مقالات روانکاو | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/tag/روانکاو/ Fri, 16 Jun 2023 18:59:28 +0000 fa-IR hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.8.2 https://behdashtravan.com/wp-content/uploads/2017/09/cropped-logo-32x32.png مقالات روانکاو | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/tag/روانکاو/ 32 32 با هزینه‌های سنگین رواندرمانی و مشاوره روانشناسی چه کار کنیم؟ https://behdashtravan.com/%d9%87%d8%b2%db%8c%d9%86%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b3%d9%86%da%af%db%8c%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1/ https://behdashtravan.com/%d9%87%d8%b2%db%8c%d9%86%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b3%d9%86%da%af%db%8c%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1/#comments Wed, 12 Jun 2019 12:41:09 +0000 http://behdashtravan.com/?p=6877 وقتی با مردم و اطرافیانم صحبت می‌کنم، معمولا از هزینه‌های سنگین رواندرمانی و مشاوره روانشناسی گلایه می‌کنند.آنها معمولا می‌گویند مراجعه به روانشناس به حدی گران است، که آنها کلا از ان صرف نظر می‌کنند. با توجه به شرایط موجود صحبت آنها کاملا قابل درک است . در این نوشته اصلا سعی ندارم نشان دهم که …

The post با هزینه‌های سنگین رواندرمانی و مشاوره روانشناسی چه کار کنیم؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> وقتی با مردم و اطرافیانم صحبت می‌کنم، معمولا از هزینه‌های سنگین رواندرمانی و مشاوره روانشناسی گلایه می‌کنند.آنها معمولا می‌گویند مراجعه به روانشناس به حدی گران است، که آنها کلا از ان صرف نظر می‌کنند. با توجه به شرایط موجود صحبت آنها کاملا قابل درک است . در این نوشته اصلا سعی ندارم نشان دهم که هزینه‌های رواندرمانی و مشاوره روانشناسی سنگین نیست، بلکه تلاشم بر این است که چیزهایی را که شاید قبل از شروع درمان شفاف نیست، توضیح دهم. این توضیحات از سه منبع الهام گرفته شده‌اند: ۱٫ تجربیات شخصی من در فرایند یادگیری رواندرمانی و گذراندن درمان‌های مختلف با استادها و رواندرمانگران خودم. ۲٫ کار با مراجعین   ۳٫ مطالعات و استفاده از تجارب دیگران

 

معمولا وقتی از قیمت‌های بالای روانشناس حرف می‌زنیم نکاتی وجود دارد که آن را نمی‌بینیم(چون خودمان اثر آن را تجربه نکردیم). به همین منظور در زیر به شرح ۷ نکته مهم در مورد هزینه‌های سنگین رواندرمانی و مشاوره روانشناسی می‌پردازیم

هفت نکته مهم درمورد هزینه‌های سنگین رواندرمانی و مشاوره روانشناسی

 

رواندرمانی یک سرمایه‌گذاری فوق‌العاده است


همه ما به واسطه محیط رشدی و تجربیات قدیمی دچار روانرنجوری و موانع ذهنی زیادی می‌شویم. فروید معتقد است که هر قدر هم سبک فرزندپروری ما کامل اجرا شود باز ایجاد این روانرنجوری‌ها اجتناب‌ناپذیر است. از آنجا که از نظر فروید واقعیت هیچ‌گاه صددرصد ارضا کننده نیست و کودک عمیقا بی‌دفاع است، کودک دست به ابزاری روانشناختی می‌زند که از این واقعیت به نوعی اجتناب کند و آن را نپذیرد. این ابزار که در کودکی برای ما گاهی مفید بودند و در بزرگسالی مانع تجارب رشدی و مهم می‌شوند، مکانیزم دفاعی نامیده می‌شوند. این مکانیزم‌های قدیمی و ناهشیار، معمولا کار ما را در زندگی سخت‌تر می‌کنند.

اجازه بدهید با یک مثال ادامه دهم، کودکی که دائما تحت فشار انتقاد والدین خود بوده همیشه احساس می‌کند که نقصی در وجودش نهفته است. او با این احساس نقص و حقارت بزرگ می‌شود. در بزرگسالی هر کس به او انتقاد ساده یا مخالفتی بکند، به شدت اشفته و عصبانی می‌شود و سعی می‌کند با مقابله به مثل به این احساس حقارت پاسخ دهد (به نحوی دیگر نمی‌خواهد در شرایط انتقاد، نقص و حقارت باشد ولی ناخودآگاه به آن دامن می‌زند). به واسطه این رفتار انتقام‌جویانه، بعد از مدتی از سر کار اخراج می‌شود، مسیر رویاهایش مخدوش می‌شود و روابط عاطفی‌اش به شدت اسیب می‌بینند. حالا او بیشتر احساس نقص می‌کند.

حالا با در نظر گرفتن مثال بالا، می‌بینم اگر فرد مذکور انعطاف بیشتری در برابر احساس نقص و حقارت داشت، شاید اوضاع مالی بهتری داشت، روابط سازنده‌تری داشت و استعدادهایش را بهتر شکوفا می‌کرد و دیگر احساس نقص نمی‌کرد. حضور چنین فردی در رواندرمانی و اصلاح اشتباهاتی که در طول رشد برای او شکل گرفته، جنبه سرمایه گذاری فوق‌العاده‌ای دارد. او با پرداخت هزینه‌ای موقت ابزار دائمی بدست می‌آورد که یک عمر از ان استفاده می‌کند.

بگذارید با چند مثال عددی ملموس ادامه دهم. روزی که خودم قصد کردم درمان بلندمدتی را شروع کنم، هزینه‌های درمان با توجه به درآمدم در آن دوران، خیلی سنگین و تقریبا غیر ممکن به نظر می‌رسیدند. به هر زحمتی بود، این هزینه را جور کردم و در کمال تعجب در کمتر از ۶ ماه درآمد من تقریبا دو برابر شد. درمان باعث شده بود تمام موانع و ترس‌های بی‌موردی را که باعث شده بود درآمد کمی داشته باشم، کنار بگذارم. در آخر نه تنها هزینه‌های جلسات را به سادگی می‌پرداختم، مشکلات مالی دیگرم هم بر طرف شد.

مراجع دیگری داشتم که پتانسیل بالایی برای درآمدزایی داشت اما با درآمد کمی زندگی می‌کرد و سعی می‌کرد تا حد امکان از محیط‌های اجتماعی غنی و رشد دهنده فاصله بگیرد. علاوه بر این وظایف اساسی‌اش در دانشگاه به شدت مختل شده بودند و اضافه وزن داشت. در کمتر از نه ماه درآمد او سه برابر شد(که البته از قبل پتانسیل ان را داشت ولی استفاده نمی‌کرد و ما فقط ان را فعال کردیم)، دانشگاهش روی غلتک افتاد و شروع به کاهش وزن کرد.

روانشناسان معتقدند که یک درمان باید همه جانبه باشد. به چنین درمانی BIO-PSYCHO-SOCIAL (زیستی-اجتماعی و روانی) می‌گویند. اگر فقط به موانع ذهنی و روانی بپردازیم یا برای مشکلات فقط دارو تجویز کنیم و فکری به حال مشکلات اجتماعی فرد نکنیم، درمان ناقص می‌ماند. درمانگر باید به خوبی جای زخم مراجع را بشناسد و با کمک مراجع آن را برطرف کند. مسلما یکی از مشکلات اساسی ما مشکلات اجتماعی و درآمد است. درمان کمک می‌کند پتانسیل‌های خود را برای درامدزایی و رشئ بشناسیم و آنها را به خوبی شکوفا کنیم. البته همیشه قرار نیست درآمد زیاد شود، گاهی مشکل مراجع اصلا درامد نیست.

ما فکر می‌کنیم خودمان از پس مشکلات روانی خود بر می‌آییم

مسلما فرد با توجه به تیپ شخصیتی‌اش ممکن است تا حدی در حل مشکلات روانی کودکی‌اش موفق باشد اما در اغلب اوقات هر قدر هم که فرد مطالعه زیادی کند و از شرایطش اگاه شود درمان رخ نمی‌دهد. بسیاری از بزرگان و نوابغ تاریخ از پس چنین مشکلاتی به تنهایی بر نیامدند. کتاب وقتی نیچه گریست سعی می‌کند چنین موضوعی را توضیح دهد.

برای ما انسان‌ها که در رابطه آسیب دیده‌ایم، شفا فقط در رابطه و دوستی اتفاق می‌افتد. درمانگر تبدیل به شنونده و مراقبی می‌شود که هیچ‌وقت نداشتیم. پس وقتی فکر کنیم همه‌توانیم و خودمان بلدیم خودمان را درمان کنیم، قطعا چرا باید پول اضافه به درمانگر بدهیم؟ این خودسوپرمن انگاری یا همه‌توانی یکی از همان مکانیزم‌هایی است که مانع دیدن واقعیت و موفقیت ما در زندگی می‌شود.

رواندرمانگران پولکی و سودجو هستند

این جمله را زیاد می‌شنوم. مسلما ما روانشناس‌ها در ایجاد چنین نظری نقش داشته‌ایم. امیدوارم بتوانیم با عملکرد مناسب این ذهنیت را تغییر دهیم. در کتاب هنر درمان، یالوم در دو فصل مزایا و معایب شغل رواندرمانی را نوشته است. در آن به خوبی نشان می‌دهد که اگر به دنبال ثروت‌اندوزی هستید، روانشناس شدن یک اشتباه بزرگ است. رواندرمانگران باید بخش زیادی از درامد خود را هزینه بازسازی روانی خود کنند. به این هزینه‌ها هزینه‌های جاری، هزینه دفتر مناسب، دوره‌های مدرن درمانی و تحت درمان قرار گرفتن مداوم را هم اضافه کنید.

بگذریم. در نهایت در نظر داشته باشید که حتی درمانگران سودجو هم الزاما بی‌کفایت نیستند، آنها هم شاید بتوانند گره از کار شما باز کنند.

نکته ای که در نظر نمی‌گیرید این است که درمانگران ممکن است مشکل مالی شما را در نظر بگیرند و به شرایط شما کمک کنند

مسلما هیچ درمانگری دوست ندارد با خدماتی که ارائه می‌شود مانند کالایی برخورد شود که بر سر آن چانه می‌زنند، اما معمولا اگر درمانگری مطمئن باشد که مراجع واقعا توان پرداخت ندارد، ممکن است در پرداخت هزینه‌ها کمک کند. ممکن است بخشی از هزینه را کم کند، یا به بعد موکول کند و یا قسط بندی کند. از انجا که تیپ شخصیتی روانشناس به تیپ‌های امدادگر نزدیک است، برای این که مشکل خود را بیان کنید، درنگ نکنید، ممکن است پاسخ مطلوبی بگیرید.

این نوع کمک‌رسانی برای من همیشه خوشایند بوده است. در این فرایند کسی که پول زیادی ندارد از موهبت درمان برخوردار می‌شود و با قوی شدن در فرایند درمان، درآمد بهتری خواهد داشت و هزینه‌های معوقه را پرداخت می‌کند. فکر نمی‌کنم چنین موضوعی برای درمانگری ناخوشایند باشد. این معامله کاملا برد-برد است.

ما اهمیت سلامت یا بهداشت روان را نمی‌دانیم

ما معمولا به راحتی حاضریم برای جسم خود و درمان آن هزینه کنیم، چون آن را اجتناب‌ناپذیر قلمداد می‌کنیم. از آنجا که فکر می‌کنیم خودمان به تنهایی می‌توانیم از پس مشکلات روانی برآییم یا بر این باوریم خودش خودبه‌خود درست می‌شود، هزینه برای بهداشت روان را در اولویت پایین‌تری قرار می‌دهیم.

اهمیت ندادن به رشد فردی

ما معمولا فقط برای رهایی از درد و رنج ناشی از یک اختلال به درمانگر رجوع می‌کنیم. اگر تحت فشار روانی نباشیم، نیازی به بهتر شدن شرایط نمی‌بینیم. یکی از دشواری‌های رشد کردن این است که ما قبل از شروع آن، نمی‌دانیم چه چیزی بدست خواهیم آورد. این موضوع گاهی باعث می‌شود مزایای رشد را نبینیم. به طور مثال یکی از مراجعین، با گذر مدتی از درمانش، بعد از این که سالها موفق به رانندگی نشده بود، توانست رانندگی کند. رانندگی هیچوقت موضوع بحث جلسات نبود، اما چون برخی مسائل مانند ضعف عزت نفس، احساس بی‌کفایتی و اضطراب در مراجع از ریشه حل شده بود، توانست به سادگی رانندگی کند. مغز ما برای چیزی که نتیجه آن را نداند ، معمولا تمرکز کافی (هزینه، وقت و انرژی روانی) نمی‌گذارد. از این رو چون مزایا و محصولات فرعی آن از قبل کاملا مشخص نیست، انگیزه ما برای شروع آن کم می‌شود و حس می‌کنیم سرمایه‌گذاری صحیحی نیست.

درمان موثر اثری دائمی خواهد داشت


. اگر یک بار مساله‌ای از ریشه درست شود، ان مساله برای همیشه درون وجود ما حل خواهد شد و در آینده مشکلات کمتری ایجاد خواهد کرد. شاید ما برای مدتی برای اصلاح مسیر زندگی‌مان که چند دهه به طول انجامیده، زیر بار فشار رویم اما برای همیشه از مهارت‌های روانشناختی آن استفاده می‌کنیم.

 

جمع‌بندی

من کییفیت زندگی خودم را تا حد زیادی مدیون رواندرمانی‌های مناسبی می‌دانم که پشت سر گذاشتم. همچنین تاثیر مثبت زیادی را روی مراجعان دیدم. یکی از اهداف نوشتن این مطلب این بود که تجربه خودم را بتوانم با دیگران به اشتراک بگذارم.

برای این که بتوانید با روند و شیوه تاثیر گذاری رواندرمانی آشنا شوید بد نیست ویدئوی زیر را ببینید

رواندرمانی چطوراثر می‌کند

نام مقاله: با هزینه‌های سنگین رواندرمانی و مشاوره روانشناسی چه کار کنیم؟
“نویسنده: “بهروز هاشمی


برای اطلاعات بیشتر در مورد مزایای رواندرمانی کلیک کنید.
برای تعیین وقت مشاوره و رواندرمانی روی لینک زیر کلیک کنید

The post با هزینه‌های سنگین رواندرمانی و مشاوره روانشناسی چه کار کنیم؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%87%d8%b2%db%8c%d9%86%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b3%d9%86%da%af%db%8c%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1/feed/ 2 ویژگی‌های روانشناس و رواندرمانگر خوب https://behdashtravan.com/%d9%88%db%8c%da%98%da%af%db%8c%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%da%af%d8%b1-%d8%ae%d9%88%d8%a8/ https://behdashtravan.com/%d9%88%db%8c%da%98%da%af%db%8c%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%da%af%d8%b1-%d8%ae%d9%88%d8%a8/#respond Mon, 20 May 2019 14:54:21 +0000 http://behdashtravan.com/?p=6841 یک روانشناس و رواندرمانگر خوب را چطور پیدا کنیم شاید شما هم به دنبال یک درمانگر یا مشاور می‌گردید تا بتوانید برخی از مشکلات فردی و عاطفی خود را حل کنید. اولین سوالی که در این موارد با آن مواجه می‌شوید این است که باید دنبال چه ویژگی‌هایی در یک روانشناس بگردیم؟ اگر جلسات را …

The post ویژگی‌های روانشناس و رواندرمانگر خوب appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> یک روانشناس و رواندرمانگر خوب را چطور پیدا کنیم

شاید شما هم به دنبال یک درمانگر یا مشاور می‌گردید تا بتوانید برخی از مشکلات فردی و عاطفی خود را حل کنید. اولین سوالی که در این موارد با آن مواجه می‌شوید این است که باید دنبال چه ویژگی‌هایی در یک روانشناس بگردیم؟ اگر جلسات را با یک رواندرمانگر شروع کردم، از کجا بفهمم انتخاب خوبی را انتخاب کرده‌ایم؟ در این مقاله سعی کردم ویژگی‌های یک روانشناس و رواندرمانگر خوب را برای شما بازگو کنم. برای مطالعه نتایج یک درمان مناسب این مقاله را بخوانید.

 

ویژگی‌های روانشناس و رواندرمانگر خوب:

 

 قدرت همدلی بالا

روانشناس باید بتواند از نقطه نظر مراجع به مسائل نگاه کند و احساس، افکار و عقاید او را درک کند. روانشناس برای تسهیل فرآیند درمان باید بتواند وارد دنیای فرد شود و همچنین بتواند این همدلی را ابراز کند.  رواندرمانگر باید بتواند با طیف وسیعی از انسان‌ها ارتباط برقرار کند و آنها را درک کند

پذیرش بالا و توجه بی قید و شرط

مراجع برای این که بتواند به راحتی مشکلات خود را بازگو کند، نیاز به یک محیط امن دارد. معمولا مراجعین نیاز دارند در مورد عمیق‌ترین احساسات و دردناک‌ترین خاطرات و مشکلاتشان حرف بزنند.
رواندرمانگر لازم است نسبت به عواطف مراجع پذیرش بالایی نشان دهد و او را سرزنش یا قضاوت نکند. مراجع باید احساس کند با وجود تمام ضعف‌هایش پذیرفتنی است. البته این به آن معنی نیست که درمانگر نباید هیچ حد و مرزی برای فرایند درمان ایجاد کند.
به قول کارل یونگ، ” ما در رابطه آسیب می‌بینیم و در رابطه باید شفا پیدا کنیم”. این جمله اهمیت یک رابطه سازنده در فرایند درمان را به خوبی نشان می‌دهد.

مهارت حل مساله

هر چند که درمانگر خود نباید مسائل مراجع را به شخصه حل کند و مسئولیت آنها را بپذیرد، اما باید بتواند در حل مشکلات به خوبی ذهن مراجع را باز کند.در نتیجه لازم است که قدرت خوبی در حل اینمسائل داشته باشد

انعطاف‌پذیری

یکی از ویژگی‌های روانشناس و رواندرمانگر خوب داشتن انعطاف در درمان است. برخی از افراد به نوع خاصی از درمان ها یا تکنیک‌های روانشناختی خوب پاسخ نمی‌دهند، درمانگر نباید در روش و رفتار خود متعصب باشد. معروف است که می‌گویند مراجع روش درمان را با خود به جلسه درمان می‌آورد.

 خودآگاهی

رواندرمانگر خوب نسبت به عواطف، مشکلات و روانرنجوری‌های خود آگاه و مسلط است. تا حد امکان درمانگر و روانشناس خوب باید با مشکلات خود کنار آمده باشد تا در فرایند درمان اختلال ایجاد نشود. برای این موضوع لازم است که درمانگر خودش پیش از درمان، تحت درمان قرار گرفته باشد.

 ایجاد اتحاد درمانی مناسب

یکی دیگر از ویژگی‌های روانشناس و رواندرمانگر یا مشاور خوب توان ایجاد یک ارتباط سازنده محکم با مراجع برای کمک به پیشبرد اهداف درمانی است. روانشناس باید بتواند با ایجاد اعتماد و گرمی در جلسه، مراجع را نسبت به درمان ترغیب کند.

 توانایی توضیح و مواجهه دادن

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های روانشناس این است که بتواند به خوبی احساسات، افکار و باورهای ناکارامد را توضیح دهد و مراجع را با عواقب آنها مواجه کند. مواجه شدن مراجع با واقعیت، افکار و باورهایش از مهمترین بخش‌های درمان است. این موضوع باید صریح و همدلانه صورت پذیرد.

نوع‌دوست و یاری‌رسان

روانشناس باید از کمک به دیگران، مخصوصا در جلسات درمانی لذت ببرد. مراجع نباید این حس را پیدا کند که عواطف و احساسات و سرنوشتش برای درمانگر اهمیت خاصی ندارد.

 حساسیت به فرهنگ مراجع

رواندرمانگر باید در فرآیند درمان بافت فرهنگی مراجع را در نظر بگیرد. بسیاری از مسائل که در یک فرهنگ ناهنجاری محسوب می‌شود در فرهنگ دیگر چنین نیست. به طور مثال در فرهنگ غربی این که جوان ۲۷ ساله با خانواده‌اش زندگی کند، این احتمال را که شخصیتی وابسته باشد بالا می‌برد اما در فرهنگ ایران الزاما به این شکل نیست.

 

نویسنده: بهروز هاشمی

تعیین وقت روانکاوی

 

The post ویژگی‌های روانشناس و رواندرمانگر خوب appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%88%db%8c%da%98%da%af%db%8c%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%da%af%d8%b1-%d8%ae%d9%88%d8%a8/feed/ 0 سوالات متداول و حقایقی در مورد رواندرمانی و مشاوره روانشناسی https://behdashtravan.com/%d8%b3%d9%88%d8%a7%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d9%85%d8%aa%d8%af%d8%a7%d9%88%d9%84-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%a7/ https://behdashtravan.com/%d8%b3%d9%88%d8%a7%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d9%85%d8%aa%d8%af%d8%a7%d9%88%d9%84-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%a7/#comments Mon, 29 Apr 2019 12:02:52 +0000 http://behdashtravan.com/?p=6748 معمولا تصمیم گرفتن برای مراجعه به روانشناس برای رواندرمانی و مشاوره روانشناسی جز تصمیمات خاص زندگیست که چالش ذهنی زیادی برای ما ایجاد می‌کند. سوالات زیادی ذهن ما را قبل از حضور در جلسه درگیر می‌کند که برخی از انها را در اینجا بررسی می‌کنیم. از کجا بفهمم وقتش رسیده که باید با یک روانشناس …

The post سوالات متداول و حقایقی در مورد رواندرمانی و مشاوره روانشناسی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> معمولا تصمیم گرفتن برای مراجعه به روانشناس برای رواندرمانی و مشاوره روانشناسی جز تصمیمات خاص زندگیست که چالش ذهنی زیادی برای ما ایجاد می‌کند. سوالات زیادی ذهن ما را قبل از حضور در جلسه درگیر می‌کند که برخی از انها را در اینجا بررسی می‌کنیم.

از کجا بفهمم وقتش رسیده که باید با یک روانشناس یا رواندرمانگر صحبت کنم؟

همین که دارید این مقاله را مطالعه می‌کنید نشان می‌دهد احتمالا زمان مراجعه به روانشناس نزدیک شده است. به سه سوال فکر کنید. آیا توانایی دوست داشتن و دوست داشته شدن را به شیوه‌ی مطلوبتان دارید؟ آیا توانایی هدف‌گذاری، برنامه‌ریزی و پیگیری آرزوها و اهداف زندگیتان را دارید؟ ایا ارزش خود را می‌دانید؟ بیشتر مشکلاتی که مردم به جلسه درمان می‌آورد به یکی یا چند تا از سوالات بالا برمی‌گردد. اگر به یکی از سوالات بالا پاسختان نه باشد، احتمالا در زندگی خود با چالش مواجه هستید و می‌توانید از مزایای تراپی یا درمان روانشناختی بهره ببرید.

در ادامه سوالاتی را بررسی می‌کنیم که نیاز به رواندرمانی و مشاوره روانشناسی را در شما شفاف می‌کند. آیا مشکل، شرایط و احساس پایداری وجود دارد که شما را برای مدتیست که آزار می‌دهد؟ آیا چیزی در شما و زندگیتان هست که بخواهید آن را تغییر دهید؟ آیا از گفتگوی تکراری با خودتان یا دیگران در مورد موضوعی، بدون هیچ اثر مثبتی، خسته شده‌اید؟ آیا از احساسات خود به  تنگ امده‌اید؟ آیا با وجود تلاش برای نادیده گرفتن، صدایی درون شما به دنبال کمک گرفتن حرفه‌ای از متخصص است؟ اگر پاسخ سوالات بالا را آری می‌دهید، باید بدانید که وقت رواندرمانی و مشاوره روانشناسی فرا رسیده است.

” نمی‌شه جای رواندرمانی با دوستم حرف بزنم؟ “

اگر دوستان یا خانواده‌ی دلسوزی دارید از گفتن احساسات درونی خود به آنها دریغ نکنید، اما بحث رفتن پیش یک متخصص کاملا متفاوت است و دلایل خوبی هم برای آن وجود دارد. آیا دوستان یا خانواده شما تمام تمرکز و توجه بی‌دریغ خود را به شما اختصاص می‌دهند؟ آیا می‌توانند کاملا بی‌طرفانه به مشکل شما توجه کنند؟ نه احتمالا. معمولا حتی بهترین دوستان و خانواده‌ها هم نمی‌توانند احساسات شخصی خود را درگیر مشکل ما نکنند.

مزایای رواندرمانی و مشاوره روانشناسی چیست؟

فواید رواندرمانی و مشاوره روانشناسی در پژوهش‌های بیشماری نشان داده شده و به اثبات رسیده است.در گزارش مفصلی که مارتین سلیگمن از مراجعان تهیه کرد، تاثیرگذاری رواندرمانی شفاف شده است. برای مطالعه این گزارش روی این لینک کلیک کنید.

در اینجا خلاصه‌ی آن را مطالعه می‌کنید.

  • رواندرمانی در ۹۲ درصد مراجعان تاثیر مثبت ایجاد کرد.
  • افراد هرچه بیشتر در رواندرمانی و مشاوره روانشناسی ماندند نتیجه بهتری گرفتند.
  • افراد فعال در رواندرمانی از افراد منفعل نتیجه بهتری گرفتند. افرادی که با گشودگی، پرسش و پیگیری در فرآیند درمان درگیر بودند بهره بیشتری بردند.
  • برای اغلب شرایط روانشناختی، افرادی که فقط در رواندرمانی حضور داشتند در مقایسه با افرادی که علاوه بر رواندرمانی دارو هم گرفتند، نتیجه مشابهی گرفتند.

 

برای آشنایی با تفاوت انواع خدمات بهداشت روان می‌توانید این مقاله را مطالعه کنید.

 

رواندرمانی و مشاوره روانشناسی چطور اثر می‌گذارد؟

رواندرمانگر با ایجاد امنیت و از بین بردن درماندگی، فضایی درست می‌کند تا مراجع بتواند خودش باشد و یاد بگیرد استعدادهای خودش را شکوفا کند. اثربخشی رواندرمانی و مشاوره روانشناسی به این صورت است.

وقتی اتفاق بدی می‌افتد و ما احساس می‌کنیم قدرت کنترل محیط یا آینده را نداریم، دست به دامن استراتژی‌هایی می‌شویم تا از خودمان محافظت کنیم. به این استراتژی‌ها دفاع یا مکانیزم دفاعی می‌گویند. دفاع‌ها الزاما چیز بدی نیستند، ما بدون آنها ممکن است کارایی خود را از دست بدهیم.

بهتر است قبل از مطالعه ادامه مقاله با مفهوم مکانیزم‌های دفاعی آشنا شوید.

اما مشکلی که دفاع‌ها دارند این است که آنها ممکن است کیفیت زندگی شما را کم کنند، مثلا ممکن توانایی عشق‌ورزی و دریافت عشق، پیگیری اهداف و احساس خودارزشمندی را در ما کاهش دهند. وقتی این اتفاق بیافتد وظیفه رواندرمانگر این است که به شما در مواجهه با این دفاع‌ها کمک کند. بسیاری از این دفاع‌ها خارج از اگاهی شما رخ می‌دهند و در دورانی که در گذشته آسیب‌پذیر بودید،  و شکل گرفته‌اند. وجود آنها دیگر ضرورتی ندارد و جلوی تجربه‌ی زندگی مطلوبتان را می‌گیرد. رواندرمانگر با ملایمت، همدلی و جدیت این دفاع‌ها را حل می‌کند تا شما با طبیعت واقعی خود را بشناسید و آن را ابراز کنید.

رواندرمانگر به شما کمک می‌کند تا در عمیق‌ترین حد ممکن با خودتان ارتباط برقرار کنید. همچنین رواندرمانگر کمک می‌کند تا مراجع در فضایی ایمن با او، صادقانه و عمیق ارتباط برقرار کند تا امنیت لازم برای شفا یافتن را تجربه کند. ابزار این شفا یافتن، همان نداشتن قضاوت و همدلی درمانگر است. همینطور که مراجع و رواندرمانگر پیش می‌روند، تجارب مفید و سازنده در دسترس مراجع قرار می‌گیرد. ارتباط شما با خودتان، زندگی و دیگران شروع به عمق پیدا کردن و گسترش می‌کند. ترس جای خود را به آزادی، گشودگی و کنجکاوی می‌دهد. پرخاش کنار می‌رود، پذیرش پیدا می‌شود. اندوه آسان می‌شود و تاب‌آوری، عشق و خودشکوفایی پرورانده می‌شود.

چطور بفهمم که درمانگر مناسب برای من کیست؟

برای این که واقعا یک رواندرمانگر را بشناسید، نیاز است که یک بار با او رو در رو دیدار داشته باشید. در دیدار اول باید این سوالات را در نظر داشته باشید.

  • شما برای صحبت با روانشناس چقدر احساس راحتی می‌کنید؟
  • آیا قابل اعتماد به نظر می‌رسد؟
  • آیا واقعا به حرف من گوش می‌دهد؟
  • آیا می‌داند دارد چه کار می‌کند؟
  • آیا با اعتماد به نفس و کفایتمند به نظر می‌رسد؟
  • آیا توانایی مدیریت جلسه را دارد؟
  • از همه مهم‌تر آیا از او خوشم می‌آید؟

چقدر طول می‌کشد تا رواندرمانی (تراپی) تمام شود؟

اگر می‌شد به این سوال جواب دقیقی داد خیلی خوب می‌شد. متاسفانه این کار شدنی نیست. مثل این است که بپرسیم به طور کلی طناب‌ها چند متر هستند؟ مسلما این بستگی به این داره که طناب مورد نظر ما چند متر باشد! در مورد طناب‌ها به طور کلی نمی‌توان حرف زد.

فاکتورهای زیادی را باید در نظر گرفت. برای مثال، این که زندگی شما قبل از حضور در جلسه چطور بوده است؟ الان چی باعث شده که به روانشناسی و مشاوره رو بیاورید؟ این مشکل شما چه مدت است که  درگیرتان کرده است؟ تا کنون چطور با مسائل کنار امده‌اید؟ آیا نوع کنار آمدن شما باعث از بین رفتن احساسات عمیق‌تر سرزندگی و خوشبختی نشده است؟ امیدها و اهداف شما برای درمان چیست؟ از کجا باید بفهمیم که به آرزوهایمان رسیده‌ایم.

ِسوالات از این دست زیاد است. برخی از این سوالات را نمی‌توان در جا پاسخ داد، آنها معمولا در خلال درمان مبتنی بر اکتشاف و درک پاسخ داده می‌شوند.

با این نکات شما بیشترین بهره را از درمان و مشاوره خواهید برد:

۱٫به هزینه رواندرمانی به عنوان سرمایه‌گذاری برای آینده نگاه کنید.مزایایی که تجربه می‌کنید، هزینه‌ها را توجیه می‌کند.

  1. با تمام ظرفیت و فعالانه در جلسات حضور یابید. درمان ممکن است زمان ببرد، هم از شما و هم از رواندرمانگر.

برای جلسه اول رواندرمانی و مشاوره روانشناسی باید چه کار کنم؟

سعی کنید تا بیشترین حد ممکن خودتان باشید. در جلسه اول رواندرمانگر یا تراپیست مایل است بداند چه چیزی شما را برای اولین به سمت درمان آورده است، هر چه این اطلاعات دقیق‌تر باشد برای شما بهتر است. وظیفه رواندرمانگر در قبال صداقت شما توجه کامل و بی قید و شرط است.

در جلسه اول احتمالا این سوالات در ذهن شما خواهد بود:

  • در یک اطاق بودن با آن روانشناس چه احساسی دارد؟
  • آیا از او خوشم می‌آید؟
  • آیا با اون احساس امنیت می‌کنم؟
  • آیا او می‌تواند به من کمک کند؟
  • آیا می‌توان در برابر او گارد خود را پائین بیاورم؟

 

در انتهای جلسه اول، هر کدام شناختی از دیگری خواهند داشت و در مورد احتمال ادامه همکاری با هم حرف خواهند زد. پژوهش‌های زیادی نشان داده‌اند که موفقیت رواندرمانی بیشتر به کیفیت ارتباط مراجع/درمانگر بستگی دارد تا جهت‌گیری نظری درمانگر. اگر با شخصیت روانشناس ارتباط برقرار نمی‌کنید شما به خودتان این را بدهکار هستید که باز هم به دنبال روانشناس دیگر بگردید. اگر به هر دلیلی رواندرمانگر بفهمد که برای مراجع مناسب نیست، روانشناس باید مراجع را به روانشناس دیگری ارجاع دهد. اگر مراجع/درمانگر تصمیم بگیرند که با هم کار کنند، برنامه جلسه آینده را می‌ریزند.

 

 چرا انقدر هزینه‌های رواندرمانی و مشاوره روانشناسی زیاد است؟در این وضعیت اقتصادی با یه هزینه اضافه چه کار کنم؟

رواندرمانی معمولا مانند سرمایه‌گذاری ارزشمند برای آینده عمل می‌کند. افرادی که در رواندرمانی شرکت می‌کنند به مرور در زندگی افراد قوی‌تری می‌شوند و از موقعیت‌های استرس‌اوری که برای رشد و موفقیت ضروری هستند، اجتناب نمی‌کنند. این موضوع باعث می‌شود، احساس ارزشمندی بیشتری کنند، با شرایط دشوار بهتر مواجه شوند و از لحاظ اجتماعی موفق‌تر عمل کنند و در کمال تعجب بعد از مدتی درآمد بیشتری کسب کنند. موانع ذهنی ما در بسیاری موارد علت درامد پایین ماست. تصور کنید فردی به خاطر نداشتن پختگی هیجانی با رئیسی بداخلاق کنار نیاید و شغل خود را عوض کند، یا کسی که به خاطر ترس از سخنرانی در جمع تحصیلات تکمیلی را دنبال نکند، تاجری که ریسک‌های منطقی را نمی‌پذیرد و به حداقل درامد راضی است (از این مثال‌ها زیاد است) . خلاصه این که رواندرمانی خوب به مرور گشودگی به تجارب پرریسک را بالا برده و به موفقیت در کار، ارتباط و اجتماع منجر می‌شود

.به طور کلی دو چیز فرد را به اتاق درمانگر می‌آورد، یکی اختلالات روانی رنج‌آور و دیگری میل به رشد و بهتر کردن شرایط شخصیتی، عاطفی و مالی. در مورد اول رجوع نکردن به روانشناس، عواقب شدید و غیرقابل جبرانی برای فرد در پی دارد. در مورد دوم مساله تا حد زیادی به اولویت‌بندی شخص برمی‌گردد. در مورد این که هزینه‌های درمان شاید کمی زیاد به نظر برسند شکی نیست اما بسیاری از افرادی که دلیل مراجعه نکردن به روانشناس را هزینه آن می‌دانند، با یک حساب سرانگشتی در مورد هزینه‌های روزانه، می‌توانند ببینند که چه مسائلی را به رشد دائمی خودشان ترجیح می‌دهند.

در مواردی درآمد فرد در کشور ما در بهترین حالت فقط کفاف نیازهای اولیه او را می‌دهد. در این شرایط گزینه‌هایی که در دست خواهد داشت، شرکت در دوره‌های آموزشی، دانلود ویدئوهای آموزشی، مطالعه کتاب‌های خودآموز و مشاوره‌های بهزیستی خواهند بود اما در بیشتر مواقع مشکل این است که ما یاد نگرفته‌ایم برای رشد خود هزینه کنیم و آن را هزینه‌ای بیهوده می‌دانیم.

برای اطلاعات بیشتر در مورد مزایای رواندرمانی کلیک کنید.

فرق بین رواندرمانی و مشاوره روانشناختی چیست؟

در بسیاری اوقات این دو کلمه به جای یکدیگر استفاده می‌شود. به طور کلی تاثیر مشاوره و رواندرمانی هر دو باید خود را در سبک زندگی نشان دهد. به عبارتی روانشناس خوب کسی است که سبک زندگی مراجع را تغییر دهد. با این توضیح رواندرمانگر به تغییر سبک زندگی و مشاور به اصلاح سبک زندگی می‌پردازد.

حریم خصوصی  برای من اهمیت زیادی دارد. آیا اطلاعات من کاملا محافظت شده است؟

بله، طبق قانون و اخلاق رواندرمانی، رواندرمانگر موظف است که از اطلاعات شما محافظت کند.

آیا روانشناس (رواندرمانگر یا مشاور) می‌تواند دارو تجویز کند؟

نه اما بعد از بررسی و ارزیابی موقعیت شما اگر نیازی به دارو باشد شما به روانپزشک معتبری ارجاع داده می‌شوید. اگر بین روانپزشک و روانشناس همکاری اتفاق بیافتد نتایج خیلی عالی می‌شوند.

 

آیا مراجع و درمانگر می توانند خارج از محیط درمان در ارتباط باشند؟

پاسخ این سوال، خیر است! درمان خیابانی یک طرفه است. درمانگر در خصوص مراجع اطلاعات زیادی دارد، ولیکن مراجع هیچ اطلاعاتی در مورد درمانگر ندارد. به این دلیل، درمانگر تاثیر و یا قدرت و نفوذ بالایی بر مراجع دارد که می تواند به سوء استفاده و فریب منجر شود.

البته این به این معنا نیست که خارج از محیط درمان نمی توان با درمانگر تماسی داشت. این مورد به خصوص در شهر های کوچک بسیار اتفاق می افتد، زیرا تعاملات اجتماعی اجتناب ناپذیرهستند و افراد به دلایل مختلف با هم در ارتباطند. با این حال، و به طور کلی، توصیه نمی شود جلسات درمانی با آشنا و یا کسی که تعاملات دیگری همچون تجارت، دوستی، و علاقه دارید، داشته باشید.

آیا در درمان تماس جسمانی نیز وجود دارد؟

“لمس کردن” معنای متفاوتی دارد. برخی درمانگران به پشت مراجع ضربه آهسته ایی می زنند و یا او را در آغوش می گیرند تا حمایت و راحتی را به او نشان دهند. با این حال، “لمس کردن” احساسی بسیار قدرتمند است که نباید جنبه جنسی پیدا کند. بوسیدن، لمس بیش از حد، فعالیت جنسی جایی در درمان ندارند!!!!! البته اکثر درمانگران پایبند اخلاقیات هستند، اما سوء استفاده نیز گاهی دیده می شود. در صورت دیدن هر نوع رفتار نامناسب از سوی درمانگر باید سریع با مسولین مربوطه تماس و اطلاع رسانی انجام گیرد.

آیا قرار گذاشتن و آشنایی بیشتر درمانگر و مراجع صحیح است؟

آشنایی و یا هرگونه تماس جنسی بین درمانگر و مراجع بی مورد و نامناسب است.

آیا با تغییر و مراجعه به درمانگر دیگر، درمانگر قبلی حق عصبانیت دارد؟

پاسخ به این سوال “خیر” است! درمانگر باید حرفه ایی عمل کند و حتی با نظر او درمانگر جدید معرفی و انتخاب شود. چنانچه درمانگری از این عمل شما عصبانی و ناراحت شد، می توانید به درست بودن تصمیمتان در انتخاب درمانگر جدید اطمینان کنید.

کدام درمان بهتر است: روان درمانی و یا درمان دارویی؟

هر دو درمان در درمان بیماریهای روانی موثر هستند. نوع درمان به ماهیت مشکل بستگی دارد. به طور کلی درمان دارویی برای شرایطی که مولفه های قوی بیولوژیکی دارد همچون افسردگی ماژور، اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی و اختلال پانیک تجویز می شود.

در بیماریهای شدیدتر ترکیب این دو درمان توصیه می شود. درمان دارویی علایم را از بین می برد و روان درمانی فرد را قادر می سازد تا موقعیت خود را درک کرده و آن را کنترل کند. این درمان ترکیبی سریع تر بوده و برای مدت طولانی تری نیز دوام می آورد.

آیا جنسیت درمانگر- مرد یا زن بودن- در انتخاب تاثیر دارد؟

جنسیت درمانگر بر پروسه درمان تاثیری ندارد، بلکه گرمی و همدلی اوست که باعث موفقیت درمان می شود. با این حال ماهیت مشکل و شخصیت مراجع بر این انتخاب موثر است. برای مثال، خانمی که پدرش از او سوء استفاده جنسی کرده است، با یک درمانگر زن ارتباط راحت تری برقرار می کند.

نویسنده، مترجم و گردآورنده: بهروز هاشمی

منابع:

therapistsantarosa

کلینیک جایروس

 

The post سوالات متداول و حقایقی در مورد رواندرمانی و مشاوره روانشناسی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%b3%d9%88%d8%a7%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d9%85%d8%aa%d8%af%d8%a7%d9%88%d9%84-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%a7/feed/ 1 چرا همه، حتی انسان‌های شاد نیاز به رواندرمانی و مشاوره روانشناسی دارند؟ https://behdashtravan.com/%d8%b6%d8%b1%d9%88%d8%b1%d8%aa-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%b6%d8%b1%d9%88%d8%b1%d8%aa-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c/#comments Wed, 24 Apr 2019 18:15:10 +0000 http://behdashtravan.com/?p=6734 چرا همه، حتی انسان‌های شاد نیاز به رواندرمانی و مشاوره روانشناسی دارند؟ شکست‌های عاطفی شدید، اندوه، افسردگی، اعتیاد و گرفتاری‌هایی از این دست معمولا مردم را به اتاق رواندرمانی سوق می‌دهد، ولی اگر شما در یک شرایط بحرانی نباشید، چطور؟ در کمال تعجب، بهترین زمان برای شروع تراپی (رواندرمانی)، همین زمان است، وقتی که زندگی …

The post چرا همه، حتی انسان‌های شاد نیاز به رواندرمانی و مشاوره روانشناسی دارند؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> چرا همه، حتی انسان‌های شاد نیاز به رواندرمانی و مشاوره روانشناسی دارند؟

شکست‌های عاطفی شدید، اندوه، افسردگی، اعتیاد و گرفتاری‌هایی از این دست معمولا مردم را به اتاق رواندرمانی سوق می‌دهد، ولی اگر شما در یک شرایط بحرانی نباشید، چطور؟ در کمال تعجب، بهترین زمان برای شروع تراپی (رواندرمانی)، همین زمان است، وقتی که زندگی شما خوب پیش می‌رود.

یک باور اشتباه رایج در جامعه این است که رواندرمانی فقط به درد کسانی می‌خورد که از یک بیماری روانی فلج‌کننده یا مشکلات عاطفی_ارتباطی شدید رنج می‌برند، ولی این باور خیلی کهنه شده است و فاصله‌ی زیادی با واقعیت دارد.

دکتر رایان هوز معتقد است مردم به دنبال چیزی فراتر از “افسرده نبودن” می‌گردند؛ آنها به دنبال راهی هستند که در شادترین، کارآمدترین و دوست‌داشنتی‌ترین حالت خود باشند.

از آنجا که دستیابی به بیشترین میزان شکوفایی استعدادهای ما نیاز به خودشناسی عمیق، خودمدیریتی قوی و سخت‌کوشی شدید دارد، بهتر است تراپی (رواندرمانی) در موقعیتی که دچار هراس شدید هستید، شروع نشود.

جدا از این مساله، اگر چیزی در زندگی از درون شما را می‌خورد و برایتان رنج غیرضروری ایجاد می‌کند، بهتر است هر چه سریع‌تر با آن مواجه شوید و حلش کنید. در طول زمان، ممکن است دشواری‌های کوچک تبدیل به فجایعی شوند که به سادگی حل نمی‌گردند، بنابراین هر چه زودتر وارد فرآیند رواندرمانی و درون‌نگری شوید، در درازمدت سود بیشتری می‌کنید.

اگر شما علاقه به شروع رواندرمانی دارید و درباره‌ی فرآیند آن نیز سؤال دارید، جای نگرانی نیست، زیرا ما در ادامه به سؤالات متداول این حوزه پاسخ خواهیم داد.

” نمی‌شه جای رواندرمانی با دوستم حرف بزنم؟ “

اگر دوستان یا خانواده‌ی دلسوزی دارید از گفتن احساسات درونی خود به آنها دریغ نکنید، اما بحث رفتن پیش یک متخصص کاملا متفاوت است و دلایل خوبی هم برای آن وجود دارد. آیا دوستان یا خانواده شما تمام تمرکز و توجه بی‌دریغ خود را به شما اختصاص می‌دهند؟ آیا می‌توانند کاملا بی‌طرفانه به مشکل شما توجه کنند؟ نه احتمالا. معمولا حتی بهترین دوستان و خانواده‌ها هم نمی‌توانند احساسات شخصی خود را درگیر مشکل ما نکنند.

” اگه مردم فکر کنند من دیوانه‌ام چی؟ “

اگر دیگران بفهمند شما به دنبال روانشناس می‌گردید، ممکن است واکنش مناسبی نشان ندهند. طبق گفته‌ی دکتر لزلی بِکِر، نویسنده‌ی کتاب ” ناامن در عشق”، اطرافیان مراجع که در ابتدا روی خوشی به رواندرمانی نشان نمی‌دهند، با دیدن اثر مثبت درمان روانشناختی روی مراجع و دیدن شادمانی بیشتر او، از پیش‌داوری خود کوتاه می‌آیند و به حمایت از او می‌پردازند.

راهکار دکتر بکر برای چالشی که این افراد ایجاد می‌کنند این است: به آنها بگویید “من می‌خواهم در زندگی شادتر باشم و برای این موضوع نیاز به حمایت شما دارم.” اگر خوشحالی شما برایشان مهم باشد، کوتاه می‌آیند.

نیاز به گفتن ندارد که لازم نیست به همه‌ی عالم اعلام کنید که شما دارید پیش روانشناس می‌روید. می‌توانید به افرادی که احتمال می‌دهید قضاوت‌گر باشند، بگویید که دارید در یک جلسه شرکت می‌کنید (که کاملا صادقانه است) یا خیلی راحت می‌توانید بگویید که مشغول انجام کاری هستید.

تصمیم شما هر چه باشد، در نظر داشته باشید که مقاومت مردم در برابر رجوع شما به روانشناس به ترس‌های شخصی خودشان بر می‌گردد. اینکه شما به دفتر روانشناس می‌روید، برای آنها این معنی را می‌دهد که آنها هم باید بروند. همچنین، ممکن است آنها نگران باشند که تغییرات شما در جلسات درمان باعث دور شدنتان از آنها ‌شود و البته این نیز اتفاق شایعی است، اما طبق گفته‌ی دکتر هوز، اتفاق خوبی است؛ زیرا تغییرات شخصیتی که در طول درمان رخ می‌دهد، معمولا باید قبل از شروع جلسات اتفاق می‌افتاد و درمان این امکان را فراهم کرده است. به عبارت دیگر، این‌ها تغییرات مطلوب شما هستند که قبل از درمان از انجام آنها هراس داشتید و به کمک درمان می‌توانید آنها را محقق کنید. رواندرمانی به شما کمک می‌کند این تغییرات ضروری را با دردسر و آسیب کمتری انجام دهید.

” اگر بیش از حد تغییر کنم، چی؟”

ممکن است بعد از چند جلسه درون‌نگری در جلسات رواندرمانی، به این نتیجه برسید که در زندگیتان ارتباطات نامناسبی دارید یا فکر کنید که مسیر کاری درستی را انتخاب نکرده‌اید؛ این که شما ناگهان به این نتیجه برسید، تقصیر رواندرمانی است؟ نه! (با عرض شرمندگی)

رواندرمانی باعث می‌شود مشکلاتی را که قبلا نمی‌دید، حالا ببینید، ولی رواندرمانی مشکل جدید ایجاد نمی‌کند. اگر شما به این نتیجه برسید که در روابط عاطفی و شغلی در جایگاه مناسبی نیستید، باید به خودتان تبریک بگویید. این یعنی یک منبع رنج غیرضروری دفن‌شده را کشف کرده‌اید. با کشف ریشه‌ی رنج، به زندگی شادمان و اصیل نزدیک‌تر می‌شوید.

نکتۀ جالب این است که گاهی می‌فهمید مساله‌ای که از آن همیشه فرار می‌کردید هیچ مشکلی ندارد و به راحتی با کمک تراپی می‌توانید آن واقعیت را در آغوش بکشید. روانشناس لزلی سوکول، نویسنده کتاب”با اعتماد به نفس فکر کنید،  با اعتماد به نفس باشید”، معتقد است بسیاری از مراجعان در موقعیت کاملا مناسبی قرار گرفته‌اند و بی‌دلیل غرق نگرانی هستند. این نگرانی‌ها و خلق تنگ، شما را از لحظۀ حال خارج می‌کند و اجازۀ لذت بردن از داشته‌ها را از شما می‌گیرد. معمولا با کنار گذاشتن این درگیری ذهنی بیش از حد و غیرضروری، در موقعیت مناسب قرار می‌گیرید.

” چه نوع درمانی برای من مناسب است؟ “

درمان‌های رایج شامل رفتاری- شناختی، روان‌پویشی (روانکاوی)، خانواده‌درمانی و گروه‌درمانی است.

چه دنبال یک راه‌حل ساده برای درمان یک عادت بد، اضطراب زیاد یا فوبیا باشید، چه دنبال مسائل مهم‌تری مانند “هدف زندگی من چیست؟” یا “چرا در ارتباط رمانتیک یک اشتباه را دائم تکرار می‌کنم” بگردید، نوع خاصی از درمان برای شما وجود دارد.

 

برای آشنایی با تفاوت انواع خدمات بهداشت روان می‌توانید این مقاله را مطالعه کنید.

با این اوصاف، پس قراره درمان من رو خوشحال‌تر کنه؟

احتمالا خیلی زیاد بله،  اما هدف نهایی درمان این نیست. تراپی قرار نیست تمام اندوه، عصبانیت، کلافگی و هیجان‌های منفی (حسادت، شرم، شک و غیره) را ریشه‌کن کند و البته باعث خوشحالیست که این کار را نمی‌کند! چون این هیجانات آزاردهنده سرنخ‌های خوبی برای شناخت درون ماست، البته اگر خوب به آنها گوش بدهیم.

اینجا دقیقا جایی است که رواندرمانی به کار می‌آید. رواندرمانی به شما کمک می‌کند یاد بگیرید که با این احساسات روبرو شوید، آنها را بپذیرید و اجازه ندهید که شما را فلج کنند. همۀ این فرآیند با زحمت پرورش خودآگاهی رخ می‌دهد، اما نتیجۀ این تلاشها چه خواهد بود؟

شما قادر خواهید بود تصمیم‌های منطقی‌تری برای خود بگیرید. این موضوع علاوه بر این که تأثیر مثبت دائمی دارد، همیشه زندگی شما را به سمت مطمئنی هدایت خواهد کرد.

رواندرمانی چقدر طول خواهد کشید و من از کجا بفهمم چه زمانی کار من تمام شده است؟

تا وقتی که بخواهید. (یا تا جایی که توان مالی دارید.) دکتر سوکول توضیح می‌دهد که در طول چند هفته اول درمان، شما و درمانگرتان اهدافی را برای درمان مشخص می‌کنید. هر وقت احساس کردید که به اهدافتان رسیدید، سوال بالا جواب داده شده است. شما همچنین می‌توانید از درمانگر خود بخواهید درباره روند جلسات برای شما توضیح دهد.

“هزینه‌های رواندرمانی خیلی زیاده”

به طور کلی دو چیز فرد را به اتاق درمانگر می‌آورد، یکی اختلالات روانی رنج‌آور و دیگری میل به رشد و بهتر کردن شرایط مالی، شخصیتی و عاطفی. در مورد اول رجوع نکردن به روانشناس، عواقب شدید و غیرقابل جبرانی   برای فرد در پی دارد. در مورد دوم مساله تا حد زیادی به اولویت‌بندی شخص برمی‌گردد. در مورد این که هزینه‌های درمان شاید کمی زیاد به نظر برسند شکی نیست اما بسیاری از افرادی که دلیل مراجعه نکردن به روانشناس را هزینه آن می‌دانند، با یک حساب سرانگشتی در مورد هزینه‌های روزانه، می‌توانند ببینند که چه مسائلی را به رشد دائمی خودشان ترجیح می‌دهند.

در مواردی درآمد فرد در کشور ما در بهترین حالت فقط کفاف نیازهای اولیه او را می‌دهد. در این شرایط گزینه‌های  که در دست خواهد داشت، شرکت در دوره‌های آموزشی، دانلود ویدئوهای آموزشی، مطالعه کتاب‌های خودآموز و مشاوره‌های بهزیستی خواهند بود اما در بیشتر مواقع مشکل این است که ما یاد نگرفته‌ایم برای رشد خود هزینه کنیم و آن را هزینه‌ای بیهوده می‌دانیم.

خلاصه

درمان فقط برای لحظاتی نیست ما با تراژدی‌های سخت زندگی مواجه شده‌ایم. رواندرمانی می‌تواند علاوه بر این، به جهت‌دهی دوباره خواسته‌ها و نیازهای حقیقی شما کمک می‌کند و هنر همدلی با خود و دیگران را وجود شما پرورش می‌دهد و در نهایت باعث می‌شود شما احساسات خود را بهتر درک کنید و به آنها احترام بیشتری می‌گذارید و با  آنها ارتباط سازنده‌تری برقرار ‌کنید. نکته جالب اینجاست که وقتی شما موانع کمتری داشته باشید دستیابی به اهداف مذکور برای شما راحت‌تر می‌شود.

پس حتی اگر در زندگی کپک شما خروس می‌خواند، باز هم بد نیست که رواندرمانی را امتحان کنید. شاید خود آینده‌تان، بعد از درمان از شما تشکر کند.

منبع : وبسایت گریتیست

مترجم و نویسنده متن: دکتر بهروز هاشمی

برای تعیین وقت مشاوره و رواندرمانی روی لینک زیر کلیک کنید.

تعیین وقت روانکاوی

The post چرا همه، حتی انسان‌های شاد نیاز به رواندرمانی و مشاوره روانشناسی دارند؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%b6%d8%b1%d9%88%d8%b1%d8%aa-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c/feed/ 4 تفاوت روانکاو و روان‌درمانگر پویشی https://behdashtravan.com/%d8%aa%d9%81%d8%a7%d9%88%d8%aa-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%a7%d9%88-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%e2%80%8c%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%da%af%d8%b1-%d9%be%d9%88%db%8c%d8%b4%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%aa%d9%81%d8%a7%d9%88%d8%aa-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%a7%d9%88-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%e2%80%8c%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%da%af%d8%b1-%d9%be%d9%88%db%8c%d8%b4%db%8c/#respond Tue, 21 Aug 2018 10:30:59 +0000 http://behdashtravan.com/?p=2881 روانکاو با عنوان Psychoanalyst و روان‌درمانگر تحلیلی پویشی با عنوان Psychodynamic Psychotherap شناخته می‌شوند. در مقام درمانگر روانکاوی تفاوت زیادی با روانپویشی/تحلیلی دارد. روان‌درمانگرانی که از همان ابتدا تا به امروز از مفروضات پایه روانکاوی استفاده می‌کنند ولی برخی روبناها را قبول ندارد و تشکیلات خود را جدا می‌کنند تحت عنوان درمانگر پویشی شناخته می‌شوند. …

The post تفاوت روانکاو و روان‌درمانگر پویشی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> روانکاو با عنوان Psychoanalyst و روان‌درمانگر تحلیلی پویشی با عنوان Psychodynamic Psychotherap شناخته می‌شوند.

در مقام درمانگر روانکاوی تفاوت زیادی با روانپویشی/تحلیلی دارد. روان‌درمانگرانی که از همان ابتدا تا به امروز از مفروضات پایه روانکاوی استفاده می‌کنند ولی برخی روبناها را قبول ندارد و تشکیلات خود را جدا می‌کنند تحت عنوان درمانگر پویشی شناخته می‌شوند.

روان‌درمانگر پویشی برخلاف روانکاو ضرورتی ندارد که در یکی از انستیتو یا دانشکده‌های زیر نظر انجمن بین‌المللی روانکاوی درس بخوانند، معمولاً سال‌های کمتری را تحت تحلیل شدن قرار می‌گیرند، شیوه بسیار تعدیل‌شده‌تری در درمان دارند (برای مثال خبری از تخت روانکاوی نیست) و هفته‌ای ۱ یا حداکثر ۲ جلسه بیمار را ملاقات می‌کنند.

روانکاوان چنانچه مشخص است، مدت‌زمان زیادی را تحت آموزش و روانکاوی قرار می‌گیرند و به روش‌های کلاسیک اعتماد بیشتری دارند (گرچه ممکن است از تخت روانکاوی هم استفاده نکنند ولی تکنیک‌ها عمدتاً کلاسیک است)، از نظر انجمن بین‌المللی روانکاوی روان‌درمانی که کمتر از ۳-۴ در هفته باشید عضو این انجمن نمی‌توانند باشند و و در امریکا به عضویت شاخه ۳۹ انجمن روانشناسی درمی‌آیند.

ولی از نظر پارادایم فکری روانکاوی و روان پویشی در یک پایگاه هستند، این رویکرد به تمام نظریاتی اطلاق می‌شود که از مدل دینامیک ذهن استفاده می‌کنند، بنابراین از فروید تا یونگ تا مالان و مک کالو همگی زیر عنوان پارادایم فکری روانکاوی قرار می‌گیرند.

هم یونگ در کتاب‌هایش از واژه psychoanalysis استفاده می‌کند هم فروید هم دوانلو چراکه از نظر پارادایم‌های فکری همگی دینامیک هستند ولی از نظر درمانی نام‌های متفاوتی برای تفکیک وضع می‌شود.

در ایران به غیر از یکی دو استثنا روانکاو وجود ندارد، چراکه درمانگران ایرانی نه عضو انجمن بین‌المللی روانکاوی هستند نه تحت نظر یکی از انیستو های این انجمن آموزش دیده‌اند و نه می‌توان بیمار را بیشتر از هفته‌ای یکی دو بار ویزیت کرد.

بنابراین روانکاوی در کل به پارادیم فکری درمانگران نظریه دینامیک ذهن طلقی می‌شود (اعم از ادلری، فرویدی، کوهاتی) و از نظر شغلی به کسانی که تکنیک‌های خاصی را به کار می‌برند.

 

در مورد تفاوت روانکاو با یک روانشناس عادی روی این کلیک کنید و برای آشنایی با نتایج و تاثیر روانکاوی روی این لینک کلیک کنید.

برای تعیین وقت رواندرمانی با دکتر بهروز هاشمی روی لینک زیر کلیک کنید.

تعیین وقت روان‌درمانی

منبع

روان‌پدیا

The post تفاوت روانکاو و روان‌درمانگر پویشی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%aa%d9%81%d8%a7%d9%88%d8%aa-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%a7%d9%88-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%e2%80%8c%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86%da%af%d8%b1-%d9%be%d9%88%db%8c%d8%b4%db%8c/feed/ 0 مشاوره روانشناسی https://behdashtravan.com/%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c/#respond Sun, 24 Jun 2018 10:30:17 +0000 http://behdashtravan.com/?p=2923 با توجه به پیچیدگی دنیای امروز، نیاز به مشاوره روانشناسی بیش‌ازپیش احساس می‌شود. اساسی‌ترین هدف از مشاوره روانشناسی، حل مسئله است. اما در این میان اگر مشاور خود را درست انتخاب نکنیم، نه‌تنها مسئله حل نمی‌شود، چه‌بسا مسئله‌های دیگری نیز به وجود آید. در ادامه درباره‌ی مهم‌ترین نکات مربوط به انتخاب صحیح مشاور توضیح می‌دهیم. …

The post مشاوره روانشناسی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> با توجه به پیچیدگی دنیای امروز، نیاز به مشاوره روانشناسی بیش‌ازپیش احساس می‌شود. اساسی‌ترین هدف از مشاوره روانشناسی، حل مسئله است. اما در این میان اگر مشاور خود را درست انتخاب نکنیم، نه‌تنها مسئله حل نمی‌شود، چه‌بسا مسئله‌های دیگری نیز به وجود آید. در ادامه درباره‌ی مهم‌ترین نکات مربوط به انتخاب صحیح مشاور توضیح می‌دهیم.

مشاوره روانشناسی یعنی چه؟

مشاوره به معنای فکر کردن با مشاور است، نه واگذاری حل مسئله به او. بر این اساس، صرفاً با مراجعه به مطب یا دفتر مشاور، چیزی تغییر نمی‌کند. باید دستورالعمل‌ها را به‌اندازه‌ی دانایی و توانایی‌مان به‌کار ببندیم تا تأثیر مثبت آنها نمایان شود.

چه چیزی مرا به مشاوره روانشناسی ترغیب کرده است؟

پیش از هر چیز باید به این سؤال پاسخ دهید. پاسخ این پرسش ممکن است مسیر مشاوره را تغییر دهد:

    • آیا فکر می‌کنم مشاور می‌تواند معجزه کند؟
    • آیا فکر می‌کنم با مراجعه به مشاور می‌توانم تمام مشکلاتم را ساده و زود حل کنم؟
    • آیا فکر می‌کنم امروزه مراجعه به مشاور یکی از نشانه‌های فرهیختگی و نزاکت است؟
    • آیا می‌خواهم صرفاً با یکی درددل کنم؟
    • آیا می‌خواهم با مراجعه به مشاور، دهان اطرافیانم را ببندم تا دیگر به من پیله نکنند؟
    • آیا واقعاً از مسئله‌ای که برایم پیش‌آمده، آزرده و پریشان شده‌ام؟ اگر بله، آیا واقعاً حاضرم برای بهبود وضع فعلی خود تلاش کنم؟
    • آیا حاضرم برای حل مشکلات خود، مسئولیت‌پذیری و آگاهی بیشتری به‌دست بیاورم؟
    • آیا شجاعتِ تصمیم‌گیری و رویارویی با ترس‌های خودم را دارم یا اینکه بدون میل به دانستن واقعیت، تنها می‌خواهم از مشاور برای پاک‌کردن صورت‌مسئله تأیید بگیرم؟
    • و…

اگر انگیزه و انتظارات خود را نشناسید، به احتمال بسیار زیاد جلسات مشاوره بی‌نتیجه خواهد بود؛ حتی ممکن است نتیجه‌ی معکوس بگیرید.

چطور پیش از شروع مشاوره روانشناسی، مشاورم را بشناسم؟

امروزه بازار توصیه‌های موفقیت و سمینارهای انگیزشی داغ است. نباید به این سادگی سرنوشت و آینده‌ی خود را در اختیار این‌وآن قرار داد. کار عاقلانه این است که قبل از سرسپردگی و دنباله‌روی، از صلاحیت و شایستگی مشاور خود تقریباً مطمئن شوید. بر این اساس، اگر پس از واکاویِ انگیزه‌های خود به این نتیجه رسیدید که می‌خواهید برای حل مشکلاتتان از مشاور کمک بگیرید، باید به چند نکته‌ی مهم توجه کنید:

  • آیا مشاور مدنظرتان سایت، کانال یا صفحه‌ای در شبکه‌های اجتماعی دارد؟
  • آیا در نشریه یا پایگاهی اینترنتی فعالیت می‌کند؟
  • آیا به‌عنوان کارشناس، سابقه‌ی حضور در رسانه‌های عمومی، مثل تلویزیون، رادیو و… را دارد؟
  • آیا در دانشگاه تدریس می‌کند؟
  • آیا سِمت اجرایی و مدیریتی دارد؟
  • در چه زمینه و تا چه مقطعی تحصیل کرده است؟
  • تخصص او چیست؟ یعنی در چه موضوع و چه شاخه‌ای تجربه و تبحر دارد؟ (برخی زمینه‌های بسیار مهم و تخصصی مشاوره عبارت‌اند از: ازدواج، خانواده، کودک و نوجوان، اعتیاد، تغذیه، ورزش، شغل و اقتصاد، تحصیل، حقوق و….)
  • با چه نهادهایی همکاری کرده است؟ چند سال؟ (بهزیستی، کمیته‌ی امداد، دادگستری، سازمان زندان‌ها و…)
  • دیگران، به‌خصوص دیگر مراجعان، در مورد او چه می‌گویند؟
  • مشاور را چه کسی به شما معرفی کرده است؟ خودِ شخص معرف چند وقت از خدمات مشاور مذکور استفاده کرده است؟
  • فرد معرف، چقدر در حل مشکلات خودش موفق عمل کرده است؟ آیا نتیجه‌ی حاصل پایدار و مانا بوده است؟
  • اگر نتیجه مطلوب نبوده است، قصور و کم‌کاری از طرف چه کسی بوده است؟ مراجعه‌کننده یا مشاور؟
  • و…

به چه شیوه‌ای، از مشاوره روانشناسی استفاده کنم؟

به نظر می‌رسد بهترین شکل مشاوره، گفت‌وگوی رودررو و حضوری است. در این حالت فرصت دارید مسئله‌ی خود را کامل‌تر و با آسایش خاطر بیشتری مطرح کنید. مشاور هم اگر در دریافت برخی نکات نیاز به توضیحات بیشتر داشته باشد، می‌تواند فوراً از شما سؤال کند. در ضمن، مشاور با دیدن چهره و بدن شما، می‌تواند از روی زبان بدن و لحن صدایتان اطلاعات بیشتر و موثق‌تری به‌دست آورد، اطلاعاتی که شاید به‌تنهایی از گفتار و کلام شما دریافت نشود.

در این خصوص جالب است بدانید که ۵۵ درصدِ مفاهیم ارتباطی از طریق زبان بدن، ۳۸ درصد از طریق لحن و تنها ۷ درصد از طریق کلام بین دو یا چند نفر ردوبدل می‌شود. (منبع) به این نکته اضافه کنید: ضعف بسیاری از ما در تکلم، جمله‌بندی، استفاده‌ی صحیح از لغات، ناتوانی در به یادآوردن برخی کلمات، و دیگر مواردی که در صورت حضوری نبودن دیدار با مشاور، هریک از آنها مانعی برای انتقال و دریافت مطالب محسوب می‌شود.

در ضمن شاید به جلسات متعدد مشاوره روانشناسی نیاز داشته باشید تا بتوانید در فرایند حل مسئله توفیق بیشتری به‌دست آورید. بعید به نظر می‌رسد در چند دقیقه مشاوره‌ی تلفنی یا چند خط پرسش مکتوب بتوانید به چنین توفیقی برسید.

مشاوره‌ی تلفنی

توصیه می‌کنیم فقط در شرایط اضطراری از مشاوره‌ی تلفنی استفاده کنید. در شرایط عادی، هدف این است که برای انتقال مطلب خود به مشاور به بهترین وجه، و دریافت راهنمایی‌های لازم از او، فرصت کافی داشته باشید. .

مشاوره‌ی مکتوب

در این زمینه می‌توانید به پایگاه‌های متفاوتی ایمیل بزنید یا با پر کردن فرم درخواست مشاوره روانشناسی، به‌صورت نوشتاری مطلب خود را بنویسید. در همین قالب هم می‌توانید پاسخ خود را دریافت کنید. در صورت استفاده از چنین سرویس‌هایی، از قانونی و تخصصی بودن پایگاه اینترنتی مدنظر مطمئن شوید. در این خصوص می‌توانید از صدای مشاور راهنمایی بگیرید.

همچنین باید اضافه کرد که با چشم‌پوشی از تأخیر احتمالی در پاسخ‌گویی، مزیت مشاوره‌ی مکتوب این است که می‌توان بارها به سؤال و جواب آن مراجعه کرد و به‌محض فراموشی، ازنو مطالب و رهنمودهای گفته‌شده را مرور کرد.

با توجه به نکات یادشده بر اساس موقعیتتان، می‌توانید نوع مشاوره‌ی مطلوب خود را انتخاب کنید. اولویت با مشاوره‌ی حضوری، سپس تلفنی و درنهایت مکتوب است.

آیا اشکالی دارد به‌طور هم‌زمان از چند مشاور استفاده کنم؟

اصلاً انگیزه‌ی شما از این کار چیست؟ آیا فکر می‌کنید کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کند؟ آیا نگرانید نکند یک وقت مشاور چیزی را فراموش کند و نتیجه‌ی مشاوره روانشناسی نامطلوب شود؟ در این صورت به نظرتان تنها راه‌حل این است که دست به دامن چند مشاور شوید؟ آیا وقتی سرما می‌خورید، به‌طور هم‌زمان به چند پزشک مراجعه  می‌کنید؟

هر مشاوری در زمینه‌ای خاص متبحر و متخصص است. هرکدام از مشاوران بر یکی از عناصر و عوامل تأکید بیشتری می‌کنند و هرکدام عقیده و بینش خاص خود را دارند. به نظر می‌رسد با این کار، علاوه بر صرف هزینه‌ی بیشتر، هم از گندم ری بی‌نصیب بمانید و هم از خرمای بغداد.

آیا اشکالی دارد برای مشاوره روانشناسی به شهر دیگری بروم؟

نه، چه اشکالی دارد؟ اما قبل از آن به این مسائل فکر کنید:

  • آیا واقعاً چاره‌ای ندارم جز اینکه به مشاوری در شهر دیگر مراجعه کنم؟ یعنی نمی‌توانم در شهر خودم مشاوری پیدا کنم که بتواند یاری‌ام کند؟
  • در این صورت آیا به‌اندازه‌ی کافی و به شکل درست جست‌وجو کرده‌ام؟
  • اگر برای مشاوره به جلسات متعدد نیاز باشد، آیا می‌توانم مثلاً هر هفته به شهر موردنظر سفر کنم؟
  • آیا دوری راه و هزینه و زمان رفت‌وبرگشت را در نظر گرفته‌ام؟
  • و…

پس از شروع جلسات به چه نکاتی توجه کنم؟

پیش از هر چیز لازم است تلاش کنید مسئله و مشکلتان را بشناسید تا بتوانید آن را به خوبی به مشاور منتقل کنید. برای تحقق این هدف می‌توانید از خودِ مشاور کمک بگیرید. اطلاعات لازم را از مشاور پنهان نکنید. اگر نگران قضاوت او هستید، به‌صراحت بگویید: «مطلبی در نظر دارم که فکر می‌کنم اگر گفته شود، ممکن است مفید باشد، اما نگران واکنش شما هستم. هیچ دوست ندارم از طرف شما سرزنش یا تحقیر و مسخره شوم. متأسفانه این نگرانی مانع ابراز وجود من و باعث روراست نبودنم با شما شده است. لطفاً کمکم کنید تا بر این مشکل غلبه کنم.»

مشاور باید کسی باشد که در مقایسه با سایرین، بیش از همه به او اعتماد داشته باشید. اگر این‌طور نباشد، دارید نادانسته و ناخواسته عرصه‌ی سوءاستفاده از خودتان را برای دیگران باز می‌کنید.

نکته‌ی مهم دیگر، این است که مشاور حداکثر می‌تواند به شما پیشنهاد دهد، نه فرمان. پیشنهاد یا قضاوت مشاور، وحی منزل نیست و به‌سادگی می‌توانید آن را نپذیرید. همچنین، وقتی آن را ناپذیرفتنی و ناشدنی می‌بینید، حق دارید این نکته را به او گوشزد کنید. هرگز چنین چیزی را ناگفته نگذارید، چون شما از زمان، انرژی و سرمایه‌ی اقتصادی خود مایه گذاشته‌اید. دریافت راهنماییِ موثق و معقول حق شماست. در ضمن، وظیفه‌ی مشاور است که به شما بیاموزد یا لااقل کمک کند خودتان مسئله‌ی خودتان را حل کنید. چنین چیزی محقق نمی‌شود، مگر اینکه بین شما و مشاور، در مسیر حل مسئله، رابطه‌ای دوستانه شکل بگیرد.

برای جلوگیری از زیان‌های احتمالی چه کنم؟

به هر ترتیب، مشاور هم انسان است و انسان هم موجودی ممکن‌الخطاست. ممکن است به‌دلیل برداشت نادرست از راهنمایی‌های او، درعوضِ بهبود وضع، به معضلات جدید دچار شوید. اگر می‌خواهید کار به چنین موقعیت‌های تلخی نرسد، لازم است از این مسئله مطمئن شوید که آیا مشاور مدرک و مجوز رسمی و معتبر دارد یا خیر. در این صورت اگر اختلافی بین شما بروز کند، می‌توانید شکایت خود را از مجرای قانونی پیگیری کنید.

اگر مشاورتان شما را به شرکت در فلان کارگاه یا دوره‌ی آموزشی دعوت کرد، حتماً باید مجوز رسمی و قانونی از نهادهای مرتبط داشته باشد؛ در غیر این صورت، در صورت بروز هرگونه مشکلی، دست شما به جایی نمی‌رسد و نمی‌توانید مسئله آر از طریق قضایی پیگیری کنید. پافشاری و تأکید روی این نکته به این دلیل است که امروزه ممکن است هرکسی ادعای مشاوره کند. راهنمای دیگران بودن، کار هرکسی نیست. اینها به کنار؛ از کجا مطمئنید فرد مدعی، با شما صادق است؟ شاید مشغول فعالیتی غیرقانونی است. واضح است که برای آسودگی خاطر، بهترین کار پرس‌وجو از نهادهای قانونی است.

ناهماهنگی بین نظام ارزشی خود و مشاورم را چطور تشخیص دهم؟

همان‌طور که گفته شد، هیچ‌کس بی‌عیب نیست، اما مشاور باید در مقایسه با دیگران، درزمینه‌ی مسئله‌ی شما، بیشترین تخصص و اعتمادآفرینی، و کمترین و بی‌خطرترین اشکالات را داشته باشد. مشاور، نقش همراه شما را بازی می‌کند؛ اگر توانسته باشد بر مشکلات پیشین خود غلبه کند، به‌حق، صلاحیت همراهی شما را خواهد داشت. در این شرایط، او بلد راه است. اما در غیر این صورت، چه باید کرد؟

اثر مالکیت به ما نشان می‌دهد که راحت‌تر می‌توانیم برای دیگران تصمیم بگیریم، درحالی‌که اگر بخواهیم همان تصمیم را برای خودمان اتخاذ کنیم، به‌احتمال‌زیاد ماجرا بسیار متفاوت خواهد شد. لذا اگر در پاره‌ای از موارد، راهنمایی مشاور در نظر شما ناممکن، دشوار، بی‌فایده یا غیردوست‌داشتنی بود، چندان هم تعجب نکنید. بر همین اساس، برخی از مهم‌ترین مشکلاتی که ممکن است حین ارتباط با مشاور با آنها روبه‌رو شوید، به‌قرار زیر است:

مشاور به من فرمان می‌دهد

فکر می‌کند من برده‌ی او هستم. اگر بخواهم چون‌وچرا بیاورم، به‌جای گفت‌وگو و تلاش برای شناخت دقیق مشکل و جست‌وجوی راه‌حل مناسب، سعی می‌کند به هر طریقی مرا متقاعد کند که بیشتر از من می‌داند و تجربه‌اش بیشتر از من است. او به‌جای من و به نمایندگی از من تصمیم می‌گیرد.

مشاورم دیکتاتور و خودرأی است

به‌جای کمک به من، در پی اثبات درستی ادعای خویش است. می‌خواهد به من ثابت کند که نمی‌فهمم و چون برای حل مشکل خود به او نیاز دارم، پس باید مطیعش باشم. یکی از دوستانم برایم تعریف کرد که برای حل مسئله‌ای عاطفی به مشاوری مراجعه می‌کند. مشاور به او می‌گوید: «با توضیحاتی که دادی، مشخص است که آن خانم به شما علاقه ندارد.» بعد بین مشاور و دوستم بحث‌وجدل شکل می‌گیرد. مشاور درنهایت می‌گوید: «موفق نمی‌شوی با او ازدواج کنی.» دوستم جواب می‌دهد: «قول می‌دهم که با او ازدواج می‌کنم.» مشاور می‌گوید: «سر یک سکه‌ی طلا با تو شرط می‌بندم که نمی‌توانی!»

مشاور به علائق و توانمندی‌های من توجه نمی‌کند

راه‌حل و روشی به من پیشنهاد می‌کند که خودش نمی‌خواهد یا نمی‌تواند انجام دهد. من شرایط خاصی دارم که عملاً اجرای راهنمایی و راه‌حل‌های مشاور را ناممکن می‌کند، اما او به این مسائل بی‌توجه است. گویی سواری است که از پیاده خبر ندارد. به‌قول‌معروف، نفسش از جای گرم درمی‌آید. بر همین اساس، گاهی عوض همدلی با من، مرا به پاک‌کردن صورت‌مسئله و فراموشی آن دعوت می‌کند.

مشاورم بخیل است

خوش ندارد من به موفقیت برسم. سعی می‌کند مرا همان‌جا که هستم، نگه دارد و از من بخواهد که به همین‌که دارم، راضی باشم. فکر می‌کند موفقیت من، منحصراً در اثر راهنمایی‌های اوست. لذا به خود اجازه می‌دهد که خط‌ مشی زندگی‌ام را تعیین کند.

مشاورم ترسوست

عافیت‌طلبی در وجود او موج می‌زند، آن‌چنان‌که حاضر نیست از منطقه‌ی امن خود خارج شود. نیاز به بقا، از او موجودی محافظه‌کار ساخته است که به‌جای رویارویی با مسائل، بیشتر مایل به مصالحه و سازش‌کاری است. چنین مشاوری به‌طور حتم جسارت زورآزمایی با معضلات را از من سلب می‌کند.

مشاورم عاقل و دوراندیش نیست

این یکی واقعاً ضعفی مهلک و چه‌بسا گناهی نابخشودنی است. مشاوری که نمی‌تواند پیامد راهنمایی‌هایش را تصور کند، چرا باید در مقام راهبر قرار گیرد؟

مشاورم به‌روز نیست

اندیشه‌ی ارتجاعی و طرز فکری متعلق به دوران پارینه‌سنگی دارد. از شرایط فعلی دنیا، پیشرفت‌های جدید و آداب‌ورسوم جاری در جامعه‌ی امروزی بی‌خبر است. فکر می‌کند آموزه‌های پیشین، همچنان لزوماً می‌توانند پاسخ‌گوی مسائل نوین هم باشند.

مشاورم طمع‌کار است

برای جیب من کیسه دوخته است. استخوان لای زخم می‌گذارد تا در فرصت مناسب، از این آب گل‌آلود ماهی بگیرد. منفعت او وابسته به مشکلات من است. اگر مسئله‌ام حل شود، انگار نان او آجر شده است.

مشاورم منفعت‌طلب و نتیجه‌گراست

طرفدار «بردن به هر قیمتی» است. از نظر او هدف وسیله را توجیه می‌کند. لذا مثل ماکیاولیست‌ها پیشنهادهای غیراخلاقی و ضد ارزشی می‌دهد. این پیشنهادها به عزت‌نفس من صدمه می‌زند.

مشاورم اثبات‌گراست

نمی‌تواند به فراتر از محسوسات بیندیشد. به‌محض اینکه از ادراک شمی و غریزی خود صحبت می‌کنم، روی احساس و اندیشه‌ام خط بطلان می‌کشد و مرا به خروج از دایره‌ی عقلانیت و منطق متهم می‌کند. از نظر او هرچه از نظر علمی ثابت نشود، مردود است. نمی‌تواند یا نمی‌خواهد محدودیت علم بشری را بپذیرد.

مشاورم ساکت است

بده‌بستان کلامی بین من و او تعریف نشده است. در عوض، فقط با توجه و تمرکز به من نگاه می‌کند. منتظر است خودم جواب خودم را بدهم. آخر سر هم می‌گوید: «انتخاب با خود توست!»

مشاورم به من و مسئله‌ام دل نمی‌دهد

پیش از شنیدن کامل صحبت‌هایم جواب آماده در آستین دارد. برای تشریح و توضیح مشکلاتم به من امان نمی‌دهد. یک لحظه به این فکر نمی‌کند که شاید مسئله‌ی من لزوماً تکرار مسائل مراجعان قبلی‌اش نباشد.

مشاورم فقط از تجربه‌های موفق خود می‌گوید

انگار که از هر عیب و نقصی مبراست و قرار است او الگو باشد و من دنباله‌رو. فکر می‌کند داشتن مشکل و تصمیم‌گیری اشتباه، به اعتبارش صدمه می‌زند. معتقد است جای چنین کسی روبه‌روی مشاور است، نه صندلی مشاور.

ویژگی‌های مشاور کارآمد چیست؟

چهار نکته‌ی کلیدی هست که همواره در تصمیم‌گیری باید مدنظر قرار گیرد. اگر برای تصمیم‌گیری از مشاور کمک می‌گیرید، او نیز ملزم به رعایت این چهار نکته است: «مشاور موظف است باتوجه‌به علائق، توانایی‌ها، مصلحت‌ها و اولویت‌های مختص به شما تصمیم بگیرد، نه خودش.»

در ضمن، مشاور باید به شما کمک کند که خودتان تصمیم‌گیری را بیاموزید. در غیر این صورت، موفقیت شما متعلق به او و مسئولیت شکستتان هم به عهده‌ی او خواهد بود. مطابق تعریف مشاوره، وظیفه‌ی مشاور، فکرکردن با شماست، نه برای شما.

دیگر ویژگی‌های مهم مشاور کارآمد

غیرازاین دو نکته، سایر ویژگی‌ها را به‌قلم «باربارا دی آنجلیس»، به‌نقل از کتاب «از باربارا بپرسید» بخوانید:

  • اطمینان حاصل کنید که رابطه‌ی شما و مشاور یا روان‌درمانگرتان به‌قدر کافی گرم و محبت‌آمیز است تا با احساس امنیت تمام بتوانید درمان شوید….
  • اطمینان حاصل کنید که مشاور یا روان‌درمانگر شما در گذشته، خود از مشاوره و روان‌درمانی بهره‌مند شده است و التیامی را که شما به‌دنبال آن هستید، خود نیز پیش‌تر در برخی جنبه‌های روحی‌اش به‌دست آورده است….
  • اطمینان حاصل کنید مشاور و روان‌درمانگر شما، هم بر کشف منبع و منشأ الگوهای رفتاری و احساسیِ ناخواسته‌ی شما تمرکز کرده است و هم راه‌ها و روش‌هایی عملی و ملموس و قابل‌اجرا به شما ارائه می‌دهد… هر مشاور و روان‌درمانگرِ خوب به شما تکلیف و تمرین‌هایی خواهد داد تا بتوانید در عمل، میزان تحول و پیشرفت درونی خود را در زندگی بسنجید.
  • بسیار مهم است که از همان اولین جلسه‌ی حضور در مقابل مشاور و روان‌درمانگر، تغییرات و پیشرفت‌هایی را مشاهده کنید و استفاده‌های عملی چشمگیری ببرید. مضحک و احمقانه است که باور داشته باشیم باید ده‌بیست جلسه صبر کنیم تا به‌تدریج شاهد تغییر و پیشرفت زندگی خود باشیم.

آیا به‌تنهایی مشاوره بروم یا مثلاً با همسر یا فرزندانم؟

به‌نظر می‌رسد حضور مراجعه‌کننده با همراه، نتایج مفیدتری در پی داشته باشد. آموزش به یک نفر بدون توجه به سایر مسائل و شرایط مربوط به دیگر افراد پیرامون او، عمدتاً بی‌فایده است، مگر اینکه مراجعه‌کننده تنها و مجرد زندگی کند. وقتی قرار است وضعیت بهبود یابد، بدون همکاری سایرین، چنین چیزی تقریباً غیرممکن یا عملاً کم‌بازده است. پیرو همین نکته، بسیاری از سازمان‌ها، ادارات، شرکت‌های بزرگ و… به‌جای مراجعه به مشاور، او را به جمع کارمندان خود دعوت می‌کنند.

چطور به تخلفات روان‌شناسی رسیدگی کنم؟

اگر از مشاور خود شکایت دارید، دست روی دست نگذارید. سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره مسئول رسیدگی به این شکایات است. اسامی روان‌شناسان دارای مجوز در پایگاه اینترنتی این سازمان ثبت شده است. در ضمن، این سازمان در هر استان شعبه دارد. می‌توانید با مراجعه‌ی حضوری، شکایت خود را مطرح کنید. راه ارتباطی دیگر، تماس با شماره‌ی ۸۸۲۲۵۱۰۶ الی ۱۴ است. همچنین، برای شکایت از تخلفات نیز هیچ هزینه‌ای از افراد گرفته نمی‌شود.

مشاوره را تا کی ادامه بدهم؟

اگر بنا به تشخیص مشاور، فرایند مشاوره به زمان بیشتری احتیاج دارد، قبل از شروع جلسات، مدت‌زمان تقریبی دوره را از او بپرسید. اگر به آن موعد نزدیک شدید و بدون وقوع پیشامد جدیدی، مشکلتان همچنان حل‌نشده مانده بود، بررسی کنید آیا مشاور برآورد نادرستی از مسئله‌ی شما داشته است یا اینکه شما کم‌کوشی کرده‌اید.

به‌هرحال، برای ادامه‌ی جلسات، در صورت امکان می‌توانید خواستار تخفیف شوید. به این طریق، می‌توانید به مشاورتان نشان دهید که وقت و پولتان بی‌اندازه برایتان اهمیت دارد.

اگر به راه‌حل‌های مشاور اعتقاد نداشتم، چه کنم؟

یکی از معضلات فراگیر، این است که مراجعه‌کننده به هر دلیلی به راه‌حل مشاور اعتقاد ندارد یا نمی‌تواند آن را انجام دهد. این نکته ممکن است نشانه‌ای باشد که مشاور به‌قدر لازم شما و مسئله‌تان را نشناخته یا برایتان وقت نگذاشته است. در این شرایط، پیش از اجرای راه‌حل‌ها و رهنمودهای مشاور، با صراحت و قاطعیت، موضع خود را اعلام کنید. هدف مشاور باید کمک به شما باشد. اگر پیشنهاد او غیرکاربردی یا ناکارآمد به نظر می‌رسد، وظیفه‌ی اوست که درباره‌ی این مسئله، حساس باشد. شما به مشاور پول نمی‌دهید که انتظارات او را برآورده کنید؛ اوست که از شما پول می‌گیرد تا به شما در حل مشکلتان کمک کند.

اگر از مشاوره روانشناسی نتیجه نگرفتم، چه کنم؟

پیش از هر چیز به خود مشاور مراجعه کنید. به او بگویید که هم‌فکری مشترکتان به نتیجه‌ی مطلوب منجر نشده است. اگر به او نگویید که کمکش بی‌فایده بوده، چه بسا فکر کند به شما خدمت کرده است و در مشاوره با دیگر مراجعان نیز به اشتباهات خود ادامه دهد.

اگر مشخص شد که مشاور یا شما هیچ‌کدام کوتاهی نکرده‌اید، قدم دیگر آن است که او شما را به مشاوری قوی‌تر از خود ارجاع دهد. او بیش از شما همکاران تراز اول خود را می‌شناسد. می‌توانید از او بخواهید به همکارش نامه‌ای بنویسد و در آن، مشکل شما، روند مشاوره و نتیجه‌ی آن را گزارش دهد. اگر چنین شود، به احتمال بسیار زیاد، شما با انسانی بی‌اندازه فروتن و خیرخواه مشاوره کرده‌اید، زیرا پذیرفتن اشتباه و مسئولیت شکست، کار هرکسی نیست!

ضمن این کار، انگیزه‌ی خود را از مراجعه به مشاور، مجدداً واکاوی و سپس درباره‌ی مسئله‌ی موردنظر خود مطالعه کنید.  اگر کمی مطلع باشید، می‌توانید صحبت‌های مشاور جدید را بهتر درک کنید. اصلاً از خود او چند منبع علمی معتبر بخواهید تا درعوضِ آگاهی از نکات و رهنمودهای اصیل، در دام سایت‌های عمومی اسیر نشوید، سایت‌هایی که صرفاً برای افزایش بازدید از هر دری سخنی می‌گویند.
برای مطالعه تفاوت روانکاو، روانشناس و روانپزشک این مقاله را مطالعه کنید.

منبع

چطور

The post مشاوره روانشناسی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%85%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c/feed/ 0 انتقال یا تِرَنسفِرِنس چیست https://behdashtravan.com/%d8%a7%d9%86%d8%aa%d9%82%d8%a7%d9%84-%db%8c%d8%a7-%d8%aa%d9%90%d8%b1%d9%8e%d9%86%d8%b3%d9%81%d9%90%d8%b1%d9%90%d9%86%d8%b3-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d9%86%d8%aa%d9%82%d8%a7%d9%84-%db%8c%d8%a7-%d8%aa%d9%90%d8%b1%d9%8e%d9%86%d8%b3%d9%81%d9%90%d8%b1%d9%90%d9%86%d8%b3-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa/#respond Tue, 22 May 2018 10:30:09 +0000 http://behdashtravan.com/?p=2957 انتقال یا ترنسفرنس در روانکاوی چیست؟ گاهی مراجع نسبت به رواندرمانگر احساساتی از قبیل عشق، خشم، وابستگی و غیره اتفاق می‌افتد. این در رابطه درمانی پدیده شایعی است و گاهی برخی روانشناسان آن را ضروری می‌دانند. گاهی همین اتفاق دقیقا برای روانشناس می‌افتد. در مقاله زیر در اینباره بیشتر بخوانید: مفهوم انتقال در روانکاوی اگر …

The post انتقال یا تِرَنسفِرِنس چیست appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> انتقال یا ترنسفرنس در روانکاوی چیست؟ گاهی مراجع نسبت به رواندرمانگر احساساتی از قبیل عشق، خشم، وابستگی و غیره اتفاق می‌افتد. این در رابطه درمانی پدیده شایعی است و گاهی برخی روانشناسان آن را ضروری می‌دانند. گاهی همین اتفاق دقیقا برای روانشناس می‌افتد. در مقاله زیر در اینباره بیشتر بخوانید:

مفهوم انتقال در روانکاوی

اگر از من بپرسید کدام‌یک از یافته‌های فروید را مهم‌تر و باارزش‌تر می‌دانید، پاسخ می‌دهم: یافته‌ای که در درمان واکنش‌های عاطفی بیمار نسبت به روانکاو در روان‌کاوی مورداستفاده قرار می‌گیرد. فروید به‌جای اینکه وابستگی بیمار را وسیله‌ی درمان قرار دهد یا از واکنش‌های معکوس آزرده شود، از پاسخ‌های عاطفی، در امر درمان بهره می‌جست.

فروید پی برده بود که هنگام روانکاوی، بیمار نه تنها درباره وضع حاضر و ناراحتی‌های گذشته صحبت می‌کند بلکه واکنش‌های عاطفی نیز به روان‌کاو ابراز می‌دارد. ممکن است بیماری اصلاً علت مراجعه به روانکاو را فراموش کند و چیز مهمی جز محبت و ستایش روانکاو از وی دستگیرش نشود؛ شاید بترسد که مبادا رابطه‌اش با روانکاو به خطر بیفتد.

فروید بر این باور است که واکنش‌های عاطفی نامعقول، نشانگر تجدید حیات دوران کودکی است که اکنون به روانکاو منتقل‌شده است، یعنی احساس‌های عشقی، مبارزه، عدم اعتماد، حسادت و غیره به روان‌کاو منتقل گردیده است. بنابراین، نخستین مورد شایان توجه برای روان‌کاو این است که بداند بیمار حین روان‌کاوی چه نقشی را به او نسبت می‌دهد: پدر، مادر، خواهر یا برادر.

مثال: فرض کنید بیماری عاشق روانکاو شده است، به حدی که فقط برای یک ساعت جلسه‌ی روانکاوی زنده است. از کمترین ابراز دوستی روانکاو دل‌شاد است و با کوچک‌ترین بی‌اعتنایی او افسرده و غمگین. نسبت به دیگر بیماران و یا خویشان روانکاو رشک می‌برد. ممکن است در بیداری یا خواب میل جنسی نسبت به او پیدا کند.
اگر روانکاو از تعبیرهای فروید پیروی کند، بر مبنای تداعی‌هایی که درباره مادر به عمل می‌آید، نظر خواهد داد که بیمار به مادرش عشق می‌ورزیده و این همان عشقی است که دوباره فعال شده است.

به نظر من یک عامل دیگر هم در انتقال وجود دارد و آن گرایش‌های مازوخیستی بیمار است. در ذهن بیمار، به علل مختلف، نیاز به محبت به‌صورت عشق و فداکاری بروز می‌کند. هر زمان که اضطراب برانگیخته شود (خواه یا ناخواه در هر جلسه روانکاوی موفق آمیز پیش می‌آید) نیاز بیمار به وابستگی به روانکاو افزایش می‌یابد. بنابراین هرگاه که بیمار وابستگی بیشتر از معمول به روانکاو نشان دهد، روانکاو باید آن احساس را به اضطراب یا ناایمنی نسبت دهد. چون اضطراب علت اصلی وابستگی بیمار به روانکاو است، این‌گونه تعبیر خطر وابستگی را بی‌اثر می‌کند.

به نظر فروید چون روانکاو نقش همان شخص مهم دوران کودکی را دارد، بنابراین باید در حد امکان شخصیت خودش را کنار بگذارد و به‌اصطلاح فروید یک «آیینه» باشد. روانکاو نباید مشکل خود را بر بیمار تحمیل کند، همچنین نباید با بیمار رابطه عاطفی برقرار کند، زیرا چنین رابطه‌ای دید روشن او را به مسائل بیمار تیره می‌کند.

بااین‌حال چنین قصدی برای روانکاو خطراتی در بر دارد؛ ممکن است بیمار سبب اغفال روانکاو شود و سبب شود که روانکاو برخی واکنش‌های موجود به بیمار را انکار کند. درصورتی‌که روانکاو باید از واکنش‌های شخصی خود به بیمار آگاه باشد.
بهتر است که روانکاو به خود بپذیراند که چنان واکنش‌هایی دارد و آنها را به دو طریق به‌کار ببندد:

  1. اینکه از خود بپرسد که آیا واکنش‌هایی که احساس می‌کند همان‌هایی هستند که بیمار می‌خواهد اعمال شوند.
  2. از آنها برای درک بهتر خود استفاده کند.

به نظر کارن هورنای: «روان‌نژندی مظهر آشفتگی‌های روابط انسانی است، رابطه‌ی روان‌کاوی یکی از آن روابط بوده و مانند آن آشفتگی‌هایی دارد. روانکاوی بررسی دقیق‌تر آن آشفتگی‌ها را از هر موقعیت دیگر بهتر میسر می‌سازد. اگر مفهوم انتقال از تکرار اجباری جدا شود نتایج مورد توقع از آن به‌دست خواهد آمد.»

منبع

رازها و نیازها

راه‌هایی نو در روانکاوی (کارن هورنای)
اصول روانکاوی بالینی (زیگموند فروید)
روانکاوی کلاسیک (زیگموند فروید)

The post انتقال یا تِرَنسفِرِنس چیست appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d9%86%d8%aa%d9%82%d8%a7%d9%84-%db%8c%d8%a7-%d8%aa%d9%90%d8%b1%d9%8e%d9%86%d8%b3%d9%81%d9%90%d8%b1%d9%90%d9%86%d8%b3-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa/feed/ 0 فرق روانکاو، روانشناس و روانپزشک https://behdashtravan.com/%d9%81%d8%b1%d9%82-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%a7%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d9%be%d8%b2%d8%b4%da%a9/ https://behdashtravan.com/%d9%81%d8%b1%d9%82-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%a7%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d9%be%d8%b2%d8%b4%da%a9/#comments Thu, 15 Feb 2018 11:30:11 +0000 http://behdashtravan.com/?p=2900 فرق روانکاو، روانشناس و روانپزشک شاید برای شما هم پیش آمده باشد که سه اصطلاح روانکاو، روانشناس و روان‌پزشک را به جای هم بکار برده باشید و دقیق، تفاوت آنها را ندانید. بسیاری از مردم آنها را به جای هم بکار می‌برند و این باعث می‌شود که انتخاب دقیقی برای مراجعه به روانشناس یا روانکاو …

The post فرق روانکاو، روانشناس و روانپزشک appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> فرق روانکاو، روانشناس و روانپزشک

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که سه اصطلاح روانکاو، روانشناس و روان‌پزشک را به جای هم بکار برده باشید و دقیق، تفاوت آنها را ندانید. بسیاری از مردم آنها را به جای هم بکار می‌برند و این باعث می‌شود که انتخاب دقیقی برای مراجعه به روانشناس یا روانکاو یا روان‌پزشک نداشته باشند. اما این سه واژه دقیقاً چه تفاوتی دارند؟ در مطلب زیر فرق روانکاو، روانشناس و روانپزشک را شرح خواهم داد.

رابطه روانشناسی و روانکاوی

در ابتدا باید متذکر شویم که روانکاوی، یک نوع روانشناسی است و زیرمجموعه‌ی آن محسوب می‌شود. روانشناسی از سه مکتب فکری اصلی تشکیل شده است: روانکاوی، رفتارگرایی و انسان‌گرایی. به‌طور خلاصه می‌توان گفت روانکاو نوعی روانشناس یا رواندرمانگر است، اما برعکس این قضیه صادق نیست

روانشناس

روانشناس را از یک منظر می‌توان به عنوان متخصص تغییر رفتار نابهنجار تعریف کرد. یکی از محصولات روانشناسی، علاوه بر بالا بردن دانش ما از طبیعت بشر، رواندرمانی است. روانشناس یا رواندرمانگر سعی می‌کند با استفاده از نظریه‌های موجود در علم روانشناسی ریشه‌ی مشکلات مراجع را شناسایی کند و آنها را برطرف کند. به این ترتیب مراجع، بعد از رجوع باید تغییر محسوسی در سبک زندگی، طرز تفکر و بروز هیجاناتش مشاهده و با بهبود عملکردش در زندگی حس بهتری پیدا کند.

روانکاوی

روانکاوی توسط زیگموند فروید پایه‌گذاری شد. وقتی از این واژه استفاده می‌کنیم دو موضوع به ذهن متبادر می‌شود. یکی مکتب فکری روانکاوی است که تأثیر زیادی بر شناخت ما از خودمان و دیگر علوم گذاشت و دیگر یک رویکرد رواندرمانی است که طی آن، روانکاوِ متخصص، با استفاده از فرضیات روانکاوی، تحلیل رؤیا و تداعی آزاد، سعی می‌کند مسائل نهفته در ناهشیار فرد را برای او روشن کند.

روانکاوی که قدیمی‌ترین مکتب از سه مکتب روانشناسی است، از پیش‌فرض‌های خاص خود برخوردار است. روانکاوان تأثیر ناخودآگاه را بر رفتار ما عمیق می‌دانند و معتقدند نیروی اصلی حاکم بر زندگی ما ناهشیار است. آنها معتقدند که آسیب‌های روانی معمولاً به علت تثبیت در مراحل رشدی قبل از ۵-۶ سالگی اتفاق می‌افتد که وقتی این تثبیت‌ها از ناهشیارِ مراجع به هشیار او بیایند، به مرور فرآیند درمان آغاز می‌شود.

کدام برای شما بهتر است؟

اگر جز افراد موشکاف هستید و تا نگاهی عمقی و ریشه‌ای به مسائل و درونتان نداشته باشید،‌ خیالتان راحت نمی‌شود، روانکاوی برای شما گزینه مناسبی است.

بدیهی است که روانشناسان و رواندرمانگرانِ مکاتب دیگر، از اصول، پیش‌فرض‌ها و فنون دیگری بهره می‌برند. همان‌طور که می‌توان از گفته‌های بالا حدس زد، روانکاوی فرآیند نسبتاً زمان‌بری است و نیازمند حوصله بیشتری نسبت به درمان‌های دیگر است. بااین‌وجود اعتقاد بر این است که روانکاوی از درمان‌های زودبازده‌تر، اثری طولانی‌تر می‌گذارد.

روانپزشکی

اما روان‌پزشک از درمان کاملاً متفاوتی استفاده می‌کند. روان‌پزشک همان‌طور که از اسم آن پیداست، دوره پزشکی می‌گذارند و در دوره تخصص، وارد روان‌پزشکی می‌شود. روان‌پزشک مانند روانشناس با تکیه بر فنون و گفتار فرآیند درمان را پیش نمی‌برد.
روان‌پزشک نگاهی زیستی به ماهیت اختلال‌های روانی دارد. فرض او بر این است که عملکرد نامناسب مغز و دستگاه عصبی منجر به ناراحتی‌های روانی ما می‌شود. این متخصصین بعد از شناسایی اختلالات و ناهنجاری‌های روانی، متناسب با نوع و شدت آنها، با استفاده از داروها، عمل جراحی و برخی ابزار پزشکی، به درمان مراجع مبادرت می‌کنند.

طبق پژوهش‌های اثربخشی، ترکیب درمان روان‌پزشکی و روانشناختی معمولاً بهترین نتیجه را می‌دهند. این‌که کدام یک از موارد بالا برای شما بهتر است بستگی به شرایط شما دارد. اما اگر روانشناس احساس کند که برای شروع درمان نیاز به مراجعه به روان‌پزشک دارید شما را به یک متخصص ارجاع می‌دهد (بر عکس این اتفاق هم ممکن است بیافتد و روان‌پزشک شما را ارجاع دهد). پس شاید بهتر باشد برای شروع به روانشناس رجوع کنید. البته تمام توضیحات بالا مشروط بر حرفه‌ای بودن روانشناس است.

نویسنده: دکتر بهروز هاشمی

سوالات خود را در بخش کامنت مجله بهداشت روان مطرح کنید تا متخصص روانشناس به شما پاسخ دهد.

پیشنهاد می‌کنیم این مقاله را مطالعه کنید.
تاثیر روانکاوی بلندمدت و نتیجه آن در زندگی فرد
برای تعیین وقت رواندرمانی با دکتر بهروز هاشمی روی لینک زیر کلیک کنید.

تعیین وقت روان‌درمانی

The post فرق روانکاو، روانشناس و روانپزشک appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%81%d8%b1%d9%82-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%a7%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%d9%be%d8%b2%d8%b4%da%a9/feed/ 11 زندگینامه اریک فروم https://behdashtravan.com/%d8%b2%d9%86%d8%af%da%af%db%8c-%d8%a7%d8%b1%db%8c%da%a9-%d9%81%d8%b1%d9%88%d9%85/ https://behdashtravan.com/%d8%b2%d9%86%d8%af%da%af%db%8c-%d8%a7%d8%b1%db%8c%da%a9-%d9%81%d8%b1%d9%88%d9%85/#respond Wed, 01 Nov 2017 11:30:40 +0000 http://behdashtravan.com/?p=2059 اریک فروم مانند آلفرد آدلر و کارن هورنای، معتقد بود آن‌گونه که فروید اعلام کرد، ما به‌صورت انعطاف‌ناپذیر، توسط نیروهای غریزی زیستی شکل نمی‌گیریم. در عوض، فروم معتقد بود که شخصیت تحت تأثیر نیروهای اجتماعی و فرهنگی که در محدودهٔ فرهنگ بر انسان تأثیر می‌گذارند و نیروهای کلی که در طول تاریخ بر بشریت تأثیر …

The post زندگینامه اریک فروم appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> اریک فروم مانند آلفرد آدلر و کارن هورنای، معتقد بود آن‌گونه که فروید اعلام کرد، ما به‌صورت انعطاف‌ناپذیر، توسط نیروهای غریزی زیستی شکل نمی‌گیریم. در عوض، فروم معتقد بود که شخصیت تحت تأثیر نیروهای اجتماعی و فرهنگی که در محدودهٔ فرهنگ بر انسان تأثیر می‌گذارند و نیروهای کلی که در طول تاریخ بر بشریت تأثیر گذاشته‌اند، قرار دارد.

تأکید اریک فروم بر عوامل تعیین‌کنندهٔ شخصیت از تأکید آدلر و هورنای گسترده‌تر است. می‌توانیم بگوییم که فروم به خاطر علاقه‌ای که به تاریخ داشت، رشت شخصیت را به‌صورت گسترده‌تری در نظر گرفت. او معتقد بود که ما می‌توانیم ریشه‌های تنهایی، انزوا، و پوچی انسان امروزی را در رویدادهای تاریخی بیابیم. برای اینکه در زندگی معنی پیدا کنیم، باید از این احساس‌های انزوا بگریزیم و احساس تعلق پذیری را پرورش دهیم. شگفتا که هرچه بیشتر خود را در طول قرن‌ها از قید طبیعت و نظام‌های اجتماعی خشک و مقرراتی آزاد کردیم، تنهایی و انزوای ما شدیدتر شده است. آزادی خیلی زیاد دردسر شده است، وضعیت ناگواری که سعی می‌کنیم از آن بگریزیم.

اریک فروم معتقد بود که تعارض‌های شخصی ما از انواع جوامعی که می‌سازیم ناشی می‌شوند. بااین‌حال، محکوم به رنج کشیدن نیستیم. فروم در مورد توانایی ما در شکل دادن به شخصیت و حل کردن مشکلاتمان خوش‌بین بود – مشکلاتی که ما به‌عنوان یک جامعه به وجود آورده‌ایم. ما به‌صورت منفعل تحت تأثیر نیروهای اجتماعی، به‌عنوان عوامل تعیین‌کنندهٔ شخصیت، با جامعه قرار نمی‌گیریم.

فروم روان‌کاو، فیلسوف، تاریخ‌دان، انسان شناس، و جامعه‌شناس بود. او اطلاعاتی را از منابع متعدد غیر از تخت روان‌کاوی، گردآوری کرد و تعبیر منحصربه‌فردی را از تعامل بین ماهیت انسان و جامعه ارائه داد.

زندگینامه اریک فروم

کودکی آشفته

اریک فروم در شهر فرانکفورت کشور آلمان، در یک خانوادهٔ یهودی سنت‌گرا به دنیا آمد. پدرش کاسب، پدربزرگش خاخام، و عموی مادرش محقق مشهور تلمود (آثاری دربارهٔ قوانین و سنت‌های یهودی) بود. فروم در کودکی وقت خود را صرف مطالعات مذهبی کرد؛ شور معنوی تورات عمیقاً بر او تأثیر گذاشته بود. او همچنین تحت تأثیر عقل و منطق یهودی و مشکلات عاطفی عضوی از گروه اقلیت بودن قرار داشت. فروم بعدها کلیهٔ ارتباط‌های خود را با مذهب سازمان‌یافته قطع کرد و خود را عارف ملحد نامید. زندگی خانوادگی او شاد نبود. فروم موقعیت خانوادگی خود را عصبی توصیف کرد. پدر او دمدمی، منزوی، مضطرب، عبوس و مادرش اغلب افسرده بود. او خود را «بچهٔ روان رنجور غیرقابل‌تحمل» توصیف کرد (نقل‌شده درفانک، ۱۹۸۲، ص ۱). زمانی که فروم ۱۲ ساله بود، از رفتار یکی از دوستان والدینش، زن ۲۵ سالهٔ نقاش که ترجیح داده بود نقاشی را کنار بگزارد و خود را وقف پدر بیوه‌اش کند، شوکه شد.

شاید فروم صرفاً به او حسادت کرده باشد، ولی نمی‌توانست بفهمد چرا این زن جوان هم‌نشینی با پیرمرد زشتی را ترجیح می‌داد. مدت کوتاهی بعد از این‌که پدر این زن فوت کرد، او خودش را کشت. او در وصیت‌نامهٔ خود قید کرده بود که همراه با پدرش دریک تابوت دفن شود. فروم که از این خودکشی آشفته شده بود، از تصمیم و علاقهٔ او به پدرش بسیار عذاب کشید.

من دربارهٔ عقیدهٔ ادیپ یا تثبیت‌های نامشروع بین دختر و پدر چیزی نشنیده بودم. اما عمیقاً آن را حس کردم. چگونه امکان دارد زن جوان زیبایی آن‌چنان عاشق پدرش باشد که دفن شدن با او را به زنده ماندن و لذت بردن از زندگی و نقاشی ترجیح دهد؟ (فروم، ۱۹۶۲، ص ۴).

به‌راحتی می‌توان فهمید که چرا فروم بعدها در نظریهٔ عقیدهٔ ادیپ فروید، که به نظر می‌رسید این تجربهٔ گیج‌کننده و مصیبت‌بار را توضیح می‌دهد، معنی پیدا کرد.

وقتی فروم ۱۴ سال داشت، جلوهٔ دیگری از غیرمنطقی بودن او را ناراحت کرد: فوران تعصب هیستریک در ملت آلمان در خلال جنگ جهانی اول. او از نفرتی که کشور را فراگرفته بود و مردم در اثر تبلیغات دولت ، به افکار و اعمال دیوانه‌وار کشیده شده بودند، شگفت‌زده شد. فروم شاهد تغییراتی در خویشاوندان، دوستان، و معلمان خود شد و از خود پرسید چرا این‌همه آدم که بهنجار بودند، ناگهان به نظر می‌رسد که دیوانه شده‌اند. فروم بعد از جنگ نوشت: «منِ جوان عمیقاً آشفته و دل‌مشغول این سؤال بودم که چگونه امکان دارد جنگ شود، امیدوار بودم از نامعقول بودن رفتار تودهٔ مردم سردر بیاورم و آرزو داشتم که صلح برقرار شود و تفاهم بین‌المللی ایجاد شود» (فروم، ۱۹۶۲، ص ۹).

در جستجوی پاسخ‌ها

اریک فروم عمدتاً از همین تجربیات شخصی گیج‌کننده – از زندگی خانوادگی آشفته، خودکشی، و رفتار زمان جنگ تودهٔ مردم – احساس کرد که نیاز دارد علت‌های نامعقولی را درک کند. او نوشت: «علاقهٔ اصلی من به‌وضوح مشخص‌شده بود. می‌خواستم از قوانین حاکم بر زندگی انسان و قوانین جامعه آگاه شوم» (فروم، ۱۹۶۲، ص ۹). او تصور کرد که شخصیت انسان عمیقاً تحت تأثیر نیروهای اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، و تاریخی قرار دارد و جامعه بیمار، افراد بیمار به وجود می‌آورد. بنابراین، نظر او دربارهٔ شخصیت در راستای شهودی و از تجربیات خود او شکل گرفت، و بعداً در راستای تجربی اصلاح‌شد.

فروم جستجوی خود را برای علت‌های رفتار نامعقول در دانشگاه‌ها یدلبرگ آغاز کرد، که در آنجا به تحصیل روان‌شناسی، جامعه‌شناسی، و فلسفه پرداخت. او آثار نظریه‌پردازان اقتصادی و سیاسی مانند کارل مارکس، هربرت اسپنسر و مکس وِبِر را مطالعه کرد و در سال ۱۹۲۲ دکترای خود را در جامعه‌شناسی گرفت. فروم در مونیخ و مؤسسهٔ روان‌کاوی برلین تحت آموزش روان‌کاوی فروید قرار گرفت. او با اولین روان‌کاو خود فریدا ریچمن که ۱۰ سال از وی بزرگ‌تر بود ازدواج کرد. یکی از زندگینامه نویسان هورنای اظهار داشت که فروم در این مرحله از زندگی خود، به زنان مسن ترکه مظهر مادر بودند، نوعی دل‌بستگی داشت …. گزارش‌شده که پدر اریک در روز ازدواج فریدا ریچمن به او گفت، خوشحالم از اینکه شما قرار است اکنون مسئولیت او را بر عهده بگیرید. اریک که محبوب مادرش بود خیلی وابسته است، شاهزاده‌ای که نیاز دارد از او مراقبت شود ». (پاریس، ۱۹۹۴، ص ۱۴۴).

فروم در دههٔ ۱۹۳۰ مقالات انتقادآمیزی نوشت و به فروید به خاطر امتناع از پذیرفتن تأثیر عوامل اجتماعی بر شخصیت، اعتراض کرد. فروم نیز مانند هورنای در آغاز معتقد بود که انتقادهای او از فروید صرفاً به‌قصد گسترش دادن موضوع وی نه جایگزین کردن آن است. او خود را «مانند شاگرد و مترجم فروید می‌دانست که سعی دارد به کشفیات بسیار مهم او نظم دهد و آن‌ها را غنی سازد و با آزاد کردن آنها از قید نظریهٔ محدود لیبیدو، عمیق‌تر کند» (ایوانس، ۱۹۶۶، ص ۵۹). بااین‌حال، فروم در شکل دادن به رویکرد خود به شخصیت خیلی فراتر از دیدگاه فروید رفت، طوری که «درون تشکیلات فروید مورد خشم و نفرت قرار گرفت» (مک لافلین، ۱۹۹۸، ص ۱۱۶).

فروم در سال ۱۹۳۴ برای گریختن از تهدید نازی‌ها به ایالت متحده مهاجرت کرد. او به شیکاگو رفت تا با هورنای کار کند و بعد به دنبال او به نیویورک رفت. او از همسرش طلاق گرفت و رابطه‌ای طولانی را با هورنای آغاز کرد. در طول این سال‌ها، عقاید هورنای تأثیر زیادی بر نظریهٔ فروم گذاشت، دِینی که او به‌ ندرت به آن اعتراف کرد.

فروم نظریهٔ خود را در چندین کتاب که به سبک مردم‌پسند نوشته شده است، ارائه داد و مخاطب او بیشتر عامهٔ مردم بودند تا همکاران. او در دانشگاه کلمبیا و ییل تدریس کرد و دپارتمان آموزش روان‌کاوی را در دانشگاه پزشکی دانشگاه ملی مکزیک دایر کرد. او در جنبش صلح دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ فعال شد و به تأسیس سازمان خط‌ مشی هسته‌ای معقول SANE کمک کرد. فروم با جنگ سرد، مسابقهٔ تسلیحات اتمی، و جنگ ویتنام مخالفت کرد. او به سال ۱۹۸۰ در خانه خود در سوئیس درگذشت.

منبع:

کتاب: نظریه‌های شخصیت
نویسنده: دوان.پی.شولتز / سیدنی.الن.شولتز
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post زندگینامه اریک فروم appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%b2%d9%86%d8%af%da%af%db%8c-%d8%a7%d8%b1%db%8c%da%a9-%d9%81%d8%b1%d9%88%d9%85/feed/ 0