اهمیت تفسیر رویا : با افزایش سن، امیال و خواسته‌های ما از زندگی پیچیده‌تر می‌شوند. گاهی اوقات چیزهایی می‌خواهیم که به نظر برایمان مفید نیستند. مثلاً می‌خواهیم سِمت رئیس‌مان را داشته باشیم و اگر رئیس‌مان این را بداند برایمان گران تمام می‌شود، پس این خواسته را هم از او و هم از خودمان پنهان می‌کنیم. به‌جای فکر کردن یا صحبت کردن در مورد این مسئله ممکن است خواب ببینیم که در یک مسابقه حریف‌مان را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهیم. آن حریف در خواب‌مان از جهاتی ممکن است شبیه رئیس‌مان باشد اما از جهاتی نیز با او متفاوت است. ناخودآگاه ما این فرد نمادین را با رئیس‌مان برابر می‌گیرد تا به‌واسطه‌ی رؤیا نیازمان را ارضا کند و با ارضای این آرزوی پنهان به ما اجازه دهد تا به خوابیدن‌مان ادامه دهیم.

رؤیا دیدن فعالیتی بسیار پیچیده است. بر اساس نظر فروید، هدف رؤیا این است که خواسته‌هایی را برآورده سازد که حتی نمی‌توانیم صدای آن را بشنویم، چه برسد به آن‌که برای ارضای آن‌ها در زمان بیداری گامی برداریم. این به معنی این است که ما باید رؤیاهایمان را رمزگشایی کنیم تا آن‌ها بتوانند آرزوهای ناخودآگاه ما را نشان دهند و این همیشه آسان نیست.

رؤیاها تصادفی نیستند

یکی از موضوع‌هایی که در نظریه فروید باعث بالا رفتن اهمیت تفسیر رویا می‌شود این است که رویا تصادفی نیست. در کلاسی که در آن تفسیر رویا درس می‌دهم از دانشجویان خواستم که رؤیاهای خود را برای تجزیه‌وتحلیل به جلسه بیاورند. هر بار که دانشجو یک رؤیا را ارائه می‌دهد، اتفاق یکسانی می‌افتد. همان‌طور که آنها رؤیاهای خود را تجزیه‌وتحلیل می‌کنند، این فرایند را “شوکه‌کننده” توصیف می‌کنند. آنها فکر می‌کردند که رؤیاهایی بی‌معنی را برای کلاس به ارمغان می‌آورند، اما رؤیاها حاوی اطلاعات مهمی چون امیال و خواسته‌ها و آنچه در حال حاضر در زندگی‌شان اتفاق می‌افتد، بود. آن‌ها متوجه می‌شدند که رؤیاهایشان نه تنها تصادفی نیستند، بلکه معنای مهمی نیز دارند.

به‌طور مثال یکی از دانشجویان خواب کشتی تشریفاتی‌ای را دیده بود. او گاهی توی کشتی بود و گاهی بیرون از آن شنا می‌کرد. وقتی شروع به تداعی کرد و همکلاسی‌هایش نکات مرتبط را پیشنهاد می‌دادند خود او کشتی را نمادی از خانواده‌اش دانست که او را تا بدان جا رسانده بود اما هر چه که او به سمت زندگی شخصی خود حرکت می‌کرد از آن دورتر می‌شد. این مثال به خوبی اهمیت تفسیر رویا را به نمایش می‌گذارد.

رؤیاها می‌توانند نگران‌کننده باشند

رؤیایی که تفسیر می‌شود، می‌تواند چیزهایی را آشکار کند که خیلی ناراحت کننده‌اند. به‌عنوان‌مثال، ممکن است ما متوجه شویم در رابطه با کسی هستیم که جنبه‌های مهمی از والدین‌مان را به ما یادآوری می‌کند و به این فکر بیافتیم که آیا ما با مادر یا پدرمان ازدواج کرده‌ایم؟. لحظه‌ای که متوجه می‌شویم این فرد خیلی نزدیک یا خیلی آشنا است به دلیل اینکه رابطه تداعی‌کننده‌ی نزدیکی با محارم می‌شود یک لحظه‌ی ناخوشایند را به بار می‌آورد. بنابراین، رؤیاها می‌توانند جنبه‌های غریب، فوق‌العاده و غیرمنتظره‌ای از ما را به خودمان نشان دهند.

۷ دلیل برای چرایی اهمیت تفسیر رویا

1. از رؤیاهایتان بهره ببرید. شما هر شب رؤیا می‌بینید و هنگامی‌که بیدار می‌شوید و به آن فکر می‌کنید فرصتی را به دست آورده‌اید تا به محصولات ناخودآگاه خود دسترسی داشته باشد.
2. رؤیاها قلمروهایی آشنا هستند که به شکلی جز به جز از اتفاقات روز گذشته شکل می‌گیرند.
3. رؤیاها تنها تکرار اتفاقات روز گذشته نیستند، بلکه شامل کنش فعالانه‌ی شما بر مسائلی هستند که در طول روز تصور می‌کردید غیرقابل‌حل باشند. برخی از اکتشافات مهم علمی در نتیجه‌ی یک رؤیا رخ داده‌اند.
4. یادآوری و تفسیر رویا ها می‌تواند راهی را بگشاید تا شما به بخش‌های غریب و غیرعادی ذهن که در لفافه پنهان‌اند دسترسی داشته باشید.
5. گرچه ممکن است ما از ناهشیار خودآگاه نباشیم اما ناهشیار در خواب برایمان آشکار می‌شود. فهم ساختار رؤیا به ما این امکان را می‌دهد تا بخش‌های غیر قابل مشاهده‌ی ذهن را دریابیم.
6. رؤیاها معنادار هستند. هریک از ما نمادهای منحصربه‌فردی می‌سازیم تا معنای خواب‌هایمان را پنهان کنیم. بنابراین قایقی که در خواب دانشجوی آن کلاس نمادی از خانواده‌اش بود برای تمام قایق‌ها صدق نمی‌کند. چراکه او به طرزی آشنا برای خود، آن را نمادین کرده بود.
7. معنای خواب‌ها پنهان‌اند چراکه آشکارا دیدنشان ممکن است عجیب و شوکه‌کننده باشند. مقصود رؤیا آن است تا ما به خوابیدن‌مان ادامه دهیم. برای انجام این رسالت رؤیاها از آرزوهایی از ما وام می‌گیرند که اگر به‌واسطه‌ی رؤیا ارضا نشوند ما را بیدار می‌کنند تا برطرفشان کنیم. مثلاً کودکی که گرسنه است خواب خوردن غذایی فوق‌العاده را می‌بیند و این خواب با ارضای نیاز او در یک سطح کافی، موجب می‌شود تا او از خواب بیدار نشود.

برای شروع تفسیر رویا های خود به این شیوه عمل کنید

• دفترچه‌ای را به خواب اختصاص دهید و آن را کنار تخت‌تان نگه دارید و به محض بیدار شدن رؤیایتان را بنویسید.
• سعی کنید به‌محض تمام شدن رؤیا به آن فکر کنید. هرچه مدت‌زمان بیشتری فاصله بیندازید به یاد آوردن آن سخت‌تر خواهد شد.
• می‌توانید خوابتان را برای یک نفر که شما را به خوبی می‌شناسد تعریف کنید. یک دوست یا پارتنر شما گاهی اوقات چیزهایی از شما می‌داند که ممکن است خارج از حیطه‌ی هشیاری شما باشد.
• رؤیای خود را به عنوان یک اثر داستان یا شعر فرض کنید و سعی کنید آن را در مقام یک اثر هنری تفسیر کنید.

منبع

Psychology Today

عنوان اصلی: ۷Reasons You Should be Interpreting Your Dreams

هفت دلیل برای اهمیت تفسیر رویا ها

نویسنده: Karl Stukenberg

ترجمه: تیم ترجمه‌ی مجله‌ی تداعی

The post اهمیت تفسیر رویا و کاربرد آن appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

• ضمیر خودآگاه و ناخودآگاه چیست؟
• ویژگی‌های آنها کدم‌اند؟
• چگونه هردوی آنها را در مسیر موفقیت مورد استفاده قرار دهم؟
• آیا تاکنون، تقسیم‌بندی‌های Conscious و Unconscious را شنیده‌اید (به ترتیب یعنی ضمیر خودآگاه و ناخودآگاه)؟
• آیا درباره آنها اطلاعات دارید؟
• آیا تفاوت‌های آنها را میدانید؟

اطلاع در مورد ساختار مغز، یکی از دانش‌های بنیادی است که باید داشته باشید و در این مقاله به بررسی این دو بخش از مغز و معرفی آن خواهم پرداخت. شما باید بدانید که باورها، احساسات و یا عادات در کدام بخش از ذهن قرار دارد و چگونه می‌توان آنها را تغییر داد. همچنین باید بدانید که مفهوم این دو بخش چیست و به چه صورت عمل می‌کنند.

ساختار مغز

مغز به دو قسمت ضمیر خودآگاه یا همان Conscious و همچنین ضمیر ناخودآگاه یا Unconscious تقسیم می‌گردد. بخش خودآگاه، همان بخشی است که اگر بگویم حاصل‌ضرب ۹ در ۴ چه می‌شود محاسبات ریاضی و منطقی) به سرعت پاسخ را برای شما فراهم خواهد کرد. این بخش کنترل همه اعمالی را که آگاهانه انجام می‌دهید برعهده دارد. مثلاً وقتی تصمیم می‌گیرید که پای خود را حرکت دهید، بخش خودآگاه این کار را انجام داده است زیرا حین انجام آن صد در صد آگاه و بیدار و در حقیقت هوشیار بوده‌اید.

ضمیر خودآگاه به‌عنوان نگهبان مغز نیز شناخته می‌شود. اگر کسی سعی کند که شما را با باور جدیدی آشنا کند که با باورهای قبلی تعارض دارد، این بخش با آن مخالفت خواهد کرد. مثال دیگر اینکه اگر کسی سعی کند شما را نقد یا نکوهش کند نیز این بخش، آن را فیلتر خواهد کرد و در برابر آن جبهه خواهد گرفت.

ضمیر ناخودآگاه چیست؟

بخشی از ذهن که مسئولیت همه کارهای بدون فکر و آگاهی شما را دارد، ناخودآگاه نامیده می‌شود. به‌عنوان مثال، همین اکنون که این متن را می‌خوانید قلب شما، کنترل دمای بدن شما، تنفس شما و هزاران بخش دیگر، به‌صورت اتوماتیک انجام می‌گردد و شما هیچ فکری درباره آنها نمی‌کنید. اما به‌محض اینکه این موارد را خواندید، تنفس شما به‌صورت خودآگاه شده است و به‌صورت ارادی تنفس می‌کنید. همچنین، پس از اندکی، مجدداً ضمیر ناخودآگاه کنترل تنفس شما را به عهده خواهد گرفت. (مقاله مقایسه خودآگاه و ناخودآگاه)

بخش ناخودآگاه، کنترل‌کننده احساسات نیز هست. اگر بعضی اوقات بدون اینکه بدانید چرا، حس بدی دارید، این کار را ضمیر ناخودآگاهتان انجام داده است. ضمیر ناخودآگاه خاطرات و باورهای شما را نیز در خود ذخیره می‌کند.

راه صحیح برای تغییر یک باور این است که اول ضمیر خودآگاه را، که مانند نگهبان مغز می‌ماند، به‌صورت منطقی یا با تکنیک‌هایی مانند هیپنوتیزم قانع کنید که باور جدید را قبول کند. با این کار، باور مربوطه به ضمیر ناخودآگاه وارد شده و می‌تواند مورد قبول واقع گردد.

به‌عنوان یک تمرین، از شما می‌خواهیم در جایی ساکت به‌صورت ریلکس نشسته و به‌صورت ارادی و با آگاهی تنفس کنید. توجه کنید که چگونه بخش خودآگاه، کنترل تنفس شما را به عهده گرفته است. اما پس از اندکی، کم‌کم با توجه نکردن به تنفس، نفس کشیدن شما به امری غیر ارادی تبدیل شده و ضمیر ناخودآگاه همانند یک سیستم کنترل پرواز اتوماتیک، شما را کنترل می‌کند!

برای اینکه در مسیر موفقیت، پیشرفت کنید، باید به خوبی بدانید که این دو بخش از ذهن، چگونه کار می‌کنند. اگر با طرز کار آنها آشنا باشید، می‌توانید از قدرت هردوی آنها در مسیر موفقیت بهره ببرید!

یکی از مثال‌هایی که چگونه می‌توانید از شناخت این دو بخش در زندگی خود بهره ببرید، کنترل احساسات است. از آنجایی که احساسات توسط بخش ناخودآگاه مغز شروع و کنترل می‌شوند، غیرممکن است که بتوانید آنها را متوقف کنید. اما دانستن اینکه، ضمیر خودآگاه است که فکرها را (که دلیل اصلی آغاز احساسات هستند) در ذهن شما پدید می‌آورد، باعث می‌شود که شما با کنترل و تحت نظر داشتن فکرها و تفسیرهای درونی‌تان، بتوانید احساسات را کنترل کنید. (مقاله اختصاصی مربوط به تغییر عادات و برنامه‌ریزی ضمیر ناخودآگاه)

ضمیر ناخودآگاه را به‌عنوان فضای عملکرد و ذخیره همه‌چیزهایی که در حال حاضر آگاهی شما روی آنها نیست، تصور کنید (مثلاً همین اکنون در حال تنفس کردن به شکل ناخودآگاه بودید). ضمیر ناخودآگاه، همه تجارب زندگی شما، خاطرات، باورها، مهارت‌ها و چیزهایی که دیده‌اید را در بر دارد. همچنین کنترل بسیاری از عملکردهای ناخودآگاه بدن شما مانند تنفس، ضربان قلب، هضم، کنترل دما و غیره که از محدوده آگاهی شما خارج است نیز به ضمیر ناخودآگاه شما باز می‌گردد. (کامل‌ترین مقاله اختصاصی برای برنامه‌ریزی ضمیر ناخودآگاه توسط خود هیپنوتیزم)

مثالی برای درک و تجربه ضمیر ناخودآگاه

فردی می‌خواهد یاد بگیرد که چگونه می‌تواند رانندگی کند. در شروع، او نمی‌تواند حین رانندگی با شخص دیگری حرف بزند زیرا باید تمرکز خود را روی حرکت‌های مختلفی که حین رانندگی وجود دارد، معطوف کند. علت این امر این است که این فرد در حال استفاده از ضمیر خودآگاه خود برای رانندگی است و هنوز عملیات رانندگی برای این شخص، تبدیل به یک فرآیند ناخودآگاه نشده است.

چند هفته بعد، رانندگی برای این فرد فرآیندی بسیار عادی شده و فرد بدون اینکه به آن فکر کند، شروع به رانندگی می‌کند. همچنین ممکن است این فرد حین رانندگی کارهایی مانند صحبت کردن با تلفن، صحبت کردن با دوستان و یا حتی پیامک دادن را نیز انجام دهد! این مسئله به این علت رخ داده است که رانندگی کردن، به ضمیر ناخودآگاه فرد منتقل شده است و بنابراین ضمیر خودآگاه او، آزاد شده و می‌تواند به فعالیت‌های همزمان دیگری بپردازد.

ضمیر ناخودآگاه مسئول کنترل احساساتی که آن را تجربه می‌کنید نیز هست. مثلاً اگر یک سخنرانی داشته باشید، استرس نگرانی و ترس به وجود آمده، تماماً توسط ضمیر ناخودآگاه شماست.

از طرفی دیگر، ضمیر خودآگاه پاسخگوی مواردی چون محاسبات، منطق، و همه عملیاتی است که وقتی هوشیار هستید انجام می‌دهید. ضمیر ناخودآگاه مواردی مانند ضربان قلب و تنفس را کنترل می‌کند.

مثال خوب دیگر که می‌تواند نحوه عملکرد ضمیر ناخودآگاه را شرح دهد، این است که قبل از اینکه بگویم کنترل تنفس با ضمیر ناخودآگاه است، شما از آن آگاه نبودید اما پس از اشاره کردن به آن، کنترل تنفس شما به ضمیر خودآگاهتان منتقل شد و توانستید آن را حس کنید. جالب‌تر اینکه پس از مدتی، مجدداً تنفس به امری ناخودآگاه تبدیل شده و از آن، آگاه نخواهید بود. (مقاله اختصاصی کامل‌ترین مرجع شیوه‌های تنفسی مرتاض‌های هندی)

حال از شما می‌خواهم برای یک دقیقه تنفس خود را کنترل کنید. در این حالت ضمیر خودآگاه کنترل کننده تنفس شماست اما وقتی تمرکز خود روی عملیات تنفس را از یاد می‌برید، مجدداً ضمیر ناخودآگاه کنترل آن را به عهده خواهد گرفت.

چگونه ضمیر ناخودآگاه خود را برنامه‌ریزی کنید؟

زمانی که اطلاعات درباره رانندگی کردن شما در ضمیر ناخودآگاه نصب می‌شود، دقیقاً به شکل یک برنامه درون آن ثبت می‌گردد. ذهن خود را مانند یک کامپیوتر تصور کنید و بدین ترتیب اطلاعات ثبت شده درون آن، مانند یک نرم‌افزار خواهند بود که می‌توانند به‌صورت اتوماتیک هر موقع که لازم است اجرا شوند.

برای بسیاری از فعالیت‌های دیگر و احساسات، چنین وضعیتی وجود دارد. اگر کسی شما را اذیت کند، برنامه‌ی نصب‌شده خشم و عصبانی شدن به‌عنوان نتیجه‌ی آن اجرا خواهد شد و نتیجه رفتاری خواهد بود که ممکن است بعدها از انجام آن افسوس بخورید.

با برنامه‌ریزی ضمیر ناخودآگاه خود با برنامه‌های جدید و کارآمد، می‌توانید بسیاری از مشکلات فعلی موجود در شخصیت خود را اصلاح کنید. فقط مطمئن شوید که ضمیر ناخودآگاه (یا بهتر بگوییم سیستم هدایت خودکار وجود شما!) دارای برنامه‌هایی است که آن را قادر کند زندگی شما را بدون هیچ مشکلی کنترل کند. (کامل‌ترین مقاله اختصاصی برای برنامه‌ریزی ضمیر ناخودآگاه توسط خود هیپنوتیزم)

برنامه‌ریزی ضمیر ناخودآگاه شما می‌تواند توسط هیپنوتیزم انجام شود. ضمیر ناخودآگاه با استفاده از تکرار کردن یاد می‌گیرد و منطق در آن اثری ندارد! به همین علت است که شما می‌توانید یک نفر را با تکرار مداوم یک جمله قانع کنید.

قوانین ضمیر ناخودآگاه

به منظور اینکه بتوانید از قدرت ضمیر ناخودآگاه خود به خوبی استفاده کنید، باید اول بدانید که ضمیر ناخودآگاه توسط چه قوانینی مدیریت می‌شود.

یادگیری این قوانین، به شما اجازه خواهد داد که بهترین استفاده ممکن از ضمیر ناخودآگاه خود را با کمترین تلاش داشته باشید. در مقاله‌های متنوعی به بررسی این قوانین خواهم پرداخت.

نظرات خود را با کاربران بهداشت روان در میان بگذارید.

منبع

قدرت نامحدود ۱ و ۲

The post ضمیر ناخودآگاه appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

ذهن سه سطحی

فروید در سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۵ میلادی مدل توپوگرافی ذهن را ارائه و توسعه داد و در این بین سعی کرد ساختار و عملکرد ذهن را تشریح و توصیف کنید. فروید برای توصیف مدل ذهن خود از مثال معروف کوه یخ شناور استفاده کرد.
در سال ۱۹۱۵ میلادی زیگموند فروید توانست مدل ذهن خودآگاه، را توصیف کند، ذهن خودآگاه همان جایی است که تمام فرآیندهای روانی که ما از آنها آگاهی داریم قرار گرفته‌اند و پردازش می‌شوند.
فروید معتقد بود ذهن دارای سطح‌بندی مختلفی است (Level) به همین علت بالاترین و روترین سطح ذهن را ذهن خودآگاه می‌دانست. از طرفی ذهن پیش‌داوری (پیش از خودآگاه) شامل افکار و احساساتی می‌شود که شخص در ابتدا از آنها آگاهی ندارد، اما به‌راحتی می‌تواند به آگاهی برسد.

ذهن پیش از خودآگاه

ذهن پیش از خودآگاه در سطح پایین‌تری از ذهن خودآگاه قرار دارد و جایگاه آن درست پیش از ذهن ناخودآگاه است.
ذهن پیش‌داوری (پیش از خودآگاه) از نظر روانی مانند اتاق انتظار برای انسان است.
زیگموند فروید تا سال ۱۹۲۴ نظریاتش را در مورد سطوح مختلف ذهن انسان و توانایی انسان برای دست‌یابی و کنترل بر آن تشریح کرد.
طبق این نظریات، ذهن انسان دارای سه سطح متفاوت از نظر آگاهی است و درک انسان نسبت به آن‌ها متفاوت است.
نخست آن سطحی که از ذهن که همه اعمال و افکار ارادی از آن می‌گذرد و تسلط بر آن داریم، دوم سطحی که برخلاف سطح پیشین، گرچه بسیاری از فرآیندهای روانی و فکری را شامل می‌شود ولی عملاً از آن غافل هستیم و به وجودش به صورت مستقیم آگاهی نداریم، سوم این‌که سطحی از ذهن انسان وجود دارد که میان این دو سطح است و به نوعی محل گذار برای هر دو سطح است.

ذهن و حافظه

ما در زندگی روزمره از هر سه این سطوح ذهن برای شکل‌دهی به حافظه‌مان استفاده می‌کنیم.
برای مثال، شما در حال حاضر و عادی درباره اینکه شماره موبایل شما چه شماره‌ای است بدان فکر نمی‌کنید، اما همین الآن به محض اینکه ما اسمی از شماره موبایلتان آوردیم به سرعت به یاد شماره موبایلتان افتادید و آن را به نوعی در ذهن مرور کردید.
همچنین ممکن است تجربیات احساسی ما در «ذهن پیش از خودآگاه» ما قرار داشته باشند البته گاهی اوقات ذهن، تجربیات احساسی بزرگ منفی را سرکوب می‌کند و نمی‌گذارد این‌گونه احساسات در «ذهن پیش از خودآگاه» باقی بمانند.
در نتیجه فعالیت‌های ذهنی ناخودآگاه از فعالیت‌های ذهن خودآگاه غیرقابل‌دسترس است، اما از نظر احساسی و رفتاری هر دو ضمیر (ذهن) از یکدیگر تأثیر می‌پذیرند.
طبق گفته‌های فروید، ذهن ناخودآگاه اصلی‌ترین مرجع رفتاری انسان‌ها به شمار می‌رود. اگر برگردیم به همان مثال معروف کوه یخ شناور، ذهن ناخودآگاه همان قسمت بزرگ یخ است که زیر آب قرار دارد و دیده نمی‌شود.
احساسات، انگیزه‌ها و تصمیمات ما تا حد زیادی از ذهن ناخودآگاه ما تأثیر می‌گیرند و به شدت متأثر از تجربیات گذشته ما هستند و قطعاً این تجربیات برای ذخیره شدن و ماندگاری جایی بهتر از ضمیر ناخودآگاه (ذهن ناخودآگاه) ما پیدا نخواهند کرد.

ذهن ناخودآگاه

ما از آنچه که در ذهن خودآگاهمان اتفاق می‌افتد کاملاً اطلاع داریم و از اطلاعاتی که در طول روز در ذهن خودآگاه خود ذخیره می‌کنیم آگاهی داریم ولی در مورد ذهن ناخودآگاه هیچ اطلاعی نداریم که چه میزان اطلاعات دریافتی از حواس ما را ذخیره می‌کند.
اطلاعات موجود در ضمیر (ذهن) ناخودآگاه شامل همه موارد مهم و غیر ضروری می‌شود که ما ممکن است در آینده به آن‌ها نیاز پیدا کنیم.
ضمیر (ذهن) ناخودآگاه نقش یک مخزن را ایفا می‌کند.
به عنوان مثال در سال ۱۹۱۵ میلادی فروید پی برد که به اذعان و اعتراف خود افراد برخی از خواسته‌ها و آرزوهای ایشان اغلب بسیار ترسناک و دردناک و غیرانسانی هستند. فروید معتقد بود چنین داده‌هایی خارج از محدوده ذهن ناخودآگاه انسان قرار می‌گیرند.
که البته این روند معمولاً به علت سرکوب کردن مسائل رخ می‌دهد.
فروید در سال ۱۹۱۵ میلادی بر اهمیت ذهن ناخودآگاه تأکید کرد، همچنین فروید این مبحث را فرض اصلی این نظریه خود قرار داد که ذهن ناخودآگاه بر رفتارهای انسان حاکم است.
در واقع هدف فروید این بود که بر اساس تحلیل‌های روان‌شناسی و با استفاده از یک مکانیسم دفاعی در اشخاص، ذهنِ خودآگاهِ ناخودآگاه ایجاد کند.
فروید معتقد بود، ذهن ناخودآگاه بر شاخه‌های متنوعی تأثیرگذار است که رؤیاپردازی نیز یکی از این شاخه‌ها است.
بسیاری از رؤیاپردازی‌ها و قضاوت‌های سریع ما نشأت‌گرفته از ذهن ناخودآگاهمان است.
سوالات خود را از متخصص بهداشت روان بپرسید.

منبع

McLeod, S. A. (2015). Unconscious mind

تدبیر فردا

The post ذهن ناخودآگاه appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.