مقالات DSm | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/tag/dsm/ Fri, 01 Feb 2019 12:17:40 +0000 fa-IR hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.8.2 https://behdashtravan.com/wp-content/uploads/2017/09/cropped-logo-32x32.png مقالات DSm | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/tag/dsm/ 32 32 اختلال لالی انتخابی https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%84%d8%a7%d9%84%db%8c-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%84%d8%a7%d9%84%db%8c-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%db%8c/#respond Thu, 18 Jul 2019 10:30:02 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3873 لالی انتخابی امتناع از صحبت کردن در موقعیت‌های خاص، ویژگی اصلی لالی انتخابی است. کودکان مبتلا به این اختلال می‌توانند از زبان معمولی استفاده کنند، اما تحت برخی شرایط، عموماً در کلاس، تقریباً به‌طور کامل ساکت می‌شوند. برآوردهای شیوع این اختلال ۲/۰ تا ۲ درصد است و بین ۳ تا ۶ سالگی شروع می‌شود و …

The post اختلال لالی انتخابی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> لالی انتخابی

امتناع از صحبت کردن در موقعیت‌های خاص، ویژگی اصلی لالی انتخابی است. کودکان مبتلا به این اختلال می‌توانند از زبان معمولی استفاده کنند، اما تحت برخی شرایط، عموماً در کلاس، تقریباً به‌طور کامل ساکت می‌شوند.

برآوردهای شیوع این اختلال ۲/۰ تا ۲ درصد است و بین ۳ تا ۶ سالگی شروع می‌شود و فراوانی آن در پسرها و دخترها برابر است (کرنی و چیو، ۲۰۰۷).

با توجه به اینکه کودکان معمولاً لالی انتخابی را در مدرسه و نه در خانه نشان می‌دهند، اضطراب می‌تواند علت آن باشد (شریور، سگول و گورتمارکر، ۲۰۱۱).

روش‌های رفتاری با استفاده از شکل‌دهی و مواجهه برای درمان کردن کودکان مبتلا به لالی انتخابی خیلی مناسب به نظر می‌رسند. متخصص بالینی سلسله‌مراتبی از پاسخ‌های مطلوب تهیه می‌کند و با تقویت کردن کودک برای هرگونه سخن گفتن شروع می‌نماید، و بعد کلمات و جملات بیشتری را مطالبه می‌کند، و از خانه به کلینیک و سرانجام به مدرسه پیش‌روی می‌کند.

در روش رفتاری دیگری از مدیریت وابستگی استفاده می‌شود که به موجب آن کودکان در صورت انجام دادن رفتار مطلوب سخن گفتن، پاداش‌های مطلوبی را دریافت می‌کنند. مدیریت وابستگی برای استفاده در خانه توسط والدین خیلی مناسب به نظر می‌رسد. از این دو روش، شکل‌دهی به علاوه‌ی درمان مواجه‌سازی مؤثرتر به نظر می‌رسند، اما با این حال، مدیریت وابستگی در خانه، ضمیمه‌ی مهمی است (وچیو و کرنی، ۲۰۰۹).

ملاک‌های تشخیصی DSM-5 برای لالی انتخابی

  • ناتوانی مداوم صحبت کردن در موقعیت‌های اجتماعی که انتظار صحبت کردن در آنها می‌رود (مثلاً در مدرسه)، با وجود صحبت کردن در موقعیت‌های دیگر.
  • این اختلال، پیشرفت تحصیلی یا شغلی یا ارتباط اجتماعی را مختل می‌کند.
  • ناتوانی صحبت کردن ناشی از آگاه نبودن از زبان گفتاری لازم در موقعیت اجتماعی یا احساس راحتی نکردن از آن نیست.
  • این اختلال با اختلال ارتباط (مثل اختلال فصاحت با شروع کودکی) بهتر توجیه نمی‌شود و منحصراً در طول دوره‌ی اختلال طیف اوتیسم، اسکیزوفرنی، یا اختلال روان‌پریشی دیگر روی نمی‌دهد.

منبع

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post اختلال لالی انتخابی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%84%d8%a7%d9%84%db%8c-%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8%db%8c/feed/ 0 اختلال موکنی https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%85%d9%88%da%a9%d9%86%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%85%d9%88%da%a9%d9%86%db%8c/#respond Thu, 01 Nov 2018 11:30:03 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3809 تشخیص اختلال موکنی برای افرادی مقرر می‌شود که موی خود را در پاسخ به احساس تنش یا میل شدید فزاینده می‌کَنَند آنها بعد از کندن موی خود احساس آرامش، لذت، یا ارضا می‌کنند. افراد مبتلا به اختلال موکنی از رفتار غیرقابل‌کنترل خود ناراحت هستند و ممکن است زمینه‌های اجتماعی، شغلی، و زمینه‌های دیگر عملکرد آنها …

The post اختلال موکنی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> تشخیص اختلال موکنی برای افرادی مقرر می‌شود که موی خود را در پاسخ به احساس تنش یا میل شدید فزاینده می‌کَنَند آنها بعد از کندن موی خود احساس آرامش، لذت، یا ارضا می‌کنند. افراد مبتلا به اختلال موکنی از رفتار غیرقابل‌کنترل خود ناراحت هستند و ممکن است زمینه‌های اجتماعی، شغلی، و زمینه‌های دیگر عملکرد آنها به خاطر این اختلال مختل شوند. آنها احساس می‌کنند قادر نیستند این رفتار را متوقف کنند، حتی زمانی که کندن مو به تکه‌های طاسی و از دست دادن ابروها، مژه‌ها، موی زیر بغل، و موی شرمگاهی منجر شده باشد وقتی افراد بزرگ‌تر می‌شوند، تعداد مناطق بدن را که از آنها مو کنده‌اند، افزایش می‌دهند.

افراد مبتلا به این اختلال در زمینه‌های مختلف زندگی، از صمیمیت جنسی گرفته تا فعالیت‌های اجتماعی، معاینات پزشکی، و آرایشگری، اختلال قابل ملاحظه‌ای را تجربه می‌کنند. این امکان دارد که آنها همچنین به دامنه‌ای از نشانه‌های جسمانی از جمله شکل‌گیری گوی‌های مو (توده‌ی متراکم مو در معده) مبتلا شوند که در دستگاه معدی-روده‌ای آنها قرار می‌گیرند و موجب دل‌درد، تهوع و استفراغ، ضعف، و کاهش وزن می‌شوند. آنها همچنین می‌توانند دچار عفونت‌های پوستی، درد یا خونریزی کاسه‌ی سر، و نشانگان تونل کارپال شوند. از لحاظ روان‌شناختی، امکان دارد که آنها از عزت‌نفس پایین، خجالت و شرمندگی، خلق افسرده، تحریک‌پذیری، و جروبحث رنج ببرند. اختلال آنها در اوایل عمر آشکار می‌شود و تا اواسط و اواخر بزرگ‌سالی ادامه می‌یابد (دوک، کیلی، گفکن و استورچ، ۲۰۱۰).

اختلال موکنی قابل تشخیص ۳ نسبتاً نادر است، به‌طوری‌که میزان شیوع آن در کل جمعیت ۶/۰ درصد برآورد شده است. اما چون افراد مبتلا به اختلال موکنی کاری را انجام می‌دهند پنهان می‌کنند و زمانی که تنها هستند به موکنی می‌پردازند، این اختلال ممکن است گزارش داده نشود (دوک، بودزین، تاوارس، گفکن و استورچ، ۲۰۰۹).

ملاک‌های DSM-5 برای اختلال موکنی

  1. موکنی مکرر که به بی‌مویی منجر می‌شود.
  2. اقدامات مکرر برای کاهش دادن یا متوقف کردن موکنی.
  3. موکنی موجب ناراحتی یا اختلال قابل‌ملاحظه‌ی بالینی در عملکرد اجتماعی، شغلی، یا زمینه‌های مهم دیگر عملکرد می‌شود.
  4. موکنی یا بی‌مویی ناشی از بیماری جسمانی دیگر نیست (مثل بیماری پوستی).
  5. موکنی با نشانه‌های اختلال روانی دیگر (مثل اقداماتی برای بهبود بخشیدن به نقص یا عیب خیالی در ظاهر، در اختلال بد شکلی بدن) بهتر توجیه نمی‌شود.

اختلال موکنی در DSM-IV-TR در طبقه‌ی اختلالات کنترل تکانه منظور شده بود، اما در DSM-5 به طبقه‌ای انتقال یافته که وسواس فکری ـ عملی و اختلالات مربوط را شامل می‌شود. امکان دارد دو نوع موکنی وجود داشته باشد. در نوع «متمرکز»، که یک چهارم موارد را تشکیل می‌دهد، افراد می‌دانند که میل شدیدی به کندن مو دارند و ممکن است برای اجتناب از انجام این کار، رفتارها یا تشریفات وسواسی را پرورش دهند. در موکنی «خودکار»، فرد هنگام پرداختن به این رفتار، مشغول کار دیگر یا غرق در فکر است. افرادی که در طبقه‌ی خودکار موکنی قرار می‌گیرند، دستخوش استرس و اضطراب محسوسی می‌شوند. در افراد نوع متمرکز، افسردگی و ناتوانی نیز احتمالاً همراه با استرس و اضطراب روی می‌دهند (دوک و همکاران، ۲۰۱۰).

به نظر می‌رسد که توارث‌پذیری نقش مهمی در اختلال موکنی دارد، به‌طوری‌که میزان آن ۸۰ درصد برآورد شده است (نوواک، کتن، استوارت و پائولز، ۲۰۰۹). نابهنجاری‌هایی در زن روی کروموزوم ۱ معروف به SLTRK1 ممکن است در این اختلال نقش داشته باشند؛ این زن با اختلال توره نیز ارتباط دارد (آبلسون و همکاران، ۲۰۰۵). پژوهشگران نابهنجاری‌هایی را در SAPAP3 ژنی که با گلوتامیت ارتباط دارد، نیز پیدا کرده‌اند که به نوبه خود در اختلال وسواس فکری ـ عملی دخالت دارد (زاچنر و همکاران، ۲۰۰۹).

تصور می‌شود که انتقال‌دهنده‌های عصبی سروتونین، دوپامین، و گلوتامیت به نوبه خود در شکل‌گیری اختلال موکنی نقش دارند (دوک و همکاران، ۲۰۰۹). تحقیقات تصویربرداری از مغز در مورد افراد مبتلا به اختلال موکنی حکایت دارند که امکان دارد آنها درگذرگاه‌های عصبی مغز که در ایجاد و متوقف کردن عادت‌های حرکتی مشارکت دارند، نابهنجاری‌هایی نیز داشته‌باشند، به نظر می‌رسد که این گذرگاه‌ها در تنظیم کردن عاطفه نیز درگیر باشند (چمبرلین و همکاران، ۲۰۱۰).

مطابق با این نابهنجاری‌ها در عملکرد انتقال‌دهنده‌ی عصبی و مغز، مدل تنظیم اختلال موکنی حکایت دارد که افراد مبتلا به این اختلال، وقتی کم تحرک شده باشند، جویای حالت مطلوب برانگیختگی هیجانی هستند که تحریک بیشتر برای آنها تأمین می‌کند، و وقتی زیاد تحریک شده باشند، آرام می‌شوند.

درعین‌حال، موکنی ممکن است آنها را از حالت عاطفی منفی به حالت عاطفی مثبت ببرد. پژوهشگران که با استفاده از پرسشنامه‌ی نشانه‌های اختلال موکنی (جدول ۴-۶) زمینه‌یابی آنلاین انجام داده‌اند، معلوم کرده‌اند افرادی که به موکنی می‌پردازند، از آنهایی که این کار را انجام نمی-دهند، مشکل بیشتری در کنترل کردن هیجانات خود دارند.

بین آنهایی که به موکنی می‌پرداختند، خرده گروه‌هایی وجود داشتند. این خرده گروه‌ها از لحاظ اینکه آیا به احتمال بیشتری کسالت در برابر اضطراب یا تنش را تجربه می‌کردند و از نظر شدت کلی هیجاناتی که احساس می‌کردند، که آنها را به موکنی وادار می‌کرد، تفاوت داشتند. پژوهشگران اظهار داشتند که به نظر می‌رسید این خرده گروها در پرسشنامه، با انواع فرعی خودکار در برابر متمرکز این اختلال مطابقت داشتند (شاسترمن، فلد، بئر و کتن، ۲۰۰۹).

پرسشنامه‌ی نشانه‌های اختلال موکنی

  1. آیا در حال حاضر موی خود را می‌کَنید؟
  2. آیا در مرحله‌ای از زندگی خود، از جمله اکنون، دوره‌های موکنی غیرقابل‌کنترل داشته‌اید؟
  3. آیا (اکنون یا در گذشته) میل شدیدی به کندن موی خود داشته‌اید؟
  4. آیا (اکنون یا در گذشته) سعی کرده‌اید در برابر کندن موی خود مقاومت کنید؟
  5. آیا (اکنون یا در گذشته) وقتی موی خود را می‌کَنید، احساس آرامش می‌کنید؟
  6. آیا (اکنون یا در گذشته) دوست دارید میل شدید به کندن مو در شما از بین برود؟
  7. آیا توسط متخصصان، مبتلا به اختلال موکنی تشخیص داده شده‌اید؟
  8. آیا اکنون، یا در گذشته، از کندن موی خود احساس شرمندگی یا ناراحتی کرده‌اید؟

منبع:

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post اختلال موکنی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%85%d9%88%da%a9%d9%86%db%8c/feed/ 0 اختلال دوقطبی https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%af%d9%88%d9%82%d8%b7%d8%a8%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%af%d9%88%d9%82%d8%b7%d8%a8%db%8c/#respond Thu, 25 Oct 2018 11:30:16 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3807 به لحظه‌ای فکر کنید که احساس می‌کردید خیلی پرانرژی و شاد هستید. شاید احساس می‌کردید «در حالت اوج» قرار دارید و بدنتان سرشار از انرژی است. شاید در این مدت، کمتر از حد معمول خوابیده یا غذا خورده باشید، و احساس کرده باشید برای انجام دادن کار فوق‌العاده‌ای «به هیجان آمده‌اید» شاید این افزایش انرژی …

The post اختلال دوقطبی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> به لحظه‌ای فکر کنید که احساس می‌کردید خیلی پرانرژی و شاد هستید. شاید احساس می‌کردید «در حالت اوج» قرار دارید و بدنتان سرشار از انرژی است. شاید در این مدت، کمتر از حد معمول خوابیده یا غذا خورده باشید، و احساس کرده باشید برای انجام دادن کار فوق‌العاده‌ای «به هیجان آمده‌اید» شاید این افزایش انرژی را برای مدت چند روز حفظ کرده، اما بعداً ناگهان «سقوط کرده» و خسته و حتی قدری افسرده شده باشید. تجربیات از این قبیل، اما به صورت خیلی شدیدتر، مبنای دوره‌های منیک را تشکیل می‌دهند که عنصر مهم اختلال دو قطبی هستند.

ویژگی‌های تشخیصی دوره‌ی منیک

  • وجود دوره‌ی خُلقی که به‌طور غیرعادی و مستمر بالا، یا تحریک‌پذیر است و حداقل ۱ هفته ادامه می‌یابد.
  • در طول این دوره سه مورد از نشانه‌های زیر یا بیشتر ادامه می‌یابند (چهار مورد درصورتی‌که خُلق فقط تحریک‌پذیر باشد).
    • عزت‌نفس یا بزرگ‌منشی کاذب
    • کاهش نیاز به خواب
    • پرحرفی بیش‌ازحد
    • پرش افکار یا شتاب افکار
    • حواس‌پرتی
    • افزایش فعالیت هدفمند یا بی‌قراری روانی-حرکتی
    • درگیری افراطی در فعالیت‌های لذت‌بخشی که عواقب بالقوه دردناکی دارد
  • این نشانه‌ها بخشی از دوره‌ی مختلط «منیک/دپرسیو» نیستند و ناشی از بیماری جسمانی یا مصرف مواد نمی‌باشند.
  • این نشانه‌ها موجب پریشانی یا اختلال زیاد می‌شوند و برای جلوگیری از صدمه زدن به خود یا دیگران، بستری شدن را ایجاب می‌کنند.

ویژگی‌های دوره‌ی منیک

افرادی که دوره‌های منیک دارند، حتی درصورتی‌که دوره‌ی افسردگی نداشته باشند، مبتلا به اختلال دوقطبی تشخیص داده می‌شوند، اصطلاحی که در سیستم تشخیصی جایگزین منیک دپرسیون شده است. از آنچه درباره‌ی اصطلاح رایج‌تر منیک دپرسیون می‌دانید، شاید انتظار داشته باشید که اختلال دوقطبی نوسان‌های خُلقی را در برداشته باشد. «اصطلاح دوقطبی بر دوقطب مانی و افسردگی دلالت دارد»؛ با این حال، همه‌ی افراد مبتلا به اختلال دوقطبی علائم افسردگی نشان نمی‌دهند. فرض زیربنایی این اصطلاح تشخیصی این است که، افراد مبتلا به این اختلال، برخی مواقع، افسرده می‌شوند.

افراد در وسط دوره‌ی منیک ممکن است معاشرتی، هشیار، پرحرف، خلاق، بذله‌گو، و از خود مطمئن به نظر رسند. با این حال، تجربه‌ی افراد در دوره‌ی منیک بسیار پیچیده‌تر است. احساس‌های گشاده‌رویی و انرژی آنها می‌تواند موجب کژکاری‌های جدی شود. عزت‌نفس آنها می‌تواند شدیداً کاذب باشد، و تفکر آنها می‌تواند بزرگ‌منشانه و حتی کیفیت روان‌پریش داشته باشد. برای مثال، مرد منیکی به دوستانش گفت تازه فهمیده است که از صفات الهی برخوردار است و به زودی قادر خواهد بود دست به معجزات شفابخش بزند. زن منیکی اظهار داشت روزنامه‌ها حاوی سرنخ‌هایی هستند حاکی از آن‌که او به زودی توسط کاخ سفید برای پذیرفتن ریاست جمهوری فراخوانده خواهد شد.

اغلب افراد در دوره‌ی منیک افکار عجیب‌وغریب از این دست ندارند. اما ممکن است افکار غیرعادی و دوره‌های خلاقیت عجیب داشته باشند. «افکار آنها شتاب می‌گیرد و ممکن است از فکری به فکر دیگر یا از فعالیتی به فعالیت دیگر بپرند، به‌راحتی دچار حواس‌پرتی شوند و طالب تحریک باشند.» آنها ممکن است پرحرف‌تر شوند و بلندتر از معمول و با چنان سرعتی صحبت کنند که دنبال کردن صحبت آنها یا قطع کردن آن برای دیگران دشوار باشد. آنها ممکن است شوخی کنند، با کلمات بازی کنند، اظهارات جنسی بر زبان آورند، و شاید نمایشی و احساساتی، یا متخاصم و پرخاشگر شوند. افراد غریبه ممکن است این آدم‌ها را بسیار معاشرتی، دوستانه، و خلاق برداشت کنند. اما کسانی که آنها را می‌شناسند، متوجه می‌شوند اشکالی جدی وجود دارد و رفتار و افکار آنها از کنترل خارج هستند.

انرژی زیاد در دوره منیک

افراد در دوره‌ی منیک بسیار پرانرژی هستند .شاید هر شب فقط چند ساعت استراحت کنند. در طول این مدت آنها احساس می‌کنند به طور خستگی‌ناپذیری برای دنبال کردن اهداف عجیب‌وغریبی تحریک شده‌اند. وقتی دیگران از آنها می‌پرسند چه احساسی دارند، می‌گویند احساس می‌کنند «در اوج قدرت» هستند. بااین‌حال، دوره‌ی منیک مضراتی هم دارد. حالت سرخوشی می‌تواند ناگهان به تحریک‌پذیری شدید، حتی پرخاشگری و خصومت تبدیل شود، مخصوصاً اگر دیگران جلوی برنامه‌های غیرمنطقی و بزرگ‌منشانه‌ی آنها را بگیرند. برای مثال، هاری، دلال نسبتاً ناموفق سکه‌های نایاب، ناگهان طرح بزرگی را برای تجدید نظر کردن در سیستم پولی ایلات متحده سرهم‌بندی کرد.

وقتی‌که او به خانواده‌اش گفت می‌خواهد به واشنگتن پرواز کند تا برنامه‌اش را به رئیس‌جمهور ارائه دهد، خانواده و دوستانش تصور کردند شوخی می‌کند و او با عصبانیت واکنش نشان داد. افراد منیک به جستجوی فعالیت‌های لذت‌بخش نیز بر می‌آیند، بدون اینکه در نظر داشته باشند بی‌مبالاتی‌های جنسی، ولخرجی‌های بی‌قیدوبند، و سرمایه‌گذاری‌های احمقانه‌ی آنها چه عواقب شومی می‌توانند به بار آورند. افراد منیکی که خانواده و دوستانشان به آنها توصیه می‌کنند درصدد کمک حرفه‌ای برآیند، اغلب با آزردگی و خشم پاسخ می‌دهند.

برخلاف دوره‌ی افسردگی اساسی که نسبتاً تدریجی پدیدار می‌شود و کاهش می‌یابد، دوره‌ی منیک معمولاً فرد در یک دوره‌ی چند روزه دستخوش دامنه‌ای از نشانه‌ها می‌شود. دوره‌های منیک معمولاً از چند هفته تا چند ماه ادامه می‌یابند که تا اندازه‌ای بستگی دارد به اینکه فرد مبتلا تحت درمان قرارگرفته است یا نه.

انواع اختلال دوقطبی

اختلال دوقطبی به چند صورت ظاهر می‌شود، به‌طوری‌که در DSM-IV-TR عمدتاً اختلال دوقطبی نوع I و اختلال دوقطبی نوع II از یکدیگر متمایز شده‌اند.

تشخیص اختلال دوقطبی نوع I، روند بالینی‌ای را شرح می‌دهد که به موجب آن، فرد یک یا چند دوره‌ی منیک را تجربه می‌کند و احتمالاً اما نه لزوماً، یک یا چند دوره‌ی افسردگی اساسی را نیز تجربه می‌کند. در مقابل، تشخیص اختلال دوقطبی نوع II به معنی آن است که فرد یک یا چند دوره‌ی افسردگی اساسی و دست‌کم یک دوره‌ی هیپومنیک تمام‌عیار را تجربه نکرده‌اند، اما به قدر کافی پرانرژی هستند که ملاک‌های مخصوص دوره‌ی هیپومنیک را برآورده سازند.

ویژگی‌های تشخیصی دوره‌ی هیپومنیک

  • دوره‌ی مستمر خُلق بالا، فراگیر، یا تحریک‌پذیر که حداقل ۴ روز ادامه دارد که آشکارا با خُلق طبیعی تفاوت داشته و برای دیگران قابل مشاهده است.
  • در طول این دوره، سه نشانه‌ی زیر یا بیشتر ادامه دارند (چهار نشانه درصورتی‌که خُلق فقط تحریک‌پذیر باشد).
    • عزت‌نفس یا بزرگ‌منشی کاذب
    • افزایش پرحرفی
    • پرش افکار یا شتاب افکار
    • حواس‌پرتی
    • افزایش فعالیت هدفمند یا بی‌قراری روانی-حرکتی
    • درگیری افراطی در فعالیت‌های لذت‌بخش با عواقب بالقوه دردناک
  • ویژگی‌های روان‌پریشی وجود ندارد . همچنین این دوره به قدر کافی شدید نیست که اختلال جدی به بار آورد یا بستری شدن را ایجاب کند.
  • نشانه‌ها ناشی از بیماری جسمانی یا عوارض مواد نیستند.

منبع:

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post اختلال دوقطبی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%af%d9%88%d9%82%d8%b7%d8%a8%db%8c/feed/ 0 نابهنجاری جنسی https://behdashtravan.com/%d9%86%d8%a7%d8%a8%d9%87%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%ac%d9%86%d8%b3%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d9%86%d8%a7%d8%a8%d9%87%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%ac%d9%86%d8%b3%db%8c/#respond Thu, 18 Oct 2018 11:30:33 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3813  رفتار جنسی نابهنجار عملکرد جنسی، جنبه‌ی ضروری وجود انسان است که می‌تواند جزء بسیار رضایت‌بخش یا ناراحت‌کننده‌ی زندگی فرد باشد. میل جنسی آن‌چنان نیروی پرتوانی در ماهیت انسان است و به قدری بار هیجانی دارد که نباید تعجب کنیم در رابطه با این جنبه از رفتار انسان مشکلاتی وجود دارد. رفتار جنسی نابهنجار چیست؟ رفتار …

The post نابهنجاری جنسی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]>  رفتار جنسی نابهنجار

عملکرد جنسی، جنبه‌ی ضروری وجود انسان است که می‌تواند جزء بسیار رضایت‌بخش یا ناراحت‌کننده‌ی زندگی فرد باشد. میل جنسی آن‌چنان نیروی پرتوانی در ماهیت انسان است و به قدری بار هیجانی دارد که نباید تعجب کنیم در رابطه با این جنبه از رفتار انسان مشکلاتی وجود دارد.

رفتار جنسی نابهنجار چیست؟

رفتار جنسی نابهنجار را چگونه تعریف می‌کنید؟ به فهرست فعالیت‌های جنسی زیر نگاهی بیندازید. در یک مقیاس ۱ تا ۱۰، به‌طوری‌که ۱ بهنجار و ۱۰ نابهنجار، هر یک از این فعالیت‌ها را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

  • تحریک کردن اندام‌های تناسلی توسط خود فرد
  • آمیزش جنسی در مکانی غیر از اتاق خواب
  • سیلی زدن، گاز گرفتن، نیشگون گرفتن، یا خراشیدن شریک جنسی
  • بستن یا زیر سلطه نگه‌داشتن شریک جنسی
  • اقدام به آمیزش جنسی مقعدی
  • خواندن یا نگاه کردن به صور قبیحه
  • ریختن عسل، مالیدن کرم، شراب، یا چیزهای خوردنی دیگر بر بدن شریک جنسی
  • آمیزش جنسی در حالت زانو زدن
  • درخواست از شریک جنسی به ریا در آوردن لباس دیگری
  • پوشیدن لباس خواب سکسی
  • بوسیدن، لیسیدن، یا مکیدن اندام‌های تناسلی یکدیگر
  • داشتن آمیزش جنسی با غریبه‌ای گمنام

برای «نابهنجار» نامیدن هر یک از این رفتارها از چه ملاک‌هایی استفاده کردید؟ برای برخی افراد، همه‌ی این رفتارها نابهنجار محسوب می‌شوند؛ برای برخی دیگر، هیچ‌کدام نابهنجار نیستند. این رفتارها به‌خودی‌خود بیانگر اختلال روانی نیستند. ما فرض می‌کنیم رفتار جنسی در صورتی اختلال روانی است که (۱) به دیگران صدمه وارد کند یا (۲) باعث شود فرد احساس ناراحتی مستمر یا مکرر کند یا در زمینه‌های مهم عملکرد اختلال ایجاد نماید.
طبق ملاک اول، ایجاد مزاحمت جنسی برای کودک، آشکارا اختلال روانی است. طبق ملاک دوم، بیزاری ناراحت‌کننده و جاری از امیال جنسی، اختلال روانی است. اما درباره‌ی مواردی که فرد رفتاری را لذت‌بخش می‌داند، ولی جامعه آن را ناپسند یا منحرف می‌انگارد، چه می‌توان گفت؟  تمایز بین بهنجار و نابهنجار در قلمرو رفتار جنسی، پیچیده و نامشخص است.

هنگام ارزیابی بهنجار بودن رفتار جنسی مشخصی، شرایط بسیار اهمیت دارد، همان‌گونه که آداب‌ورسوم و سنت‌ها هم که با گذشت زمان تغییر می‌کنند، مهم هستند. بسیاری از نگرش‌ها، و رفتارهای مرتبطا میل جنسی از دهه‌ی ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تغییر کرده‌اند. برای مثال، انواع مجله‌ها و نوارهای ویدیویی که رفتار جنسی را به نمایش می‌گذارند و در دهه‌ی ۱۹۹۰ پیش‌پاافتاده بودند، دقیقاً ۲۰ سال پیش، موجباتی را برای دستگیری در اغلب جوامع آمریکا فراهم می‌کردند.

در قرن بیستم، به علت همین نگرش‌های اجتماعی محدودکننده، با کمال تعجب، درباره‌ی اختلال‌های جنسی شواهد مبتنی بر واقعیت ناچیزی وجود داشته است. در دهه‌ی ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، تغییر زیادی ایجاد شد که تا اندازه‌ای در نتیجه‌ی گزارش‌های جالب و رک و راست رفتار جنسی انسان بود که متخصصان امیال جنسی، ویلیام مسترز و ویرجینیا جانسون که بعداً در سایت بهداشت روان مطالبی را درباره‌ی آنها خواهید خواند، منتشر کردند. بعد از تلاش‌های پیشگام آنها، پژوهشگران و متخصصان بالینی در نحوه‌ای که اختلال‌های جنسی را توجیه و افراد مبتلا به این اختلال‌ها را درمان می‌کردند، تغییرات عظیمی به وجود آوردند.

زمینه‌یابی‌ها و مصاحبه‌های پیشرفته‌ای اجرا شده‌اند که رفتارهای پیچیده‌ی مرتبط با امیال جنسی انسان را روشن کرده‌اند. در یک تحقیق مهم که در مرکز پژوهش عقیده‌ی ملی واقع در دانشگاه شیکاگو اجرا شد، پژوهشگران با بیش از ۳۰۰۰ نفر که به‌طور تصادفی انتخاب شده بودند و ۱۸ تا ۵۹ ساله بودند در یک زمینه‌یابی به نام زمینه‌یابی سلامت عمومی و زندگی اجتماعی، مصاحبه‌های ۹۰ دقیقه‌ای انجام دادند. این پژوهشگران با استفاده از تحلیل‌های آماری پیشرفته، از زمان پژوهش پیشگام بیش از چهل سال پیش آلفرد کینزی، درباره‌ی تمایل جنسی انسان اطلاعات بسیار جامعی به دست آوردند.

در این تحقیق، معلوم شد رفتارهایی که چند دهه‌ی پیش نابهنجار یا منحرف محسوب می‌شدند، بخشی از روند کلی تمایل جنسی شده‌اند. آنها دریافتند که در بین افراد جوان، فقط ۵ درصد زنان و ۲ درصد مردان گروه مسن‌تر چنین کرده بودند. پژوهشگران تفاوت‌های نسلی مشابهی را در رابطه فراوانی سکس دهانی پیدا کردند، به‌طوری‌که افراد جوان‌تر عموماً بیشتر این نوع رابطه‌ی جنسی را انجام می‌دادند. وقتی بحثمان را درباره‌ی اختلال‌های جنسی آغاز می‌کنیم، مهم است که به خاطر بسپارید آنچه «منحرف» محسوب می‌شود، با گذشت زمان تغییر می‌کند.

نابهنجاری‌های جنسی

اصطلاح نابهنجاری جنسی به معنی انحرافی است که موضوع جاذبه‌ی جنسی فرد را در بر می‌گیرد. نابهنجاری‌های جنسی اختلال‌هایی هستند که به موجب آنها، فرد خیال پردازی‌ها، تمایلات جنسی، یا رفتارهایی دارد که مکرر و از لحاظ جنسی برانگیزنده-اند و شامل این موارد می‌شوند:

  1. موضوعات غیرانسانی،
  2. کودکان یا سایر افراد ناراضی، و
  3. رنج کشیدن یا تحقیر شدن خود یا شریک جنسی.

ویژگی‌های نابهنجاری جنسی

انواع نابهنجاری‌های جنسی وجود دارد (جدول ۱-۷ را ببینید)، اما ویژگی مشترک همه‌ی آنها طبق DSM این است که افراد مبتلا به این اختلال‌ها از لحاظ روانی آن‌چنان به هدف میل وابسته هستند که فقط در صورتی می‌توانند ارضای جنسی را احساس کنند که این هدف به نوعی وجود داشته باشد. در برخی افراد، گاهی ترجیحات جنسی غیرعادی یافت می‌شود، مثلاً، در مدتی که فرد شدیداً احساس می‌کند تحت فشار روانی قرار دارد به خاطر داشته باشید که نابهنجاری‌های جنسی هوس‌های زودگذر یا خیال‌پردازی درباره‌ی فعالیت‌های جنسی غیرعادی نیستند، بلکه اختلال‌هایی هستند که دست کم ۶ ماه دوام دارند.

افراد مبتلا به نابهنجاری‌های جنسی مکرراً احساس می‌کنند که مجبور هستند به رفتار غیرعادی‌شان فکر کنند یا آن را انجام دهند. حتی درصورتی‌که آنها امیال خیال‌پردازی‌هایشان را عملاً برآورده نکنند، فکر و ذکرشان تا بدان جا به آنها مشغول می‌شود که ناراحتی قابل‌ملاحظه‌ای را احساس می‌کنند.

نابهنجاری جنسی می‌تواند به قدری نیرومند و الزام‌آور شود که فرد غیر از رسیدن به ارضای جنسی، هدف‌های دیگری را نمی‌بیند. نابهنجاری جنسی بنا بر تعریف، ناراحتی شخصی شدیدی ایجاد می‌کنند یا عملکرد اجتماعی، شغلی، و زمینه‌های دیگر زندگی را مختل می‌سازند. به جز مازوخیسم جنسی (آزارطلبی جنسی)، تقریباً تمام موارد نابهنجارهای جنسی مردان را شامل می‌شوند.

نمونه‌ای از نابهنجاری‌های حنسی

هرزه‌گویی تلفنی – telephone scatologia تلفن کردن‌های مستهجن، مانند شرح دادن فعالیت استمنا به طور مشروح، تهدید کردنی قربانی به تجاوز جنسی یا سعی در پی بردن به فعالیت‌های جنسی قربانی
مرده‌گرایی – necrophilia کسب کردن ارضای جنسی از دیدن جسد یا تماس جنسی با آن
حیوان‌خواهی – Zoophilia آمیزش جنسی با حیوانات یا داشتن  خیال‌پردازی‌های جنسی با حیوانات
مدفوع‌خواهی – coprophilia کسب لذت جنسی از تماس با مدفوع
تنقیه‌خواهی – klismaphilia کسب لذت جنسی از به کار بردن تنقیه‌ها
ادرار خواهی – urophilia کسب لذت جنسی از تماس با ادرار
آمیزش خواهی در انظار – autagonistophilia آمیزش جنسی در مقابل دیگران
خواب آمیزش خواهی – somnophilia آمیزش جنسی با فرد خفته
داغ خواهی – stigmatophilia کسب لذت جنسی از سوراخ کردن پوست یا تاتو
autonepiophilia پوشیدن پوشک برای لذت جنسی

برای نشان دادن این نکات، اجازه دهید برایان را که نابهنجاری جنسی دارد با چارلز که ندارد، مقایسه کنیم برایان از اشتغال ذهنی خود به شکل و بوی دستکش چرمی زنان بسیار ناراحت است، از انگیختگی شدید خود هنگامی‌که می‌بیند زنان دستکش می‌پوشند عذاب می‌کشد، و فقط در صورتی می‌تواند ارضای جنسی کسب نماید که در حال نوازش کردن دستکش چرمی، استمنا کند. برای ان نابهنجاری جنسی دارد (یعنی، یادگارپرستی). برعکس، وقتی‌که شریک جنسی چارلز در تخت، کفش پاشنه‌بلند می‌پوشد او تحریک جنسی می‌شود، ولی برای اینکه ارگاسم برسد، لازم نیست شریک جنسی وی حتماً کفش پاشنه‌بلند بپوشد. جاذبه‌ی او به نظرش اندکی «عجیب» است، ولی غیرعادی نیست. چارلز به اختلال نابهنجاری جنسی مبتلا نیست. هنگامی‌که مطالب مربوط به نابهنجاری‌های جنسی را می‌خوانید، در نظر داشتن این تمایزها اهمیت دارد.

اطلاعات درباره‌ی میزان بروز نابهنجاری‌های جنسی محدود است، عمدتاً به این علت که افراد مبتلا به این اختلال‌ها به قدری شرمنده یا خجالت‌زده هستند که به ندرت درصدد کمک روان‌شناختی برمی‌آیند. میزان بروز نابهنجاری‌های جنسی را می‌توان به طور غیرمستقیم، با در نظر گرفتن بازار تجاری بزرگ در مجله‌ها، فیلم‌های سکسی، و اشیایی که در کتاب فروشی‌های بزرگ‌سالان و در اینترنت فروخته می‌شوند، استنباط کرد.

هنگامی‌که خواندن مطالب درباره‌ی نابهنجاری‌های جنسی را آغاز می‌کنید، شاید بپرسید آنها تا چه اندازه‌ای موجب ناراحتی فرد یا حتی دیگران می‌شوند. در واقع، برخی افراد مبتلا به نابهنجارهای جنسی اصرار دارند که نه خودِ آنها و نه دیگران از روش‌های جنسی غیرعادی آنها ناراحت می‌شوند؛ آنها معتقدند واکنش منفی جامعه‌ی ناپذیرا باعث می‌شود که رفتار آنها کژکار انگاشته شود. با این حال، برخی دیگر از اینکه زندگی‌شان صرف دنبال کردن ارضای جنسی به شیوه‌هایی می‌شود که آنها را غیرقابل قبول می‌دانند، احساس گناه و شرمندگی می‌کنند.

منبع

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post نابهنجاری جنسی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%86%d8%a7%d8%a8%d9%87%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%ac%d9%86%d8%b3%db%8c/feed/ 0 DSM چیست؟ https://behdashtravan.com/dsm-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/ https://behdashtravan.com/dsm-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/#respond Sun, 01 Apr 2018 10:30:11 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3215 اگر کوتاه‌ترین زمان را هم برای جستجو در مورد اختلالات روانی و آسیب‌شناسی روانی اختصاص داده باشید، احتمالاً کلمه‌ی DSM یا شکل‌های دیگر آن مثلاً DSM-V و DSM-IV و DSM-III را مشاهده کرده‌اید. DSM مخفف عبارت Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders است. به عبارتی، حرف D باید شما را به یاد عارضه‌یابی و …

The post DSM چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> اگر کوتاه‌ترین زمان را هم برای جستجو در مورد اختلالات روانی و آسیب‌شناسی روانی اختصاص داده باشید، احتمالاً کلمه‌ی DSM یا شکل‌های دیگر آن مثلاً DSM-V و DSM-IV و DSM-III را مشاهده کرده‌اید.

DSM مخفف عبارت Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders است.

به عبارتی، حرف D باید شما را به یاد عارضه‌یابی و تشخیص، حرف S باید شما را به یاد آمار و حرف M باید شما را به یاد رهنما بیندازد.

DSM در روان‌پزشکی آمریکا یک استاندارد بسیار مهم محسوب می‌شود و در سطح جهان نیز به‌عنوان منبعی معتبر، مورد استفاده روان‌پزشکان قرار می‌گیرد.

راهنمای DSM طی ۶ دهه‌ی گذشته، دائماً به‌روز شده است
نخستین ویرایش DSM در سال ۱۹۵۲ منتشر شد. در واقع عددی که بعد از DSM می‌بینید، نسخه‌ی آن را نشان می‌دهد. ویرایش سال ۵۲ معمولاً با نام DSM-I مورد ارجاع قرار می‌گیرد.

ویرایش بعد در سال ۱۹۶۸ منتشر شد و طبیعتاً می‌توانید حدس بزنید که نام آن DSM-II است.

آنچه امروز مورد استفاده و استناد قرار می‌گیرد نسخه‌ی پنجم یا DSM-V است که جایگزین نسخه‌ی چهارم یا DSM-IV شده است.

در نسخه‌های اولیه‌ی DSM، به روش‌های درمان هم اشاره‌هایی شده بود و با توجه به اختلاف نظرهایی که در زمینه‌ی روش‌های درمان وجود داشته و دارد، این ویژگی باعث شده بود که به صورت فراگیر مورد استفاده و استناد و پذیرش قرار نگیرد.

اما از نسخه‌ی سوم به بعد، DSM واقعاً بر روی Diagnosis یا همان عارضه‌یابی متمرکز شد و مقبولیت آن،‌ بیش‌ازپیش افزایش یافت.

در DSM، علاوه بر فصل‌های عمومی در مورد روش‌های تشخیص و عارضه‌یابی، برای هر یک از اختلال‌ها، موارد متعددی از جمله محورهای زیر مورد بحث قرار می‌گیرد:

  • معرفی کلی و شیوه‌های تشخیص (Diagnosis Features)
  • سایر اختلالات مرتبط (Associated Features and Disorders)
  • نکات و مواردی که بسته به فرهنگ باید موردتوجه قرار گیرند (Specific Culture Features)
  • میزان فراگیر بودن (Prevalence)
  • تشخیص افتراقی (Differential Diagnosis) برای تفکیک هر اختلال با سایر اختلال‌های مشابه (که ممکن است با آنها اشتباه گرفته شود)
  • سیر بیماری (Course)
  • متأسفانه مانند بسیاری از حوزه‌های دیگر در زیرمجموعه‌های روانشناسی و روان‌پزشکی، واژه‌های DSM هم که هر کلمه از توضیحات آنها با دقت و مطالعه و بررسی و رنج و مرارت‌های زیاد انتخاب‌شده،‌ به سادگی و با بی‌دقتی تمام در گفتگوهای روزمره‌ی ما مورد استفاده قرار می‌گیرد.

افسردگی، اضطراب، اختلال یادگیری و اختلالات خلقی، تنها نمونه‌ای از این واژه‌ها هستند.

منبع

متمم

The post DSM چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/dsm-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/feed/ 0