در مقام درمانگر روانکاوی تفاوت زیادی با روانپویشی/تحلیلی دارد. روان‌درمانگرانی که از همان ابتدا تا به امروز از مفروضات پایه روانکاوی استفاده می‌کنند ولی برخی روبناها را قبول ندارد و تشکیلات خود را جدا می‌کنند تحت عنوان درمانگر پویشی شناخته می‌شوند.

روان‌درمانگر پویشی برخلاف روانکاو ضرورتی ندارد که در یکی از انستیتو یا دانشکده‌های زیر نظر انجمن بین‌المللی روانکاوی درس بخوانند، معمولاً سال‌های کمتری را تحت تحلیل شدن قرار می‌گیرند، شیوه بسیار تعدیل‌شده‌تری در درمان دارند (برای مثال خبری از تخت روانکاوی نیست) و هفته‌ای ۱ یا حداکثر ۲ جلسه بیمار را ملاقات می‌کنند.

روانکاوان چنانچه مشخص است، مدت‌زمان زیادی را تحت آموزش و روانکاوی قرار می‌گیرند و به روش‌های کلاسیک اعتماد بیشتری دارند (گرچه ممکن است از تخت روانکاوی هم استفاده نکنند ولی تکنیک‌ها عمدتاً کلاسیک است)، از نظر انجمن بین‌المللی روانکاوی روان‌درمانی که کمتر از ۳-۴ در هفته باشید عضو این انجمن نمی‌توانند باشند و و در امریکا به عضویت شاخه ۳۹ انجمن روانشناسی درمی‌آیند.

ولی از نظر پارادایم فکری روانکاوی و روان پویشی در یک پایگاه هستند، این رویکرد به تمام نظریاتی اطلاق می‌شود که از مدل دینامیک ذهن استفاده می‌کنند، بنابراین از فروید تا یونگ تا مالان و مک کالو همگی زیر عنوان پارادایم فکری روانکاوی قرار می‌گیرند.

هم یونگ در کتاب‌هایش از واژه psychoanalysis استفاده می‌کند هم فروید هم دوانلو چراکه از نظر پارادایم‌های فکری همگی دینامیک هستند ولی از نظر درمانی نام‌های متفاوتی برای تفکیک وضع می‌شود.

در ایران به غیر از یکی دو استثنا روانکاو وجود ندارد، چراکه درمانگران ایرانی نه عضو انجمن بین‌المللی روانکاوی هستند نه تحت نظر یکی از انیستو های این انجمن آموزش دیده‌اند و نه می‌توان بیمار را بیشتر از هفته‌ای یکی دو بار ویزیت کرد.

بنابراین روانکاوی در کل به پارادیم فکری درمانگران نظریه دینامیک ذهن طلقی می‌شود (اعم از ادلری، فرویدی، کوهاتی) و از نظر شغلی به کسانی که تکنیک‌های خاصی را به کار می‌برند.

در مورد تفاوت روانکاو با یک روانشناس عادی روی این کلیک کنید و برای آشنایی با نتایج و تاثیر روانکاوی روی این لینک کلیک کنید.

منبع

روان‌پدیا

The post تفاوت روانکاو و روان‌درمانگر پویشی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.