مقالات اختلالات شخصیت | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/category/آسیب-شناسی/اختلالات-شخصیت/ Sun, 10 Mar 2024 13:33:07 +0000 fa-IR hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.8.2 https://behdashtravan.com/wp-content/uploads/2017/09/cropped-logo-32x32.png مقالات اختلالات شخصیت | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/category/آسیب-شناسی/اختلالات-شخصیت/ 32 32 پنج افسانه‌ و باور اشتباه دربارۀ پرخاشگری و خشم https://behdashtravan.com/%d9%be%d9%86%d8%ac-%d8%a7%d9%81%d8%b3%d8%a7%d9%86%d9%87-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%db%80-%d9%be%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d8%b4%da%af%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d8%ae%d8%b4%d9%85/ https://behdashtravan.com/%d9%be%d9%86%d8%ac-%d8%a7%d9%81%d8%b3%d8%a7%d9%86%d9%87-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%db%80-%d9%be%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d8%b4%da%af%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d8%ae%d8%b4%d9%85/#respond Sun, 10 Mar 2024 13:28:18 +0000 https://behdashtravan.com/?p=7354 پرخاشگری می‌تونه باعث مشکلات زیادی در زندگی شخصی، عاطفی و اجتماعی ما بشه. هر کدوم از ما وقتی عصبانی هستیم، واکنش‌هایی به این احساسِ شگفت‌انگیز و گاهی ترسناک داریم. تو این مطلب دوست دارم به این بپردازیم که چه نگرش‌های غلط رایجی دربارۀ خشم و پرخاشگری وجود داره. برای این منظور از نظرات آلبرت الیس …

The post پنج افسانه‌ و باور اشتباه دربارۀ پرخاشگری و خشم appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> پرخاشگری می‌تونه باعث مشکلات زیادی در زندگی شخصی، عاطفی و اجتماعی ما بشه. هر کدوم از ما وقتی عصبانی هستیم، واکنش‌هایی به این احساسِ شگفت‌انگیز و گاهی ترسناک داریم. تو این مطلب دوست دارم به این بپردازیم که چه نگرش‌های غلط رایجی دربارۀ خشم و پرخاشگری وجود داره. برای این منظور از نظرات آلبرت الیس روانشناس مشهور آمریکایی و پایه‌گذار فقید رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی یا REBT کمک گرفتم.

افسانۀ اول: ابراز فعالانۀ خشم و تخلیه و بیرون ریختن اون، کمک می‌کنه پرخاشگری کاهش پیدا کنه.

شاید خوشتون نیاد، ولی خبر بد اینه که این باور خیلی اشتباهه و مدت‌هاست که زیر سوال رفته و روانشناس‌ها و سوءبرداشت از حرف اونها، در ایجاد این افسانه خیلی نقش داشته. پژوهش‌های زیادی خلاف این افسانه رو نشون می‌ده. تخلیۀ خشم، مثل مشت زدن به کیسه‌بکس، در کوتاه‌مدت باعث تسکین می‌شه ولی در بلندمدت کمکی به کاهش پرخاشگری نمی‌کنه..

پنج افسانه‌ و باور اشتباه دربارۀ پرخاشگری و خشم
مشت زدن به کیسه بکس کمک زیادی به ما نمی‌کنه

 

افسانۀ دوم: وقتی عصبانی هستی، لحظه‌ای درنگ کن. این تمام چیزیه که نیاز داری.

این که در اوج عصبانیت لحظه‌ای کناره‌گیری کنی و نفسی بکشی یا یه سیگار دود کنی، در کوتاه مدت ممکنه موثر باشه (به خصوص در رابطۀ عاطفی) اما باز هم در بلندمدت پرخاشگری رو کم نمی‌کنه و باعث تغییر شخصیت نمی‌شه.  ایجاد وقفه در کوتاه‌مدت ممکن است مفید باشه، اما در دراز مدت ممکنه باعث پاک کردن صورت مساله شه

 

انفعال در برابر خشم می‌تواند اوضاع را بدتر کند
ایجاد وقفه در کوتاه‌مدت ممکن است مفید باشد، اما در دراز مدت ممکن است باعث پاک کردن صورت مساله شود

افسانۀ سوم: پرخاشگری شما رو به خواسته‌‌تون می‌رسونه

شاید پرخاشگری باعث مرعوب‌شدن بقیه بشه اما در بلندمدت چیزی براتون نمی‌مونه جز روابط آسیب دیده، تنهایی و نفرت. و شما تبدیل به یه آدم تلخ می‌شید.

خشم و عصبانیت شما را از دیگران دور می‌کند
خشم و عصبانیت شما را از دیگران دور می‌کند

افسانۀ چهارم: داشتن بینش باعث می‌شه پرخاشگری شما کم بشه.

مثلا ممکنه من بفهمم که چون در بچگی آسیب دیدم، الان دارم به دیگران با خشمم آسیب می‌زنم (به این می‌گن اینسایت یا درون‌بینی یا بینش). و شاید فکر کنم اگه این رو بفهمم، دیگه پرخاشگری نمی‌کنم. اما متاسفانه قضیه اینقدر راحت و قشنگ و رمانتیک نیست. داشتن بینش فقط قدم اوله، اما درواقع، یادگیری طرز فکر جدید دربارۀ خشم و تمرین عملی در این زمینه باعث می‌شه پرخاشگری کم بشه. برای تغییر باید پوستمون هم کنده بشه تا پوست جدید در بیاریم.

بینش دربارۀ خشم و عصبانیت کافی نیست
بینش دربارۀ خشم و عصبانیت کافی نیست

افسانۀ پنجم: اتفاقات بیرونی ما رو عصبانی می‌کنند.

واقعیت اینه که اتفاقات بیرونی، (مثل همسر بد، والد بد و فرزند مزخرف) می‌تونند ما رو حسابی رنجیده‌‌خاطر  و دلخور کنند ولی آخرش، این خودمون هستیم که کاری می‌کنیم به پرخاشگری رو بیاریم.
اگر ما باور کنیم که علت عصبانیت، بیرون از ما قرار داره، نمی‌تونیم عملکردی بهتر از یک عروسک خیمه‌شب بازی داشته باشیم؛ هر کس دکمه‌های ما رو خوب بشناسه، می‌تونه راحت بر ما تسلط پیدا کنه.

 

پرخاشگری و خشم
اگر کسی شما را عصبانی کند، ارباب شما می‌شود

شاید خوندن این نوشته باعث بشه، افسانۀ ششمی در شما ایجاد بشه: آدم پخته و سالم هیچوقت عصبانی نمی‌شه و  وقتی عصبانی می‌شی بهتره هیچ کاری نکنی. ولی این مسموم‌تر از پنج افسانۀ قبل است. ما باید یاد بگیریم وقتی چیزی علیه ما رخ می‌ده، نه منفعل باشیم و نه پرخاشگر. واکنش سالم، جرئت‌مندی، قاطعیت و ابراز وجود سالم (assertiveness) است.

 

عصبانیت
انفعال در برابر خشم می‌تواند اوضاع را بدتر کند

 

 نویسنده: دکتر بهروز هاشمی

نام مقاله: پنج افسانه‌ و باور اشتباه دربارۀ پرخاشگری و خشم از دیدگاه آلبرت الیس

 

The post پنج افسانه‌ و باور اشتباه دربارۀ پرخاشگری و خشم appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%be%d9%86%d8%ac-%d8%a7%d9%81%d8%b3%d8%a7%d9%86%d9%87-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%db%80-%d9%be%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d8%b4%da%af%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d8%ae%d8%b4%d9%85/feed/ 0 وابستگی کودک به مادر به قلم شکیبا قدس https://behdashtravan.com/%d9%88%d8%a7%d8%a8%d8%b3%d8%aa%da%af%db%8c-%da%a9%d9%88%d8%af%da%a9-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d8%a7%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d9%87-%d9%82%d9%84%d9%85-%d8%b4%da%a9%db%8c%d8%a8%d8%a7-%d9%82%d8%af%d8%b3/ https://behdashtravan.com/%d9%88%d8%a7%d8%a8%d8%b3%d8%aa%da%af%db%8c-%da%a9%d9%88%d8%af%da%a9-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d8%a7%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d9%87-%d9%82%d9%84%d9%85-%d8%b4%da%a9%db%8c%d8%a8%d8%a7-%d9%82%d8%af%d8%b3/#respond Tue, 10 May 2022 10:38:38 +0000 https://behdashtravan.com/?p=7220 وابستگی کودک به مادر   بگذارید در ابتدا وابستگی را در لغت تعریف کنیم؛ “وابستگی” به معنای احساس نیاز مبرم به وجود شخصی یا چیزی است که در صورت عدم دسترسی ما به آن، احساس درماندگی در ما شکل بگیرد. حالا بیایید باهم یک کودک ۳ ساله رو تصور کنیم که بدون حضور فیزیکی مادر، …

The post وابستگی کودک به مادر به قلم شکیبا قدس appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> وابستگی کودک به مادر

 

بگذارید در ابتدا وابستگی را در لغت تعریف کنیم؛ “وابستگی” به معنای احساس نیاز مبرم به وجود شخصی یا چیزی است که در صورت عدم دسترسی ما به آن، احساس درماندگی در ما شکل بگیرد.

حالا بیایید باهم یک کودک ۳ ساله رو تصور کنیم که بدون حضور فیزیکی مادر، احساس خطر می‌کند و هرگز نمی‌تواند حتی چند دقیقه در اتاق خودش بازی کند و خب کاملا واضح است که این کودک در ارتباطاتش با سایر همسالان اعم از حضور در مهدکودک و پارک و … سرخورده و مضطرب می‌شود.

همچنین لازم به ذکر است که مادرانی هم که کودک وابسته به خود دارند، دائما دچار محدودیت‌های زیادی می‌شوند، و  گفته می‌شود این افراد حتی نمی‌توانند کم ترین زمان با کیفیتی را برای خود داشته باشند.

وابستگی کودک به مادر ، موضوعی مهم است چرا که وابستگی عموما ناشی از اضطراب و یا یک گره روانی می‌باشد که اگر به طور کامل و البته به موقع درمان نشود، می‌تواند عامل بروز مسائلی برای کودک ازجمله اختلال اضطراب فراگیر[۱] (به معنای یک احساس پیش رونده ی اضطراب بدون وجود یک منشأ بیرونی خاص) و همچنین اختلال اضطراب اجتماعی[۲] (به معنای داشتن احساس اضطراب و ناتوانی برای حضور در جمع)، در آینده ی نزدیک باشد.

از جمله عللی که باعث بروز وابستگی کودک به مادر می‌شود، سبک تربیتی والدین می‌باشد. بدین صورت که والدینی که از سبک تربیتی سهل گیرانه نسبت به کودکشان استفاده می‌کنند، بیشتر از سایر سبک‌های تربیتی این رفتار ناکارآمد را در کودکانشان تقویت می‌کنند. سبک تربیتی همچنین می‌تواند الگوهای رفتاری نا کارآمدی از جمله زورگویی و نافرمانی را در کودک شکل دهد و باعث شکل گیری احساسات فروخرده ی خشم نسبت به سایرین در کودک شود.

 

چند راهکار جهت کاهش وابستگی کودک به مادر

 

اعتماد به نفس کودکتان را تقویت کنید

هرگز فراموش نکنید که فرزند شما باید به لحاظ عاطفی از محبت شما سیراب شود و اهمیت این موضوع در سالهای نخست زندگی خیلی بیشتر هست. یکی از راه‌های افزایش اعتماد به نفس کودک، دادن بازخورد[۳]‌های کلامی ‌به موقع و به اندازه می‌باشد. مثل: آفرین که غذات رو خودت خوردی و … .

از منزل شروع کنید

برای ایجاد حد و مرز اولیه از منزل شروع کنید. به عنوان مثال به کودتان بگویید که من در اشپزخانه مشغول آماده کردن شام هستم و شما در اتاقت باش و لگو‌هایت را مرتب کن، در این حین ما باهم صحبت خواهیم کرد. برای این کار می‌توانید زمان تعیین کنید. (مثلا بعد از ۱۵ دقیقه من به اتاقت خواهم آمد). شنیدن صدای شما و یا هرزگاهی صدا کردن نام کودکتان باعث ایجاد پیوند عاطفی بین شما و ایشان می‌باشد. اگر کودک از شما خواست تا کنارش باشید، لطفا قاطع باشید و دلسوزی بیخودی نکنید، به یاد داشته باشید که دلسوزی نابجا باعث تقویت حس بیمارگون وابستگی می‌گردد.

خوش قول باشید

در قسمت قبل در رابطه با تعیین زمان توضیح دادیم، لازم است که برای آموزش زمان (برای کودکان ۵ سال به بالا)، یک ساعت مچی همراه برای وی تهیه کنید.

با نشان دادن فواصل زمانی، (مثل اینکه وقتی عقربه ی زرد رفت روی ۱۲ من پیش تو باز خواهم گشت)، میتوانید

۱- صبر کردن و ۲- مفاهیم ساده ی اعداد و ریاضیات را به کودک تان آموزش دهید. البته یادتان باشد که مفاهیمی‌همچون خوش قولی که به فضایل اخلاقی کاملا مرتبط هستند، لازم است که توسط خود شما آموزش داده شده و رعایت شود.

مراجعه به روانشناس کودک

در نهایت امر، اگر موارد ذکر شده را مو به مو انجام دادید و باز هم احساس وابستگی بیمار گون کودک شما تعدیل نشد، بهتر است که این موضوع را جدی بگیرید و به متخصص مراجعه کنید.

 

نویسنده: شکیبا قدس

روانشناس تربیتی، درمانگر کودک و نوجوان

شماره سازمان نظام روانشناسی ۶۳۸۳

اطلاعات تماس نویسنده

 واتسپ:  ۰۹۳۷۶۶۸۷۲۲۶

 تلگرام: shakiba_ghods

 

 

 

 

 

 

 

 

۱ General Anxiety Disorder

 ۲Social Anxiety Disorder

۳ Feedback

The post وابستگی کودک به مادر به قلم شکیبا قدس appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%88%d8%a7%d8%a8%d8%b3%d8%aa%da%af%db%8c-%da%a9%d9%88%d8%af%da%a9-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d8%a7%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d9%87-%d9%82%d9%84%d9%85-%d8%b4%da%a9%db%8c%d8%a8%d8%a7-%d9%82%d8%af%d8%b3/feed/ 0 تحلیل و بررسی روانشناختی فیلم جوکر ۲۰۱۹ https://behdashtravan.com/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%88-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%ae%d8%aa%db%8c-%d9%81%db%8c%d9%84%d9%85-%d8%ac%d9%88%da%a9%d8%b1/ https://behdashtravan.com/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%88-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%ae%d8%aa%db%8c-%d9%81%db%8c%d9%84%d9%85-%d8%ac%d9%88%da%a9%d8%b1/#respond Wed, 25 Dec 2019 12:24:48 +0000 http://behdashtravan.com/?p=7087 نقد محتوایی فیلم جوکر تادفیلیپس ۲۰۱۹ (خطر جدی لو رفتن داستان فیلم جوکر) تلاش برای به رسمیت شناخته شدن اریک برن، در کتاب بازی‌ها، هر تماس صمیمانه را نوعی نوازش می‌داند و هر نوازش را تلاشی برای به رسمت شناختن حضور دیگری تعریف می‌کند و به سادگی چنین می‌نویسد: «اگر نوازش نشوی، مخت می‌پُکد.» به …

The post تحلیل و بررسی روانشناختی فیلم جوکر ۲۰۱۹ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> نقد محتوایی فیلم جوکر تادفیلیپس ۲۰۱۹

(خطر جدی لو رفتن داستان فیلم جوکر)

تلاش برای به رسمیت شناخته شدن

اریک برن، در کتاب بازی‌ها، هر تماس صمیمانه را نوعی نوازش می‌داند و هر نوازش را تلاشی برای به رسمت شناختن حضور دیگری تعریف می‌کند و به سادگی چنین می‌نویسد: «اگر نوازش نشوی، مخت می‌پُکد.» به عبارت تخصصی‌تر، اگر حضورت به رسمیت شناخته نشود، از مسیر روان‌رنجوری به درۀ روان‌پریشی پرت می‌شوی. طبق این دیدگاه، تروریست ترور می‌کند تا عکسش در صفحۀ اول روزنامه‌ها چاپ شود. این چند جمله می‌تواند فیلم جوکر را خلاصه کند.

فیلم با مبارزۀ آرتور فلک یا همان جوکر (با نقش‌آفرینی به یاد ماندنی خوآکین فینیکس) آغاز می‌شود. آرتور که کاراکتر خوش‌قلبی است تمامی تلاش خود را به کار می‌بندد تا اصطلاحا مخش نپکد. او علی‌رغم تلاش‌های وافرش برای به رسمیت شناخته‌شدن، دائما از طرف جامعه طرد و تحقیر می‌شود. با مشکلات روانی زیادی از جمله ناخویشتن‌داری عاطفی (اختلالی که در آن فرد نمی‌تواند جلوی خنده یا گریه‌اش را در شرایط غیر معمول بگیرد) و اختلال شخصیت اسکیزوتایپی دست و پنجه نرم می‌کند . آرتور با جمله‌ای به یادماندنی وضعیت خود را توصیف می‌کند: بدترین قسمت داشتن یک بیماری روانی این است که جامعه از تو انتظار دارد طوری رفتار کنی که انگار آن بیماری را نداری.

نمونه‌ای از ممارست‌های آرتور فلک قبل از سقوط

آرتور به سادگی تسلیم نمی‌شود؛ نگه‌داری از مادر، کار کردن به عنوان دلقک، علاقه به شرکت در برنامۀ زندۀ تلویزیونی، صحبت با روانشناس، مصرف دارو، دست و پا زدن برای برقراری ارتباط با خانوادۀ وِین و اجرای استندآپ از جمله‌ تلاش‌های بی‌نتیجۀ او برای فرار از پکیدن مخش است. نهایتا آخرین ریسمانی که او را به عنوان یک موجود به “رسمیت شناخته شده” نگه‌ داشته است نیز پاره می‌شود و آرتور از گذشته خود و مادرش آگاه می‌شود. آرتور به شخصیتی تبدیل می‌شود که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد. یک بمب ساعتی متحرک.

نمایش کشتن مجری در برنامۀ زنده با کمک یک خوش‌شانسی، بهترین فرصت برای به رسمیت شناخته‌شدن است. حالا دیگر برای او مهم نیست خوب دیده شود یا بد، او راه دیده شدن را پیدا کرده است. او حالا باید کاری کند که مخش نپکد و همین کار را طی یک نمایش با شکوه انجام می‌دهد. اینگونه جوکر زاده می‌شود و بالقوگی‌اش را بالفعل می‌کند.

فیلم جوکر، راننده تاکسی مدرن

این فیلم از لحاظ ساختار و محتوا، مخاطب را به یاد فیلم “راننده تاکسی” می‌اندازد. می‌توان گفت که شخصیت جوکر تا حد زیادی شبیه شخصیت تراویس بیکل است، داستان تقریبا همان روند را طی می‌کند و حضور رابرت دنیرو در فیلم نیز این موضوع را یادآوری می‌کند. هر چند از لحاظ قدرت این دو فیلم را هم‌تراز هم ندیدم، اما به نظرم همین که این فیلم توانست ارجاعی شریف به فیلم مارتین اسکورسیزی بدهد، برای منِ مخاطب کافی بود.

همدلی در برابر همدردی

فیلم چگونگی فاصله گرفتن جوکر از عقلانیت و پیش گرفتن راه جنون را نسبتا خوب نشان می‌دهد، اما بیشتر از این که همدلی مخاطب را برانگیخته کند، حس همدردی را در او بیدار می‌کند. این روش که روش کلیشه‌ای سینمای هالیوود است، دامن فیلم joker 2019 را نیز می‌گیرد. تاد فیلیپس و تیم نویسندگی‌اش به جای این که به مخاطب نشان دهند که یک جوکر چطور ساخته می‌شود، بیشتر سعی می‌کنند با ایجاد حس ترحم و دلسوزی احساسات مخاطب را جریحه‌دار کنند. دستکاری عواطف و ایجاد احساس ترحم از لحاظ روانشناختی هدف مناسبی محسوب نمی‌شود.

بعد از فیلم‌هایی که با رویکرد همدلی ساخته می‌شوند، معمولا مخاطب حس می‌کند شخصیت داستان را درک کرده و به شناخت بهتری از او رسیده است ولی در فیلم‌هایی با رویکرد دوم، معمولا مخاطب فیلم به شدت هیجانی است و سعی می‌کند خود را جای شخصیت اصلی بگذارد و به او به خاطر رفتارهایش حق بدهد. در رویکرد اول، شناخت شخص درگیر شده است و پیش‌فرض‌های اخلاقی‌اش تکان می‌خورد؛ در رویکرد دوم، اصطلاحا مخاطب سمپات شخصیت اصلی داستان می‌شود و خود را جای او می‌گذارد و به او کاملا حق می‌دهد. باید در نظر داشت با توجه به مدیوم سینما و محدودیت‌های انسانی ذهن مخاطب، فیلمی وجود ندارد که این دو رویکرد را به شکلی ناب داشته باشد و همۀ فیلم‌ها لاجرم ترکیبی از این دو رویکرد هستند. با همۀ این اوصاف، به نظر شخصی من فیلم “راننده تاکسی” بیشتر با رویکرد اول پیش رفت و “جوکر” با رویکرد دوم.

جوکر: شخصیتی قوی یا ضعیف؟

سؤال اساسی این است که آرتور جوکر شد یا انتخاب کرد که جوکر شود؟ ویکتور فرانکل، روانشناس بزرگ اتریشی سه سال در اردوگاه کار اجباری نازی‌ها در شرایطی به مراتب دهشتناک‌تر از گاتهام آرتور،  زندگی کرد. با این وجود او بعد از شرح و بررسی کامل این شرایط غیر انسانی در کتاب انسان در جست جوی معنا، نتیجه‌گیری تکان‌دهنده‌ای می‌کند: انسان‌هایی که شرافت انسانی‌شان را در این شرایط از دست دادند خودشان انتخاب کردند که دیگر شریف نباشند و بر عکس. او اعتقاد داشت این خود زندانیان بودند که انتخاب کردند خوب بمانند یا بد. فرانکل ویژگی یک انسان قوی و مسئول را از خودفراروندگی می‌داند، یعنی فرد علی رغم شرایط دردناکش از خودش فراتر رفته و تسلیم شرایط بیرونی نشود.

در فیلم این دیدگاه احساس نمی‌شود. فیلم بیشتر به ما می‌گوید که شرایط بیرونی آرتور را جوکر کرد، نه انتخاب فردی او. از این منظر جوکر را که به توانمندی‌هایش با کشتن مجری فعلیت می‌بخشد، نمی‌توان کاراکتری قدرتمند با احساس فاعلی بالا قلمداد کرد.

جوکر خوآکین فینیکس در برابر جوکر هث لجر

نسبت جوکر خوآکین فینیکس به جوکر هث لجر کاملا با نسبت فیلم جوکر به فیلم تاکسی درایور فرق دارد. در مورد دوم فیلم جوکر توانست ادای دینی شریف به فیلم راننده تاکسی کند ولی به هیچ وجه از سایه آن خارج نشد و ابهت آن را نتوانست لمس کند.

در مورد اول شرایط برای فینیکس بسیار سخت بود. لجر کاملا این وادی را قتح کرده بود و به شدت روی این نقش سایه انداخته بود. برای مخاطب عامی سینما چون نگارنده پیش از دیدن فیلم، باور این که بتوان جوکری ساخت و از سایه جوکر هث لجر خارج شد ناممکن می‌نمود اما خوآکین فینیکس با قدرت زیادی از پس این کار بر امد و بازی‌ای قدرتمند، منحصر به فرد و به یاد ماندنی ارائه داد. اگر فیلم تاد فیلیپس توانست به خوبی ادای دینی به فیلم اسکورسیزی کند، فینیکس توانست جوکری کاملا مستقل و متفاوت از هث لجر خلق کند. بی شک بازی خوآکین فینیکس بزرگترین نقطه فیلم است.

نویسنده بهروز هاشمی روانشناس و درمانگر

The post تحلیل و بررسی روانشناختی فیلم جوکر ۲۰۱۹ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%88-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%ae%d8%aa%db%8c-%d9%81%db%8c%d9%84%d9%85-%d8%ac%d9%88%da%a9%d8%b1/feed/ 0 همبودی اختلال روانی (همایندی یا همپوشانی) https://behdashtravan.com/%d9%87%d9%85%d8%a8%d9%88%d8%af%db%8c-%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%87%d9%85%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%af%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%87%d9%85%d9%be%d9%88%d8%b4%d8%a7/ https://behdashtravan.com/%d9%87%d9%85%d8%a8%d9%88%d8%af%db%8c-%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%87%d9%85%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%af%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%87%d9%85%d9%be%d9%88%d8%b4%d8%a7/#respond Tue, 06 Aug 2019 10:30:45 +0000 http://behdashtravan.com/?p=5121 همبودی اختلال ،هم‌آیندی اختلال ، همپوشانی اختلال یا Comorbidity یکی از واژه‌هایی است که در روان‌شناسی و روان‌پزشکی و پزشکی با آن سروکار دارند. شاید شنیده باشید که کسی پیش چند پزشک رفته باشد و تشخیص بیماری جسمانی او از سوی هر پزشک متفاوت باشد. پس گاهی پیش می‌آید که پزشکان نشانه‌های دو بیماری را که …

The post همبودی اختلال روانی (همایندی یا همپوشانی) appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> همبودی اختلال ،هم‌آیندی اختلال ، همپوشانی اختلال یا Comorbidity یکی از واژه‌هایی است که در روان‌شناسی و روان‌پزشکی و پزشکی با آن سروکار دارند. شاید شنیده باشید که کسی پیش چند پزشک رفته باشد و تشخیص بیماری جسمانی او از سوی هر پزشک متفاوت باشد. پس گاهی پیش می‌آید که پزشکان نشانه‌های دو بیماری را که شبیه به هم هستند ببینند و تشخیص نادرستی داشته باشند. یا بگویند که فرد دارای دو یا چند بیماری هم‌زمان است.

در مصر کهن پزشکان راهکار شگفت‌آوری برای درمان برخی از بیماری‌ها داشتند. پزشکان کهن مصری بر این باور بودند که برای بهبود برخی از بیماری‌های سخت، باید فرد را دچار یک بیماری خفیف‌تر کرد تا آن بیماری جایگزین بیماری پیشین شود و سپس با درمان بیماری تازه، بیماری پیشین نیز درمان شود. آن‌ها بر این باور بودند که هم‌پوشانی بیماری‌ها می‌تواند به درمان بیماری نیز کمک کند. با این پیش‌زمینه به بررسی همبودی یا Comorbidity می‌پردازیم.

همبودی اختلال ، همایندی یا همپوشانی اختلال یا Comorbidity

همایندی یا Comorbidity هنگامی پدید می‌آید که یک یا چند اختلال روانی یا بیماری در کنار اختلال اولیه حضور داشته باشند. این اختلال‌ها بر شدت اختلالی که فرد نخست به آن دچار شده می‌افزاید. در چنین شرایطی اگر اختلال اولیه درمان شود اختلال‌هایی که پس از آن پدید آمده‌اند هم بهبود می‌یابند و درمان می‌شوند.

همبودی اختلال روانی گاهی به تشخیص نادرست اختلال روانی می‌انجامد. چون روان‌شناس پس از بررسی با نشانه‌های اختلال روبه‌رو می‌شود و تشخیص می‌دهد که فرد چه اختلالی دارد. خوشبختانه در کتاب DSM 5 که راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی است درباره‌ی نشانه‌های هر اختلال و همبودی آن با دیگر اختلال‌ها اطلاعات کاملی داده شده است. پس اگر روان‌شناس بررسی ریشه‌ای و درستی نسبت به وضعیت مراجع داشته باشد همبودی اختلال روانی را به‌درستی تشخیص می‌دهد و به درمان اختلالات روانی می‌پردازد.

نمونه‌ای از همبودی اختلال روانی

همان‌گونه که پیش‌تر در نشانه‌های اختلال OCD گفته شد این اختلال با اختلالات زیر همبودی دارد: اختلال اضطراب عمومی(فراگیر)؛ اشتغال فکری به ظاهر خود در اختلال بادی دیسفورمیک؛ ناتوانی در دور انداختن اشیا یا جدا شدن از آن‌ها در اختلال احتکار؛ کشیدن مو در اختلال مو کندن؛ کندن پوست در اختلال پوست کندن؛ رفتارهای کلیشه‌ای در اختلال حرکت کلیشه‌ای؛ رفتارهای آیینی خوردن در اختلال خوردوخوراک؛ اشتغال فکری به مواد یا قمار در اختلالات مصرف مواد و اختلالات مرتبط؛ اشتغال فکری به بیماری‌های جدی در اختلال اضطراب بیماری؛ اشتغال فکری به امیال یا خیال‌پردازی سکشوال در یکی از پارافیلیاها؛ اشتغال فکری به امیال در اختلالات کنترل تکانه؛ نشخوار فکری به همراه احساس عذاب وجدان در اختلال افسردگی عمده؛ تزریق فکری یا افکار ایلوژنال همیشگی در اختلال سایکوتیک؛ با رفتارهای تکراری در اختلال طیف اوتیسم.

منبع

آقای روان‌شناس

The post همبودی اختلال روانی (همایندی یا همپوشانی) appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%87%d9%85%d8%a8%d9%88%d8%af%db%8c-%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%87%d9%85%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%af%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%87%d9%85%d9%be%d9%88%d8%b4%d8%a7/feed/ 0 کمال‌گرایی، ایده‌آل‌طلبی یا پرفکشنیسم چیست؟ https://behdashtravan.com/%da%a9%d9%85%d8%a7%d9%84%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%db%8c%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%81%da%a9%d8%b4%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/ https://behdashtravan.com/%da%a9%d9%85%d8%a7%d9%84%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%db%8c%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%81%da%a9%d8%b4%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/#respond Sun, 23 Sep 2018 11:30:21 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3948 کمال‌گرایی (perfectionism – پرفکشنیسم) شاید در معنای عام صفتی پسندیده به نظر برسد اما از نظر روان‌شناسانه، کمال‌گرایی بی‌دلیل و بیش‌ازحد یک مشکل و اختلال روانی محسوب می‌شود که نشانه‌هایی همچون استانداردهای سطح بالا، سخت‌گیری، نتیجه‌گرایی و … دارد. کمال‌گرایی چیست؟ آیا شما کمال‌گرا هستید؟ آیا شما تشنه یک استاندارد بی‌نقص در شغلتان هستید؟ آیا …

The post کمال‌گرایی، ایده‌آل‌طلبی یا پرفکشنیسم چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> کمال‌گرایی (perfectionism – پرفکشنیسم) شاید در معنای عام صفتی پسندیده به نظر برسد اما از نظر روان‌شناسانه، کمال‌گرایی بی‌دلیل و بیش‌ازحد یک مشکل و اختلال روانی محسوب می‌شود که نشانه‌هایی همچون استانداردهای سطح بالا، سخت‌گیری، نتیجه‌گرایی و … دارد.

کمال‌گرایی چیست؟

آیا شما کمال‌گرا هستید؟ آیا شما تشنه یک استاندارد بی‌نقص در شغلتان هستید؟ آیا شما احساس می‌کنید برای هر چیزی باید بی‌نقص باشید؟ حتی اگر این بی‌نقص بودن به سلامت شما آسیب بزند باز هم آن را می‌پذیرید؟

کمال‌گرا کسی هستید که هر استانداردی کمتر از بی‌نقصی را نمی‌پذیرد. در روانشناسی کمال‌گرایی ویژگی شخصیتی است که این‌گونه تعریف می‌شود: تلاش افراد برای عملکردی با استاندارد بسیار بالا به‌طوری‌که کاملاً بی‌نقص باشد و با ارزیابی سنگین بر روی خود و دیگران همراه می‌شود. برای یک فرد کمال‌گرا هر چیزی که کمتر از حد کمال باشد، غیرقابل‌قبول است.

آیا شما کمال‌گرا هستید؟

در این مقاله به ۱۱ نشانه افراد کمال‌گرا اشاره می‌کنیم که می‌توانید با آن، سطح کمال‌گرایی‌تان را بسنجید.

۱- افراد کمال‌گرا هیچ جایگاهی برای خطا در نظر نمی‌گیرید.

زمانی که یک اشتباه ببینید اولین نفری هستید که سریعاً به دنبال اصلاح آن خواهید رفت.

۲- شما رفتار خاص و منش خاصی دارید که بر اساس آن کارها باید به سرانجام برسند.

بسیاری از اوقات افراد به شما توجه نمی‌کنند چرا که روش‌هایی بسیار خاص و ویژه را برای به سرانجام رساندن کارهایتان در نظر می‌گیرید. اگر چیزی از روش شما خارج شد و از استانداردهای شما کمی منحرف گشت آن را نخواهید پذیرفت. از این رو، به سختی می‌توانید افراد صحیحی را برای همکاری انتخاب کنید چرا که دیگران فکر می‌کنند کار کردن با شما بسیار مشکل است.

۳- شما از روش صفر و صدی استفاده می‌کنید.

بدین معنا که یا یک کار کامل و بدون نقص انجام می‌شود و یا اگر در سطحی کمتر از تکامل به سرانجام برسد فایده‌ای ندارد.

۴- برای شما همه چیز به نتیجه نهایی بر می‌گردد.

برای شما اهمیتی ندارد که چه اتفاقی در روند یک کار می‌افتد و بهای پرداخت‌شده برای رسیدن به یک هدف چه بوده است. شما فقط می‌خواهید مطمئن شوید که نتیجه نهایی به دست می‌آید در غیر این صورت احساس عصبانیت می‌کنید. در این صورت باید با ترفندهای کنترل عصبانیت نیز آشنا شوید.

۵- به شدت به خودتان سخت می‌گیرید.

هرزمانی که اتفاق ناگواری بیفتد به شدت به خودتان سخت می‌گیرید و خودتان را مواخذه می‌کنید. اهمیتی ندارد که مشکل به وجود آمده اشتباه شما بوده و یا یک اتفاق ساده بوده که به شما هم ربطی نداشته است، شما در هر حال خودتان را محکوم می‌کنید و احساس بسیار بدی در مدت طولانی به خودتان خواهید داشت.

۶- زمانی که به اهدافتان نمی‌رسید افسرده می‌شوید.

زمانی که کارها طبق پیش‌بینی‌تان جلو نمی‌رود به شدت افسرده می‌شوید. همیشه در ذهنتان این سؤال می‌چرخد: آگه نشه چی؟ مهم‌تر از همه شما احساس می‌کنید که اگر چیزی بی‌نقص به پایان نرسد بی‌بروبرگرد اشتباه شماست.

۷- استانداردهای سطح بالایی دارید.

زمانی که تصمیم می‌گیرید کاری را انجام دهید، اهداف سطح بالا در نظر می‌گیرید. گاهی اوقات این اهداف باعث می‌شود تا شما دچار اضطراب بی پایان شوید. شما در این حالت به آب‌وآتش می‌زنید تا به اهداف مد نظرتان برسید. زمانی که رسیدن به اهدافتان با تأخیر مواجه شد عقب می‌کشید و به این نتیجه می‌رسید که نمی‌توانید به آنان دست یابید.

۸- موفقیت برایتان هیچ‌وقت کافی نیست.

هر کاری که انجام می‌دهید، احساس می‌کنید چیزی بالاتر از آن برای به‌دست آوردن وجود دارد. زمانی که به عنوان مثال X را به‌دست آورید احساس می‌کنید باید ۲X را به‌دست آورید و زمانی که ۲X را به‌دست می‌آورید، می‌خواهید به ۵x برسید. فراتر از تمایل به بهتر شدن این است که شما بسیاری از اوقات اگر نتوانید به هدف بالاتری برسید احساس ناراحتی می‌کنید. شما به‌ندرت در شرایط کنونی احساس رضایت می‌کنید و به دنبال اتفاقات بهتری می‌گردید.

۹- کارهایتان را به تعویق می‌اندازید به خیال این که بتوانید زمان درستی را برای آن کار پیدا کنید.

شما همیشه به دنبال پیدا کردن زمان صحیح برای کارکردن روی اهدافتان هستید. به‌عبارت‌دیگر می‌خواهید زمانی کارتان را آغاز کنید که آماده هستید و می‌توانید بهترین کیفیت و عملکرد خود را به نمایش بگذارید. با این حال این وضعیت آمادگی کامل شاید هیچ موقع به وجود نیاید. دلیل این که می‌گوییم شاید این زمان هیچ‌وقت به وجود نیاید این است که شما همیشه منتظرید تا یک کار را به سرانجام برسانید.

۱۰- همیشه به دنبال یافتن خطاهایی هستید که دیگران آن را نمی‌بینند.

شاید این موضوع به جزئی‌نگری بازگردد، در کمال‌گرایی شما به دنبال اشکالات بسیار ریز می‌گردید. گاهی اوقات این اشکالات حقیقی هستند، اما گاهی نیز توهم به شمار می‌آیند.

۱۱- شما معمولاً زمان بسیار زیادی را برای به کمال رساندن و بی‌نقص کردن کارها قرار می‌دهید.

کمال برای شما هدف نهایی است. برای شما غیرعادی نیست که از خوابتان، زمان شخصیتان و سلامتی‌تان برای رساندن سطح کاری‌تان به بالاترین حد ممکن بزنید.

آیا شما خود را انسانی کمال‌گرا می‌دانید؟ نشانه‌های دیگر کمال‌گرایی چیست؟ دیدگاه‌های خود را با مخاطبان مجله بهداشت روان در میان بگذارید.

خواندن مقاله احتلال شخصیت وسواسی جبری که ارتباط مستقیمی با این ویژگی دارد، خالی از لطف نیست.

منبع

برگرفته از: personalexcellence

گروه روانشناسی ستاره

The post کمال‌گرایی، ایده‌آل‌طلبی یا پرفکشنیسم چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%da%a9%d9%85%d8%a7%d9%84%e2%80%8c%da%af%d8%b1%d8%a7%db%8c%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%be%d8%b1%d9%81%da%a9%d8%b4%d9%86%db%8c%d8%b3%d9%85-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/feed/ 0 رابطه با افراد دارای اختلال شخصیت https://behdashtravan.com/%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%b7%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%a7%d9%81%d8%b1%d8%a7%d8%af-%d8%af%d8%a7%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b4%d8%ae%d8%b5%db%8c%d8%aa/ https://behdashtravan.com/%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%b7%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%a7%d9%81%d8%b1%d8%a7%d8%af-%d8%af%d8%a7%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b4%d8%ae%d8%b5%db%8c%d8%aa/#respond Sun, 20 May 2018 10:30:48 +0000 http://behdashtravan.com/?p=2779 اروین یالوم روانشناس محبوب آمریکایی معمولا مفاهیم روانشناختی را به ساده ترین شکل برای عموم توضیح می‌دهد و احتمالا علت محبوبیت او هم همین موضوع باشد. در اینجا اروین یالوم به زبان ساده شرح مختصری از اختلالات شخصیت می‌دهد و رابطه با این افراد شفاف می‌کند و همچنین نحوه شناخت آنها را هم شرح می‌دهد. …

The post رابطه با افراد دارای اختلال شخصیت appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> اروین یالوم روانشناس محبوب آمریکایی معمولا مفاهیم روانشناختی را به ساده ترین شکل برای عموم توضیح می‌دهد و احتمالا علت محبوبیت او هم همین موضوع باشد. در اینجا اروین یالوم به زبان ساده شرح مختصری از اختلالات شخصیت می‌دهد و رابطه با این افراد شفاف می‌کند و همچنین نحوه شناخت آنها را هم شرح می‌دهد. در لینکهای داده شده (کلماتی که رنگ متفاوت دارند) می‌تواند انواع این اختلالات را مطالعه کنید و آنها را بشناسید. این موضوع به ارتقای سلامت روان و روابط میانفردی شما کمک می‌کند.

خواندن این متن قبل از ازدواج خالی از لطف نیست.

چرا رابطه با برخی افراد انقدر سخت است؟

بیشتر روانشناسان خانواده معتقدند نامناسب‌ترین افراد برای ازدواج کسانی هستند که مبتلا به اختلال شخصیت هستند.
اختلال شخصیت چیست؟ کسی که مبتلا به اختلال شخصیت است در زندگی فردی خود و با تمام روابط بین فردی خود مشکل دارد ولی معتقد است که او سالم است و دیگران مشکل دارند.
ارتباط برقرار کردن با این افراد کار سختی است و نیاز به درمان فردی دارند.

برای مثال، کسی که اختلال شخصیت خودشیفته دارد خودبزرگ‌بینانه فکر می‌کند که آدم بسیار مهم و بی‌نظیری است، تحمل انتقاد را ندارد، همیشه خود را محق می‌داند، توانایی همدلی با دیگران ندارد، حسود و متکبر است، نیاز به تأیید و تحسین دیگران دارد، نیازهای خودش برایش مهم است، دیگران را استثمار می‌کند و اغلب اوقات با یک فرد بسیار وابسته ازدواج می‌کند.

تشخیص انواع اختلال شخصیت (بدگمان، نمایشی، دوری گزین، وابسته و … تنها توسط روانشناس متخصص و یا با اجرای آزمون‌های روانی خاص امکان‌پذیر است).
فرد روان‌رنجور می‌کوشد گذشته را در آینده بیابد و به‌این‌ترتیب اکنون را از دست می‌دهد و نابود می‌کند.
کسی که زندگی نمی‌کند بیشتر از همه از مرگ می‌هراسد. اگر می‌خواهید چگونه زیستن را بیاموزید در مورد مرگ بیندیشید.
پس‌زمینه سیاه و تیره مرگ، رنگ‌های لطیف زندگی را با همه خلوصشان آشکار می‌کند و به چشم می‌آورد.

اروین دی یالوم

 

The post رابطه با افراد دارای اختلال شخصیت appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%b7%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%a7%d9%81%d8%b1%d8%a7%d8%af-%d8%af%d8%a7%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b4%d8%ae%d8%b5%db%8c%d8%aa/feed/ 0 نوروز و سایکوز https://behdashtravan.com/%d9%86%d9%88%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d9%88-%d8%b3%d8%a7%db%8c%da%a9%d9%88%d8%b2/ https://behdashtravan.com/%d9%86%d9%88%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d9%88-%d8%b3%d8%a7%db%8c%da%a9%d9%88%d8%b2/#comments Tue, 10 Apr 2018 10:30:30 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3212 نوروز و سایکوز چیست و چه فرقی دارند؟ نوروتیک در فارسی به روان رنجور (اختلال خفیف) و سایکوتیک به روان‌پریش (اختلال شدید) ترجمه‌شده‌اند. برجسته‌ترین تفاوت اختلال سایکوز و نوروز بر درجه آگاهی شخص از حالت خود مبتنی است. در این مقاله بیشتر در مورد نوروز و سایکوز خواهیم خواند. نوروز عبارت از یک اختلال روانی …

The post نوروز و سایکوز appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> نوروز و سایکوز چیست و چه فرقی دارند؟

نوروتیک در فارسی به روان رنجور (اختلال خفیف) و سایکوتیک به روان‌پریش (اختلال شدید) ترجمه‌شده‌اند. برجسته‌ترین تفاوت اختلال سایکوز و نوروز بر درجه آگاهی شخص از حالت خود مبتنی است. در این مقاله بیشتر در مورد نوروز و سایکوز خواهیم خواند.

نوروز عبارت از یک اختلال روانی است که عملکردهای اصلی شخصیت را در بر نمی‌گیرد و فرد می‌داند که رفتار یا افکارش بهنجار نیست، همچنین اشاره به بیماری‌هایی دارد که فرد از وجود آن، رنج می‌برد اما برای جامعه بی‌خطر است. در عرف معمول پزشکی واژه نوروز به گروهی از اختلالات اطلاق می‌شود که در آنها علائم جسمانی و روانی اختلال اصلی را تشکیل می‌دهند و بیماری اساساً در اثر تعارضات درونی یا حوادث اضطراب‌آور زندگی ایجاد می‌شوند.

ارتباط با واقعیت در نوروز و سایکوز ها

در نوروتیک‌ها واقعیت سنجی از دست نرفته و قطع ارتباط با واقعیت آن‌طور که در سایکوتیک‌ها شایع می‌باشد، وجود ندارد و از بیماری خودآگاهی دارند. درواقع بیمار قادر است واقعیات دنیای خارج را ارزیابی کند اگرچه ممکن است علائم برای بیمار ناتوان‌کننده باشد اما رفتار او نسبت به نرم‌های اجتماعی اختلال جدی ندارد و با کاهش و افزایش مشکلات روزمره و فشارهای خانوادگی و اجتماعی کاهش یا افزایش می‌یابد. نمونه اختلالات نوروتیک مثل وسواس، اضطراب، ترس‌های مرضی (فوبیا) و …

اختلالات سایکوز بیماری‌هایی را شامل می‌شود که با هذیان و توهم همراه هستند به‌طوری‌که فرد رابطه خود را با جهان اطراف خود کاملاً قطع کرده و اطمینان دارد که آنچه می‌پندارد واقعیت است و فکر می‌کند همه مردم جهان در خطا و گمراهی هستند. همچنین ممکن است فرد مبتلا برای جامعه خطر داشته باشد. مثلاً اگر کسی توهم دارد و شیطان را در جلوی خود می‌بیند و اگر بداند توهم او پوچ و بی‌اساس است نوروتیک خواهد بود اما اگر خیال کند که واقعاً شیطان را می‌بیند سایکوتیک به‌حساب خواهد آمد. از سایکوزهای مهم می‌توان به اسکیزوفرنی و مانیک– دپرسیو اشاره نمود.

فرق دیگر نوروز و سایکوز در این است که فردی باشخصیت نوروتیک زودرنج، مغموم و افسرده، فاقد اعتمادبه‌نفس است. او گفت‌وگو با غریبه‌ها را دشوار می‌داند، از بدشانسی‌های احتمالی نگران است؛ از تجربیات تحقیرآمیز به مدت طولانی و به‌شدت، رنج می‌برد. افرادی که شخصیت نوروتیک دارند، مستعد استرس هستند چرا که آستانه ذهنی آنها در تهدیدآمیز دیدن هر موقعیت، پایین است.

نوروتیک‌ها تمایل دارند تا بدترین سناریوها را در ذهن خود بسط دهند و فکر کنند که چطور به رویدادهای احتمالی و بعید، خواهند پرداخت؛ درنتیجه، بیشتر استرس آنها از فکر کردن درباره موقعیت‌هایی که رخ نخواهند داد، ناشی می‌شود. اگرچه، افراد دیگر نیز تااندازه‌ای همین کار را می‌کنند، اما افرادی که شخصیت نوروتیک دارند، این کار را در حد افراط و بیمارگونه انجام می‌دهند.

منبع

دانشنامه روانشناسی مردمی

۱٫آسیب شناسی روانی باچر و همکاران، ترجمه یحیی سید محمدی.

۲٫خلاصه روانپزشکی کاپلان و سادوک، ترجمه دکتر فرزین رضاعی.

The post نوروز و سایکوز appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%86%d9%88%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d9%88-%d8%b3%d8%a7%db%8c%da%a9%d9%88%d8%b2/feed/ 1 DSM چیست؟ https://behdashtravan.com/dsm-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/ https://behdashtravan.com/dsm-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/#respond Sun, 01 Apr 2018 10:30:11 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3215 اگر کوتاه‌ترین زمان را هم برای جستجو در مورد اختلالات روانی و آسیب‌شناسی روانی اختصاص داده باشید، احتمالاً کلمه‌ی DSM یا شکل‌های دیگر آن مثلاً DSM-V و DSM-IV و DSM-III را مشاهده کرده‌اید. DSM مخفف عبارت Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders است. به عبارتی، حرف D باید شما را به یاد عارضه‌یابی و …

The post DSM چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> اگر کوتاه‌ترین زمان را هم برای جستجو در مورد اختلالات روانی و آسیب‌شناسی روانی اختصاص داده باشید، احتمالاً کلمه‌ی DSM یا شکل‌های دیگر آن مثلاً DSM-V و DSM-IV و DSM-III را مشاهده کرده‌اید.

DSM مخفف عبارت Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders است.

به عبارتی، حرف D باید شما را به یاد عارضه‌یابی و تشخیص، حرف S باید شما را به یاد آمار و حرف M باید شما را به یاد رهنما بیندازد.

DSM در روان‌پزشکی آمریکا یک استاندارد بسیار مهم محسوب می‌شود و در سطح جهان نیز به‌عنوان منبعی معتبر، مورد استفاده روان‌پزشکان قرار می‌گیرد.

راهنمای DSM طی ۶ دهه‌ی گذشته، دائماً به‌روز شده است
نخستین ویرایش DSM در سال ۱۹۵۲ منتشر شد. در واقع عددی که بعد از DSM می‌بینید، نسخه‌ی آن را نشان می‌دهد. ویرایش سال ۵۲ معمولاً با نام DSM-I مورد ارجاع قرار می‌گیرد.

ویرایش بعد در سال ۱۹۶۸ منتشر شد و طبیعتاً می‌توانید حدس بزنید که نام آن DSM-II است.

آنچه امروز مورد استفاده و استناد قرار می‌گیرد نسخه‌ی پنجم یا DSM-V است که جایگزین نسخه‌ی چهارم یا DSM-IV شده است.

در نسخه‌های اولیه‌ی DSM، به روش‌های درمان هم اشاره‌هایی شده بود و با توجه به اختلاف نظرهایی که در زمینه‌ی روش‌های درمان وجود داشته و دارد، این ویژگی باعث شده بود که به صورت فراگیر مورد استفاده و استناد و پذیرش قرار نگیرد.

اما از نسخه‌ی سوم به بعد، DSM واقعاً بر روی Diagnosis یا همان عارضه‌یابی متمرکز شد و مقبولیت آن،‌ بیش‌ازپیش افزایش یافت.

در DSM، علاوه بر فصل‌های عمومی در مورد روش‌های تشخیص و عارضه‌یابی، برای هر یک از اختلال‌ها، موارد متعددی از جمله محورهای زیر مورد بحث قرار می‌گیرد:

  • معرفی کلی و شیوه‌های تشخیص (Diagnosis Features)
  • سایر اختلالات مرتبط (Associated Features and Disorders)
  • نکات و مواردی که بسته به فرهنگ باید موردتوجه قرار گیرند (Specific Culture Features)
  • میزان فراگیر بودن (Prevalence)
  • تشخیص افتراقی (Differential Diagnosis) برای تفکیک هر اختلال با سایر اختلال‌های مشابه (که ممکن است با آنها اشتباه گرفته شود)
  • سیر بیماری (Course)
  • متأسفانه مانند بسیاری از حوزه‌های دیگر در زیرمجموعه‌های روانشناسی و روان‌پزشکی، واژه‌های DSM هم که هر کلمه از توضیحات آنها با دقت و مطالعه و بررسی و رنج و مرارت‌های زیاد انتخاب‌شده،‌ به سادگی و با بی‌دقتی تمام در گفتگوهای روزمره‌ی ما مورد استفاده قرار می‌گیرد.

افسردگی، اضطراب، اختلال یادگیری و اختلالات خلقی، تنها نمونه‌ای از این واژه‌ها هستند.

منبع

متمم

The post DSM چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/dsm-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/feed/ 0 آسیب‌شناسی آدلر https://behdashtravan.com/%d8%a2%d8%b3%db%8c%d8%a8%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d8%a2%d8%af%d9%84%d8%b1/ https://behdashtravan.com/%d8%a2%d8%b3%db%8c%d8%a8%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d8%a2%d8%af%d9%84%d8%b1/#respond Thu, 18 Jan 2018 11:30:34 +0000 http://behdashtravan.com/?p=2347 نظریه‌ی آسیب‌شناسی روانی آدلر شخصیت‌های بیمار آن‌هایی هستند که از رسیدن به برتری به شیوه‌ای که ازلحاظ اجتماعی سازنده باشد، مأیوس شده‌اند. شخصیت‌های بیمار از خانواده‌هایی هستند که رقابت، بی‌اعتمادی، غفلت، سلطه‌گری، سوءاستفاده یا لوس‌کردن بر آن‌ها حکم‌فرما هستند که تمام این‌ها مانع از علاقه اجتماعی می‌شوند. فرزندان این خانواده‌ها به‌احتمال‌زیاد به بهای دیگران برای …

The post آسیب‌شناسی آدلر appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> نظریه‌ی آسیب‌شناسی روانی آدلر

شخصیت‌های بیمار آن‌هایی هستند که از رسیدن به برتری به شیوه‌ای که ازلحاظ اجتماعی سازنده باشد، مأیوس شده‌اند. شخصیت‌های بیمار از خانواده‌هایی هستند که رقابت، بی‌اعتمادی، غفلت، سلطه‌گری، سوءاستفاده یا لوس‌کردن بر آن‌ها حکم‌فرما هستند که تمام این‌ها مانع از علاقه اجتماعی می‌شوند. فرزندان این خانواده‌ها به‌احتمال‌زیاد به بهای دیگران برای زندگی کامل‌تر تلاش می‌کنند. کودکانی که از علاقه اجتماعی ممانعت شده‌اند برای رسیدن به برتری یکی از این چهار هدف خودخواهانه را انتخاب می‌کنند. توجه‌خواهی، قدرت‌طلبی، انتقام‌جویی و اعتراف به ضعف یا شکست (دریکورس، ۱۹۴۷، ۱۹۴۸). گرچه این هدف‌های خودخواهانه ممکن است تلاش‌های کودکانی باشند که بدرفتار هستند، ولی می‌توانند درنهایت صفاتی شوند که به سبک‌های زندگی بیمارگون بیانجامند.

سبک زندگی نازپرورده

سبک زندگی نازپرورده زمانی ایجاد می‌شود که والدین شیفته‌ی فرزندان خود باشند و کارهایی را برای آن‌ها انجام دهند که کودکان خودشان توانایی انجام دادن آن‌ها را دارند (آدلر، ۱۹۳۶). پیامی که این کودکان دریافت می‌کنند این است که قادر نیستند خودشان کاری انجام دهند. اگر کودکان نتیجه بگیرند که بی‌کفایت هستند، عقده‌ی حقارتی را پرورش می‌دهند که بیشتر از صرفاً احساس‌های حقارت است؛ آن‌ها خودپنداره‌ی کاملاً بی‌کفایتی را اکتساب می‌کنند. عقده‌های حقارت باعث می‌شوند که شخصیت‌های نازپرورده از پرداختن به تکالیف اساسی زندگی یادگیری کار کردن، ارتباط برقرار کردن با جنس مخالف و عضو سازنده‌ی جامعه بودن اجتناب کنند. آن‌ها که علاقه اجتماعی ندارند، می‌کوشند از طریق توجه‌خواهی مداوم جبران کنند.

افراد دارای سبک زندگی نازپرورده، با این‌که به جامعه خدمت نمی‌کنند، از دیگران انتظار دارند که از آن‌ها مراقبت کرده و به آن‌ها توجه کنند. این آدم‌های نازپرورده در جریان تلاش کردن برای این‌که کانون توجه باشند، می‌توانند به مزاحمی تبدیل شوند که تعامل‌های اجتماعی رضایت‌بخش را مختل می‌کنند. سبک زندگی نازپرورده منفعل به تنبلی می‌انجامد، طوری که افراد دارای این سبک تمایل دارند برای مراقبت شدن به دیگران وابسته باشند. نوجوانان یا بزرگ‌سالان تنبل عملاً موردتوجه منفی زیاد خانواده و دوستانی قرار می‌گیرند که سعی دارند آن‌ها را به سبک زندگی سازنده‌تری ترغیب کنند. اگر مزاحم یا تنبل بودن نتواند توجه و محبت کافی را به بار آورد، آدم نازپرورده احتمالاً از جامعه بیشتر کنار کشیده و عبوس می‌شود.

سبک زندگی قدرت‌طلب

 

کودکانی که تحت سلطه‌ی والدین بزرگ‌شده‌اند نیز به خاطر احساس عمیق عاجز بودند در هدایت کردن زندگی دچار عقده‌ی حقارت می‌شوند. آن‌ها که در کودکی احساس عجز کرده‌اند، از تکالیف اساسی زندگی دوری کرده و به هدف مخرب‌تری روی می‌آورند. هدف نابودکننده کسانی که همواره تحت سلطه بوده‌اند این است که به چنان قدرتی برسند که هرگز دوباره به حقارت شدیدی که از زیر سلطه بودن ناشی می‌شود دچار نشوند. کسی که قدرت‌طلب فعال است، امکان دارد آدمی یاغی شود که برای توجیه کردن اعمال قدرت بر دیگران با صاحبان قدرت جامعه از در مخالف براید. امکان دارد که افراد یاغی پشت انواع شعارهای اجتماعی مخفی شوند، ولی هدف نهایی آن‌ها این است که آن‌چنان قدرتمند شوند که هرگز دوباره تحت سلطه کسی قرار نگیرند. قدرت‌طلبان منفعل (نافعال) امکان دارد که با لج‌باز بودن و بی‌میلی به سازش کردن با حتی جزئی‌ترین خواسته‌ی دیگران، برای کنترل تلاش کنند.

سبک زندگی وسواسی

یکی از رایج‌ترین سبک‌های روان‌رنجور که از سلطه‌گری والدین حاصل می‌شود سبک زندگی وسواسی است(آدلر، ۱۹۳۱). نق‌نق، سرزنش، تمسخر و عیب‌جویی مداوم والدین سلطه‌گر می‌تواند به عقده‌ی حقارتی منجر شود که به‌موجب آن آدم وسواسی احساس می‌کند که از حل مشکلات زندگی عاجز است. افراد وسواسی که می‌ترسند درنهایت نتوانند از عهده‌ی تکالیف زندگی برایند، به شیوه تردیدآمیز به سمت آینده پیش می‌روند. وقتی‌که احساس می‌کنند نمی‌توانند آینده‌ی خود را کنترل کنند دچار تردید شده و از شک و دودلی برای پا پیش نگذاشتن استفاده می‌کنند. آن‌ها برای جلوگیری از پیش‌روی هولناک زمان شاید به تشریفات نیز متوسل شوند. تشریفات علاوه بر این‌که با تکرار مداوم یک عمل احساس بی‌زمانی به فرد می‌دهد، حفاظی در برابر از دست دادن عزت‌نفس بیشتر نیز هست. آدم وسواسی همیشه می‌تواند بگوید «اگر به خاطر وسواسی بودنم نبود، می‌دیدی که چه‌کارهایی می‌توانستم در زندگی انجام دهم».

وسواس‌ها به‌عنوان وسیله‌ی جبرانی اهمیت خیلی بیشتری دارند، زیرا افراد وسواسی می‌توانند به‌وسیله‌ی آن‌ها تقریباً احساس قدرت الهی کنند. تشریفات وسواسی به‌صورت عرصه‌ای برای کشمکش زیاد بین نیروهای خیر و شر جهان احساس می‌شوند که فقط آدم وسواسی قدرت کنترل کردن آن را دارد. آدم‌های وسواسی طوری عمل می‌کنند گویی قدرت آن را دارند که دنیا را از نیروهای خبیث، از مرگ بیماری‌های مخوف نجات دهند و برای انجام این کار فقط کافی است که آن‌ها تشریفات خود را انجام دهند.

بنابراین بارها اجاق‌گاز را وارسی می‌کنند تا مطمئن شوند خاموش است یا چاقوها را در زاویه‌ی مناسبی روی میز می‌گذارند؛ یا با اتومبیل برمی‌گردند تا مطمئن شوند که کسی را زیر نگرفته‌اند. تکرار نکردن وسواس‌ها به معنی عواقب شوم برای دنیاست. اگر افراد وسواسی احساس کنند که نمی‌توانند درصحنه‌ی زندگی موفق شوند، حداقل می‌تواند صحنه‌ای برای تشریفات نمایشی خودشان به وجود آورند. آدم وسواسی در نهایت می‌تواند اعلام کند که به پیروزی بزرگی دست یافته است: «ببین من توانسته‌ام امیال خودم را کنترل کنم».

سبک زندگی تبهکارانه

کودکانی که مورد سوءاستفاده قرارگرفته و کتک‌خورده‌اند، به‌جای کمک کردن به جامعه می‌خواهند از آن انتقام بگیرند. این افراد هنگام نوجوانی و بزرگ‌سالی اغلب سبک زندگی تبهکارانه را پرورش می‌دهند که می‌خواهند با تعرض به جامعه‌ای که به نظر خیلی سرد و بی‌رحم می‌رسد، به برتری برسند. کسانی که سبک زندگی منفعل-پرخاشگر را اختیار می‌کنند، به‌صورت انفعالی انتقام می‌گیرند و از طریق بی‌توجهی دائمی به دیگران صدمه می‌زنند.

افرادی که مورد غفلت و بی‌تفاوتی قرارگرفته‌اند آمادگی دارند تا ابراز شکست کنند. آن‌ها نمی‌توانند در جامعه‌ای که اهمیتی به آن‌ها نمی‌دهد انتظار موفقیت داشته باشند. آن‌ها می‌خواهند با کناره‌گیری و انزوا برتری شخصی خود را بر جامعه ثابت کنند. پیامی که در کناره‌گیری آن‌ها وجود دارد این است که برتر از آن هستند که به دیگران نیاز داشته باشند. این‌گونه افراد منزوی برای تقویت کردن احساس برتری متزلزل خود دیگران را تحقیر کرده و خود را متقاعد می‌سازند که واقعاً چیز باارزشی را از دست نداده‌اند. افراد منزوی منفعل به خاطر این‌گونه کمبودهای شخصی ناامید شده و اعلام می‌دارند که راهی برای علاقه داشتن به دیگران با خدمت کردن به آن‌ها وجود ندارد.

چرا سبک زندگی بیمارگون مخرب است؟

هدف‌های مخرب شخصیت‌های بیمارگون، با توجه به جوٌ خانوادگی که این‌گونه هدف‌ها را ترغیب می‌کند، معمولاً قابل‌درک هستند. باوجود قابل‌درک بودن این هدف‌ها، اشتباه هستند. شخصیت‌های بیمارگون با مرتکب شدن به اشتباهات اساسی، هدف‌های ناسازگارانه تعیین می‌کنند. مثلاً بر اساس نمونه‌ی بسیار کوچکی که تجربه کرده‌اند، درباره‌ی ماهیت جامعه حکم کلی صادر می‌کنند. والدین یا خواهر- برادرهای خاصی امکان دارد که ظالم یا بی‌تفاوت بوده و انتقام یا کناره‌گیری را ترغیب کرده باشند. اگر این افراد آشفته برداشت‌های تحریف‌شده نداشتند، می‌توانستند شواهدی از مهربانی و محبت را در روابط سازنده بیابند. شخصیت‌های بیمارگون مرتکب این اشتباه اساسی نیز می‌شوند که بر پایه‌ی بازخورد تحریف‌شده که از تعداد معدودی افراد می‌گیرند، درباره‌ی خود نتیجه‌گیری می‌کنند. برای مثال، کودکانی که مورد غفلت قرارگرفته‌اند، ممکن است نتیجه بگیرند که به‌این‌علت دوست‌داشتنی نیستند که پدر یا مادر یا هردو قادر نبودند واقعاً به آن‌ها محبت کنند.

خیال‌های غایی که افراد آشفته سعی می‌کنند به آن‌ها تحقق بخشند نیز حداقل ازنظر دیگران، اشتباهات اساسی انگاشته می‌شوند. در طول زندگی، معلوم خواهد شد که سبک زندگی بیمارگونی که آن‌ها برای تحقق بخشیدن به هدف مخرب خود ساخته‌اند به زندگی عالی منجر نمی‌شود. برای مثال، مزاحم روان‌رنجور درنهایت ممکن است متوجه شود که به‌جای این‌که آدمی عالی شود، مزاحمی عالی شده است. انتقام‌گیرنده‌های تبهکار ممکن است دریابند که درنهایت برتری را با تبهکاری عوض کرده‌اند و الکلی‌های منفعل که کناره‌گیری کرده و سعی کرده‌اند از طریق الکل برتر از جامعه باشند، امکان دارد که خشنودی کامل را فقط در مستی کامل بیابند.

سوالات خود را در بخش کامنت مجله بهداشت روان مطرح کنید تا متخصص روانشناس به شما پاسخ دهد.

منبع:

کتاب: نظام های روان درمانی
نویسنده: جان نورکراس، جیمز پروچاسکا
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post آسیب‌شناسی آدلر appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a2%d8%b3%db%8c%d8%a8%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d8%a2%d8%af%d9%84%d8%b1/feed/ 0 آسیب شناسی روانی وجودی https://behdashtravan.com/%d8%a2%d8%b3%db%8c%d8%a8-%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%af%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a2%d8%b3%db%8c%d8%a8-%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%af%db%8c/#respond Thu, 21 Dec 2017 11:30:53 +0000 http://behdashtravan.com/?p=2414 در متن زیر که از کتاب رواندرمانی پروچسکا گرفته شده است، تلاش بر این است تا از منظری متفاوت به مساله آسیب شناشسی روانی پرداخته شد. در این متن توضیح داده می‌شود چطور مسایل وجودی که همه با آن دست و پنجه نرم می‌کنیم باعث ایجاد احتلالات روانی‌می‌شود. مسایل وجودی از قبیل مرگ،تنهایی و پوچی …

The post آسیب شناسی روانی وجودی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> در متن زیر که از کتاب رواندرمانی پروچسکا گرفته شده است، تلاش بر این است تا از منظری متفاوت به مساله آسیب شناشسی روانی پرداخته شد. در این متن توضیح داده می‌شود چطور مسایل وجودی که همه با آن دست و پنجه نرم می‌کنیم باعث ایجاد احتلالات روانی‌می‌شود. مسایل وجودی از قبیل مرگ،تنهایی و پوچی از این قبیل مسایل هستند. در اینجا خواهیم دید چطور فاصبه گرفتن از یک زندگی اصیل به حال بد ما منجر می‌شود.

آسیب شناسی وجودی

دروغ گفتن اساس آسیب روانی است. دروغ گفتن تنها راهی است که می‌توانیم از نیستی فرار کنیم، تا به این طریق اجازه ندهیم که اضطراب وجودی وارد تجربه‌‌ی ما شود. وقتی‌که با نیستی روبرو می‌شویم، مانند غرق شدن آن پسر ۴ ساله، دو انتخاب داریم: مضطرب شدن یا دروغ گفتن. امکان دارد با گفتن این جمله به خودمان که «اگر از خانواده‌ی خود چشم برنداریم می‌توانیم از حوادث جلوگیری کنیم». دروغ گفتن را انتخاب کنیم. ما فرزندان و همسر خود را نزدیک خود نگه می‌داریم و تا زمانی‌که در دیدرس هستند، احساس آرامش می‌کنیم. این دروغ مؤثر واقع می‌شود. ما به این طریق از روبرو شدن با اضطراب وجودی حوادث اجتناب می‌کنیم. ولی نیستی همیشه حضور دارد و تهدید می‌کند که در هشیاری ما نمایان خواهد شد. دروغ گفتن همیشه به بسته شدن قسمتی از دنیای ما منجر می‌شود؛ در این مورد باید از هر نوع افکار مربوط به مردی که درست جلوی خانواده‌ی خود لیز خورد و گردنش شکست، جلوگیری کنیم. هشیار بودن نسبت به این‌گونه رویدادها نه‌تنها موجب اضطراب وجودی می‌شود، بلکه هم‌چنین تهدید می‌کند که دروغ ما فاش شود.

دروغ گفتن به اضطراب روان‌رنجور نیز منجر می‌شود. برای مثال اگر صرفاً به این دلیل که فرزندان ما لحظه‌ای دور از دید ما هستند مضطرب شویم، درواقع دست‌خوش اضطراب وجودی شده‌ایم. اضطراب روان‌رنجور پاسخی بدلی به هستی است، درحالی‌که اضطراب وجودی، پاسخی صادقانه به نیستی است. دور شدن فرزندانمان از دیدرس ما برای بسیاری از جلوه‌های هستی آن‌ها ضروری است؛ آن‌ها برای تقویت کردن دروغ‌های ما وجود ندارند. ما برای این‌که آرامش بیشتری داشته باشیم از آن‌ها می‌خواهیم که در دیدرس ما باشد؛ آن‌ها برای این‌که کامل‌تر و آزادتر وجود داشته باشند تصمیم می‌گیرند از ما دور شوند. با این‌حال، ما دروغ‌های خود را انتخاب می‌کنیم و گرفتار پیامدهای آن می‌شویم. در این مورد پیامد این است که تا وقتی‌که در تمام اوقات از خانواده‌ی خود آگاه باشیم، در حالتی از اضطراب به سر می‌بریم. مانند مادری که او را در درمان دیدیم، شاید به‌صورت روان‌رنجور به فرزندان خود دستور دهیم همیشه در اتاق نشیمن بازی کنند. امکان دارد تصمیم بگیریم که آن‌ها را به مدرسه ببریم و برگردانیم، در زنگ تفریح و هنگام صرف ناهار به آن‌ها سر بزنیم، با این‌که مضطرب باشیم. شاید بارها به همسر خود تلفن بزنیم و وانمود کنیم که چیزی برای گفتن داریم درحالی‌که فقط می‌خواهیم مطمئن شویم که حالش خوب است. اگر سعی کنیم تلفن نزنیم، امکان دارد اضطراب خیلی شدید شود و به خودمان بگوییم که چاره‌ای نداریم- باید تلفن بزنیم.

آسیب شناسی روانی وجودی

درصورتی‌که اضطراب روان‌رنجور به عمل کردن طبق اضطراب منجر شود، به آسیب روانی، مانند وسواس وارسی کردن خانواده‌ی خود دچار می‌شویم. با گفتن این‌که باید خانواده‌ی خود را وارسی کنیم، درواقع به مفعولی تبدیل‌شده‌ایم که دیگر نمی‌توانیم به اعضای خانواده‌ی خود اجازه دهیم آن‌گونه که می‌خواهند باشند. نشانه‌های آسیب روانی درواقع مفعول کردن خودمان است. این می‌تواند وحشتناک باشد، درست مثل کابوسی که در آن یک نفر ما را تعقیب می‌کند و می‌خواهیم فرار کنیم، ولی صرف‌نظر از تلاشی که به‌خرج می‌دهیم، نمی‌توانیم بگریزیم. ما درنتیجه‌ی دروغ‌های خودمان به دام افتاده‌ایم.

آسیب روانی با تأکید زیاد بر یک سطح وجود به بهای سطوح دیگر آن نیز مشخص می‌شود. در این مورد، روی بودن -با- دیگران، یعنی خانواده‌ی خود، به قیمت بودن –در- طبیعت یا بودن –برای- خویشتن بیش‌ازحد تأکید می‌شود. ما باید –با- دیگران باشیم که دچار اضطراب روان‌رنجور شویم.

دروغ گفتن می‌تواند در هر سطح وجود روی دهد. برای مثال، خود بیمارانگاران، درباره‌ی ماهیت بیماری و شفا دروغ می‌گویند. آن‌ها نظریه‌ای را می‌سازند مبنی بر این‌که فقط اگر بارها و فوراً به دکتر مراجعه کنند می‌توانند از بیماری‌ها برحذر باشند. بدن آن‌ها منبع دائمی اضطراب است که آن‌ها را برای هر دردی دوان‌دوان نزد دکتر می‌فرستد. آن‌ها به‌دروغ می‌گویند: «فقط اگر به‌قدر کافی شتاب کنم، می‌توانم به طبیعت در بازی شانس آن کلک بزنم». بعد از این‌که آن‌ها خود را متقاعد می‌سازند که باید شتاب کنند، سعی در شتاب نکردن، وجود آن‌ها را غرق در اضطراب روان‌رنجور می‌کند. آن‌ها اراده‌ی خود را به دردها و دکترهای خود واگذار کرده‌اند. به‌نظر می‌رسد که آن‌ها می‌گویند: «دکتر، شما مسئولیت را به عهده بگیرید». «این مسئله، زیستن، برای من خیلی ترسناک است». دروغ گفتن –در- طبیعت به نحو چشم‌گیری آزادی آن‌ها را در بودن- با- دیگران یا بودن- برای- خودشان کاهش می‌دهد، زیرا تنها چیزی که آن‌ها می‌توانند درباره‌ی آن صحبت یا فکر کنند، حمله‌ی اخیر این یا آن بیماری است.

برخی افراد پارانوئید مسلک، به این نتیجه می‌رسند که طبیعت پر از نیروهای شرور است که می‌خواهند آن‌ها را نابود کنند. در إذا، آب یا هوا سمٌ است، پس هم‌واره باید مراقب باشیم. افراد دیگری که خلق‌وخوی مانیک دارند می‌توانند طبیعت را به سرشار از عشق تبدیل کنند؛ آن‌ها خود را در فضا رها کرده و به دنبال اوج لذت جهانی هستند. برخی افراد که با افسردگی مبارزه می‌کنند، نتیجه می‌گیرند که این دنیاست که از هم می‌باشد، دنیایی که خراب می‌شود. روزهای خوب قدیم برای همیشه سپری‌شده‌اند و از این‌جا به بعد فقط سراشیبی است.

شاید رایج‌ترین سطح دروغ گفتن، به دیگران است. ما در اوایل زندگی یاد می‌گیریم که می‌توانیم با قدری توفیق، تصویر غلطی از خود به دیگران نشان دهیم. در کودکی به‌قدر کافی باهوش هستیم که بفهمیم گزینه‌ی دروغ گفتن می‌تواند منبع عظیم قدرت باشد. این‌که چگونه با تظاهر به غمگین، عصبانی یا بی‌گناه بودن می‌توان بر دیگران بسته به نقطه‌ضعف آن‌ها تأثیر گذاشت، درسی است که بر هیچ‌کس پوشیده نیست. اما البته که هر دروغی، ترس از لو رفتن و خجالت گیر افتادن را به همراه دارد. طی چندین سال، شرم قریب‌الوقوع ایجادشده و این احساس را در ما ایجاد می‌کند که اگر افراد واقعاً بدانند که ما چه موجودی هستیم، ما را تنها خواهند گذاشت. بنابراین بیشتر وقت خود را صرف دروغ گفتن –به- دیگران کرده و به‌ندرت آزادیم تا با –دیگران- باشیم.

برخی افراد از توانایی خود در دروغ گفتن –به- دیگران مباهات می‌کنند. آن‌ها خود را می‌فروشند آن را شاه‌راهی به سمت موفقیت می‌خوانند. دیگران از آن‌ها می‌خواهند لبخند بزنند و آن‌ها لبخند می‌زنند؛ از آن‌ها می‌خواهند خود را ستایش کنند و آن‌ها خود را ستایش می‌کنند. این دیگران ممکن است مشتری، رئیس یا استاد باشند- مهم نیست چه کسانی هستند. این افراد ژتون‌هایی را در اختیاردارند و اگر عمل دروغ‌گو را بخرند، خوشحال می‌شود. افراد دروغ‌گو از فروختن خودشان خوشحال‌اند و فکر می‌کنند که این بهای ناچیزی برای موفقیت است. البته دروغی که در آستین‌دارند این است که بالاخره یک روزی آزاد خواهند بود تا خودشان باشند. آن‌ها به خودشان قول می‌دهند که وقتی دکترای خود را بگیرند، واقعاً برای خودشان زندگی خواهند کرد- یا شاید بهتر باشد صبر کنند تا اولین شغل، مقام استادی دائمی، آخرین ترفیع یا پست جدید را بگیرند.

اما ما می‌پرسیم «آیا این می‌تواند بیمارگون باشد؟». این خیلی شایع، خیلی طبیعی است. توانایی به تأخیر انداختن خوشنودی، حتی خوشنودی خودمان، جزء ضروری موفق شدن در جامعه است. توانایی ایفای نقش‌های مختلف در محیط دانشگاهی یا بهداشت روانی ضروری است. آن وجودگرایان اروپایی نخبه‌گرا، فقط تعداد معدودی آدم اصیل را سزاوار سلامتی می‌دانند. اما آنچه که آن‌ها واقعاً از ما می‌خواهند این است که آن‌قدر بیگانه نشویم که ازخودبیگانگی به لحاظ آماری را با سلامتی برابر بدانیم.

دروغ گفتن- به خاطر- خودمان پیچیده‌تر است. ابتدا باید آگاهانه تصمیم بگیریم دروغ بگوییم؛ بعد در یک مقطعی، معمولاً وقتی بچه هستیم، دروغ‌های خود را باور می‌کنیم. من (پروچاسکا) سال‌ها تصور می‌کردم که هرگز عصبانی نمی‌شوم. البته افسرده می‌شدم ولی هیچ‌وقت عصبانی نمی‌شدم. وقتی‌که سرانجام از افسرده شدن خسته شدم، در جریان درمان آگاه شدم که درواقع می‌توانستم عصبانی شوم. برای حفظ خودانگاره‌ی آرمانی خودم به‌عنوان شخصیتی که هرگز خونسردی خود را از دست نمی‌دهد، مجبور بودم جلوی اغلب احساساتم را بگیرم و به‌جای این‌که عصبانی شوم، خونسرد و افسرده باشم.

روانکاوان خواهند گفت که من عصبانیت خود را به‌صورت ناهشیار سرکوب می‌کردم. اما وجودنگرها معتقدند که برای پنهان کردن اجزای «بد» خودمان، مانند خشم، ابتدا باید بدانیم که خشم «بد» است. سارتر (۱۹۵۶) معتقد است تنها چیزی که باید فرض کنیم، آدم آگاهی است که از خودفریبی استفاده می‌کند و تصمیم می‌گیرد کدام جنبه‌های خود را از خویش دور کند. درصورتی‌که مطابق با چنین سوءنیتی در خودمان عمل کنیم، با احساس گناه پی بردن به این‌که واقعاً کیستیم روبرو خواهیم شد؛ در نتیجه، دروغ‌گویی ما به‌صورت نشانه‌ها شدت می‌گیرد، نظیر این‌که مجبور می‌شویم برای این‌که هرگز عصبانی نشویم، افسرده شویم.

آسیب شناسی روانی وجودی

دروغ گفتن -به خاطر- خودمان می‌تواند در دامنه‌ی گسترده‌ای از آسیب‌ها یافت شود. خیلی از آدم‌ها متقاعد شده‌اند که اگر به‌طور جدی‌تر تلاش کنند می‌توانند به کمال برسند، یعنی، از آن‌ها انتقاد نشود و بنابراین کسی آن‌ها را طرد نکند. بنابراین آن‌ها خوره‌ی کار می‌شوند. دیگران با پشت کردن به مسائل جنسی و الگوگرفتن از مریم باکره، از خودپنداره‌ی پرهیزکار خویش محافظت می‌کنند. کسان دیگری نیز هستند که معتقدند همسری عالی بوده و بااین‌حال می‌ترسند برای زوج‌درمانی مراجعه کنند. آن‌ها همسر خود را می‌فرستند. هنگامی‌که روان درمان‌گر مشکلات آن‌ها را حل می‌کند، زندگی زناشویی آن‌ها دوباره عالی می‌شود.

آنچه که معتقدیم آینده‌ی ما را می‌سازد، به‌طور جدی بر نحوه‌ای که امروز عمل می‌کنیم تأثیر می‌گذارد. اگر بیش‌ازحد مفمول باشیم، امکان دارد که اصلاً توانیم تصمیم‌گیری کنیم و خود را به‌صورتی احساس کنیم که باد ما را به هر طرف که بخواهد می‌برد. امکان دارد که از طریق دروغ گفتن تماس خود را با منبع رهنمود شخصی خویش، یعنی قصدمندی خود، از دست بدهیم. قصدمندی آفریدن معنی و مبنای هویت ماست. سارتر (۱۹۶۷) چنین نوشت: «انسان چیزی نیست که به‌جز آنچه که از خودش می‌سازد. این اولین اصل وجودنگری است».

قصدمندی ما مستلزم موضع‌گیری در زندگی است. موضع ما تعیین می‌کند که به چه چیزی توجه کنیم- مثل زمانی‌که یک نفر به زیبایی ساحل نگاه می‌کند درحالی‌که دیگری به پتانسیل تجاری آن توجه می‌کند. مسیری که در زندگی انتخاب می‌کنیم، منبع معنی زندگی ما و منبع معنایی است که به ساحل می‌دهیم. بااین‌حال، دروغ گفتن ممکن است ما را متقاعد سازد که زندگی ما به‌وسیله‌ی آسیبی تعیین‌شده است که مانند بیماری عفونی به ما حمله می‌کند- پیشامدی که هیچ کنترلی بر آن نداریم.

نظریه‌ی فرایندهای درمان

چون دروغ گفتن منبع آسیب روانی است، صداقت راه‌حل برطرف کردن نشانه‌هاست. با توجه به این‌که اصالت، هدف روان‌درمانی وجودی است، بالا بردن آگاهی یکی از فرایندهای مهمی می‌شود که افراد از طریق آن به جنبه‌هایی از دنیا و خودشان پی می‌برند که با دروغ گفتن مخفی مانده‌اند. چون دروغ گفتن به مفعول کردن شخص نیز منجر می‌شود، طوری‌که توانایی انتخاب کردن ازآن‌پس تجربه نمی‌شود، درمان باید فرایندهایی را در بر داشته باشد که فرد از طریق آن‌ها بتواند بار دیگر خود را به‌صورت فایل یا عاملی تجربه کند که قادر است از طریق انتخاب کردن فعال زندگی خود را هدایت کند.

در درمان وجودی به فنون اهمیتی داده نمی‌شود زیرا تکنولوژی فرایند مفعول کردن است که در آن درمانگر (به‌عنوان فاعل) بهترین وسیله را برای تغییر دادن بیمار (به‌عنوان مفعول) تعیین می‌کند. گرچه بسیاری از بیماران دوست دارند درمانگرشان آن‌ها را مانند مکانیکی که اتومبیل را تعمیر می‌کند روبه‌راه کند، اما تمرکز فنی فقط باعث می‌شود که بیماران خود را به‌صورت اشیای ماشینی احساس کنند. در وجودنگری، روی ترغیب کردن درمان‌جو به برقرار کردن رابطه‌ای اصیل با درمانگر تأکید می‌شود طوری‌که به‌طور فزاینده‌ای خود را به‌صورت فاعلی احساس کند که آزاد است با درمانگر تفاوت داشته باشد، حتی تا حدی که تصمیم بگیرد چه موقعی باید درمان خاتمه یابد. با این‌که روی فن یا روش کار تأکید نمی‌شود اما خواهیم دید که وجودنگرهای کلاسیک، مانند بینزوانگر، باس و می، در عمل از فنون روان‌کاوی، مخصوصاً در مراحل مقدماتی درمان، کمک زیادی می‌گیرند.

منبع:

کتاب: نظام های روان درمانی
نویسنده: جان نورکراس، جیمز پروچاسکا
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post آسیب شناسی روانی وجودی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a2%d8%b3%db%8c%d8%a8-%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%af%db%8c/feed/ 0