c%db%8c/#respond Sun, 10 Feb 2019 11:30:20 +0000 http://behdashtravan.com/?p=4113 کمالگرایی موانع خودشکوفایی کم نیستند اما یکی از مهم‌ترین آنها کمالگرایی است. خودشکوفایی با کمال‌گرایی رابطه عکس دارد و متضاد خودشکوفایی است.  کمال‌گرایی در دوران اولیه زندگی کودک، شکل می‌گیرد. وقتی والدین کودک خود را اقتدارطلب می‌دانند، از کودک انتظار کمال‌گرایی دارند. درست همان انتظاری که از خود دارند، این‌گونه معیارهای انعطاف‌ناپذیر از والدین به …

The post موانع خودشکوفایی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> کمالگرایی

موانع خودشکوفایی کم نیستند اما یکی از مهم‌ترین آنها کمالگرایی است. خودشکوفایی با کمال‌گرایی رابطه عکس دارد و متضاد خودشکوفایی است.  کمال‌گرایی در دوران اولیه زندگی کودک، شکل می‌گیرد. وقتی والدین کودک خود را اقتدارطلب می‌دانند، از کودک انتظار کمال‌گرایی دارند. درست همان انتظاری که از خود دارند، این‌گونه معیارهای انعطاف‌ناپذیر از والدین به کودکان منتقل شده و به بخشی از معیارهای درونی کودک تبدیل می‌شود. این‌گونه برتری‌طلبی و اقتدارطلبی بسیار سریع در درون فرد رشد می‌کند و یک دایرهای بسته و غیر قابل گریز، شکل می‌گیرد که در آن فرد به دنبال کمال‌گرایی است تا احساس بی‌کفایتی را در خود از بین ببرد. در این مطلب از سایت آسان دنت درباره‌ی خودشکوفایی و عوامل خودشکوفایی صحبت می‌کنیم.

قدرت و خودشکوفایی

قدرت‌طلبی، محدودیت‌های موجود در دنیای واقعی را نادیده می‌گیرد. قدرت‌طلبی از یک سطح ابتدایی ساختار شخصیتی ناشی می‌شود. در روابط درونی بین سطح اشتیاق و سطح واقعی موفقیت، جنبه‌های ناخوشایندی وجود دارد و به احتمال زیاد باعث نومیدی و به‌طورکلی متوقف شدن تلاش‌های جهت‌دار می‌شود. بنابراین «کمال‌گرایی روان رنجورانه» با قدرت‌طلبی سازگار است. کمال‌گرایی اصل خود تخریبی را در بطن تعریف خود دارد. چون اهداف را غیرقابل دسترسی می‌داند. این‌گونه کمال‌گرایی، جای موفقیت‌های واقع‌بینانه و خودشکوفایی را می‌گیرد. از این‌که کمال‌گرایی به‌طورکلی امکان ارضاء شدن را از بین می‌برد، احساس بی‌کفایتی در عمل، با شکست‌های پی‌درپی تقویت می‌شود و حس برتری بودن به‌این‌ترتیب در جهت خدشه‌دار کردن نفس، فعال می‌شود و عوامل رسیدن به خودشکوفایی را از بین می‌برد.

الگوهای که جز موانع خودشکوفایی هستند

الگویی که خلاقیت را خدشه‌دار می‌کند و جز موانع خودشکوفایی حساب می‌شود، این است که شخصی اقتدارطلب، خود را از طریق نابود کردن آن چه به پایان رسانده است و از طریق «دوباره آغاز کردن» کنترل می‌کند. نابودی کار نیمه‌تمام، بر اساس ارزیابی دقیق انجام نمی‌شود، بلکه از روی عادت و به طور غیرمنطقی صورت می‌گیرد. کمال‌گرایی باعث می‌شود، شخصی از فرصت‌های واقعی و فوری برای پایان رساندن یک کار خلاق، روی‌گردان شود و خودشکوفایی را به تعویق بیندازد. یادمان نرود که خودشکوفایی یکی از مهمترین مولفه‌های بهداشت روان می‌باشد.

وقتی استفاده از تعطیلات میسر می‌شود و شخصی چند هفته فرصت برای تعطیلات دارد، فرد کمال‌گرا، اغلب برای خود، کارهای پراکنده و بی‌اهمیت یا غیرمنطقی که تمام زمان تعطیلاتش را پر می‌کند دست‌وپا می‌کند و مانع از ارزیابی توانایی‌های واقعی خود می‌شود. فرد کمال‌گرا نمی‌تواند افشا شدن کمبودها و نقاط ضعف خود را تحمل کند. او از خودشناسی و خودشکوفایی اجتناب نماید. مقاومت در مقابل خودشناسی به شدت توانایی خلاقی را خدشه‌دار می‌کند. ذخایر غنی دیده‌های خلاق در اعماق روح نهفته‌اند و ترس درونی از دسترسی بلامانع به این منبع مستعد و نبوغ شخصی، قدرت‌های شخصی را کاهش می‌دهد. ترس از شکست نیز یکی در از موانع خودشکوفایی است

غریزه و خودشکوفایی

منطق در واقع به فرایندهای هشیار توجیه عملی کمک می‌کند، اما کمک‌های ناهشیار به آنچه برای خلق حیاتی است و ما اغلب آن را «غریزه» می‌نامیم، بسیار متعدد و مهم هستند. هر کس دسترسی نسبتاً سریع به تفکری که منطقی است نداشته باشد، در تلاش‌های خلاق از یک امتیاز بزرگ محروم است. خصوصیات کشف نشده‌ی نفس در اعماق وجود نهفته‌اند و هرکس از روی عادت از خودشناسی روی‌گردان باشد، خود را از این خصوصیات مهم و فرصت‌هایی که برای خود شکوفایی وجود دارد، محروم می‌کند.

افراد قدرت‌طلب

افراد اقتدارطلب «هر چیز را که از فرد دیگری ناشی می‌شود، نادیده می‌گیرند» و هرگونه پیشنهاد را اهانت تلقی می‌کنند. هر انتقادی، هر چند سازنده، به شدت فرد کمال‌گرا را تهدید می‌کند و باعث شکل‌گیری خشم شدیدی در درون او می‌شود و این خشم در نهایت بر مشکلات او می‌افزاید. او برای دفاع از خود با مشکلات بیشتری به تصویر بزرگ نمای خود که هورنی روان‌شناس معروف آن را «نفس باشکوه» و آدلر «عقده برتری» نام نهاده‌اند، متوسل می‌شود.

این‌گونه ادعای متکبرانه و خود مقتدر پنداری، از قدرت واقعی سرچشمه نمی‌گیرد، بلکه از احساس ضعف ناشی می‌شود. تأکید روی غرور، نیاز به رسیدن به کمال، اکراه در نگرش واقع‌بینانه به خویش به عنوان انسانی نقایص طبیعی همه‌ی انسان‌ها را دارد. همه به ظهور یک نگرش غلط نسبت به خود کمک می‌کنند و در نتیجه مشکلات فرد را در مواجه‌شدن با خود افزایش داده و او را از بقیه جهان منزوی می‌کنند. قدرت‌طلبی توانایی تشخیص حقیقت را از بین می‌برد.

نگرش بزرگ‌نما از خود، جلوه‌ی دیگری پیدا می‌کند تا مانع از بروز خطر برای پندار از خود شوند. تا زمانی که ذهن شخص به اعمال قدرت مشغول است، نگرش منطقی بی‌فایده است. شخص سلسله وقایعی را پیش‌بینی می‌کند که در آنها تمام منطق بی‌فایده است. قدرت‌طلبی و جاه‌طلبی، واقع‌بینی را نیز از بین می‌برد. وقتی نیازهای جسمی و نیاز قدرت‌طلبی اهداف انسان را هدایت کنند، غریزه همیشه به یاری او می‌آید. درصورتی‌که وقتی قدرت‌طلبی در حد افراط داشته باشد، غریزه سرکوب می‌شود و طمع شخص برای مادیات ممکن است، بی‌انتها و درعین‌حال بی‌نتیجه و بدون امید برای ارضاء باشد. به خاطر قدرت‌طلبی، نیازهای منطقی به درجات اهمیت پایین‌تر سقوط می‌کنند.

منبع

asandent

The post موانع خودشکوفایی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b9-%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%b4%da%a9%d9%88%d9%81%d8%a7%db%8c%db%8c/feed/ 0 کمال‌گرایی، ایده‌آل‌طلبی یا پرفکشنیسم چیست؟ https://behdashtravan.com/%da%a9%d9%85%d8%a7%d9%84%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%db%8c%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%81%da%a9%d8%b4%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/ https://behdashtravan.com/%da%a9%d9%85%d8%a7%d9%84%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%db%8c%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%81%da%a9%d8%b4%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/#respond Sun, 23 Sep 2018 11:30:21 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3948 کمال‌گرایی (perfectionism – پرفکشنیسم) شاید در معنای عام صفتی پسندیده به نظر برسد اما از نظر روان‌شناسانه، کمال‌گرایی بی‌دلیل و بیش‌ازحد یک مشکل و اختلال روانی محسوب می‌شود که نشانه‌هایی همچون استانداردهای سطح بالا، سخت‌گیری، نتیجه‌گرایی و … دارد. کمال‌گرایی چیست؟ آیا شما کمال‌گرا هستید؟ آیا شما تشنه یک استاندارد بی‌نقص در شغلتان هستید؟ آیا …

The post کمال‌گرایی، ایده‌آل‌طلبی یا پرفکشنیسم چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> کمال‌گرایی (perfectionism – پرفکشنیسم) شاید در معنای عام صفتی پسندیده به نظر برسد اما از نظر روان‌شناسانه، کمال‌گرایی بی‌دلیل و بیش‌ازحد یک مشکل و اختلال روانی محسوب می‌شود که نشانه‌هایی همچون استانداردهای سطح بالا، سخت‌گیری، نتیجه‌گرایی و … دارد.

کمال‌گرایی چیست؟

آیا شما کمال‌گرا هستید؟ آیا شما تشنه یک استاندارد بی‌نقص در شغلتان هستید؟ آیا شما احساس می‌کنید برای هر چیزی باید بی‌نقص باشید؟ حتی اگر این بی‌نقص بودن به سلامت شما آسیب بزند باز هم آن را می‌پذیرید؟

کمال‌گرا کسی هستید که هر استانداردی کمتر از بی‌نقصی را نمی‌پذیرد. در روانشناسی کمال‌گرایی ویژگی شخصیتی است که این‌گونه تعریف می‌شود: تلاش افراد برای عملکردی با استاندارد بسیار بالا به‌طوری‌که کاملاً بی‌نقص باشد و با ارزیابی سنگین بر روی خود و دیگران همراه می‌شود. برای یک فرد کمال‌گرا هر چیزی که کمتر از حد کمال باشد، غیرقابل‌قبول است.

آیا شما کمال‌گرا هستید؟

در این مقاله به ۱۱ نشانه افراد کمال‌گرا اشاره می‌کنیم که می‌توانید با آن، سطح کمال‌گرایی‌تان را بسنجید.

۱- افراد کمال‌گرا هیچ جایگاهی برای خطا در نظر نمی‌گیرید.

زمانی که یک اشتباه ببینید اولین نفری هستید که سریعاً به دنبال اصلاح آن خواهید رفت.

۲- شما رفتار خاص و منش خاصی دارید که بر اساس آن کارها باید به سرانجام برسند.

بسیاری از اوقات افراد به شما توجه نمی‌کنند چرا که روش‌هایی بسیار خاص و ویژه را برای به سرانجام رساندن کارهایتان در نظر می‌گیرید. اگر چیزی از روش شما خارج شد و از استانداردهای شما کمی منحرف گشت آن را نخواهید پذیرفت. از این رو، به سختی می‌توانید افراد صحیحی را برای همکاری انتخاب کنید چرا که دیگران فکر می‌کنند کار کردن با شما بسیار مشکل است.

۳- شما از روش صفر و صدی استفاده می‌کنید.

بدین معنا که یا یک کار کامل و بدون نقص انجام می‌شود و یا اگر در سطحی کمتر از تکامل به سرانجام برسد فایده‌ای ندارد.

۴- برای شما همه چیز به نتیجه نهایی بر می‌گردد.

برای شما اهمیتی ندارد که چه اتفاقی در روند یک کار می‌افتد و بهای پرداخت‌شده برای رسیدن به یک هدف چه بوده است. شما فقط می‌خواهید مطمئن شوید که نتیجه نهایی به دست می‌آید در غیر این صورت احساس عصبانیت می‌کنید. در این صورت باید با ترفندهای کنترل عصبانیت نیز آشنا شوید.

۵- به شدت به خودتان سخت می‌گیرید.

هرزمانی که اتفاق ناگواری بیفتد به شدت به خودتان سخت می‌گیرید و خودتان را مواخذه می‌کنید. اهمیتی ندارد که مشکل به وجود آمده اشتباه شما بوده و یا یک اتفاق ساده بوده که به شما هم ربطی نداشته است، شما در هر حال خودتان را محکوم می‌کنید و احساس بسیار بدی در مدت طولانی به خودتان خواهید داشت.

۶- زمانی که به اهدافتان نمی‌رسید افسرده می‌شوید.

زمانی که کارها طبق پیش‌بینی‌تان جلو نمی‌رود به شدت افسرده می‌شوید. همیشه در ذهنتان این سؤال می‌چرخد: آگه نشه چی؟ مهم‌تر از همه شما احساس می‌کنید که اگر چیزی بی‌نقص به پایان نرسد بی‌بروبرگرد اشتباه شماست.

۷- استانداردهای سطح بالایی دارید.

زمانی که تصمیم می‌گیرید کاری را انجام دهید، اهداف سطح بالا در نظر می‌گیرید. گاهی اوقات این اهداف باعث می‌شود تا شما دچار اضطراب بی پایان شوید. شما در این حالت به آب‌وآتش می‌زنید تا به اهداف مد نظرتان برسید. زمانی که رسیدن به اهدافتان با تأخیر مواجه شد عقب می‌کشید و به این نتیجه می‌رسید که نمی‌توانید به آنان دست یابید.

۸- موفقیت برایتان هیچ‌وقت کافی نیست.

هر کاری که انجام می‌دهید، احساس می‌کنید چیزی بالاتر از آن برای به‌دست آوردن وجود دارد. زمانی که به عنوان مثال X را به‌دست آورید احساس می‌کنید باید ۲X را به‌دست آورید و زمانی که ۲X را به‌دست می‌آورید، می‌خواهید به ۵x برسید. فراتر از تمایل به بهتر شدن این است که شما بسیاری از اوقات اگر نتوانید به هدف بالاتری برسید احساس ناراحتی می‌کنید. شما به‌ندرت در شرایط کنونی احساس رضایت می‌کنید و به دنبال اتفاقات بهتری می‌گردید.

۹- کارهایتان را به تعویق می‌اندازید به خیال این که بتوانید زمان درستی را برای آن کار پیدا کنید.

شما همیشه به دنبال پیدا کردن زمان صحیح برای کارکردن روی اهدافتان هستید. به‌عبارت‌دیگر می‌خواهید زمانی کارتان را آغاز کنید که آماده هستید و می‌توانید بهترین کیفیت و عملکرد خود را به نمایش بگذارید. با این حال این وضعیت آمادگی کامل شاید هیچ موقع به وجود نیاید. دلیل این که می‌گوییم شاید این زمان هیچ‌وقت به وجود نیاید این است که شما همیشه منتظرید تا یک کار را به سرانجام برسانید.

۱۰- همیشه به دنبال یافتن خطاهایی هستید که دیگران آن را نمی‌بینند.

شاید این موضوع به جزئی‌نگری بازگردد، در کمال‌گرایی شما به دنبال اشکالات بسیار ریز می‌گردید. گاهی اوقات این اشکالات حقیقی هستند، اما گاهی نیز توهم به شمار می‌آیند.

۱۱- شما معمولاً زمان بسیار زیادی را برای به کمال رساندن و بی‌نقص کردن کارها قرار می‌دهید.

کمال برای شما هدف نهایی است. برای شما غیرعادی نیست که از خوابتان، زمان شخصیتان و سلامتی‌تان برای رساندن سطح کاری‌تان به بالاترین حد ممکن بزنید.

آیا شما خود را انسانی کمال‌گرا می‌دانید؟ نشانه‌های دیگر کمال‌گرایی چیست؟ دیدگاه‌های خود را با مخاطبان مجله بهداشت روان در میان بگذارید.

خواندن مقاله احتلال شخصیت وسواسی جبری که ارتباط مستقیمی با این ویژگی دارد، خالی از لطف نیست.

منبع

برگرفته از: personalexcellence

گروه روانشناسی ستاره

The post کمال‌گرایی، ایده‌آل‌طلبی یا پرفکشنیسم چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%da%a9%d9%85%d8%a7%d9%84%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%db%8c%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%81%da%a9%d8%b4%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/feed/ 0 خودتخریبی https://behdashtravan.com/%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%aa%d8%ae%d8%b1%db%8c%d8%a8%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%86%d8%b9-%d8%b4%da%a9%d9%88%d9%81%d8%a7%db%8c%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%aa%d8%ae%d8%b1%db%8c%d8%a8%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%86%d8%b9-%d8%b4%da%a9%d9%88%d9%81%d8%a7%db%8c%db%8c/#respond Sun, 17 Jun 2018 10:30:51 +0000 http://behdashtravan.com/?p=2883 طبیعی است که هر انسانی بخواهد موفق شود و با به کار گرفتن استعدادهایش به خودشکوفایی برسد. با این حال، بسیاری از انسان‌ها در زندگی باعث شکست خود می‌شوند. آنها خودتخریب‌گرها هستند. بعضی از مردم بزرگ‌ترین دشمن خودشان هستند و همیشه در حال گستردن دام‌هایی هستند که سرانجام خود در آنها گیر می‌افتند. این مسئله …

The post خودتخریبی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> طبیعی است که هر انسانی بخواهد موفق شود و با به کار گرفتن استعدادهایش به خودشکوفایی برسد. با این حال، بسیاری از انسان‌ها در زندگی باعث شکست خود می‌شوند. آنها خودتخریب‌گرها هستند. بعضی از مردم بزرگ‌ترین دشمن خودشان هستند و همیشه در حال گستردن دام‌هایی هستند که سرانجام خود در آنها گیر می‌افتند. این مسئله هیچ ارتباطی به هوش ندارد. خودتخریب‌گرها معمولاً انسان‌های بسیار باهوشی هستند، اما فقط بخش کوچکی از قدرت تفکر خود را در جهت فعالیت‌های سازنده به کار می‌گیرند. بیشتر استعداد و خلاقیت آنها صرف خنثی کردن فعالیت‌های از پیش برنامه‌ریزی‌شده و در نهایت آماده شدن برای روبه‌رو شدن با شکست می‌شود. از طرف دیگر خودتخریبی هیچ ارتباطی با سلامت روانی ندارد. با اینکه خودتخریبی با درک انسان از خود به عنوان یک مخلوق منطقی در تضاد است، اما خودتخریب‌گرها معمولاً انسان‌هایی کاملاً منطقی و بهنجار هستند.

خودتخریبی چیست و چه نشانه‌هایی دارد؟

دکتر کارل آبراهام اولین روانکاوی بود که به وجود تلاش‌های خودتخریبی در موقعیت‌های بالینی پی برد. زیگموند فروید نیز اصطلاح «واکنش منفی نسبت به درمان» را در مورد این پدیده‌ی عجیب به کار برده است. فروید می‌گوید درست در زمانی که همه‌ی شواهد حاکی از آمادگی بیمار برای بهبود است، این افراد در مرحله‌ی مداوا به طرز عجیبی واکنش منفی نشان داده‌اند. اسناد تاریخی در مورد خودتخریبی به هزاران سال پیش برمی‌گردد. تخریب خود و دیگران معمولاً در ادبیات دینی با استعاره‌ی «شیطان» و «نیروی شیطانی» بیان شده است. عنصر مشترک در تمام الگوهای خودتخریبی این است که «فرد به انجام کاری مبادرت می‌ورزد که برای خودش زیان‌آور است.»

دکتر ساموئل جی. وارنر، روان‌شناس بالینی، پانزده سال به پژوهش در زمینه‌ی خودتخریبی و خودویرانگری پرداخت. در این مقاله به یافته‌های وی در مورد «الگوهای خودتخریبی» در کتابش با عنوان «خودشکوفایی و خودتخریبی: نیروهای نهفته درونی را شکوفا کنیم» (ترجمه ثریا پاک‌نظر، انتشارات گام نو) می‌پردازیم. با آشنایی با این الگوها و علائم می‌توانیم دام‌هایی را که در مسیر رشد و شکوفایی خود چیده‌ایم، شناسایی و از آنها اجتناب کنیم. باید توجه کرد که خودتخریبی دارای شدت و ضعف است و تمام این الگوها شاید به طور همزمان در یک فرد وجود نداشته باشد. از طرف دیگر هر فرد عادی نیز ممکن است به طور مقطعی برخی از این نشانه‌ها را در خود احساس کند. با مرور این الگوها و میزان ثبات و شدت آنها، می‌توانیم به طور کلی از میزان خودتخریبی خویش آگاه شویم.

۱. خودتخریب‌گرها دیگران را عامل شکست خود می‌دانند

انسان‌ها وقتی به دلایل شکست خود در بعضی از جنبه‌های زندگی می‌اندیشند، معمولاً نقش مؤثر نیروهای درونی در به ثمر رساندن شکستشان را نادیده می‌گیرند و اغلب برای تبرئه کردن خود از بار ملامت‌ها، تصور زیرکانه‌ای از دلایل «خوب» و منطقی برای شکست‌های پی‌درپی خود در زندگی دارند. یک دانش‌آموز، معلم خود را بی‌کفایت می‌داند. یک هنرمند، رشته‌ی هنری‌اش را ملامت می‌کند. یک مدیرعامل جوان سازوکارهای اداری غیرقابل نفوذ و دست و پاگیر را مقصر می‌داند. به‌این‌ترتیب همه‌ی این افراد دلایل شکستشان را در عوامل خارجی می‌بینند. با این حال، مطالعه‌ی عمیق در موقعیت‌های زندگی این افراد اغلب نشان می‌دهد که علت اصلی شکست آنها در بیشتر موارد از درون خودشان ناشی می‌شود. اغلب این افراد نمونه‌های بارز خودتخریب‌گرهای زیرک هستند.

۲. خودتخریبی با اندوه و افسردگی همراه است

این افراد اغلب به دلیل داشتن گرایش‌های خودتخریبی به شدت زجر می‌کشند. احساس حقارت و اندوه پنهانِ ناشی از محدودیت‌های شغلی و شکست‌های دیگر در زندگی، اغلب برای آنها مشکلات دشواری می‌آفریند. وقتی در صدد استفاده از قدرت خلاق خود برمی‌آیند، اغلب دچار افسردگی می‌شوند و این حالت را «خستگی» توصیف می‌کنند. با وجود اینکه فرد میل به دست یافتن به موفقیت دارد اما درعین‌حال در لحظه‌ای که باید از استعداد و قدرت خلاق خود استفاده کند، افسرده می‌شود و توان لازم را از دست می‌دهد.

۳. خودتخریب‌گرها احساس نیاز به رنج کشیدن دارند

آنها معمولاً نیاز به رنج کشیدن دارند و از هر فرصتی برای رسیدن به شکست و بیچارگی مطلق، بهره می‌برند. با اینکه این موضوع ممکن است پیچیده و عجیب به نظر برسد، اما درست در لحظه‌ای که فرد خودتخریب‌گر احساس بیچارگی می‌کند، اگر به چشمانش نگاه کنید، متوجه می‌شوید که حالت نگاه او اغلب منعکس‌کننده‌ی نوعی احساس پیروزی و نیشخند است. آنها در دل از آسیب رساندن به خودشان به وجد می‌آیند. ظاهراً تجربه‌هایی که به مجازات آنها یا خودتخریبی منجر می‌شود، آنها را ارضا می‌کند. در همین لحظات آنها احساس «رنج بردن» را نیز تجربه می‌کنند. به همین دلیل آزارطلبی یا سادیسم نیز از نمونه‌های بارز خودتخریبی است.

۴. به قابلیت‌ها و استعدادهای خود نگرش منفی دارند و در جهت عکس آنها عمل می‌کنند

نگرش منفی افراد خودتخریب‌گر به قابلیت‌هایشان، دستاوردهای آنان را کاهش می‌دهد. آنها معمولاً هوش و استعداد انجام کارهای مهمی را دارند، اما معمولاً تمایل دارند استعدادهایشان را در جهت عکس به کار بگیرند. آنها معمولاً پی‌درپی شغل‌هایی «نامناسب» برای خود انتخاب می‌کنند و فقط به شغل‌هایی جلب می‌شوند که از آنها نفرت دارند، شغل‌هایی که در حد بسیار ناچیزی استعدادهای آنها را به کار می‌گیرد.

۵. رفتاری خام، وابسته و کودکانه دارند

افراد خودتخریب‌گر اغلب رفتاری بسیار خام و شخصیتی وابسته دارند. تصویری که آنها از خود ارائه می‌دهند، حاکی از عدم توانایی آنها در قبول مسئولیت‌های مهم است. این ظاهر ناتوان به آنها کمک می‌کند تا از درک مسائل واقعی بزرگ‌سالان و خلاقیتِ بارور، دور بمانند. آنها با استفاده از ظاهر نابالغ و وابسته‌ی خود، کسانی را که به آنها وابسته هستند مأیوس می‌کنند. مثلاً مردی وقتی از دست زنش عصبانی می‌شود، دست از کار می‌کشد تا موجب رنجش او را فراهم کند. با اینکه او به هدف خود یعنی آزار دادن همسرش می‌رسد، اما همزمان به خود نیز لطمه می‌زند.

۶. موفقیت‌های خود را بی‌ارزش می‌دانند

خودتخریب‌گرها با اینکه ممکن است از نظر دیگران افراد موفقی جلوه کنند، اما نظر خودشان در مورد دستاوردهایشان کاملاً برعکس است. برای مثال، یک مدیر فروش مستعد از تمام تاکتیک‌های موجود برای گرفتن ترفیع استفاده می‌کند یا یک خانم جوان و زیبا برای جلب خواستگار از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کند، اما ثمره‌ی ترفیع مدیر فروش، در نظر او که مرد فوق‌العاده باهوشی است، پشیزی ارزش ندارد چون او در واقع ترجیح می‌دهد در حرفه‌ی کاملاً متفاوتی کار کند. در مورد آن خانم جوان، گرچه جلب تقاضای ازدواج برای او به آسانی آب خوردن است، اما مرد مورد نظر هرگز به نظر این خانم یک شریک زندگی مناسب نیست. هر دو مورد حاکی از موفق بودن فرد است، اما موفقیتی که برای خود آنها بی‌ارزش است. در طول یک عمر زندگی، مجموعه‌ی تمام این «موفقیت‌ها» برای فرد جز یک شکست بزرگ نیست.

۷. در مورد مسائل مهم زندگی خود تصمیم‌های بسیار بدی می‌گیرند

افراد خودتخریب‌گر اغلب در مورد مسائل اساسی و مهم زندگی خود تصمیم‌های بسیار بدی می‌گیرند. برای مثال، فرد خودتخریب‌گر ممکن است در مورد یک مأموریت طولانی در منطقه‌ای دورافتاده از شهر خود که سال‌های زیادی از زندگی‌اش را به خود اختصاص خواهد داد، به طور جدی فکر کند و سپس آن را بپذیرد و بعدها معلوم شود که این سال‌ها برای خودشکوفایی او بسیار حائز اهمیت بوده‌اند و منطق حکم می‌کرده است که او در آن سالیان در شهر خود بماند. جالب توجه است که او قبل از اتخاذ تصمیمی که به بیهوده سپری شدن چند سال از زندگی‌اش منجر شده است، تمام اطلاعات لازم برای گرفتن یک تصمیم عاقلانه را داشته است اما بنا به دلایلی ناشناخته تصمیم گرفته است گام غلطی بردارد. ارزش این‌گونه انتخاب‌ها را می‌توان چنین خلاصه کرد: موفقیت در زمینه‌های جزئی و شکست در زمینه‌های کلی.

۸. خود را در معرض تحقیر و سوءاستفاده قرار می‌دهند

فرد خودتخریب‌گر همیشه خود را در معرض حقارت و حمله قرار می‌دهد. او در موقعیت‌هایی که بنابر تجربه‌ی قبلی، آسیب‌پذیر بودن جز تمسخر و سوءاستفاده ثمری ندارد، ظاهری بیچاره و رقت‌انگیز به خود می‌گیرد و در موقعیت‌هایی که باید رفتاری هوشمندانه و توأم با سیاست نشان بدهد، مصرانه از خود تصویر آدمی ساده‌لوح ارائه می‌دهد. او اغلب دیگران را به سوءاستفاده از خود تحریک می‌کند. با اینکه می‌داند بعضی از رفتارها ممکن است باعث تحریک دیگران به سوءاستفاده از وی شود، بااین‌حال بر این رفتارها پافشاری می‌کند و در نتیجه از اینکه همیشه مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد، رنج می‌برد.

۹. در استفاده از پول بی‌احتیاط هستند

خودتخریب‌گرها معمولاً در به‌کارگیری منابع مالی خود بی‌احتیاط هستند. اگرچه می‌دانند که در صورت اندوختن پس‌اندازی هر چند اندک زندگی‌شان بسیار شیرین‌تر خواهد شد، به نحوی از کنار گذاشتن مقدار کافی از حقوق خود عاجزند و همیشه خود را در معرض تحقیر طلبکارانشان قرار می‌دهند.

۱۰. کمال‌گرا هستند

خودتخریب‌گرها همیشه مستعد کمال‌گرایی هستند و کمال‌گرایی آنها مستعد شکست است. یک نقاش چند رنگ مختلف را با هم ترکیب می‌کند اما کار مهم دیگری انجام نمی‌دهد، یک نویسنده پشت سر هم صفحات یک نوشته را پاره می‌کند و تا ابد «کارش را دوباره آغاز می‌کند.» یک نوع حس تردید، به بهانه‌ی کمال‌گرایی به تدریج و زیرکانه تمام انرژی و اراده‌ی آنها را سست می‌کند. همیشه کارها را به تعویق می‌اندازند.

۱۱. با خوش‌شانسی و فرصت‌های عالی مشکل دارند

خوش شانسی معمولاً برای افراد خودتخریب‌گر مشکلات دشواری ایجاد می‌کند. وقتی ناگهان یک فرصت مطلوب و مشعوف‌کننده به دست می‌آورند، غالباً به شدت دچار اضطراب و وحشت می‌شوند. یک حسابدار رده‌بالا که درآمدش ناگهان در اثر یک سلسله وقایع پیش‌بینی‌نشده به طرز چشمگیری افزایش می‌یابد و فرصت‌های ترقی زیادی را برایش به ارمغان می‌آورد، ناگهان به وحشت می‌افتد درحالی‌که شکست‌های پی در پی در زندگی هرگز تا این حد او را نگران نکرده است.

۱۲. کارِ سازنده آنها را دچار اضطراب می‌کند

خودتخریب‌گرها به هنگام انجام کارهای واقعاً سازنده، دچار تنش و اضطراب می‌شوند. وقتی اوقات خود را به انجام کارهای بی‌اهمیت می‌گذرانند، کار آنها نسبتاً خوب و رضایت‌بخش است، اما وقتی تصمیم به انجام کارهای مهمی می‌گیرند، شعله‌های اضطراب از درون آنها زبانه می‌کشد. این‌گونه افراد وقتی برای انجام کارهای خلاق برنامه‌ریزی می‌کنند، دچار احساس گناه می‌شوند.

۱۳. در همرنگی با جماعت اهل افراط و تفریط هستند

معمولاً ارزش‌ها و فرهنگ‌های اجتماعی روی افراد فشار زیادی برای همرنگ شدن با دیگران می‌گذارند. بنابراین برای کسانی که اصیل یا متفاوت هستند، خطراتی وجود دارد. اما جوهر زندگی مستلزم آزادی برای متفاوت بودن است. تمام مردم معمولاً از هوش خود برای همرنگ شدن استفاده می‌کنند، اما فقط تا حدی که برای آنها مورد نیاز است. برای خودتخریب‌گرها قضیه به شکل دیگری است. چون آنها معمولاً بدون پایه و اساس منطقی با محیط به مخالفت برمی‌خیزند، وقتی واقعیت‌های دنیای خارج به آنها فشار می‌آورد، غالباً بیش‌ازحد انتظار انعطاف‌پذیر می‌شوند.

افراد خودتخریب‌گر ممکن است نشانه‌های وسواس‌گونه‌ای از همرنگی با جماعت را که در تعارض کامل با مخالفت شدید آنها با زندگی اجتماعی است، بروز بدهند. نیاز افراطی به همرنگ شدن با جماعت و نیاز افراطی به مخالفت با محیط، به طور خودکار و سرسختانه در آنها وجود دارد و به نظر می‌رسد یک نیروی قوی درونی که منطق قادر به شکست یا هدایت آن نیست، به آنها فشار وارد می‌کند. این دو گرایش توأم با وسواس، گاه جای یکدیگر را می‌گیرند و بی‌ثباتی‌های زندگی آنها را افزایش می‌دهند.

۱۴. از شکوفایی استعدادهای خود روی‌گردان هستند

خودتخریب‌گرها از نیاز طبیعی انسان‌ها، یعنی نیاز به رشد، شکوفایی و کنجکاوی طبیعی نسبت به کشف تمام قابلیت‌ها و ابعاد وجود خود در جهان روی‌گردان هستند. آنها به حاشیه‌ها و حیطه‌های کم‌اهمیت هستی خود عقب‌نشینی می‌کنند. حتی اگر تلاش‌های پی‌درپی آنها برای نائل شدن به موفقیت در این حیطه‌های محدود، موفقیت‌آمیز باشد، غریزه‌ی آنها خودتخریبی محسوب می‌شود. اگر یک فروشنده‌ی «موفق» آرزوی نویسنده شدن داشته باشد و برای نویسنده شدن واقعاً هم استعداد داشته باشد، او هنوز در زندگی یک شکست‌خورده محسوب می‌شود.

۱۵. از ارزیابی واقع‌بینانه‌ی زندگی خود گریزان هستند

این افراد معمولاً تمایلی به نگرش واقعی به زندگی خود ندارند و نمی‌خواهند به طور دقیق آن را مورد بررسی قرار بدهند. معمولاً نوعی احساس تهی بودن، ساختگی بودن و نقش بازی کردن دارند. در مواقع پرفشار زندگی، صرفاً وقت و تمایل لازم برای ارزیابی اهداف خود را ندارند. اما گاه وقتی فشار «سروسامان گرفتن» کاهش می‌یابد (معمولاً در دوره‌ی میان‌سالی) و شخص زمان و انرژی لازم برای فکر کردن به موقعیت زندگی خود را دارد، ناگهان به این حقیقت تلخ پی می‌برد که به نحوی از مسیر خود منحرف شده و در یک مسیر غیرمنطقی گام برداشته است.

ناگهان متوجه می‌شود که زندگی او تهی و بی‌معنی است و حتی اگر در این مسیر به موفقیت‌های بیشتر دست یابد، زندگی‌اش در نهایت یک شکست کامل محسوب خواهد شد. او در جوانی فشارهای شدید و دشواری‌های زندگی را تحمل و یک مسیر طولانی مشخص را طی کرده است و ظاهراً در کسب نمادهای «موفقیت» و «امنیت» موفق هم بوده است، اما وقتی فشار اضطراب کاهش می‌یابد و او واقع‌بینانه‌تر به زندگی خود می‌نگرد، تهی بودن این زندگی، سایه‌ای تاریک بر ادامه‌ی مسیر زندگی‌اش می‌افکند.

بهبود خودتخریبی و آثار آن

وقتی‌که ما نسبت به الگوهای خودتخریبی آگاه می‌شویم، تکرار این الگوها به مرور کاهش می‌یابد. نقش فرمانبرداری کورکورانه از این الگوها کاهش و نقش عقل در حاکم بودن بر زندگی افزایش می‌یابد. نیاز انسان به خلاقیت، دیگر با دنیای پرزرق‌وبرق گذشته شرطی نمی‌شود، بلکه دنیای واقعی امروز آن را شرطی می‌کند. وابستگی فرد به دیگران، ابعاد واقع‌بینانه‌تری به خود می‌گیرد و مسائل از حالت اضطراری مرگ و زندگی دوران کودکی خارج می‌شوند. فرد، پوسته‌ی دنیای کوچک جهان کودکی را که در آن، زندگی تقریباً به صورت کامل در ارتباط با والدین معنی دارد، می‌شکافد و پا به عرصه‌ی دنیای دیگری می‌گذارد. درک فضای زندگی افزایش می‌یابد و شفاف‌تر می‌شود. فرد می‌تواند وقایع دنیای خارجی و دنیای درونی احساسات را بهتر تجربه کند.

فرد عادت می‌کند به خویشتن بنگرد، انگار که به شیئی می‌نگرد و از هوش خود در جهت ارزیابی فعالیت‌ها و نفس خود استفاده می‌کند و بر اساس این هوش، به ایجاد تغییر دست می‌زند. قادر است خوشبختی و خوش‌اقبالی را تحمل کند و حتی از آن لذت هم ببرد، بدون آنکه احساس گناه به او دست بدهد. فرد در مسیر فعالیت‌های خودجوش، خلاقانه و خودشکوفایی قرار می‌گیرد.

 

در مورد تفاوت روانکاو با یک روانشناس عادی روی این کلیک کنید و برای آشنایی با نتایج و تاثیر روانکاوی روی این لینک کلیک کنید.

منبع

چطور

The post خودتخریبی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%ae%d9%88%d8%af%d8%aa%d8%ae%d8%b1%db%8c%d8%a8%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%86%d8%b9-%d8%b4%da%a9%d9%88%d9%81%d8%a7%db%8c%db%8c/feed/ 0 موانع شادی – قسمت سوم https://behdashtravan.com/%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b9-%d8%b4%d8%a7%d8%af%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b9-%d8%b4%d8%a7%d8%af%db%8c/#respond Thu, 10 May 2018 10:30:28 +0000 http://behdashtravan.com/?p=2586 رابطه هیجان‌های سازگارانه ولی پریشان‌ساز با شادی ما به‌عنوان گونه‌ای از موجودات زنده به نحوی تکامل یافته‌ایم که برای داشتن برخی هیجان‌های پریشان‌سازمثل اضطراب، افسردگی، حسادت و خشم در برخی شرایط طراحی شده‌ایم، زیرا این واکنش‌ها برای پیشینیان ما سازشی بوده‌اند (باس، ۲۰۰۰). گذشتگان ما هنگام رویارویی با برخی خطرها یا تهدیدها (مثل مارها یا …

The post موانع شادی – قسمت سوم appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]>
این مقاله، قسمت سوم از مقاله “موانع شادی از نگاه روانشناسی مثبت” است. برای مطالعه قسمت اول به لینک زیر مراجعه نمایید.
موانع شادمانی از نگاه روانشناسی مثبت – قسمت اول
این مقاله، قسمت سوم از مقاله “موانع شادی از نگاه روانشناسی مثبت” است. برای مطالعه قسمت دوم به لینک زیر مراجعه نمایید.
موانع شادمانی از نگاه روانشناسی مثبت – قسمت دوم

رابطه هیجان‌های سازگارانه ولی پریشان‌ساز با شادی

ما به‌عنوان گونه‌ای از موجودات زنده به نحوی تکامل یافته‌ایم که برای داشتن برخی هیجان‌های پریشان‌سازمثل اضطراب، افسردگی، حسادت و خشم در برخی شرایط طراحی شده‌ایم، زیرا این واکنش‌ها برای پیشینیان ما سازشی بوده‌اند (باس، ۲۰۰۰). گذشتگان ما هنگام رویارویی با برخی خطرها یا تهدیدها (مثل مارها یا جدا شدن از پدر یا مادر) دچار اضطراب می‌شدند. این امر آنان را برمی‌انگیخت تا از تهدید دوری جویند و زنده بمانند. آنان به هنگامی‌که جایگاه قدرت خود در سلسله‌مراتب اجتماعی یا روابط نزدیک را از دست می‌دادند دچار افسردگی می‌شدند. این امر دیگران را در گروه برمی‌انگیخت که با آنان چالش نداشته باشند و یا به آن‌ها حمله نکنند و لذا زنده می‌ماندند. آنان، همانند ما، وقتی با بی‌وفایی همسر روبه‌رو می‌شدند حسادت را تجربه می‌کردند. این امر آنان را برمی‌انگیخت که هوشیار باشند و از همسر خود حمایت کنند تا این‌که فرزندانشان بتوانند زنده بمانند. آن‌ها هنگامی‌که برای دستیابی به هدف ارزشمندی مثل غذا یا امور جنسی به مانع بر می‌خوردند خشمگین می‌شدند. این آنان را برمی‌انگیخت که مانع را از سر راه خود بردارند و لذا زنده می‌ماندند. ما این میراث هیجان پریشان‌ساز را از پیشینیانمان به ارث برده‌ایم، زیرا برای آنان جنبه‌ی سازشی داشت. به‌این‌ترتیب، همه‌ی ما این پیش‌آمادگی را داریم که در رویارویی با تهدید، احساس اضطراب؛ به دنبال از دست دادن، احساس افسردگی و در واکنش به بی‌وفایی احتمالی، احساس حسادت و در پاسخ به مانع، احساس خشم کنیم. این میراث هیجانی پریشان‌ساز مانع شادی است. پیشرفت‌های حاصل در روان‌درمانی، به‌ویژه درمان‌های شناختی- رفتاری شیوه‌های درمانی نظام‌دار برای اداره هیجان‌های پریشان‌ساز از طریق ایجاد تغییر در نحوه‌ی تفکر، اقدام و اداره‌ی روابط، راه‌هایی را پیشنهاد می‌کنند (کار، ۲۰۰۰؛ ناتان و گرمن، ۲۰۰۲).

برای افسردگی، از شرایط پریشان‌ساز اجتناب کنید. اگر مقدور نبود، توجه خود را به جنبه‌های ناپریشان ساز موقعیت متمرکز کنید. اگر این هم میسر نبود از کسانی‌که موجب ناراحتی شما می‌شوند به‌طور جدی بخواهید به‌نحوی رفتار کنند که فشار روانی کمتری را موجب شوند. اگر احساس می‌کنید که دارید افسرده می‌شوید، تفکر بدبینانه و کمال‌گرایانه را به چالش طلبید و به سراغ شواهدی بروید که به شیوه‌ای خوش‌بینانه به هر موقعیت معنا می‌بخشد. سطح فعالیت خود را با پرداختن به ورزش منظم بالا ببرید و رویدادهایی را برنامه‌ریزی کنید که برایتان برانگیزنده و خوشایند هستند. به‌طور منظم با دوستان نزدیک و اعضای خانواده که می‌توانید برای دریافت حمایت اجتماعی روی آن‌ها حساب کنید، ملاقات داشته باشید.

برای اضطراب، با تفکر تهدیدمدار مبارزه کنید و به جستجوی شواهدی بپردازید که از راه‌های کم تهدید موقعیت‌های پریشان‌ساز را تفسیر می‌کنند. با وارد شدن فعالانه در موقعیت‌هایی که شما را می‌ترسانند و ماندن در آن‌جا برای مدت‌زمانی که اضطرابتان برطرف شود، شجاع بودن را تمرین کنید. زمانی‌که به این چالش‌ها دست می‌زنید از دوستان نزدیک و اعضای خانواده بخواهید از شما پشتیبانی کنند و موفقیت شما را جشن بگیرند. با تمرین مهارت‌های کنار آمدن مانند تجربه‌های آرمیدگی، گوش دادن به موسیقی آرام‌بخش و مانند آن، برای این چالش‌ها آماده شوید.

برای خشم، از موقعیت‌های خشم‌برانگیز دوری‌کنید. اگر مقدور نشد، به جنبه‌های ناپریشان‌ساز موقعیت تمرکز کنید. اگر این حمایت هم میسر نشد قرص و محکم از کسانی‌که با ناراحتی باعث ناراحتی شما می‌شوند بخواهید به شیوه‌ی ملایم‌تر رفتار کنند. اگر احساس کردید که دارید خشمگین می‌شوید، خودتان را از موقعیت کنار بکشید و اجازه بدهید سطح انگیختگی فیزیولوژیکی شما کاهش یابد تا بتوانید مؤثرتر فکر کنید. زیرا وقتی‌که بر اثر خشم، ترس یا هیجان از لحاظ فیزیولوژیکی بسیار برانگیخته‌ایم نمی‌توانیم به نحو مؤثر بیندیشیم. سپس سعی کنید نقطه‌نظر شخص دیگر را بشنوید، بفهمید و با او هم‌دلی کنید. این امر ممکن است به شما امکان دهد دریابید که در اصل موردی برای خشمگین شدن وجود ندارد، یا اگر هم وجود دارد، بهتر می‌توانید راه‌های سازنده‌تری را برای فرونشاندن خشم پیدا کنید.

منبع:

کتاب: روان شناسی مثبت: علم شادمانی و نیرومندی های انسان
نویسنده: آلن کار
مترجم:حسن پاشاشریفی، جعفر نجفی زند ، باقر ثنائی 

مارتین سلیگمن بنیانگذار روانشناسی محسوب می‌شود. بخشی از سخنان جالب او را در این لینک بخوانید.

The post موانع شادی – قسمت سوم appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b9-%d8%b4%d8%a7%d8%af%db%8c/feed/ 0 اختلال شخصیت وسواسی جبری https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b4%d8%ae%d8%b5%db%8c%d8%aa-%d9%88%d8%b3%d9%88%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d8%ac%d8%a8%d8%b1%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b4%d8%ae%d8%b5%db%8c%d8%aa-%d9%88%d8%b3%d9%88%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d8%ac%d8%a8%d8%b1%db%8c/#respond Mon, 18 Sep 2017 11:06:04 +0000 http://behdashtravan.com/?p=1266 اختلال شخصیت وسواسی جبری ، به الگویی از رفتار و افکار کمال‌گرایانه، خشک، بی‌انعطاف و بعضاً متعصبانه اشاره دارد. معمولاً این افراد به‌سختی راضی می‌شوند و گاهی برای رسیدن به یک کمال موهوم دچار رنج شدید می‌شوند و تغییر برایشان از جان دادن سخت‌تر است. حتماً در اطرافتان کسانی هستند که احساس می‌کنند در یک …

The post اختلال شخصیت وسواسی جبری appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> اختلال شخصیت وسواسی جبری ، به الگویی از رفتار و افکار کمال‌گرایانه، خشک، بی‌انعطاف و بعضاً متعصبانه اشاره دارد. معمولاً این افراد به‌سختی راضی می‌شوند و گاهی برای رسیدن به یک کمال موهوم دچار رنج شدید می‌شوند و تغییر برایشان از جان دادن سخت‌تر است. حتماً در اطرافتان کسانی هستند که احساس می‌کنند در یک مسابقه قرار دارند و دائما در تلاش مضاعف هستند. این موضوع شاید در ظاهر یک رفتار سازگارانه باشد اما لذت بردن از لحظه را برای آنها نابود می‌کند.

افراد وسواسی چون از تلاش لذت می‌برند یا اهدافشان را دوست دارند، تلاش نمی‌کنند، آنها تلاش می‌کنند چون مجبورند. اگر چیزی را طبق قانون خشک و بی‌انعطافشان پیش نبرند این جبر درونی خفه‌شان می‌کنند. دغدغه دائم برای رسیدن به کمال ذهنی‌شان، آنها را به انسان‌هایی خسیس، خشک، انعطاف‌ناپذیر، متعصب و گاهی متخاصم (اگر کسی طبق کمال و نظم فکری‌شان عمل نکند، پرخاش گر می‌شوند) تبدیل می‌کند. اعتیاد به‌کار در آنها نیز بسیار شایع است و بعضاً به شکل دردآوری اخلاق مدار هستند. یکی از شایع‌ترین اختلالات در کره زمین، همین اختلال هست. آنها محصول روند پرجنب‌وجوش زندگیِ مدرن هستند.. این افراد دردانه‌های نظام‌های حاکم در قرن ۲۱ هستند. همکلاسی‌هایتان را به خاطر آورید که به خاطر ۱۹ گرفتن، ساعت‌ها گریه می‌کردند و برای این رفتار وسواسی مورد تشویق و تحسین قرار می‌گرفتند! در ادامه بیشتر این الگوی رفتاری را خواهید شناخت.

اختلال شخصیت وسواسی جبری

افراد مبتلا به اختلال شخصیت وسواسی جبری همواره در مورد تمیزی و امور جزئی در زندگی روزمره نگرانی شدید دارند. شاید بتوانید به مواردی در زندگی خودتان فکر کنید که تصمیم‌گیری برایتان خیلی دشوار بود. شاید به مدت چند روز درباره موضوعی نگران بودید، مرتباً بین دو گزینه پس‌وپیش رفتید و فرایند بررسی کردن نقاط قوت و ضعف هر گزینه عذابتان داد. تصور کنید اگر زندگی به همین صورت پیش می‌رفت، چه می‌کردید.

افراد مبتلا به اختلال شخصیت وسواسی جبری احساس می‌کنند با ناتوانی در تصمیم‌گیری فلج شده‌اند. علاوه بر این، افراد مبتلا به اختلال شخصیت وسواسی جبری ، بسیار کمال‌گرا و انعطاف‌ناپذیر هستند و این ویژگی‌ها را به شیوه‌ه ای ناسازگارانه ابراز می‌کنند. آن‌ها در تلاش برای کمال دست نیافتی، اسیر سبک تفکری دیگران می‌شوند و رفتارشان بسیار خشک و انعطاف‌ناپذیر است.

آشفتگی‌ها

آشفتگی افراد مبتلا به اختلال شخصیت وسواسی جبری در نحوه رفتار کردن آن‌ها نیز مشهود است آن‌ها در مورد پاکیزگی و جزئیات نگرانی بیش‌ازحد دارند، تااندازه‌ای که متوجه نمی‌شوند چه چیزی مهم است و چه چیزی نیست. این شیوه، هم برای دیگران آزارنده و هم برای افراد مبتلا به این اختلال بی‌نتیجه است، زیرا کامل کردن یک برنامه را غیرممکن می‌سازد. تمامی جزئیات باید دقیقاً رعایت شده باشند و هنگامی‌که فرد به این جزئیات می‌پردازد، وقت و امکانات خود را از دست می‌دهد. همین‌طور، زندگی روزمره این افراد تحت سلطه نگرانی متعصبانه در مورد برنامه‌ها قرار دارد. برای مثال، آن‌ها از شرکت کردن در یک جلسه خودداری می‌کنند، مگر اینکه رأس ثانیه‌ای که برنامه‌ریزی‌شده است آغاز شود، یااینکه امکان دارد اصرار داشته باشند هرکسی در اتاق به ترتیب حروف الفبا بنشیند.

آن‌ها در مورد زمان و پول خسیس هستند و حتی اشیای فرسوده و بی‌ارزش را احتکار می‌کنند. افراد مبتلا به این اختلال در ابراز هیجان ضعیف هستند و روابط صمیمانه معدودی دارند. اشتغال شدید آن‌ها به‌کار، در این حالت دخالت دارد، زیرا وقت کمی برای فراغت یا معاشرت دارند. زمانی که آن‌ها با دیگران تعامل می‌کنند، به‌قدری خشک هستند که در صورت بروز اختلاف‌نظر، تسلیم نمی‌شوند یا سازش نمی‌کنند. چون آن‌ها در مورد مسائل اجتماعی، مذهبی، و سیاسی تنگ‌نظر هستند، دیگران آن‌ها را بسیار متعصب و زاهد مآب می‌دانند.

تفاوت آنها با افراد سالمِ پرتلاش

به خاطر داشتن این نکته مهم است که بین کسی که سخت‌کوش و منظم است در مورد انجام دادن کارها معیارهای عالی دارد و فردی که به اختلال شخصیت وسواسی جبری مبتلاست، تفاوت و جود دارد. افراد مبتلا به این اختلال بی‌ثمرند، و کمال‌گرایی آن‌ها به‌جای اینکه سازنده باشد خودشکن است. اختلال شخصیت وسواسی جبری یکی از شایع‌ترین اختلال‌های شخصیت است (ویسمن،۱۹۹۳) و در مردان بیشتر از زنان شایع است (گولومب، فاوا، آبراهام، و روزنبام، ۱۹۹۵).

اختلال شخصیت وسواسی جبری Obsessive–compulsive personality disorder OCDP
هنوز یک درصد با ایده‌آل من فاصله داره… من به هیچ دردی نمی‌خورم!!!

 

علل شکل‌گیری

فروید باور داشت که سبک وسواسی بیانگر تثبیت در مرحله مقعدی رشد روانی- جنسی یا برگشته به این مرحله است. بااین‌حال، برداشت نظریه‌پردازان روان پویشی از این اختلال در مقایسه بازمان فروید، تااندازه‌ای پیشرفت کرده است، به‌طوری‌که به عوامل شناختی و تجربیات یادگیری قبلی توجه بیشتری دارند (شاپیرو،۱۹۶۵).

از دیدگاه شناختی – رفتاری، افراد مبتلابه این اختلال درباره کامل بودن و اجتناب از اشتباهات، انتظارات غیرواقع‌بینانه‌ای دارند ( بک و همکاران، ۱۹۹۰، فریمن و همکاران،۱۹۹۰). احساس ارزشمندی خود آن‌ها طوری به رفتارشان بستگی دارد که به آرمان کمال‌گرایی هماهنگ باشد، اگر آن‌ها نتوانند به این آرمان برسند ( که الزاماً باید به آن برسند)، خود را بی‌ارزش می‌دانند. از این نظر، اختلال شخصیت وسواسی جبری بر پایه شیوه مشکل‌آفرین در نظر گرفتن خود استوار است.

به علت ویژگی‌های خاص این اختلال شخصیت، اجرای درمان شناختی – رفتاری کار دشواری است. فرد مبتلا به اختلال شخصیت وسواسی جبری به توجیه کردن عقلانی گرایش دارد (میلون و همکاران،۲۰۰۰)، دائماً اعمال گذشته را بررسی می‌کند، اعمال آینده را با توجه به این موضوع که آیا خطر اشتباه کردن وجود دارد یا نه، در نظر می‌گیرد. درمان شناختی – رفتاری، با تمرکز بررسی کردن فرآیندهای تفکر درمان‌جو، می‌تواند به این گرایش متفکرانه را تقویت کند. درنتیجه، برخی از درمانگران از روش‌های رفتاری سنتی، مانند توقف فکر استفاده می‌کنند- به درمان‌جویان آموزش می‌دهند مقدار زمانی را که در نگرانی فکورانه سپری می‌کنند، کاهش دهند (میلون و همکاران،۲۰۰۰).

ویژگی‌های تشخیصی

این تشخیص برای افرادی مقرر می‌شود که طبق چهار مورد زیر یا بیشتر، به الگوی فراگیر اشتغال ذهنی به نظم ترتیب، کمال‌گرایی، و کنترل ذهنی و میان فردی، به بهای از دست دادن انعطاف‌پذیری، گشاده‌رویی و کارایی عبارت هستند.

  • اشتغال ذهنی به جزئیات، مقررات، نظم، سازمان‌دهی، یا برنامه‌ها، تا بدان حد که هدف اصلی فعالیت از بین می‌رود.
  • کمال‌گرایی‌ای که کامل کردن تکالیف را مختل می‌کند
  • پایبندی شدید به‌کار و بارآوری به‌طوری‌که سرگرمی‌های اوقات فراغت و روابط دوستی نادیده گرفته می‌شود(به علت نیاز مالی نباشد).
  • گرایش به وظیفه‌شناسی افراطی، درستکار بودن، و انعطاف‌ناپذیری درباره مسائل اخلاقی، پاک‌دامنی، یا ارزش‌ها،(به علت فرهنگ یا مذهب)
  • ناتوانی در دور انداختن اشیای فرسوده یا بی‌ارزش
  • اکراه در واگذار کردن تکالیف به دیگران مگر اینکه آن‌ها با روش دقیق انجام دادن کارها موافق باشند
  • شیوه خرج کردن تنگ‌نظرانه در مورد خود و دیگران
  • خشکی و لجاجت

منبع:

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post اختلال شخصیت وسواسی جبری appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b4%d8%ae%d8%b5%db%8c%d8%aa-%d9%88%d8%b3%d9%88%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d8%ac%d8%a8%d8%b1%db%8c/feed/ 0