وینیکات بر مسئله‌ای حیاتی انگشت می‌گذاشت. ما اغلب خودمان را عذاب می‌دهیم، چون تصویری بسیار پرزحمت -و درواقع غیرممکن- از کسی که قرار است در حیطه‌های گوناگون زندگی‌مان باشیم در ذهن خود داریم. این تصویر از مطالعه‌ای دقیق در مورد این که مردم واقعی چه شکلی هستند ناشی نمی‌شود. در عوض نوعی فانتزی است، کمال‌گرایی تنبیهی که برگرفته از فرهنگ است.

والدین به اندازه‌ی کافی خوب

وینیکات با عبارت «به قدر کفایت خوب»، می‌خواست ما را از ایده‌آل‌سازی دور کند. ایده‌آل‌ها ممکن است خوب به نظر برسند، اما مشکلات وحشتناکی را به دنبال خود می‌آورند: آن‌ها می‌توانند ما را از چیزهایی که از پیش داریم و انجام می‌دهیم مأیوس سازند، چیزهایی که صرفاً تا حدی خوب هستند. ایده‌ی «به اندازه‌ی کافی خوب»، با کاهش انتظارات ما، دوباره نسبت به فضائل کمتر –اما بسیار واقعی- که از پیش دارا هستیم، اما امیدهای غیرواقعی ما موجب شده‌اند نادیده بگیریم‌شان، حساس‌مان می‌سازد.

زندگی «به اندازه‌ی کافی خوب»، زندگی بدی نیست. بهترین زیستی است که انسان‌های واقعی احتمالاً سپری می‌کنند.

منبع

تداعی

عنوان اصلی: Good Enough

انتشار در: The School Of Life

The post به اندازه‌ی کافی خوب دونالد وینیکات appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

۱۸ دلیل وینیکات برای نفرت مادر از کودک: دونالد وودز وینیکات روانکاو انگلیسی در جلسات درمانش با والدین مهربان، دلسوز و همدلی مواجه می‌شد که معمولاً خود را به دلیل کم‌کاری در فرزندپروری بی‌دلیل مورد سرزنش قرار می‌دادند. او اصطلاحی را ابداع کرد با عنوان «به اندازه‌ی کافی خوب» (GOOD ENOUGH). او این والدین را به‌اندازه‌ی کافی خوب می‌دانست و با خودسرزنشگری آنها موافق نبود.

گاهی با والدینی مواجه می‌شد که به خاطر فشار بچه‌داری احساسات منفی در وجودشان نسبت به کودکشان پیدا می‌کردند ولی به خودشان حق چنین احساساتی را نمی‌دادند. آنها خود را به خاطر این احساسات سرزنش می‌کردند و اصطلاحاً نمی‌خواستند با نیمه‌ی تاریک وجودشان روبرو شوند.

وینیکات برای این‌که این والدین احساسات خود را سرکوب نکنند و با بخش ناخوشایند خودشان (بخشی که از فرزندشان عصبانی بود) روبرو شوند و به آنها بفهماند که آنها حق داشتن چنین احساسی را دارند، مقاله‌ای عجیب و خواندنی با این عنوان نوشت: «۱۸ دلیل وینیکات برای نفرت مادر از کودک»

مطالعه‌ی مقاله «۱۸ دلیل وینیکات برای نفرت مادر از کودک» باعث می‌شود مادرها خودشان را خیلی بهتر درک کنند و متوجه شرایط سخت خودشان شوند. همچنین مطالعه‌ی این مقاله برای افرادی که مادر نیستند هم مفید است و باعث می‌شود با سختی‌های مادری آشنا شوند و متوجه شوند که یک مادر چه سختی‌هایی می‌کشد.

بعد از مطالعه‌ی مقاله‌ی” ۱۸ دلیل وینیکات برای نفرت مادر از کودک” بود که تازه فهمیدم که یک مادر چقدر سختی می‌کشد و چقدر درک نمی‌شود. برای این کاستی بر آن شدم که نوشته‌ی وینیکات را ترجمه کنم.

وینیکات با قلمی آغشته به طنز به زیبایی شرایط سخت یک مادر و دشواری فرزندپروری را توصیف می‌کند. شاید مسائلی که به نظر ما خیلی پیش‌پاافتاده می‌آمد، با خواندن این متن دیگر ساده جلوه نکند. ۱۸ دلیل وینیکات برای برای نفرت مادر از کودک در زیر آمده است.

دلایل وینیکات برای این‌که چرا یک مادر باید از کودکش نفرت داشته باشد: ۱۸ دلیل وینیکات برای نفرت مادر از کودک

1. بچه یک بازی کودکانه مثل قایم‌موشک نیست که مادر هر وقت از بازی سیر شد، از آن دست بکشد (هر جور که باشد تا آخر بیخ ریش مادر است).
2. کودک با “اجی‌مجی‌لاترجی” تولید نشده است (برای تولید او مرارت‌های بدنی زیادی کشیده شده است).
3. کودک در دوران حاملگی و لحظه‌ی تولد برای بدن مادر خطرناک است و جان او را به خطر می‌اندازد.
4. کودک حریم خصوصی مادر را نابود می‌کند و برای دغدغه‌ها و علایق شخصی او چالش ایجاد می‌کند.
5. مادر کم‌وبیش حس می‌کند که مادرش یک بچه می‌خواهد، برای همین بچه به دنیا می‌آورد تا مادر خود را تسکین دهد (زن برای رضایت مادر خود بچه می‌آورد).
6. مادر نطفه‌ی کودک را به‌تنهایی نبسته است و فرد دیگری هم دخیل بوده است.
7. کودک با مکیدن، به نوک سینه‌های مادر آسیب می‌زند(که این مکیدن در ابتدا شبیه به جویدن است) ظاهراً این کار را از روی عشق و علاقه می‌کند.
8. کودک بی‌رحم است، با مادر مانند یک آشغال، نوکر بی‌جیره‌و‌مواجب و برده برخورد می‌کند.
9. مادر مجبور است به کودک، مدفوع او و کل وجودش عشق بورزد، تا وقتی خود بچه درکی از مدفوعش پیدا کند.
10. کودک تلاش می‌کند به مادر آسیب بزند. مداوم او را گاز می‌گیرد و تنها چیزی که به مادر می‌گوییم این است که “کودک از سر محبت این کار را می‌کند”.
11. کودک احساس سرخوردگی‌اش را از مادر به او نشان می‌دهد (در حالی که مادر نباید چنین کند).
12. عشق پر هیجان کودک به مادر، عشق به شکمش است؛ وقتی به خواسته‌اش رسید، مادر را مانند پوست پرتغال دور می‌اندازد.
13. کودک در ابتدا باید سلطه داشته باشد؛ یعنی باید در برابر اتفاقات از او محافظت کرد، زندگی باید سرعت رشد کودک را مشخص کند و مادر با آن هماهنگ شود و همه‌ی اینها تنها با مشاهده و مطالعه‌ی دقیق و دائمی مادر میسر می‌شود.
14. در ابتدا کودک هیچ درکی از کارها و فداکاری‌هایی که مادر برایش می‌کند ندارد و از همه بدتر اینکه حتی نفرت مادر در مقابل این همه بدی، به مخیله‌ی کودک هم خطور نمی‌کند (کودک نمی‌تواند این فکر را تحمل کند که این کارهایش باعث رنجش و نفرت مادر می‌شود).
15. کودک بدگمان و ایرادگیر است؛ غذای خوب مادر را با غرغر پس می‌زند و باعث می‌شود مادر به خودش شک کند، ولی غذای عمه و خاله‌اش را مثل بچه‌های خوب می‌خورد.
16. بعد از این‌که کودک کل صبح را، مانند شیطان مجسم، برای مادرش جهنم می‌کند، به بیرون می‌رود و به غریبه‌ها لبخند می‌زند و آنها در جواب می‌گویند “آخی چقدر این بچه دوست داشتنیه” (خشم مادر را تصور کنید)
17. اگر مادر در ابتدا کودکش را ناامید و سرخورده کند یا به او بی‌توجهی کند، کودک برای همیشه انتقام خواهد گرفت (تمام عمر این موضوع را به رخش خواهد کشید و با روح و روان او بازی می‌کند. این بازی برای مادر باخت-باخت است).
18. او مادرش را تحریک و تهییج می‌کند (حتی از لحاظ جنسی) و او را کلافه می‌کند، اما مادر حق ندارد او را بخورد یا از او بهره جنسی ببرد.

دکتر بهروز هاشمی

بر گرفته و ترجمه شده از مقاله :

۱۸ Reasons Why Mothers Hate Their Babies

ترجمه:  ۱۸ دلیل وینیکات برای نفرت مادر از کودک

The post ۱۸ دلیل وینیکات برای نفرت مادر از کودک appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.