مقالات ویژگی تشخیصی | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/tag/ویژگی-تشخیصی/ Sun, 25 Aug 2019 06:50:52 +0000 fa-IR hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.8.2 https://behdashtravan.com/wp-content/uploads/2017/09/cropped-logo-32x32.png مقالات ویژگی تشخیصی | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/tag/ویژگی-تشخیصی/ 32 32 اختلال پوست‌کنی https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%be%d9%88%d8%b3%d8%aa%e2%80%8c%da%a9%d9%86%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%be%d9%88%d8%b3%d8%aa%e2%80%8c%da%a9%d9%86%db%8c/#respond Thu, 15 Aug 2019 10:30:20 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3867 اختلال وسواس پوست‌کنی افراد مبتلا به اختلال پوست‌کنی (تشخیص تازه در DSM-5) به‌طور مداوم پوست خود را می‌کَنند. پوست‌کنی می‌تواند از پوست سالم، پوستی که بی‌نظمی‌های خفیف دارد (مثل خال‌ها)، جوش‌ها، پینه‌ها، یا زخم‌ها صورت گیرد. افراد مبتلابه اختلال پوست‌کنی با ناخن یا با ابزارهایی نظیر موچین، پوست این نواحی از بدن را می‌کَنند. این …

The post اختلال پوست‌کنی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> اختلال وسواس پوست‌کنی

افراد مبتلا به اختلال پوست‌کنی (تشخیص تازه در DSM-5) به‌طور مداوم پوست خود را می‌کَنند. پوست‌کنی می‌تواند از پوست سالم، پوستی که بی‌نظمی‌های خفیف دارد (مثل خال‌ها)، جوش‌ها، پینه‌ها، یا زخم‌ها صورت گیرد. افراد مبتلابه اختلال پوست‌کنی با ناخن یا با ابزارهایی نظیر موچین، پوست این نواحی از بدن را می‌کَنند. این افراد وقت قابل‌ملاحظه‌ای، شاید چند ساعت در روز را صرف پوست‌کنی می‌کنند. وقتی آنها مشغول کندن پوست خود نیستند، به کندن آن فکر می‌کنند و می‌کوشند در برابر میل شدید خود به انجام این کار مقاومت کنند.

این افراد با استفاده از پوشاک یا نوار زخم‌بندی ممکن است سعی کنند شواهد پوست‌کنی خود را مخفی کنند و از این رفتار خود خجالت می‌کشند و احساس شرمندگی می‌کنند.

چون این تشخیص جدید است، داده‌های همه‌گیر شناختی محدود هستند، اما DSM-5 میزان شیوع حداقل ۱/۴ درصد را در بزرگ‌سالان برآورد می‌کند که سه چهارم آنها زن هستند.

پژوهشگران معتقدند که اختلال پوست‌کنی به عنوان تشخیص مجزا از اختلال موکنی، معتبر است (لاچنر، گرانت، اولاو، و استین، ۲۰۱۲). با این حال، این دو اختلال از نظر علت‌ها و روش‌های درمان مؤثر، ویژگی‌های مشترکی دارند (اسنوراسون، بلو و وودز، ۲۰۱۲).

ملاک‌های DSM-5 برای اختلال پوست‌کنی

  • پوست‌کنی عودکننده که به ضایعات پوستی منجر می‌شود.
  • اقدامات مکرر برای کاهش دادن یا متوقف کردن پوست‌کنی.
  • پوست‌کنی، ناراحتی یا اختلال قابل ملاحظه‌ی بالینی در عملکرد اجتماعی، شغلی، یا زمینه‌های مهم دیگر عملکرد ایجاد می‌کند.
  • پوست‌کنی ناشی از تأثیرات فیزیولوژیکی مواد (مثل کوکائین) یا بیماری جمانی دیگر (مثل جرب یا گال) نیست.
  • پوست‌کنی با نشانه‌های اختلال روانی دیگر بهتر توجیه نمی‌شود (مثل هذیان‌ها یا توهمات لامسه‌ای در اختلال روان‌پریشی، اقداماتی برای بهبود بخشیدن به نقص یا عیب خیالی در ظاهر در اختلال بدشکلی بدن، رفتارهای قالبی در اختلال حرکت قالبی، یا قصد صدمه زدن به خود در جرح خویشتن غیرخودکشی‌گرا).

منبع

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post اختلال پوست‌کنی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%be%d9%88%d8%b3%d8%aa%e2%80%8c%da%a9%d9%86%db%8c/feed/ 0 اختلال لالی انتخابی https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%84%d8%a7%d9%84%db%8c-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%84%d8%a7%d9%84%db%8c-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%db%8c/#respond Thu, 18 Jul 2019 10:30:02 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3873 لالی انتخابی امتناع از صحبت کردن در موقعیت‌های خاص، ویژگی اصلی لالی انتخابی است. کودکان مبتلا به این اختلال می‌توانند از زبان معمولی استفاده کنند، اما تحت برخی شرایط، عموماً در کلاس، تقریباً به‌طور کامل ساکت می‌شوند. برآوردهای شیوع این اختلال ۲/۰ تا ۲ درصد است و بین ۳ تا ۶ سالگی شروع می‌شود و …

The post اختلال لالی انتخابی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> لالی انتخابی

امتناع از صحبت کردن در موقعیت‌های خاص، ویژگی اصلی لالی انتخابی است. کودکان مبتلا به این اختلال می‌توانند از زبان معمولی استفاده کنند، اما تحت برخی شرایط، عموماً در کلاس، تقریباً به‌طور کامل ساکت می‌شوند.

برآوردهای شیوع این اختلال ۲/۰ تا ۲ درصد است و بین ۳ تا ۶ سالگی شروع می‌شود و فراوانی آن در پسرها و دخترها برابر است (کرنی و چیو، ۲۰۰۷).

با توجه به اینکه کودکان معمولاً لالی انتخابی را در مدرسه و نه در خانه نشان می‌دهند، اضطراب می‌تواند علت آن باشد (شریور، سگول و گورتمارکر، ۲۰۱۱).

روش‌های رفتاری با استفاده از شکل‌دهی و مواجهه برای درمان کردن کودکان مبتلا به لالی انتخابی خیلی مناسب به نظر می‌رسند. متخصص بالینی سلسله‌مراتبی از پاسخ‌های مطلوب تهیه می‌کند و با تقویت کردن کودک برای هرگونه سخن گفتن شروع می‌نماید، و بعد کلمات و جملات بیشتری را مطالبه می‌کند، و از خانه به کلینیک و سرانجام به مدرسه پیش‌روی می‌کند.

در روش رفتاری دیگری از مدیریت وابستگی استفاده می‌شود که به موجب آن کودکان در صورت انجام دادن رفتار مطلوب سخن گفتن، پاداش‌های مطلوبی را دریافت می‌کنند. مدیریت وابستگی برای استفاده در خانه توسط والدین خیلی مناسب به نظر می‌رسد. از این دو روش، شکل‌دهی به علاوه‌ی درمان مواجه‌سازی مؤثرتر به نظر می‌رسند، اما با این حال، مدیریت وابستگی در خانه، ضمیمه‌ی مهمی است (وچیو و کرنی، ۲۰۰۹).

ملاک‌های تشخیصی DSM-5 برای لالی انتخابی

  • ناتوانی مداوم صحبت کردن در موقعیت‌های اجتماعی که انتظار صحبت کردن در آنها می‌رود (مثلاً در مدرسه)، با وجود صحبت کردن در موقعیت‌های دیگر.
  • این اختلال، پیشرفت تحصیلی یا شغلی یا ارتباط اجتماعی را مختل می‌کند.
  • ناتوانی صحبت کردن ناشی از آگاه نبودن از زبان گفتاری لازم در موقعیت اجتماعی یا احساس راحتی نکردن از آن نیست.
  • این اختلال با اختلال ارتباط (مثل اختلال فصاحت با شروع کودکی) بهتر توجیه نمی‌شود و منحصراً در طول دوره‌ی اختلال طیف اوتیسم، اسکیزوفرنی، یا اختلال روان‌پریشی دیگر روی نمی‌دهد.

منبع

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post اختلال لالی انتخابی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%84%d8%a7%d9%84%db%8c-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%db%8c/feed/ 0 اختلال جنسی عورت‌نمایی https://behdashtravan.com/%d8%b9%d9%88%d8%b1%d8%aa%e2%80%8c%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%b9%d9%88%d8%b1%d8%aa%e2%80%8c%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%db%8c/#respond Thu, 31 Jan 2019 11:30:35 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3818 اختلال جنسی عورت‌نمایی در عورت‌نمایی، فرد امیال جنسی شدید و خیال‌پردازی‌های تحریک‌کننده‌ای به نشان دادن اندام‌های تناسلی به یک فرد غریبه دارد عورت نما، در واقع، انتظار ندارد فرد غریبه واکنش جنسی نشان دهد، بلکه شوکه شدن یا ترسیدن تماشاچی برای او برانگیزنده است. با این حال، برخی از عورت‌نمایان، در عالم خیال تصور می‌کنند …

The post اختلال جنسی عورت‌نمایی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> اختلال جنسی عورت‌نمایی

در عورت‌نمایی، فرد امیال جنسی شدید و خیال‌پردازی‌های تحریک‌کننده‌ای به نشان دادن اندام‌های تناسلی به یک فرد غریبه دارد عورت نما، در واقع، انتظار ندارد فرد غریبه واکنش جنسی نشان دهد، بلکه شوکه شدن یا ترسیدن تماشاچی برای او برانگیزنده است. با این حال، برخی از عورت‌نمایان، در عالم خیال تصور می‌کنند تماشاچی از لحاظ جنسی برانگیخته خواهد شد. هنگام بحث درباره‌ی رفتار عورت‌نمایی، متمایز کردن این اختلال روانی از رفتارهای عورت‌نمایی که با بیماری عصبی ارتباط دارند که به موجب آن فرد فاقد توانایی بازداری طبیعی است، اهمیت دارد. نابهنجاری جنسی عورت‌نمایی، با نمایشی که در برخی از کشورها مجاز است، مثل مواردی که در ساحل لختی‌ها یا کلوب استریپ‌تیز یافت می‌شوند نیز تفاوت دارد. افراد مبتلا به این نابهنجاری جنسی احساس می‌کنند نمی‌توانند رفتار خود را کنترل کنند یا احساس می‌کنند از فرط استیصال، برای جلب توجه، مجبور به انجام این رفتار هستند؛ نتیجه‌ی آن، آشوب هیجانی و اختلال شدید در زندگی است.

برای اینکه بفهمیم چگونه افراد، که عمدتاً مرد هستند، به‌طور مقاومت‌ناپذیری به نشان دادن اندام‌های تناسلی خود تحریک می‌شوند، در نظر گرفتن تجربیات رشدی اولیه که با موقعیت‌های قابل قیاس ارتباط دارند، مفید است. طبق یک دیدگاه، عورت‌نما برای غلبه کردن بر احساس‌های مزمن شرم و تحقیر، برانگیخته می‌شود. رفتار عورت‌نمایی او با تقویت کردن احساس‌های کفایت شخصی، موقتاً او را از احساس‌های بی‌کفایتی آسوده می‌گذارد (سیلوراستین، ۱۹۹۶) دیدگاه رفتار عورت‌نمایی را محصول تجربیات یادگیری در کودکی می‌داند؛ یعنی، زمانی که فرد هنگام نشان دادن خودش تحریک جنسی شده و ناراحتی دیگران از این رفتار ناشایست، موجب برانگیختگی او شده او شده است. با گذشت زمان، تکرار این رفتار به قدری تقویت شده که به صورت عادت در آمده است. در واقع، عورت‌نمایان اغلب این نوع رفتار را به آمیزش جنسی ترجیح می‌دهند، زیرا آنها احساس‌های شدید ارضای جنسی را با نشان دادن اندام‌های تناسلی‌شان به غریبه‌های وحشت‌زده تداعی کرده‌اند (مانی، ۱۹۸۴). رفتار آنها احساس مردانگی و قدرت‌شان را افزایش می‌دهد، مخصوصاً زمانی که تأثیر شوک ایجاد شده توسط رفتار آنها خیلی قوی و به راحتی در قربانی مشاهده شود.

برای درمان عورت‌نمایان باید از رویکرد چند جنبه‌ای استفاده کرد (مالتزکی، ۱۹۹۷) که معمولاً کاربرد اصول یادگیری، مانند شرطی‌سازی تقابلی و شرطی‌سازی بیزاری‌آور را در بر دارد. فرد باید پیوند بین لذت‌جنسی و رفتار عورت‌نمایی را یادگیری‌زدایی کند، که این کار یا از طریق برقراری پیوندهای تازه بین تمایل جنسی و محرکهای مناسب و یا از طریق مرتبط کردن درد و شرمندگی، به جای لذت، یا رفتار عورت‌نمایی، صورت می‌گیرد. برای مثال، درمانگر ممکن است از شرطی کردن تاآشکار، نوعی روش رفتاری، استفاده کند که به موجب آن، درمانجو تجسم می‌کند درحالی‌که آشنایان او را می‌بینند که مشغول رفتارهای عورت‌نمایی است، شرم و خجالت زیادی را متحمل می‌شود. علاوه بر مداخله‌های روان‌شناختی، شواهد بالینی متعددی وجود دارد که پاروکستین (پاکسیل) می‌تواند رفتارهای بی‌اختیار را که در عورت‌نمایی مشاهده می‌شوند، کاهش دهد (اَبوِئیش و کلایتون، ۱۹۹۹).

ویژگی‌های تشخیصی DSM

  • این تشخیص برای افرادی مقرر می‌شود که برای مدت دست‌کم ۶ ماه خیال پردازی‌های برانگیزنده‌ی جنسی شدید، امیال جنسی، یا رفتارهایی دارند که نشان دادن اندام تناسلی به غریبه‌های از همه‌جا بی‌خبر را شامل می‌شوند.
  • عمل کردن فرد طبق این امیال، یا خیال پردازی‌های جنسی درباره‌ی آن، پریشانی یا اختلال شدیدی به بار می‌آورد.

منبع

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post اختلال جنسی عورت‌نمایی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%b9%d9%88%d8%b1%d8%aa%e2%80%8c%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%db%8c/feed/ 0 اضطراب شدید چیست و چطور باید آن را تشخیص دهیم؟ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%d8%b4%d8%af%db%8c%d8%af-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa-%d9%88-%da%86%d8%b7%d9%88%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%db%8c%d8%af-%d8%a2%d9%86-%d8%b1%d8%a7-%d8%aa%d8%b4%d8%ae%db%8c%d8%b5/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%d8%b4%d8%af%db%8c%d8%af-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa-%d9%88-%da%86%d8%b7%d9%88%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%db%8c%d8%af-%d8%a2%d9%86-%d8%b1%d8%a7-%d8%aa%d8%b4%d8%ae%db%8c%d8%b5/#respond Tue, 11 Dec 2018 11:30:03 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3945 اضطراب شدید و غیر عادی چیست؟ شما چقدر درگیر اضطراب هستید و از آن آگاه هستید؟ گاهی از اوقات افراد مضطرب خودشان هم نمی‌دانند درگیر اضطراب هستند. ازاین‌رو، باید بدانیم که اضطراب نشانه‌های فراوانی دارد. از جمله علائم اضطراب شدید می‌توان به سردرد، درد دهان، مشکلات پوستی، مشکلات خواب، تغییرات در اشتها و… اشاره کرد. …

The post اضطراب شدید چیست و چطور باید آن را تشخیص دهیم؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> اضطراب شدید و غیر عادی چیست؟ شما چقدر درگیر اضطراب هستید و از آن آگاه هستید؟ گاهی از اوقات افراد مضطرب خودشان هم نمی‌دانند درگیر اضطراب هستند. ازاین‌رو، باید بدانیم که اضطراب نشانه‌های فراوانی دارد. از جمله علائم اضطراب شدید می‌توان به سردرد، درد دهان، مشکلات پوستی، مشکلات خواب، تغییرات در اشتها و… اشاره کرد.

اضطراب‌های کوتاه‌مدت و لحظه‌ای طبیعت زندگی مدرن هستند. اما اگر شما به انواع استرس آشنا باشید و بدانید که مبتلا به استرس مزمن هستید، علائم شدیدتری را احساس می‌کنید. منظور از استرس مزمن، احساس اضطراب مداومی است که حاصل حمله هورمون‌های استرس زا به دلیل مشکلاتی همچون بیکاری و یا آشفتگی در زندگی شخصی است. اگر از علائم مشابهی رنج می‌برید، روزانه زمانی را برای بیرون رفتن از محیطی که هستید قرار دهید. این بیرون رفتن می‌تواند یک راه‌رفتن ساده و یا حتی خاموش کردن تلفن همراهتان باشد.

در این مقاله به تعدادی از مهم‌ترین علائم اضطراب شدید در افراد اشاره‌ای خواهیم داشت:

۱- سردردهای هفتگی به خصوص در آخر هفته

بر اساس تحقیقات مرکز سردرد دانشگاه واشنگتن، استرس‌های ناگهانی می‌تواند احتمال میگرن را افزایش دهد. اگر از این مشکل رنج می‌برید در روزهای کاری از برنامه غذایی و برنامه خواب قاعده‌مندی پیروی کنید تا مشکلاتتان به حداقل برسد.

۲- اضطراب و دردهای دهان

زخم دهان یکی از نشانه‌های ساییدن دندان‌هاست. ساییدن دندان‌ها عموماً در زمان خواب اتفاق می‌افتد و در زمان اضطراب چند برابر می‌شود. اگر چنین نشانه‌ای را مشاهده می‌کنید از دندان‌پزشکتان بخواهید تا برایتان محافظ دندانی تجویز نماید. بیش از ۷۰ درصد کسانی که از محافظ دندانی استفاده می‌کنند سایش دندان‌هایشان را کاهش و یا متوقف می‌کنند.

۳- خونی شدن لثه‌ها از علائم اضطراب شدید

بر اساس تحقیقی در برزیل، کسانی که از اضطراب رنج می‌برند بیشتر در معرض مشکلات دهانی قرار دارند. افزایش مزمن سطح هورمون استرسی کورتیزول می‌تواند سیستم ایمنی بدن را تحت تأثیر قرار داده و باعث شود تا باکتری‌ها به لثه حمله‌ور شوند. اگر شما از این علائم رنج می‌برید و ساعات کار طولانی دارید و یا غذای خود را در محل کار صرف می‌کنید همیشه یک مسواک کنار خود داشته باشید. همچنین شما باید از دندان‌هایتان با خواب کافی محافظت کنید. خواب کافی، استرس شما را کاهش می‌دهد و از این رو باعث می‌شود مشکلات دهانی کمتری پیدا کنید.

۴- اضطراب و دیدن خواب‌های عجیب

رویاها معمولاً و در شرایط عادی باید مثبت باشند. یعنی وقتی شما از خواب بیدار می‌شوید باید حال بهتری نسبت به وقتی دارید که به خواب می‌روید داشته باشید. اما وقتی شما مضطرب هستید به‌طور مکرر از خواب بیدار می‌شوید و این به‌هم‌ریختگی باعث می‌شود خواب‌های ناخوشایندی ببینید و این موضوع در شب‌های مختلف همیشه تکرار می‌شود. اگر دچار این مشکل هستید باید بدانید عادات خوب برای خواب می‌تواند برای شما مؤثر باشد. منظور از عادات خوب ۷-۸ ساعت خوابیدن در شب و نخوردن کافئین و مشروبات الکلی در نزدیکی زمان خواب است.

۵- آکنه‌های ناگهانی

استرس التهاب بدن و پوست را زیاد می‌کند و باعث ایجاد آکنه در بزرگ‌سالان می‌شود. همچنین وجود آکنه‌های ناگهانی از علائم اضطراب شدید است. برای آرام کردن این التهاب از لوسیون‌های لایه‌بردار دارای سالسیلیک اسید و بنزوئیل پروکساید و یا مرطوب کننده‌هایی که از بسته شدن منافذ پوستی شما جلوگیری می‌کنند، استفاده کنید چرا که این مواد کمک می‌کند تا پوست شما خشک نشود. اگر استفاده از این مواد برای شما تا چند هفته کارساز نبود برای درمان قوی‌تر به پزشک مراجعه کنید.

۶- خارش پوست ناشی از اضطراب

تحقیقات نشان می‌دهد کسانی که از خارش مزمن رنج می‌برند، احتمال زیاد دارای اضطراب هستند. جدا از خارش عصبی، مشکلات پوستی دیگر مانند آماس پوست، اگزما و پسوریازیس نیز می‌تواند از علائم اضطراب شدید باشد. استرس آکسون‌هایی را فعال می‌کند که باعث ایجاد خارش می‌شود.

۷- آلرژی‌های غیر عادی

تحقیقات نشان می‌دهد مبتلایان به آلرژی در زمان اضطراب دچار مشکلات بیشتری نسبت به زمانی هستند که اضطراب در آنان وجود ندارد. هورمون‌های استرس، پادتن ای (E) را شبیه‌سازی می‌کند. پادتن E نوعی پروتئین در بدن است که باعث ایجاد واکنش‌های آلرژیک می‌شود.

۸- تغییرات در اشتها

تغییرات اشتهایی در زمان اضطراب کاملاً عادی هستند. زمانی که شما مضطرب هستید، یا دچار بی‌اشتهایی می‌شوید و یا برعکس اشتهایتان بیش‌ازاندازه زیاد می‌شود. تحقیقاتی نشان داد که ۸۱ درصد از افراد مضطرب دچار مشکلات مرتبط با اشتها می‌شوند و از این ۸۱ درصد ۶۲ درصد آن‌ها دچار افزایش اشتها و ۳۸ درصد آن‌ها کاهش اشتها را تجربه می‌کنند. تحقیق دیگری از ۱۲۹ نفر نشان می‌دهد بروز استرس با خوردن مواد غذایی، بدون آنکه گرسنه شوید در ارتباط است. این تغییرات اشتهایی، نوسانات وزن را در دوران اضطراب در پی خواهد داشت. به عنوان مثال در تحقیقی از ۱۳۵۵ نفر محققان به این نتیجه رسیدند که اضطراب با افزایش وزن در افراد چاق در ارتباط است.

۹- دل‌دردهای عصبی

اضطراب همان‌گونه که باعث ایجاد سردرد، کمردرد و بی‌خوابی می‌شود، باعث ایجاد دل‌درد نیز می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد مردان و زنانی که از سطوح اضطراب بالایی رنج می‌برند تا سه برابر نسبت به کسانی که آرامش دارند، احتمال ابتلا به دردهای شکم را بیشتر احساس می‌کنند. دلیل این امر مشخص نیست، اما احتمال می‌رود که وجود مسیر عصبی مشترک مغز با روده‌ها باعث می‌شود زمانی که مغز به اضطراب واکنش می‌دهد روده‌ها نیز تحت تأثیر قرار گیرند.

به همین جهت شما باید بدانید چگونه می‌توان استرس را مدیریت کرد. به همین منظور به کمک یک روانشناس و البته به کمک ورزش و استراحت صحیح نه تنها می‌توان به سمت درمان اضطراب حرکت کرد، بلکه می‌توان مشکلات معده و روده را نیز درمان نمود. با این حال اگر دچار دل‌دردهای مکرر می‌شوید با پزشک خودتان راجع به مشکلتان صحبت کنید تا به کمک او بتوانید از شر حساسیت‌های غذایی، عدم تحمل لاکتوز و سندروم تحریک‌پذیری نیز راحت شوید.

آیا شما نیز با این علائم دست‌وپنجه رنج می‌کنید؟ برای درمان این علائم چه پیشنهاد‌هایی دارید؟ آن را با مخاطبان مجله بهداشت روان در میان بگذارید.

منبع

برگرفته از: prevention و healthline

گروه روانشناسی ستاره

The post اضطراب شدید چیست و چطور باید آن را تشخیص دهیم؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%d8%b4%d8%af%db%8c%d8%af-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa-%d9%88-%da%86%d8%b7%d9%88%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%db%8c%d8%af-%d8%a2%d9%86-%d8%b1%d8%a7-%d8%aa%d8%b4%d8%ae%db%8c%d8%b5/feed/ 0 اضطراب جدایی https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%d8%ac%d8%af%d8%a7%db%8c%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%d8%ac%d8%af%d8%a7%db%8c%db%8c/#respond Thu, 06 Dec 2018 11:30:12 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3443  اختلال اضطراب جدایی  کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی در مورد جدایی از خانه یا مراقبت‌کنندگان، اضطراب شدید و نامناسب دارند. کودکان مراحل رشدی را پشت سر هم می‌گذارند که خیلی از آنها در این مراحل، هنگام جدا شدن از مراقبت‌کنندگان خود مضطرب و سراسیمه می‌شوند. اما در اختلال اضطراب جدایی، این هیجانات به مدت …

The post اضطراب جدایی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]>  اختلال اضطراب جدایی

 کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی در مورد جدایی از خانه یا مراقبت‌کنندگان، اضطراب شدید و نامناسب دارند. کودکان مراحل رشدی را پشت سر هم می‌گذارند که خیلی از آنها در این مراحل، هنگام جدا شدن از مراقبت‌کنندگان خود مضطرب و سراسیمه می‌شوند. اما در اختلال اضطراب جدایی، این هیجانات به مدت طولانی‌تر از آنچه متناسب با سن باشد، ادامه می‌یابند. نشانه‌های اختلال اضطراب جدایی کلاً بر ناراحتی هیجانی که موقعیت‌هایی را شامل می‌شود که در آنها از مراقبت‌کنندگان خود جدا می‌شوند، استوارند. حتی تصور جدایی موجب اضطراب شدید می‌شود. کودکان مبتلا به این اختلال در موقعیت‌هایی که از شخصیت‌های دلبسته‌ی خود جدا خواهند شد، اجتناب می‌کنند. آنها قبل از موقعیت‌های روزمره، مانند زمانی که مراقبت‌کننده‌ی آنها برای رفتن به محل کار خانه را ترک می‌کند، یا حتی قبل از به خواب رفتن هنگام شب، بی‌جهت ناراحت می‌شوند.

امکان دارد آنها اصرار ورزند که والد کنار آنها بماند تا به خواب روند یا تمنا کنند در تخت والدین بخوابند، که علت آن کابوس‌هایی است که جدایی را شامل می‌شوند. ممکن است برخی از این کودکان از خوابیدن هنگام شب در خانه‌ی دوست یا رفتن به اردو یا مدرسه، امتناع کنند. وقتی آنها جدا می‌شوند، می‌ترسند اتفاق وحشتناکی برای والدین آنها یا خودشان روی دهد. افکار ترسناک آنها می‌توانند شدید باشند، مثلاً تصور کنند اگر جدا شوند، مورد آدم‌ربایی قرار خواهند گرفت. آنها برای اجتناب از جدایی، از نشانه‌های جسمانی مانند دل درد شکایت می‌کنند که مراقبت‌کننده را ملزم می‌دارد کنار آنها بماند. وقتی آنها با شخصیت دلبسته نیستند، هراسناک، تیره‌بخت، دلتنگ، غمگین، و از لحاظ اجتماعی کناره‌گیر می‌شوند. آنها همچنین پرتوقع، مزاحم، و نیازمند توجه مداوم هستند. گاهی آنها به قدری به والد می‌چسبند که اجازه نمی‌دهند او از جلوی چشم آنها دور شود.

 ملاک‌های تشخیصی DSM-5 برای اختلال اضطراب جدایی

ترس یا اضطراب نامتناسب با رشد و بیش از اندازه درباره‌ی جدایی از کسانُِی که

قسمت A

فرد به آنها دلبسته است. به صورتی که توسط حداقل سه مورد زیر مشخص می‌شود:

  1. ناراحتی بیش از حد مکرر هنگام پیش‌بینی با تجربه کردن از خانه یا از اشخاص دلبسته اصلی.
  2. نگرانی مداوم و بیش از حد در مورد از دست دادن اشخاص دلبسته اصلی یا درباره‌ی وارد شدن صدمه‌ی احتمالی به آنها، مانند بیماری، جراحت، بلایا، یا مرگ.
  3. نگرانی مداوم و بیش از حد در مورد واقعه‌ی ناگوار (مثل گم شدن، مورد آدم‌ربایی قرار گرفتن، تصادف کردن، مریض شدن) که موجب جدایی از دلبسته اصلی شود.
  4. اکراه یا امتناع مداوم از بیرون رفتن، دور شدن از خانه، رفتن به محل کار، یا جای دیگر به علت ترس از جدایی.
  5. ترس یا بی‌میلی مداوم و بیش از حد در مورد تنها یا بدون اشخاص دلبسته اصلی بودن در خانه یا محیط‌های دیگر.
  6. بی‌میلی یا امتناع مداوم در خوابیدن دور از خانه یا به خواب رفتن بدون نزدیک بودن به شخص دلبسته اصلی.
  7. کابوس‌های مکرر که موضوعات جدایی را در بر دارند.
  8. شکایت‌های مکرر نشانه‌های جسمانی (مثل سردرد، دل درد، تهوع، استفراغ) وقتی جدایی از اشخاص دلبسته اصلی روی می‌دهد یا انتظار می‌رود.
قسمت B

این ترس، اضطراب، یا اجتناب مداوم است، حداقل ۴ هفته در کودکان و نوجوانان و معمولاً ۶ ماه یا بیشتر در بزرگسالان ادامه می‌یابد.

قسمت C

این اختلال، ناراحتی یا اختلال قابل ملاحظه‌ی بالینی در عملکرد اجتماعی، تحصیلی، شغلی یا زمینه‌های مهم دیگر عملکرد ایجاد می‌کند.

قسمت D

این اختلال با اختلال روانی دیگر بهتر توجیه نمی‌شود. مانند امتناع از ترک کردن خانه به علت مقاومت بیش از حد در برابر تغییر در اختلال طیف اوتیسم: هذیان‌ها یا توهمات مربوط به جدایی از اختلالات روان‌پریشی: امتناع از بیرون رفتن بدون همراه قابل اعتماد در آگورافوبی: نگرانی‌ها درباره‌ی بیماری یا صدمه‌ی دیگر که برای افراد مهم دیگر روی دهند در اخلال اضطراب فراگیر: یا نگرانی‌ها درباره‌ی مبتلا بودن به یک بیماری در اختلال اضطراب بیماری.

میزان شیوع

متخصصان همه‌گیرشناسی برآورد می‌کنند که ۱/۴ درصد کودکان اختلال اضطراب جدایی قابل تشخیص دارند و این اختلال در تقریباً یک سوم آنها تا بزرگسالی ادامه می‌یابد (شِیر، جین، روسیو، والترز، وکسلر، ۲۰۰۶). افراد مبتلا به اختلال اضطراب جدایی همچنین بعدها بیشتر در معرض خطر مبتلا شدن به اختلالات اضطرابی و خلقی دیگر، مانند اختلال وحشت‌زدگی قرار دارند (بیدرمن و همکاران، ۲۰۰۵).

به نظر می‌رسد که نشانه‌های اختلال اضطراب جدایی بسته به سن فرد تفاوت دارند. کودکان به دامنه‌ی سنی ۵ تا ۸ سال علایم بیشتری از کودکان ۹ تا ۱۲ سال نشان می‌دهند. کودکان خردسال می‌گویند کابوس‌های بیشتر و ناراحتی بیش از حد در اثر جدایی دارند. نوجوانان به احتمال بیشتری از نشانه‌های جسمانی خبر می‌دهند که اجازه‌ی رفتن به مدرسه را نمی‌دهند. برخی تحقیقات تفاوت‌های جنسی را بیان می‌دارند، به‌طوری که دخترها از فراوانی بیشتر نشانه‌های اضطراب جدایی خبر می‌دهند، درحالی‌که تحقیقات دیگر الگوی برابر نشانه‌های اضطراب جدایی را نشان می‌دهند.

والدین نشانه‌های کودک را به صورت متفاوت با خود او گزارش می‌دهند. متخصصان بالینی به احتمال زیاد زمانی کودکان را مبتلا به این اختلال تشخیص می‌دهند که والدین نشانه‌های آنها را گزارش دهند. با این حال، والدین و کودکان دیدگاه‌های متفاوتی را در مورد نشانه‌ها در اختیار می‌گذارند. والدین به احتمال بیشتری می‌گویند که کودک نشانه‌های اختلال را آشکار می‌سازد، بدین معنی که کودک به احتمال بیشتری مورد تشخیص قرار می‌گیرد. کودکان به احتمال زیاد ناراحتی درونی را که احساس می‌کنند، گزارش می‌دهند. این تفاوت‌ها در دیدگاه، به معنی آن است که متخصصان بالینی هنگام ارزیابی وجود این اختلال در کودک، باید هردو دیدگاه کودکان و مراقبت‌کنندگان را در نظر بگیرند (آلن، لاولی، هرن، روحه، و اشنایدر، ۲۰۱۰).

منبع:

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post اضطراب جدایی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%d8%ac%d8%af%d8%a7%db%8c%db%8c/feed/ 0 اختلال موکنی https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%85%d9%88%da%a9%d9%86%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%85%d9%88%da%a9%d9%86%db%8c/#respond Thu, 01 Nov 2018 11:30:03 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3809 تشخیص اختلال موکنی برای افرادی مقرر می‌شود که موی خود را در پاسخ به احساس تنش یا میل شدید فزاینده می‌کَنَند آنها بعد از کندن موی خود احساس آرامش، لذت، یا ارضا می‌کنند. افراد مبتلا به اختلال موکنی از رفتار غیرقابل‌کنترل خود ناراحت هستند و ممکن است زمینه‌های اجتماعی، شغلی، و زمینه‌های دیگر عملکرد آنها …

The post اختلال موکنی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> تشخیص اختلال موکنی برای افرادی مقرر می‌شود که موی خود را در پاسخ به احساس تنش یا میل شدید فزاینده می‌کَنَند آنها بعد از کندن موی خود احساس آرامش، لذت، یا ارضا می‌کنند. افراد مبتلا به اختلال موکنی از رفتار غیرقابل‌کنترل خود ناراحت هستند و ممکن است زمینه‌های اجتماعی، شغلی، و زمینه‌های دیگر عملکرد آنها به خاطر این اختلال مختل شوند. آنها احساس می‌کنند قادر نیستند این رفتار را متوقف کنند، حتی زمانی که کندن مو به تکه‌های طاسی و از دست دادن ابروها، مژه‌ها، موی زیر بغل، و موی شرمگاهی منجر شده باشد وقتی افراد بزرگ‌تر می‌شوند، تعداد مناطق بدن را که از آنها مو کنده‌اند، افزایش می‌دهند.

افراد مبتلا به این اختلال در زمینه‌های مختلف زندگی، از صمیمیت جنسی گرفته تا فعالیت‌های اجتماعی، معاینات پزشکی، و آرایشگری، اختلال قابل ملاحظه‌ای را تجربه می‌کنند. این امکان دارد که آنها همچنین به دامنه‌ای از نشانه‌های جسمانی از جمله شکل‌گیری گوی‌های مو (توده‌ی متراکم مو در معده) مبتلا شوند که در دستگاه معدی-روده‌ای آنها قرار می‌گیرند و موجب دل‌درد، تهوع و استفراغ، ضعف، و کاهش وزن می‌شوند. آنها همچنین می‌توانند دچار عفونت‌های پوستی، درد یا خونریزی کاسه‌ی سر، و نشانگان تونل کارپال شوند. از لحاظ روان‌شناختی، امکان دارد که آنها از عزت‌نفس پایین، خجالت و شرمندگی، خلق افسرده، تحریک‌پذیری، و جروبحث رنج ببرند. اختلال آنها در اوایل عمر آشکار می‌شود و تا اواسط و اواخر بزرگ‌سالی ادامه می‌یابد (دوک، کیلی، گفکن و استورچ، ۲۰۱۰).

اختلال موکنی قابل تشخیص ۳ نسبتاً نادر است، به‌طوری‌که میزان شیوع آن در کل جمعیت ۶/۰ درصد برآورد شده است. اما چون افراد مبتلا به اختلال موکنی کاری را انجام می‌دهند پنهان می‌کنند و زمانی که تنها هستند به موکنی می‌پردازند، این اختلال ممکن است گزارش داده نشود (دوک، بودزین، تاوارس، گفکن و استورچ، ۲۰۰۹).

ملاک‌های DSM-5 برای اختلال موکنی

  1. موکنی مکرر که به بی‌مویی منجر می‌شود.
  2. اقدامات مکرر برای کاهش دادن یا متوقف کردن موکنی.
  3. موکنی موجب ناراحتی یا اختلال قابل‌ملاحظه‌ی بالینی در عملکرد اجتماعی، شغلی، یا زمینه‌های مهم دیگر عملکرد می‌شود.
  4. موکنی یا بی‌مویی ناشی از بیماری جسمانی دیگر نیست (مثل بیماری پوستی).
  5. موکنی با نشانه‌های اختلال روانی دیگر (مثل اقداماتی برای بهبود بخشیدن به نقص یا عیب خیالی در ظاهر، در اختلال بد شکلی بدن) بهتر توجیه نمی‌شود.

اختلال موکنی در DSM-IV-TR در طبقه‌ی اختلالات کنترل تکانه منظور شده بود، اما در DSM-5 به طبقه‌ای انتقال یافته که وسواس فکری ـ عملی و اختلالات مربوط را شامل می‌شود. امکان دارد دو نوع موکنی وجود داشته باشد. در نوع «متمرکز»، که یک چهارم موارد را تشکیل می‌دهد، افراد می‌دانند که میل شدیدی به کندن مو دارند و ممکن است برای اجتناب از انجام این کار، رفتارها یا تشریفات وسواسی را پرورش دهند. در موکنی «خودکار»، فرد هنگام پرداختن به این رفتار، مشغول کار دیگر یا غرق در فکر است. افرادی که در طبقه‌ی خودکار موکنی قرار می‌گیرند، دستخوش استرس و اضطراب محسوسی می‌شوند. در افراد نوع متمرکز، افسردگی و ناتوانی نیز احتمالاً همراه با استرس و اضطراب روی می‌دهند (دوک و همکاران، ۲۰۱۰).

به نظر می‌رسد که توارث‌پذیری نقش مهمی در اختلال موکنی دارد، به‌طوری‌که میزان آن ۸۰ درصد برآورد شده است (نوواک، کتن، استوارت و پائولز، ۲۰۰۹). نابهنجاری‌هایی در زن روی کروموزوم ۱ معروف به SLTRK1 ممکن است در این اختلال نقش داشته باشند؛ این زن با اختلال توره نیز ارتباط دارد (آبلسون و همکاران، ۲۰۰۵). پژوهشگران نابهنجاری‌هایی را در SAPAP3 ژنی که با گلوتامیت ارتباط دارد، نیز پیدا کرده‌اند که به نوبه خود در اختلال وسواس فکری ـ عملی دخالت دارد (زاچنر و همکاران، ۲۰۰۹).

تصور می‌شود که انتقال‌دهنده‌های عصبی سروتونین، دوپامین، و گلوتامیت به نوبه خود در شکل‌گیری اختلال موکنی نقش دارند (دوک و همکاران، ۲۰۰۹). تحقیقات تصویربرداری از مغز در مورد افراد مبتلا به اختلال موکنی حکایت دارند که امکان دارد آنها درگذرگاه‌های عصبی مغز که در ایجاد و متوقف کردن عادت‌های حرکتی مشارکت دارند، نابهنجاری‌هایی نیز داشته‌باشند، به نظر می‌رسد که این گذرگاه‌ها در تنظیم کردن عاطفه نیز درگیر باشند (چمبرلین و همکاران، ۲۰۱۰).

مطابق با این نابهنجاری‌ها در عملکرد انتقال‌دهنده‌ی عصبی و مغز، مدل تنظیم اختلال موکنی حکایت دارد که افراد مبتلا به این اختلال، وقتی کم تحرک شده باشند، جویای حالت مطلوب برانگیختگی هیجانی هستند که تحریک بیشتر برای آنها تأمین می‌کند، و وقتی زیاد تحریک شده باشند، آرام می‌شوند.

درعین‌حال، موکنی ممکن است آنها را از حالت عاطفی منفی به حالت عاطفی مثبت ببرد. پژوهشگران که با استفاده از پرسشنامه‌ی نشانه‌های اختلال موکنی (جدول ۴-۶) زمینه‌یابی آنلاین انجام داده‌اند، معلوم کرده‌اند افرادی که به موکنی می‌پردازند، از آنهایی که این کار را انجام نمی-دهند، مشکل بیشتری در کنترل کردن هیجانات خود دارند.

بین آنهایی که به موکنی می‌پرداختند، خرده گروه‌هایی وجود داشتند. این خرده گروه‌ها از لحاظ اینکه آیا به احتمال بیشتری کسالت در برابر اضطراب یا تنش را تجربه می‌کردند و از نظر شدت کلی هیجاناتی که احساس می‌کردند، که آنها را به موکنی وادار می‌کرد، تفاوت داشتند. پژوهشگران اظهار داشتند که به نظر می‌رسید این خرده گروها در پرسشنامه، با انواع فرعی خودکار در برابر متمرکز این اختلال مطابقت داشتند (شاسترمن، فلد، بئر و کتن، ۲۰۰۹).

پرسشنامه‌ی نشانه‌های اختلال موکنی

  1. آیا در حال حاضر موی خود را می‌کَنید؟
  2. آیا در مرحله‌ای از زندگی خود، از جمله اکنون، دوره‌های موکنی غیرقابل‌کنترل داشته‌اید؟
  3. آیا (اکنون یا در گذشته) میل شدیدی به کندن موی خود داشته‌اید؟
  4. آیا (اکنون یا در گذشته) سعی کرده‌اید در برابر کندن موی خود مقاومت کنید؟
  5. آیا (اکنون یا در گذشته) وقتی موی خود را می‌کَنید، احساس آرامش می‌کنید؟
  6. آیا (اکنون یا در گذشته) دوست دارید میل شدید به کندن مو در شما از بین برود؟
  7. آیا توسط متخصصان، مبتلا به اختلال موکنی تشخیص داده شده‌اید؟
  8. آیا اکنون، یا در گذشته، از کندن موی خود احساس شرمندگی یا ناراحتی کرده‌اید؟

منبع:

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post اختلال موکنی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%85%d9%88%da%a9%d9%86%db%8c/feed/ 0 اختلال دوقطبی https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%af%d9%88%d9%82%d8%b7%d8%a8%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%af%d9%88%d9%82%d8%b7%d8%a8%db%8c/#respond Thu, 25 Oct 2018 11:30:16 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3807 به لحظه‌ای فکر کنید که احساس می‌کردید خیلی پرانرژی و شاد هستید. شاید احساس می‌کردید «در حالت اوج» قرار دارید و بدنتان سرشار از انرژی است. شاید در این مدت، کمتر از حد معمول خوابیده یا غذا خورده باشید، و احساس کرده باشید برای انجام دادن کار فوق‌العاده‌ای «به هیجان آمده‌اید» شاید این افزایش انرژی …

The post اختلال دوقطبی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> به لحظه‌ای فکر کنید که احساس می‌کردید خیلی پرانرژی و شاد هستید. شاید احساس می‌کردید «در حالت اوج» قرار دارید و بدنتان سرشار از انرژی است. شاید در این مدت، کمتر از حد معمول خوابیده یا غذا خورده باشید، و احساس کرده باشید برای انجام دادن کار فوق‌العاده‌ای «به هیجان آمده‌اید» شاید این افزایش انرژی را برای مدت چند روز حفظ کرده، اما بعداً ناگهان «سقوط کرده» و خسته و حتی قدری افسرده شده باشید. تجربیات از این قبیل، اما به صورت خیلی شدیدتر، مبنای دوره‌های منیک را تشکیل می‌دهند که عنصر مهم اختلال دو قطبی هستند.

ویژگی‌های تشخیصی دوره‌ی منیک

  • وجود دوره‌ی خُلقی که به‌طور غیرعادی و مستمر بالا، یا تحریک‌پذیر است و حداقل ۱ هفته ادامه می‌یابد.
  • در طول این دوره سه مورد از نشانه‌های زیر یا بیشتر ادامه می‌یابند (چهار مورد درصورتی‌که خُلق فقط تحریک‌پذیر باشد).
    • عزت‌نفس یا بزرگ‌منشی کاذب
    • کاهش نیاز به خواب
    • پرحرفی بیش‌ازحد
    • پرش افکار یا شتاب افکار
    • حواس‌پرتی
    • افزایش فعالیت هدفمند یا بی‌قراری روانی-حرکتی
    • درگیری افراطی در فعالیت‌های لذت‌بخشی که عواقب بالقوه دردناکی دارد
  • این نشانه‌ها بخشی از دوره‌ی مختلط «منیک/دپرسیو» نیستند و ناشی از بیماری جسمانی یا مصرف مواد نمی‌باشند.
  • این نشانه‌ها موجب پریشانی یا اختلال زیاد می‌شوند و برای جلوگیری از صدمه زدن به خود یا دیگران، بستری شدن را ایجاب می‌کنند.

ویژگی‌های دوره‌ی منیک

افرادی که دوره‌های منیک دارند، حتی درصورتی‌که دوره‌ی افسردگی نداشته باشند، مبتلا به اختلال دوقطبی تشخیص داده می‌شوند، اصطلاحی که در سیستم تشخیصی جایگزین منیک دپرسیون شده است. از آنچه درباره‌ی اصطلاح رایج‌تر منیک دپرسیون می‌دانید، شاید انتظار داشته باشید که اختلال دوقطبی نوسان‌های خُلقی را در برداشته باشد. «اصطلاح دوقطبی بر دوقطب مانی و افسردگی دلالت دارد»؛ با این حال، همه‌ی افراد مبتلا به اختلال دوقطبی علائم افسردگی نشان نمی‌دهند. فرض زیربنایی این اصطلاح تشخیصی این است که، افراد مبتلا به این اختلال، برخی مواقع، افسرده می‌شوند.

افراد در وسط دوره‌ی منیک ممکن است معاشرتی، هشیار، پرحرف، خلاق، بذله‌گو، و از خود مطمئن به نظر رسند. با این حال، تجربه‌ی افراد در دوره‌ی منیک بسیار پیچیده‌تر است. احساس‌های گشاده‌رویی و انرژی آنها می‌تواند موجب کژکاری‌های جدی شود. عزت‌نفس آنها می‌تواند شدیداً کاذب باشد، و تفکر آنها می‌تواند بزرگ‌منشانه و حتی کیفیت روان‌پریش داشته باشد. برای مثال، مرد منیکی به دوستانش گفت تازه فهمیده است که از صفات الهی برخوردار است و به زودی قادر خواهد بود دست به معجزات شفابخش بزند. زن منیکی اظهار داشت روزنامه‌ها حاوی سرنخ‌هایی هستند حاکی از آن‌که او به زودی توسط کاخ سفید برای پذیرفتن ریاست جمهوری فراخوانده خواهد شد.

اغلب افراد در دوره‌ی منیک افکار عجیب‌وغریب از این دست ندارند. اما ممکن است افکار غیرعادی و دوره‌های خلاقیت عجیب داشته باشند. «افکار آنها شتاب می‌گیرد و ممکن است از فکری به فکر دیگر یا از فعالیتی به فعالیت دیگر بپرند، به‌راحتی دچار حواس‌پرتی شوند و طالب تحریک باشند.» آنها ممکن است پرحرف‌تر شوند و بلندتر از معمول و با چنان سرعتی صحبت کنند که دنبال کردن صحبت آنها یا قطع کردن آن برای دیگران دشوار باشد. آنها ممکن است شوخی کنند، با کلمات بازی کنند، اظهارات جنسی بر زبان آورند، و شاید نمایشی و احساساتی، یا متخاصم و پرخاشگر شوند. افراد غریبه ممکن است این آدم‌ها را بسیار معاشرتی، دوستانه، و خلاق برداشت کنند. اما کسانی که آنها را می‌شناسند، متوجه می‌شوند اشکالی جدی وجود دارد و رفتار و افکار آنها از کنترل خارج هستند.

انرژی زیاد در دوره منیک

افراد در دوره‌ی منیک بسیار پرانرژی هستند .شاید هر شب فقط چند ساعت استراحت کنند. در طول این مدت آنها احساس می‌کنند به طور خستگی‌ناپذیری برای دنبال کردن اهداف عجیب‌وغریبی تحریک شده‌اند. وقتی دیگران از آنها می‌پرسند چه احساسی دارند، می‌گویند احساس می‌کنند «در اوج قدرت» هستند. بااین‌حال، دوره‌ی منیک مضراتی هم دارد. حالت سرخوشی می‌تواند ناگهان به تحریک‌پذیری شدید، حتی پرخاشگری و خصومت تبدیل شود، مخصوصاً اگر دیگران جلوی برنامه‌های غیرمنطقی و بزرگ‌منشانه‌ی آنها را بگیرند. برای مثال، هاری، دلال نسبتاً ناموفق سکه‌های نایاب، ناگهان طرح بزرگی را برای تجدید نظر کردن در سیستم پولی ایلات متحده سرهم‌بندی کرد.

وقتی‌که او به خانواده‌اش گفت می‌خواهد به واشنگتن پرواز کند تا برنامه‌اش را به رئیس‌جمهور ارائه دهد، خانواده و دوستانش تصور کردند شوخی می‌کند و او با عصبانیت واکنش نشان داد. افراد منیک به جستجوی فعالیت‌های لذت‌بخش نیز بر می‌آیند، بدون اینکه در نظر داشته باشند بی‌مبالاتی‌های جنسی، ولخرجی‌های بی‌قیدوبند، و سرمایه‌گذاری‌های احمقانه‌ی آنها چه عواقب شومی می‌توانند به بار آورند. افراد منیکی که خانواده و دوستانشان به آنها توصیه می‌کنند درصدد کمک حرفه‌ای برآیند، اغلب با آزردگی و خشم پاسخ می‌دهند.

برخلاف دوره‌ی افسردگی اساسی که نسبتاً تدریجی پدیدار می‌شود و کاهش می‌یابد، دوره‌ی منیک معمولاً فرد در یک دوره‌ی چند روزه دستخوش دامنه‌ای از نشانه‌ها می‌شود. دوره‌های منیک معمولاً از چند هفته تا چند ماه ادامه می‌یابند که تا اندازه‌ای بستگی دارد به اینکه فرد مبتلا تحت درمان قرارگرفته است یا نه.

انواع اختلال دوقطبی

اختلال دوقطبی به چند صورت ظاهر می‌شود، به‌طوری‌که در DSM-IV-TR عمدتاً اختلال دوقطبی نوع I و اختلال دوقطبی نوع II از یکدیگر متمایز شده‌اند.

تشخیص اختلال دوقطبی نوع I، روند بالینی‌ای را شرح می‌دهد که به موجب آن، فرد یک یا چند دوره‌ی منیک را تجربه می‌کند و احتمالاً اما نه لزوماً، یک یا چند دوره‌ی افسردگی اساسی را نیز تجربه می‌کند. در مقابل، تشخیص اختلال دوقطبی نوع II به معنی آن است که فرد یک یا چند دوره‌ی افسردگی اساسی و دست‌کم یک دوره‌ی هیپومنیک تمام‌عیار را تجربه نکرده‌اند، اما به قدر کافی پرانرژی هستند که ملاک‌های مخصوص دوره‌ی هیپومنیک را برآورده سازند.

ویژگی‌های تشخیصی دوره‌ی هیپومنیک

  • دوره‌ی مستمر خُلق بالا، فراگیر، یا تحریک‌پذیر که حداقل ۴ روز ادامه دارد که آشکارا با خُلق طبیعی تفاوت داشته و برای دیگران قابل مشاهده است.
  • در طول این دوره، سه نشانه‌ی زیر یا بیشتر ادامه دارند (چهار نشانه درصورتی‌که خُلق فقط تحریک‌پذیر باشد).
    • عزت‌نفس یا بزرگ‌منشی کاذب
    • افزایش پرحرفی
    • پرش افکار یا شتاب افکار
    • حواس‌پرتی
    • افزایش فعالیت هدفمند یا بی‌قراری روانی-حرکتی
    • درگیری افراطی در فعالیت‌های لذت‌بخش با عواقب بالقوه دردناک
  • ویژگی‌های روان‌پریشی وجود ندارد . همچنین این دوره به قدر کافی شدید نیست که اختلال جدی به بار آورد یا بستری شدن را ایجاب کند.
  • نشانه‌ها ناشی از بیماری جسمانی یا عوارض مواد نیستند.

منبع:

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post اختلال دوقطبی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%af%d9%88%d9%82%d8%b7%d8%a8%db%8c/feed/ 0 نابهنجاری جنسی https://behdashtravan.com/%d9%86%d8%a7%d8%a8%d9%87%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%ac%d9%86%d8%b3%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d9%86%d8%a7%d8%a8%d9%87%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%ac%d9%86%d8%b3%db%8c/#respond Thu, 18 Oct 2018 11:30:33 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3813  رفتار جنسی نابهنجار عملکرد جنسی، جنبه‌ی ضروری وجود انسان است که می‌تواند جزء بسیار رضایت‌بخش یا ناراحت‌کننده‌ی زندگی فرد باشد. میل جنسی آن‌چنان نیروی پرتوانی در ماهیت انسان است و به قدری بار هیجانی دارد که نباید تعجب کنیم در رابطه با این جنبه از رفتار انسان مشکلاتی وجود دارد. رفتار جنسی نابهنجار چیست؟ رفتار …

The post نابهنجاری جنسی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]>  رفتار جنسی نابهنجار

عملکرد جنسی، جنبه‌ی ضروری وجود انسان است که می‌تواند جزء بسیار رضایت‌بخش یا ناراحت‌کننده‌ی زندگی فرد باشد. میل جنسی آن‌چنان نیروی پرتوانی در ماهیت انسان است و به قدری بار هیجانی دارد که نباید تعجب کنیم در رابطه با این جنبه از رفتار انسان مشکلاتی وجود دارد.

رفتار جنسی نابهنجار چیست؟

رفتار جنسی نابهنجار را چگونه تعریف می‌کنید؟ به فهرست فعالیت‌های جنسی زیر نگاهی بیندازید. در یک مقیاس ۱ تا ۱۰، به‌طوری‌که ۱ بهنجار و ۱۰ نابهنجار، هر یک از این فعالیت‌ها را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

  • تحریک کردن اندام‌های تناسلی توسط خود فرد
  • آمیزش جنسی در مکانی غیر از اتاق خواب
  • سیلی زدن، گاز گرفتن، نیشگون گرفتن، یا خراشیدن شریک جنسی
  • بستن یا زیر سلطه نگه‌داشتن شریک جنسی
  • اقدام به آمیزش جنسی مقعدی
  • خواندن یا نگاه کردن به صور قبیحه
  • ریختن عسل، مالیدن کرم، شراب، یا چیزهای خوردنی دیگر بر بدن شریک جنسی
  • آمیزش جنسی در حالت زانو زدن
  • درخواست از شریک جنسی به ریا در آوردن لباس دیگری
  • پوشیدن لباس خواب سکسی
  • بوسیدن، لیسیدن، یا مکیدن اندام‌های تناسلی یکدیگر
  • داشتن آمیزش جنسی با غریبه‌ای گمنام

برای «نابهنجار» نامیدن هر یک از این رفتارها از چه ملاک‌هایی استفاده کردید؟ برای برخی افراد، همه‌ی این رفتارها نابهنجار محسوب می‌شوند؛ برای برخی دیگر، هیچ‌کدام نابهنجار نیستند. این رفتارها به‌خودی‌خود بیانگر اختلال روانی نیستند. ما فرض می‌کنیم رفتار جنسی در صورتی اختلال روانی است که (۱) به دیگران صدمه وارد کند یا (۲) باعث شود فرد احساس ناراحتی مستمر یا مکرر کند یا در زمینه‌های مهم عملکرد اختلال ایجاد نماید.
طبق ملاک اول، ایجاد مزاحمت جنسی برای کودک، آشکارا اختلال روانی است. طبق ملاک دوم، بیزاری ناراحت‌کننده و جاری از امیال جنسی، اختلال روانی است. اما درباره‌ی مواردی که فرد رفتاری را لذت‌بخش می‌داند، ولی جامعه آن را ناپسند یا منحرف می‌انگارد، چه می‌توان گفت؟  تمایز بین بهنجار و نابهنجار در قلمرو رفتار جنسی، پیچیده و نامشخص است.

هنگام ارزیابی بهنجار بودن رفتار جنسی مشخصی، شرایط بسیار اهمیت دارد، همان‌گونه که آداب‌ورسوم و سنت‌ها هم که با گذشت زمان تغییر می‌کنند، مهم هستند. بسیاری از نگرش‌ها، و رفتارهای مرتبطا میل جنسی از دهه‌ی ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تغییر کرده‌اند. برای مثال، انواع مجله‌ها و نوارهای ویدیویی که رفتار جنسی را به نمایش می‌گذارند و در دهه‌ی ۱۹۹۰ پیش‌پاافتاده بودند، دقیقاً ۲۰ سال پیش، موجباتی را برای دستگیری در اغلب جوامع آمریکا فراهم می‌کردند.

در قرن بیستم، به علت همین نگرش‌های اجتماعی محدودکننده، با کمال تعجب، درباره‌ی اختلال‌های جنسی شواهد مبتنی بر واقعیت ناچیزی وجود داشته است. در دهه‌ی ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، تغییر زیادی ایجاد شد که تا اندازه‌ای در نتیجه‌ی گزارش‌های جالب و رک و راست رفتار جنسی انسان بود که متخصصان امیال جنسی، ویلیام مسترز و ویرجینیا جانسون که بعداً در سایت بهداشت روان مطالبی را درباره‌ی آنها خواهید خواند، منتشر کردند. بعد از تلاش‌های پیشگام آنها، پژوهشگران و متخصصان بالینی در نحوه‌ای که اختلال‌های جنسی را توجیه و افراد مبتلا به این اختلال‌ها را درمان می‌کردند، تغییرات عظیمی به وجود آوردند.

زمینه‌یابی‌ها و مصاحبه‌های پیشرفته‌ای اجرا شده‌اند که رفتارهای پیچیده‌ی مرتبط با امیال جنسی انسان را روشن کرده‌اند. در یک تحقیق مهم که در مرکز پژوهش عقیده‌ی ملی واقع در دانشگاه شیکاگو اجرا شد، پژوهشگران با بیش از ۳۰۰۰ نفر که به‌طور تصادفی انتخاب شده بودند و ۱۸ تا ۵۹ ساله بودند در یک زمینه‌یابی به نام زمینه‌یابی سلامت عمومی و زندگی اجتماعی، مصاحبه‌های ۹۰ دقیقه‌ای انجام دادند. این پژوهشگران با استفاده از تحلیل‌های آماری پیشرفته، از زمان پژوهش پیشگام بیش از چهل سال پیش آلفرد کینزی، درباره‌ی تمایل جنسی انسان اطلاعات بسیار جامعی به دست آوردند.

در این تحقیق، معلوم شد رفتارهایی که چند دهه‌ی پیش نابهنجار یا منحرف محسوب می‌شدند، بخشی از روند کلی تمایل جنسی شده‌اند. آنها دریافتند که در بین افراد جوان، فقط ۵ درصد زنان و ۲ درصد مردان گروه مسن‌تر چنین کرده بودند. پژوهشگران تفاوت‌های نسلی مشابهی را در رابطه فراوانی سکس دهانی پیدا کردند، به‌طوری‌که افراد جوان‌تر عموماً بیشتر این نوع رابطه‌ی جنسی را انجام می‌دادند. وقتی بحثمان را درباره‌ی اختلال‌های جنسی آغاز می‌کنیم، مهم است که به خاطر بسپارید آنچه «منحرف» محسوب می‌شود، با گذشت زمان تغییر می‌کند.

نابهنجاری‌های جنسی

اصطلاح نابهنجاری جنسی به معنی انحرافی است که موضوع جاذبه‌ی جنسی فرد را در بر می‌گیرد. نابهنجاری‌های جنسی اختلال‌هایی هستند که به موجب آنها، فرد خیال پردازی‌ها، تمایلات جنسی، یا رفتارهایی دارد که مکرر و از لحاظ جنسی برانگیزنده-اند و شامل این موارد می‌شوند:

  1. موضوعات غیرانسانی،
  2. کودکان یا سایر افراد ناراضی، و
  3. رنج کشیدن یا تحقیر شدن خود یا شریک جنسی.

ویژگی‌های نابهنجاری جنسی

انواع نابهنجاری‌های جنسی وجود دارد (جدول ۱-۷ را ببینید)، اما ویژگی مشترک همه‌ی آنها طبق DSM این است که افراد مبتلا به این اختلال‌ها از لحاظ روانی آن‌چنان به هدف میل وابسته هستند که فقط در صورتی می‌توانند ارضای جنسی را احساس کنند که این هدف به نوعی وجود داشته باشد. در برخی افراد، گاهی ترجیحات جنسی غیرعادی یافت می‌شود، مثلاً، در مدتی که فرد شدیداً احساس می‌کند تحت فشار روانی قرار دارد به خاطر داشته باشید که نابهنجاری‌های جنسی هوس‌های زودگذر یا خیال‌پردازی درباره‌ی فعالیت‌های جنسی غیرعادی نیستند، بلکه اختلال‌هایی هستند که دست کم ۶ ماه دوام دارند.

افراد مبتلا به نابهنجاری‌های جنسی مکرراً احساس می‌کنند که مجبور هستند به رفتار غیرعادی‌شان فکر کنند یا آن را انجام دهند. حتی درصورتی‌که آنها امیال خیال‌پردازی‌هایشان را عملاً برآورده نکنند، فکر و ذکرشان تا بدان جا به آنها مشغول می‌شود که ناراحتی قابل‌ملاحظه‌ای را احساس می‌کنند.

نابهنجاری جنسی می‌تواند به قدری نیرومند و الزام‌آور شود که فرد غیر از رسیدن به ارضای جنسی، هدف‌های دیگری را نمی‌بیند. نابهنجاری جنسی بنا بر تعریف، ناراحتی شخصی شدیدی ایجاد می‌کنند یا عملکرد اجتماعی، شغلی، و زمینه‌های دیگر زندگی را مختل می‌سازند. به جز مازوخیسم جنسی (آزارطلبی جنسی)، تقریباً تمام موارد نابهنجارهای جنسی مردان را شامل می‌شوند.

نمونه‌ای از نابهنجاری‌های حنسی

هرزه‌گویی تلفنی – telephone scatologia تلفن کردن‌های مستهجن، مانند شرح دادن فعالیت استمنا به طور مشروح، تهدید کردنی قربانی به تجاوز جنسی یا سعی در پی بردن به فعالیت‌های جنسی قربانی
مرده‌گرایی – necrophilia کسب کردن ارضای جنسی از دیدن جسد یا تماس جنسی با آن
حیوان‌خواهی – Zoophilia آمیزش جنسی با حیوانات یا داشتن  خیال‌پردازی‌های جنسی با حیوانات
مدفوع‌خواهی – coprophilia کسب لذت جنسی از تماس با مدفوع
تنقیه‌خواهی – klismaphilia کسب لذت جنسی از به کار بردن تنقیه‌ها
ادرار خواهی – urophilia کسب لذت جنسی از تماس با ادرار
آمیزش خواهی در انظار – autagonistophilia آمیزش جنسی در مقابل دیگران
خواب آمیزش خواهی – somnophilia آمیزش جنسی با فرد خفته
داغ خواهی – stigmatophilia کسب لذت جنسی از سوراخ کردن پوست یا تاتو
autonepiophilia پوشیدن پوشک برای لذت جنسی

برای نشان دادن این نکات، اجازه دهید برایان را که نابهنجاری جنسی دارد با چارلز که ندارد، مقایسه کنیم برایان از اشتغال ذهنی خود به شکل و بوی دستکش چرمی زنان بسیار ناراحت است، از انگیختگی شدید خود هنگامی‌که می‌بیند زنان دستکش می‌پوشند عذاب می‌کشد، و فقط در صورتی می‌تواند ارضای جنسی کسب نماید که در حال نوازش کردن دستکش چرمی، استمنا کند. برای ان نابهنجاری جنسی دارد (یعنی، یادگارپرستی). برعکس، وقتی‌که شریک جنسی چارلز در تخت، کفش پاشنه‌بلند می‌پوشد او تحریک جنسی می‌شود، ولی برای اینکه ارگاسم برسد، لازم نیست شریک جنسی وی حتماً کفش پاشنه‌بلند بپوشد. جاذبه‌ی او به نظرش اندکی «عجیب» است، ولی غیرعادی نیست. چارلز به اختلال نابهنجاری جنسی مبتلا نیست. هنگامی‌که مطالب مربوط به نابهنجاری‌های جنسی را می‌خوانید، در نظر داشتن این تمایزها اهمیت دارد.

اطلاعات درباره‌ی میزان بروز نابهنجاری‌های جنسی محدود است، عمدتاً به این علت که افراد مبتلا به این اختلال‌ها به قدری شرمنده یا خجالت‌زده هستند که به ندرت درصدد کمک روان‌شناختی برمی‌آیند. میزان بروز نابهنجاری‌های جنسی را می‌توان به طور غیرمستقیم، با در نظر گرفتن بازار تجاری بزرگ در مجله‌ها، فیلم‌های سکسی، و اشیایی که در کتاب فروشی‌های بزرگ‌سالان و در اینترنت فروخته می‌شوند، استنباط کرد.

هنگامی‌که خواندن مطالب درباره‌ی نابهنجاری‌های جنسی را آغاز می‌کنید، شاید بپرسید آنها تا چه اندازه‌ای موجب ناراحتی فرد یا حتی دیگران می‌شوند. در واقع، برخی افراد مبتلا به نابهنجارهای جنسی اصرار دارند که نه خودِ آنها و نه دیگران از روش‌های جنسی غیرعادی آنها ناراحت می‌شوند؛ آنها معتقدند واکنش منفی جامعه‌ی ناپذیرا باعث می‌شود که رفتار آنها کژکار انگاشته شود. با این حال، برخی دیگر از اینکه زندگی‌شان صرف دنبال کردن ارضای جنسی به شیوه‌هایی می‌شود که آنها را غیرقابل قبول می‌دانند، احساس گناه و شرمندگی می‌کنند.

منبع

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post نابهنجاری جنسی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%86%d8%a7%d8%a8%d9%87%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%ac%d9%86%d8%b3%db%8c/feed/ 0 یادگارپرستی یا فتیشیسم چیست؟ https://behdashtravan.com/%db%8c%d8%a7%d8%af%da%af%d8%a7%d8%b1%d9%be%d8%b1%d8%b3%d8%aa%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%81%d8%aa%db%8c%d8%b4%db%8c%d8%b3%d9%85/ https://behdashtravan.com/%db%8c%d8%a7%d8%af%da%af%d8%a7%d8%b1%d9%be%d8%b1%d8%b3%d8%aa%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%81%d8%aa%db%8c%d8%b4%db%8c%d8%b3%d9%85/#comments Thu, 11 Oct 2018 11:30:40 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3447 یادگارپرستی یا فتیشیسم یادگار‌پرستی، جذابیت جنسی شدید و مکرر به شیئی بی‌جان است. افراد مبتلا به نابهنجاری جنسی یادگارپرستی به یک شیء اشتغال ذهنی دارند و برای رسیدن به ارضای جنسی‌، به این شیء وابسته می‌شوند و آن را به رابطه‌ی جنسی با همسر ترجیح می‌دهند. برآورد کردن میزان شیوع یادگار پرستی دشوار است‌، زیرا …

The post یادگارپرستی یا فتیشیسم چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> یادگارپرستی یا فتیشیسم

یادگار‌پرستی، جذابیت جنسی شدید و مکرر به شیئی بی‌جان است. افراد مبتلا به نابهنجاری جنسی یادگارپرستی به یک شیء اشتغال ذهنی دارند و برای رسیدن به ارضای جنسی‌، به این شیء وابسته می‌شوند و آن را به رابطه‌ی جنسی با همسر ترجیح می‌دهند. برآورد کردن میزان شیوع یادگار پرستی دشوار است‌، زیرا یادگار پرستان که تقریباً همه آنها مرد هستند‌، بعید است در صدد درمان اختلالشان برآیند .

رایج‌ترین اشیای یادگار اقلام معمولی پوشاک‌، مانند لباس‌زیر‌، جوراب‌، کفش‌، و چکمه هستند؛ بااین‌حال در نوشته‌های روان‌پزشکی‌، گزارش‌هایی از دامنه‌ی وسیع یادگارها از جمله مواد لاستیکی‌، اشیای چرمی ‌، پوشاک‌، سنجاق قفلی‌، و حتی دست و پای قطع‌شده وجود دارد. برخی از یادگارها مانند چکمه‌های قهوه‌ای با لبه‌های خزدار جاذبه‌ی بسیار استثنایی دارند. جزء گرایی‌، نابهنجاری جنسی دیگری است که برخی متخصصان آن را نوعی یادگار پرستی می‌دانند‌، افراد مبتلا به جزء گرایی فقط از قسمت خاصی از بدن نظیر پاها ارضای جنسی می‌شوند. مواردی که برانگیختگی جنسی مرد به پوشیدن لباس زنانه بستگی دارد‌، در طبقه‌ی دیگری جای می‌گیرد‌، که یادگار پرستی همراه با مبدل پوشی نامیده می‌شود و بعداً درباره‌ی آن بحث خواهیم کرد. در ضمن اگر استفاده از یک شیء اختصاصاً برای بیشتر کردن تحریک جنسی ترتیب یافته باشد‌، نظیر لرزانه‌، چنین رفتاری یادگار پرستی محسوب نمی‌شود .

یادگار پرست با شیء موردعلاقهی خود تحریک جنسی می‌شود‌، برخی از آنها شیء یادگار را نوازش می‌کنند یا می‌پوشند‌، برخی دیگر با بو کردن آن شیء‌، مالیدن آن‌، یا مشاهده کردن افرادی که آن را هنگام آمیزش جنسی می‌پوشند تحریک می‌شوند‌، در برخی موارد یادگار پرست ممکن است حتی تمایلی به آمیزش جنسی با شریک خود نداشته باشد و در عوض با شیء یادگار استمنا کند‌، برخی مردان فقط در صورتی به نعوظ می‌رسند که شیء یادگار آنها موجود باشد ‌، برخی یادگار پرستان رفتار عجیبی انجام می‌دهند‌، مثلاً یادگار خود را می‌مکند‌، روی آن غلت می‌زنند‌، آن را می‌سوزانند‌، یا به چند قطعه تقسیم می‌کنند‌، این اختلال ممکن است باعث شود برخی افراد دست به سرقت بزنند .

هنگام بحث درباره‌ی یادگارها به خاطر سپردن تفاوت بین آنچه رفتار جنسی «بهنجار» محسوب می‌شود با آنچه منحرف انگاشته می‌شود اهمیت دارد. خیال‌پردازی‌ها و رفتارهایی که گاهی برانگیختگی جنسی فرد را افزایش می‌دهند با اشتغال‌های ذهنی تشریفاتی که در یادگار پرستی واقعی مشاهده می‌شوند تفاوت دارند. یادگار پرستی نوعی رفتار وسواس گونه را شامل می‌شود که از کنترل فرد خارج است و می‌تواند مایه‌ی پریشانی و مشکلات میان فردی قابل‌ملاحظه‌ای باشد. گرچه برخی افراد رفتار یادگار پرستانه‌ی خود را به همراه یادگارها وارد رابطه‌ی جنسی با همسری می‌کنند که این رفتار متفاوت را می‌پذیرد‌، اما در اغلب موارد رفتار یادگار پرستانه در عملکرد جنسی بهنجار اختلال ایجاد می‌کند و زمانی که مشکلاتی در رابطه وجود دارد‌، احتمال آن بیشتر است .

به نظر می‌رسد که یادگار پرستی مانند عورت نمایی ایجاد می‌شود‌، به این صورت که در تجربیات اولیه‌ی زندگی‌، بین برانگیختگی جنسی و یادگار پیوندی برقرار می‌شود. وقتی‌که فرد بزرگ‌تر می‌شود‌، به‌جای اینکه ارضای جنسی را با فرد دیگری تداعی کند‌، آن را با شیء یادگار خود تداعی می‌کند. برای مثال یادگار پرستانی که اشیای مرتبط با نوزاد مانند پوشک ‌، ملافه‌ی تخت بچه‌، یا شورت لاستیکی را ترجیح می‌دهند‌، امکان دارد در اوایل کودکی بین احساس‌های تناسلی لذت‌بخش و لمس کردن این اشیاء ارتباط نیرومندی برقرار کرده باشد.

یک گروه پژوهشگر برای آزمودن این فرضیه‌ی یادگیری (در آزمایش‌هایی که با معیارهای امروزی غیر اخلاقی محسوب می‌شوند) گزارش دادند که توانسته‌اند آزمودنی‌های مرد را برای فراگیری یادگار شرطی کنند (راچمن ۱۹۶۶؛ راچمن و هاجسون ۱۹۶۸). در یکی از این تحقیقات‌، پژوهشگران تصاویر زنان لخت یا نیمه‌لخت (محرک غیر شرطی) را به مردان نشان دادند و بعد آنها را با تصاویر چکمه‌های خزدار (محرک شرطی) همایند نموده و از وسیله‌ای برای اندازه‌گیری پاسخ نعوظی این مردان استفاده کردند. بعد از چند بار همایندی تصاویر زنان با چکمه‌ها (و کفش‌های دیگر) این مردان با تصاویر کفش‌ها به‌تنهایی (محرک شرطی) تحریک جنسی شدند .

بعداً با نشان دادن مکرر کفش‌ها و چکمه‌ها بدون تصاویر زنان‌، این رفتار خاموش شد . و به مرور زمان این مردان علاقه به این اشیاء را که دیگر پیوندهای جنسی نداشتند از دست دادند .

با اینکه تحقیق بحث‌برانگیز بود‌، مدلی را برای درمان یادگار پرستان در اختیار گذاشت و پژوهشگران نتیجه گرفتند که خاموشی و سایر روش‌های رفتاری‌، راهبردهای درمانی مؤثری هستند. یک روش درمان از راه بیزاری است‌، که به موجب آن درحالی‌که فرد مشغول استمنا کردن با شیء یادگار خود می‌باشد‌، او را در معرض تنبیه قرار می‌دهند؛ مثلاً دارویی که موجب استفراغ می‌شود به او می‌دهند‌، یا وی را هیپنوتیزم می‌کنند تا احساس تهوع کند .

روش رفتاری دیگری که با فرآیند بازآموزی دمساز است شرطی‌سازی مجدد ارگاسمی نامیده می‌شود‌، در این روش که دیویسون (۱۹۶۸) آن را برای درمان نابهنجاری‌های جنسی ابداع کرد‌، از مرد خواسته می‌شود با تصور کردن شیء غیر قابل قبولی خود را تحریک کند‌، بعد درحالی‌که به محرک جنسی مناسبی‌، مانند تصویر شریک جنسی بزرگ‌سال نگاه می‌کند‌، استمنا کند. اگر برانگیختگی جنسی او کاهش یافت می‌تواند دوباره به تصور شیء غیرقابل‌قبول برگردد‌، اما فقط در حال تمرکز کردن روی محرک قابل‌قبول می‌تواند به ارگاسم برسد. به مرور زمان این فرد برای تحریک جنسی‌، کمتر به شیء غیرقابل‌قبول متکی می‌شود و به‌طور فزاینده‌ای به محرک جنسی مطلوب روی می‌آورد.

ویژگی‌های تشخیصی

  • افراد مبتلا به این اختلال‌، برای مدت حداقل ۶ ماه‌، خیال‌پردازی‌های برانگیزنده‌ی جنسی شدید‌، امیال جنسی‌، یا رفتارهای مکرری دارند که اشیای بی‌جان را شامل می‌شوند .
  • این خیال‌پردازی‌ها‌، امیال جنسی‌، یا رفتارها‌، پریشانی یا اختلال قابل‌ملاحظه‌ای به وجود می‌آورند
  • اشیای یادگار به لباس‌های زنانه‌ای که در مبدل پوشی مصرف می‌شوند یا وسایلی که برای تحریک بساوشی اندام تناسلی‌، نظیر لرزانه (ویبراتور) به کار برده می‌شوند‌، محدود نمی‌شوند.

منبع:

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post یادگارپرستی یا فتیشیسم چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%db%8c%d8%a7%d8%af%da%af%d8%a7%d8%b1%d9%be%d8%b1%d8%b3%d8%aa%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%81%d8%aa%db%8c%d8%b4%db%8c%d8%b3%d9%85/feed/ 1 کمال‌گرایی، ایده‌آل‌طلبی یا پرفکشنیسم چیست؟ https://behdashtravan.com/%da%a9%d9%85%d8%a7%d9%84%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%db%8c%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%81%da%a9%d8%b4%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/ https://behdashtravan.com/%da%a9%d9%85%d8%a7%d9%84%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%db%8c%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%81%da%a9%d8%b4%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/#respond Sun, 23 Sep 2018 11:30:21 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3948 کمال‌گرایی (perfectionism – پرفکشنیسم) شاید در معنای عام صفتی پسندیده به نظر برسد اما از نظر روان‌شناسانه، کمال‌گرایی بی‌دلیل و بیش‌ازحد یک مشکل و اختلال روانی محسوب می‌شود که نشانه‌هایی همچون استانداردهای سطح بالا، سخت‌گیری، نتیجه‌گرایی و … دارد. کمال‌گرایی چیست؟ آیا شما کمال‌گرا هستید؟ آیا شما تشنه یک استاندارد بی‌نقص در شغلتان هستید؟ آیا …

The post کمال‌گرایی، ایده‌آل‌طلبی یا پرفکشنیسم چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> کمال‌گرایی (perfectionism – پرفکشنیسم) شاید در معنای عام صفتی پسندیده به نظر برسد اما از نظر روان‌شناسانه، کمال‌گرایی بی‌دلیل و بیش‌ازحد یک مشکل و اختلال روانی محسوب می‌شود که نشانه‌هایی همچون استانداردهای سطح بالا، سخت‌گیری، نتیجه‌گرایی و … دارد.

کمال‌گرایی چیست؟

آیا شما کمال‌گرا هستید؟ آیا شما تشنه یک استاندارد بی‌نقص در شغلتان هستید؟ آیا شما احساس می‌کنید برای هر چیزی باید بی‌نقص باشید؟ حتی اگر این بی‌نقص بودن به سلامت شما آسیب بزند باز هم آن را می‌پذیرید؟

کمال‌گرا کسی هستید که هر استانداردی کمتر از بی‌نقصی را نمی‌پذیرد. در روانشناسی کمال‌گرایی ویژگی شخصیتی است که این‌گونه تعریف می‌شود: تلاش افراد برای عملکردی با استاندارد بسیار بالا به‌طوری‌که کاملاً بی‌نقص باشد و با ارزیابی سنگین بر روی خود و دیگران همراه می‌شود. برای یک فرد کمال‌گرا هر چیزی که کمتر از حد کمال باشد، غیرقابل‌قبول است.

آیا شما کمال‌گرا هستید؟

در این مقاله به ۱۱ نشانه افراد کمال‌گرا اشاره می‌کنیم که می‌توانید با آن، سطح کمال‌گرایی‌تان را بسنجید.

۱- افراد کمال‌گرا هیچ جایگاهی برای خطا در نظر نمی‌گیرید.

زمانی که یک اشتباه ببینید اولین نفری هستید که سریعاً به دنبال اصلاح آن خواهید رفت.

۲- شما رفتار خاص و منش خاصی دارید که بر اساس آن کارها باید به سرانجام برسند.

بسیاری از اوقات افراد به شما توجه نمی‌کنند چرا که روش‌هایی بسیار خاص و ویژه را برای به سرانجام رساندن کارهایتان در نظر می‌گیرید. اگر چیزی از روش شما خارج شد و از استانداردهای شما کمی منحرف گشت آن را نخواهید پذیرفت. از این رو، به سختی می‌توانید افراد صحیحی را برای همکاری انتخاب کنید چرا که دیگران فکر می‌کنند کار کردن با شما بسیار مشکل است.

۳- شما از روش صفر و صدی استفاده می‌کنید.

بدین معنا که یا یک کار کامل و بدون نقص انجام می‌شود و یا اگر در سطحی کمتر از تکامل به سرانجام برسد فایده‌ای ندارد.

۴- برای شما همه چیز به نتیجه نهایی بر می‌گردد.

برای شما اهمیتی ندارد که چه اتفاقی در روند یک کار می‌افتد و بهای پرداخت‌شده برای رسیدن به یک هدف چه بوده است. شما فقط می‌خواهید مطمئن شوید که نتیجه نهایی به دست می‌آید در غیر این صورت احساس عصبانیت می‌کنید. در این صورت باید با ترفندهای کنترل عصبانیت نیز آشنا شوید.

۵- به شدت به خودتان سخت می‌گیرید.

هرزمانی که اتفاق ناگواری بیفتد به شدت به خودتان سخت می‌گیرید و خودتان را مواخذه می‌کنید. اهمیتی ندارد که مشکل به وجود آمده اشتباه شما بوده و یا یک اتفاق ساده بوده که به شما هم ربطی نداشته است، شما در هر حال خودتان را محکوم می‌کنید و احساس بسیار بدی در مدت طولانی به خودتان خواهید داشت.

۶- زمانی که به اهدافتان نمی‌رسید افسرده می‌شوید.

زمانی که کارها طبق پیش‌بینی‌تان جلو نمی‌رود به شدت افسرده می‌شوید. همیشه در ذهنتان این سؤال می‌چرخد: آگه نشه چی؟ مهم‌تر از همه شما احساس می‌کنید که اگر چیزی بی‌نقص به پایان نرسد بی‌بروبرگرد اشتباه شماست.

۷- استانداردهای سطح بالایی دارید.

زمانی که تصمیم می‌گیرید کاری را انجام دهید، اهداف سطح بالا در نظر می‌گیرید. گاهی اوقات این اهداف باعث می‌شود تا شما دچار اضطراب بی پایان شوید. شما در این حالت به آب‌وآتش می‌زنید تا به اهداف مد نظرتان برسید. زمانی که رسیدن به اهدافتان با تأخیر مواجه شد عقب می‌کشید و به این نتیجه می‌رسید که نمی‌توانید به آنان دست یابید.

۸- موفقیت برایتان هیچ‌وقت کافی نیست.

هر کاری که انجام می‌دهید، احساس می‌کنید چیزی بالاتر از آن برای به‌دست آوردن وجود دارد. زمانی که به عنوان مثال X را به‌دست آورید احساس می‌کنید باید ۲X را به‌دست آورید و زمانی که ۲X را به‌دست می‌آورید، می‌خواهید به ۵x برسید. فراتر از تمایل به بهتر شدن این است که شما بسیاری از اوقات اگر نتوانید به هدف بالاتری برسید احساس ناراحتی می‌کنید. شما به‌ندرت در شرایط کنونی احساس رضایت می‌کنید و به دنبال اتفاقات بهتری می‌گردید.

۹- کارهایتان را به تعویق می‌اندازید به خیال این که بتوانید زمان درستی را برای آن کار پیدا کنید.

شما همیشه به دنبال پیدا کردن زمان صحیح برای کارکردن روی اهدافتان هستید. به‌عبارت‌دیگر می‌خواهید زمانی کارتان را آغاز کنید که آماده هستید و می‌توانید بهترین کیفیت و عملکرد خود را به نمایش بگذارید. با این حال این وضعیت آمادگی کامل شاید هیچ موقع به وجود نیاید. دلیل این که می‌گوییم شاید این زمان هیچ‌وقت به وجود نیاید این است که شما همیشه منتظرید تا یک کار را به سرانجام برسانید.

۱۰- همیشه به دنبال یافتن خطاهایی هستید که دیگران آن را نمی‌بینند.

شاید این موضوع به جزئی‌نگری بازگردد، در کمال‌گرایی شما به دنبال اشکالات بسیار ریز می‌گردید. گاهی اوقات این اشکالات حقیقی هستند، اما گاهی نیز توهم به شمار می‌آیند.

۱۱- شما معمولاً زمان بسیار زیادی را برای به کمال رساندن و بی‌نقص کردن کارها قرار می‌دهید.

کمال برای شما هدف نهایی است. برای شما غیرعادی نیست که از خوابتان، زمان شخصیتان و سلامتی‌تان برای رساندن سطح کاری‌تان به بالاترین حد ممکن بزنید.

آیا شما خود را انسانی کمال‌گرا می‌دانید؟ نشانه‌های دیگر کمال‌گرایی چیست؟ دیدگاه‌های خود را با مخاطبان مجله بهداشت روان در میان بگذارید.

خواندن مقاله احتلال شخصیت وسواسی جبری که ارتباط مستقیمی با این ویژگی دارد، خالی از لطف نیست.

منبع

برگرفته از: personalexcellence

گروه روانشناسی ستاره

The post کمال‌گرایی، ایده‌آل‌طلبی یا پرفکشنیسم چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%da%a9%d9%85%d8%a7%d9%84%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%db%8c%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%81%da%a9%d8%b4%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/feed/ 0