مقالات اختلالات روانی | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/tag/اختلالات-روانی/ Sat, 08 Dec 2018 07:18:54 +0000 fa-IR hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.8.2 https://behdashtravan.com/wp-content/uploads/2017/09/cropped-logo-32x32.png مقالات اختلالات روانی | مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان https://behdashtravan.com/tag/اختلالات-روانی/ 32 32 همبودی اختلال روانی (همایندی یا همپوشانی) https://behdashtravan.com/%d9%87%d9%85%d8%a8%d9%88%d8%af%db%8c-%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%87%d9%85%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%af%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%87%d9%85%d9%be%d9%88%d8%b4%d8%a7/ https://behdashtravan.com/%d9%87%d9%85%d8%a8%d9%88%d8%af%db%8c-%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%87%d9%85%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%af%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%87%d9%85%d9%be%d9%88%d8%b4%d8%a7/#respond Tue, 06 Aug 2019 10:30:45 +0000 http://behdashtravan.com/?p=5121 همبودی اختلال ،هم‌آیندی اختلال ، همپوشانی اختلال یا Comorbidity یکی از واژه‌هایی است که در روان‌شناسی و روان‌پزشکی و پزشکی با آن سروکار دارند. شاید شنیده باشید که کسی پیش چند پزشک رفته باشد و تشخیص بیماری جسمانی او از سوی هر پزشک متفاوت باشد. پس گاهی پیش می‌آید که پزشکان نشانه‌های دو بیماری را که …

The post همبودی اختلال روانی (همایندی یا همپوشانی) appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> همبودی اختلال ،هم‌آیندی اختلال ، همپوشانی اختلال یا Comorbidity یکی از واژه‌هایی است که در روان‌شناسی و روان‌پزشکی و پزشکی با آن سروکار دارند. شاید شنیده باشید که کسی پیش چند پزشک رفته باشد و تشخیص بیماری جسمانی او از سوی هر پزشک متفاوت باشد. پس گاهی پیش می‌آید که پزشکان نشانه‌های دو بیماری را که شبیه به هم هستند ببینند و تشخیص نادرستی داشته باشند. یا بگویند که فرد دارای دو یا چند بیماری هم‌زمان است.

در مصر کهن پزشکان راهکار شگفت‌آوری برای درمان برخی از بیماری‌ها داشتند. پزشکان کهن مصری بر این باور بودند که برای بهبود برخی از بیماری‌های سخت، باید فرد را دچار یک بیماری خفیف‌تر کرد تا آن بیماری جایگزین بیماری پیشین شود و سپس با درمان بیماری تازه، بیماری پیشین نیز درمان شود. آن‌ها بر این باور بودند که هم‌پوشانی بیماری‌ها می‌تواند به درمان بیماری نیز کمک کند. با این پیش‌زمینه به بررسی همبودی یا Comorbidity می‌پردازیم.

همبودی اختلال ، همایندی یا همپوشانی اختلال یا Comorbidity

همایندی یا Comorbidity هنگامی پدید می‌آید که یک یا چند اختلال روانی یا بیماری در کنار اختلال اولیه حضور داشته باشند. این اختلال‌ها بر شدت اختلالی که فرد نخست به آن دچار شده می‌افزاید. در چنین شرایطی اگر اختلال اولیه درمان شود اختلال‌هایی که پس از آن پدید آمده‌اند هم بهبود می‌یابند و درمان می‌شوند.

همبودی اختلال روانی گاهی به تشخیص نادرست اختلال روانی می‌انجامد. چون روان‌شناس پس از بررسی با نشانه‌های اختلال روبه‌رو می‌شود و تشخیص می‌دهد که فرد چه اختلالی دارد. خوشبختانه در کتاب DSM 5 که راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی است درباره‌ی نشانه‌های هر اختلال و همبودی آن با دیگر اختلال‌ها اطلاعات کاملی داده شده است. پس اگر روان‌شناس بررسی ریشه‌ای و درستی نسبت به وضعیت مراجع داشته باشد همبودی اختلال روانی را به‌درستی تشخیص می‌دهد و به درمان اختلالات روانی می‌پردازد.

نمونه‌ای از همبودی اختلال روانی

همان‌گونه که پیش‌تر در نشانه‌های اختلال OCD گفته شد این اختلال با اختلالات زیر همبودی دارد: اختلال اضطراب عمومی(فراگیر)؛ اشتغال فکری به ظاهر خود در اختلال بادی دیسفورمیک؛ ناتوانی در دور انداختن اشیا یا جدا شدن از آن‌ها در اختلال احتکار؛ کشیدن مو در اختلال مو کندن؛ کندن پوست در اختلال پوست کندن؛ رفتارهای کلیشه‌ای در اختلال حرکت کلیشه‌ای؛ رفتارهای آیینی خوردن در اختلال خوردوخوراک؛ اشتغال فکری به مواد یا قمار در اختلالات مصرف مواد و اختلالات مرتبط؛ اشتغال فکری به بیماری‌های جدی در اختلال اضطراب بیماری؛ اشتغال فکری به امیال یا خیال‌پردازی سکشوال در یکی از پارافیلیاها؛ اشتغال فکری به امیال در اختلالات کنترل تکانه؛ نشخوار فکری به همراه احساس عذاب وجدان در اختلال افسردگی عمده؛ تزریق فکری یا افکار ایلوژنال همیشگی در اختلال سایکوتیک؛ با رفتارهای تکراری در اختلال طیف اوتیسم.

منبع

آقای روان‌شناس

The post همبودی اختلال روانی (همایندی یا همپوشانی) appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%87%d9%85%d8%a8%d9%88%d8%af%db%8c-%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%87%d9%85%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%af%db%8c-%db%8c%d8%a7-%d9%87%d9%85%d9%be%d9%88%d8%b4%d8%a7/feed/ 0 اختلال آتاکسی https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%a2%d8%aa%d8%a7%da%a9%d8%b3%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%a2%d8%aa%d8%a7%da%a9%d8%b3%db%8c/#respond Tue, 29 Jan 2019 11:30:17 +0000 http://behdashtravan.com/?p=4125 آتاکسی یک اختلال عصبی است که بر روی سیستم حرکتی و عصبی بدن انسان تأثیر می‌گذارد. این بیماری از سه نوع مخچه‌ای، حسی و وستیبولار تشکیل شده و هم به صورت ارثی و هم به صورت اکتسابی ایجاد می‌شود. آتاکسی به مجموعه اختلالاتی گفته می‌شود که بر تناسب، کلام و تعادل انسان تأثیر می‌گذارد. همچنین …

The post اختلال آتاکسی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> آتاکسی یک اختلال عصبی است که بر روی سیستم حرکتی و عصبی بدن انسان تأثیر می‌گذارد. این بیماری از سه نوع مخچه‌ای، حسی و وستیبولار تشکیل شده و هم به صورت ارثی و هم به صورت اکتسابی ایجاد می‌شود.

آتاکسی به مجموعه اختلالاتی گفته می‌شود که بر تناسب، کلام و تعادل انسان تأثیر می‌گذارد. همچنین این بیماری ممکن است موجب ایجاد مشکلاتی در هضم غذا و راه رفتن شود. برخی افراد از بدو تولد دچار این بیماری هستند، اما دیگران آرام‌آرام و در طول زمان دچار این اختلال می‌شوند. آتاکسی می‌تواند در اثر مشکلاتی مانند سوختگی، سختاک، تومور مغزی، تروما (ضربه) سر و یا مصرف الکل ایجاد شود.

آتاکسی به مرور زمان یا بدتر می‌شود یا بهتر و این بدتر یا بهتر شدن همگی به عامل به وجود آورنده بیماری بستگی دارد.

در این مقاله به انواع آتاکسی، علائم و درمان آن اشاره خواهیم کرد.

انواع آتاکسی

آتاکسی مخچه‌ای

مخچه بخشی از مغز هست که وظیفه آن ایجاد تناسب و تعادل در بدن است. اگر مخچه شما کوچک شود، زمینه ایجاد این بیماری در بدن شما ایجاد خواهد شد که در مواردی طناب نخاعی شما را تحت تأثیر قرار خواهد داد. این بیماری مخچه‌ای معمول‌ترین نوع آتاکسی است.

علائم بیماری آتاکسی مخچه‌ای

  • تغییرات رفتاری و شخصیتی
  • تغییرات در صدا
  • گیجی
  • خستگی
  • سردرد
  • قدرت پایین ماهیچه‌ها
  • لرزش ماهیچه‌ای
  • صدای نامناسب

آتاکسی حسی

آتاکسی حسی نتیجه ضربه به عصب‌ها در طناب نخایی شما و یا صدمه در سیستم عصبی پیرامونی شماست. زمانی که شما با آتاکسی حسی مواجهید، حس کمتری در پاها و زانوی خود دارید که نتیجه صدمه دیدن عصب است. در این حالت شما پاسخ کاملی از مغز مبنی بر این که نقطه اتصال بدن شما با زمین کجاست را دریافت نمی‌کنید. ازاین‌رو به آن آتاکسی تحریکی نیز می‌گویند.

علائم آتاکسی حسی

  • عدم توانایی حس کردن دماغ به وسیله انگشت زمانی که چشمتان بسته باشد
  • عدم توانایی در درک لرزش
  • مشکل در راه رفتن
  • قدم‌های سنگین در راه رفتن

آتاکسی وستیبولار

آتاکسی وستیبولار سیستم تعادلی بدن شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این سیستم شامل گوش درونی و کانال‌های موجود در گوش است که پر از مایع می‌باشد. این قسمت حرکات سر شما را دریافت کرده و به شما کمک می‌کند تا تعادل بدن خودتان را حفظ نمایید.

علائم آتاکسی وستیبولار

  • دید تار و دیگر مشکلات چشمی
  • تهوع و استفراغ
  • مشکل در نشستن و ایستادن
  • گیج شدن در زمان راه رفتن
  • مشکل راه رفتن در یک خط راست
  • سرگیجه

دلایل ایجاد بیماری آتاکسی

حدود ۱۵۰۰۰۰ نفر در آمریکا با انواع این بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کنند. دلایل مختلفی برای این بیماری بیان شده است برخی از آنها ارثی هستند و برخی دیگر ارتباطی با ژنتیک ندارند و از عواملی مانند جراحات گوناگون به وجود می‌آیند. در این میان کسانی هم هستند که بدون دلیل مشخصی دچار این بیماریمی‌شوند.

آتاکسی ارثی

امکان این وجود دارد که شما از یکی از والدین و یا هر دو آنها ژنی جهش یافته و یا تغییر کرده دریافت کنید که باعث ایجاد آتاکسی ارثی شود.

آتاکسی اکتسابی

آتاکسی اکتسابی در زمانی به وجود می‌آید که شما در قسمت طناب عصبی و یا به‌طورکلی عصب‌ها دچار آسیب‌دیدگی باشید. برخی از دلایل ایجاد این بیماریاکتسابی به شرح زیر است:

  • تومور مغزی
  • کمبود خون در مغز
  • فلج مغزی
  • آبله‌مرغان
  • هیدروسفالی و یا تولید مایعات فراوان در مغز
  • ترومای سر
  • اسکلروزهای مختلف
  • کمبود ویتامین E و یا ویتامین B۱۲

همچنین اگر شما از داروهای گوناگون و نیز الکل و یا مواد مخدر استفاده کرده و به آنها حساسیت داشته و یا دچار مسمومیت شوید، نیز ممکن است با آتاکسی مواجه شوید.

آتاکسی بدون دلیل

اگر شما ژن جهش یافته و یا تغییر کرده‌ای را دریافت نکرده باشید و بیماری خاصی که مسبب این یبماری است را تجربه نکرده باشید شاید دچار این بیماری بدون دلیل مشخص باشید.

معروف‌ترین آتاکسی که دلیلی برای آن تعریف نشده است آتروفی سیستم چندگانه (MSA) نام دارد. پزشکان هنوز نتوانسته‌اند دلیل مشخصی برای این گروه از آتاکسی ارائه دهند اما احتمال می‌رود این بیماری حاصل ترکیب فاکتورهای محیطی و دلایل ژنتیکی باشد.

تشخیص بیماری آتاکسی

پزشک شما برای این که بتواند این بیماری را تشخیص دهد به شما یک آزمون فیزیکی ارائه می‌کند. پزشک به کمک این آزمون تعادل و تناسب، شنوایی، دید و حافظه شما را مورد آزمایش قرار می‌دهد.

همچنین شما ممکن است نیازمند آزمایشات نورولوژیکی و عصبی مانند ام آر آی و یا سی تی اسکن باشید تا به کمک آن پزشکان بتوانند از طریق ساختار مغز شما به مشکل پی ببرند.

در برخی موارد پزشک شما ممکن است آزمایشی را برای مایع نخایی شما تجویز نماید. به این منظور پزشک یک سرنگ را از قسمت کمر شما وارد می‌کند و مایع نخاعی شما را دریافت و برای آزمایش به آزمایشگاه می‌فرستد.

برای شناسایی این بیماری ژنتیکی ممکن است نیاز به آزمایش ژنتیکی باشد.

درمان آتاکسی

بهترین راه برای درمان علائم آتاکسی بسته به نوع این بیماری است که شما با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنید. به‌طورکلی درمان مشخصی برای آنوجود ندارد اما اگر این بیماری شما نتیجه‌ای از اختلال دیگر باشد، پزشک شما برای آن اختلال راهکار ارائه خواهد داد.

همچنین اگر آتاکسی شما در نتیجه عاملی است که می‌توانید آن را کنترل کنید، پزشک شما مشکل و عامل آتاکسی را شناسایی و به شما برای رفع آن کمک خواهد کرد. از جمله این عوامل می‌توان به کمبود ویتامین و یا مسمومیت اشاره کرد.

آیا شما با این بیماری دست‌وپنجه نرم کرده‌اید؟ از چه راهکاری برای درمان آن بهره بردید؟ تجربیات خود را با مخاطبان بهداشت روان درمیان بگذارید.

منبع

webmd

گروه روانشناسی ستاره

The post اختلال آتاکسی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%a2%d8%aa%d8%a7%da%a9%d8%b3%db%8c/feed/ 0 اضطراب جدایی https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%d8%ac%d8%af%d8%a7%db%8c%db%8c/ https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%d8%ac%d8%af%d8%a7%db%8c%db%8c/#respond Thu, 06 Dec 2018 11:30:12 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3443  اختلال اضطراب جدایی  کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی در مورد جدایی از خانه یا مراقبت‌کنندگان، اضطراب شدید و نامناسب دارند. کودکان مراحل رشدی را پشت سر هم می‌گذارند که خیلی از آنها در این مراحل، هنگام جدا شدن از مراقبت‌کنندگان خود مضطرب و سراسیمه می‌شوند. اما در اختلال اضطراب جدایی، این هیجانات به مدت …

The post اضطراب جدایی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]>  اختلال اضطراب جدایی

 کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی در مورد جدایی از خانه یا مراقبت‌کنندگان، اضطراب شدید و نامناسب دارند. کودکان مراحل رشدی را پشت سر هم می‌گذارند که خیلی از آنها در این مراحل، هنگام جدا شدن از مراقبت‌کنندگان خود مضطرب و سراسیمه می‌شوند. اما در اختلال اضطراب جدایی، این هیجانات به مدت طولانی‌تر از آنچه متناسب با سن باشد، ادامه می‌یابند. نشانه‌های اختلال اضطراب جدایی کلاً بر ناراحتی هیجانی که موقعیت‌هایی را شامل می‌شود که در آنها از مراقبت‌کنندگان خود جدا می‌شوند، استوارند. حتی تصور جدایی موجب اضطراب شدید می‌شود. کودکان مبتلا به این اختلال در موقعیت‌هایی که از شخصیت‌های دلبسته‌ی خود جدا خواهند شد، اجتناب می‌کنند. آنها قبل از موقعیت‌های روزمره، مانند زمانی که مراقبت‌کننده‌ی آنها برای رفتن به محل کار خانه را ترک می‌کند، یا حتی قبل از به خواب رفتن هنگام شب، بی‌جهت ناراحت می‌شوند.

امکان دارد آنها اصرار ورزند که والد کنار آنها بماند تا به خواب روند یا تمنا کنند در تخت والدین بخوابند، که علت آن کابوس‌هایی است که جدایی را شامل می‌شوند. ممکن است برخی از این کودکان از خوابیدن هنگام شب در خانه‌ی دوست یا رفتن به اردو یا مدرسه، امتناع کنند. وقتی آنها جدا می‌شوند، می‌ترسند اتفاق وحشتناکی برای والدین آنها یا خودشان روی دهد. افکار ترسناک آنها می‌توانند شدید باشند، مثلاً تصور کنند اگر جدا شوند، مورد آدم‌ربایی قرار خواهند گرفت. آنها برای اجتناب از جدایی، از نشانه‌های جسمانی مانند دل درد شکایت می‌کنند که مراقبت‌کننده را ملزم می‌دارد کنار آنها بماند. وقتی آنها با شخصیت دلبسته نیستند، هراسناک، تیره‌بخت، دلتنگ، غمگین، و از لحاظ اجتماعی کناره‌گیر می‌شوند. آنها همچنین پرتوقع، مزاحم، و نیازمند توجه مداوم هستند. گاهی آنها به قدری به والد می‌چسبند که اجازه نمی‌دهند او از جلوی چشم آنها دور شود.

 ملاک‌های تشخیصی DSM-5 برای اختلال اضطراب جدایی

ترس یا اضطراب نامتناسب با رشد و بیش از اندازه درباره‌ی جدایی از کسانُِی که

قسمت A

فرد به آنها دلبسته است. به صورتی که توسط حداقل سه مورد زیر مشخص می‌شود:

  1. ناراحتی بیش از حد مکرر هنگام پیش‌بینی با تجربه کردن از خانه یا از اشخاص دلبسته اصلی.
  2. نگرانی مداوم و بیش از حد در مورد از دست دادن اشخاص دلبسته اصلی یا درباره‌ی وارد شدن صدمه‌ی احتمالی به آنها، مانند بیماری، جراحت، بلایا، یا مرگ.
  3. نگرانی مداوم و بیش از حد در مورد واقعه‌ی ناگوار (مثل گم شدن، مورد آدم‌ربایی قرار گرفتن، تصادف کردن، مریض شدن) که موجب جدایی از دلبسته اصلی شود.
  4. اکراه یا امتناع مداوم از بیرون رفتن، دور شدن از خانه، رفتن به محل کار، یا جای دیگر به علت ترس از جدایی.
  5. ترس یا بی‌میلی مداوم و بیش از حد در مورد تنها یا بدون اشخاص دلبسته اصلی بودن در خانه یا محیط‌های دیگر.
  6. بی‌میلی یا امتناع مداوم در خوابیدن دور از خانه یا به خواب رفتن بدون نزدیک بودن به شخص دلبسته اصلی.
  7. کابوس‌های مکرر که موضوعات جدایی را در بر دارند.
  8. شکایت‌های مکرر نشانه‌های جسمانی (مثل سردرد، دل درد، تهوع، استفراغ) وقتی جدایی از اشخاص دلبسته اصلی روی می‌دهد یا انتظار می‌رود.
قسمت B

این ترس، اضطراب، یا اجتناب مداوم است، حداقل ۴ هفته در کودکان و نوجوانان و معمولاً ۶ ماه یا بیشتر در بزرگسالان ادامه می‌یابد.

قسمت C

این اختلال، ناراحتی یا اختلال قابل ملاحظه‌ی بالینی در عملکرد اجتماعی، تحصیلی، شغلی یا زمینه‌های مهم دیگر عملکرد ایجاد می‌کند.

قسمت D

این اختلال با اختلال روانی دیگر بهتر توجیه نمی‌شود. مانند امتناع از ترک کردن خانه به علت مقاومت بیش از حد در برابر تغییر در اختلال طیف اوتیسم: هذیان‌ها یا توهمات مربوط به جدایی از اختلالات روان‌پریشی: امتناع از بیرون رفتن بدون همراه قابل اعتماد در آگورافوبی: نگرانی‌ها درباره‌ی بیماری یا صدمه‌ی دیگر که برای افراد مهم دیگر روی دهند در اخلال اضطراب فراگیر: یا نگرانی‌ها درباره‌ی مبتلا بودن به یک بیماری در اختلال اضطراب بیماری.

میزان شیوع

متخصصان همه‌گیرشناسی برآورد می‌کنند که ۱/۴ درصد کودکان اختلال اضطراب جدایی قابل تشخیص دارند و این اختلال در تقریباً یک سوم آنها تا بزرگسالی ادامه می‌یابد (شِیر، جین، روسیو، والترز، وکسلر، ۲۰۰۶). افراد مبتلا به اختلال اضطراب جدایی همچنین بعدها بیشتر در معرض خطر مبتلا شدن به اختلالات اضطرابی و خلقی دیگر، مانند اختلال وحشت‌زدگی قرار دارند (بیدرمن و همکاران، ۲۰۰۵).

به نظر می‌رسد که نشانه‌های اختلال اضطراب جدایی بسته به سن فرد تفاوت دارند. کودکان به دامنه‌ی سنی ۵ تا ۸ سال علایم بیشتری از کودکان ۹ تا ۱۲ سال نشان می‌دهند. کودکان خردسال می‌گویند کابوس‌های بیشتر و ناراحتی بیش از حد در اثر جدایی دارند. نوجوانان به احتمال بیشتری از نشانه‌های جسمانی خبر می‌دهند که اجازه‌ی رفتن به مدرسه را نمی‌دهند. برخی تحقیقات تفاوت‌های جنسی را بیان می‌دارند، به‌طوری که دخترها از فراوانی بیشتر نشانه‌های اضطراب جدایی خبر می‌دهند، درحالی‌که تحقیقات دیگر الگوی برابر نشانه‌های اضطراب جدایی را نشان می‌دهند.

والدین نشانه‌های کودک را به صورت متفاوت با خود او گزارش می‌دهند. متخصصان بالینی به احتمال زیاد زمانی کودکان را مبتلا به این اختلال تشخیص می‌دهند که والدین نشانه‌های آنها را گزارش دهند. با این حال، والدین و کودکان دیدگاه‌های متفاوتی را در مورد نشانه‌ها در اختیار می‌گذارند. والدین به احتمال بیشتری می‌گویند که کودک نشانه‌های اختلال را آشکار می‌سازد، بدین معنی که کودک به احتمال بیشتری مورد تشخیص قرار می‌گیرد. کودکان به احتمال زیاد ناراحتی درونی را که احساس می‌کنند، گزارش می‌دهند. این تفاوت‌ها در دیدگاه، به معنی آن است که متخصصان بالینی هنگام ارزیابی وجود این اختلال در کودک، باید هردو دیدگاه کودکان و مراقبت‌کنندگان را در نظر بگیرند (آلن، لاولی، هرن، روحه، و اشنایدر، ۲۰۱۰).

منبع:

کتاب: آسیب‌شناسی روانی
نویسنده: ریچارد پی هالجین – سوزان کراس ویتبورن
مترجم: یحیی سیدمحمدی

The post اضطراب جدایی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%d8%ac%d8%af%d8%a7%db%8c%db%8c/feed/ 0 نوروز و سایکوز https://behdashtravan.com/%d9%86%d9%88%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d9%88-%d8%b3%d8%a7%db%8c%da%a9%d9%88%d8%b2/ https://behdashtravan.com/%d9%86%d9%88%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d9%88-%d8%b3%d8%a7%db%8c%da%a9%d9%88%d8%b2/#comments Tue, 10 Apr 2018 10:30:30 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3212 نوروز و سایکوز چیست و چه فرقی دارند؟ نوروتیک در فارسی به روان رنجور (اختلال خفیف) و سایکوتیک به روان‌پریش (اختلال شدید) ترجمه‌شده‌اند. برجسته‌ترین تفاوت اختلال سایکوز و نوروز بر درجه آگاهی شخص از حالت خود مبتنی است. در این مقاله بیشتر در مورد نوروز و سایکوز خواهیم خواند. نوروز عبارت از یک اختلال روانی …

The post نوروز و سایکوز appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> نوروز و سایکوز چیست و چه فرقی دارند؟

نوروتیک در فارسی به روان رنجور (اختلال خفیف) و سایکوتیک به روان‌پریش (اختلال شدید) ترجمه‌شده‌اند. برجسته‌ترین تفاوت اختلال سایکوز و نوروز بر درجه آگاهی شخص از حالت خود مبتنی است. در این مقاله بیشتر در مورد نوروز و سایکوز خواهیم خواند.

نوروز عبارت از یک اختلال روانی است که عملکردهای اصلی شخصیت را در بر نمی‌گیرد و فرد می‌داند که رفتار یا افکارش بهنجار نیست، همچنین اشاره به بیماری‌هایی دارد که فرد از وجود آن، رنج می‌برد اما برای جامعه بی‌خطر است. در عرف معمول پزشکی واژه نوروز به گروهی از اختلالات اطلاق می‌شود که در آنها علائم جسمانی و روانی اختلال اصلی را تشکیل می‌دهند و بیماری اساساً در اثر تعارضات درونی یا حوادث اضطراب‌آور زندگی ایجاد می‌شوند.

ارتباط با واقعیت در نوروز و سایکوز ها

در نوروتیک‌ها واقعیت سنجی از دست نرفته و قطع ارتباط با واقعیت آن‌طور که در سایکوتیک‌ها شایع می‌باشد، وجود ندارد و از بیماری خودآگاهی دارند. درواقع بیمار قادر است واقعیات دنیای خارج را ارزیابی کند اگرچه ممکن است علائم برای بیمار ناتوان‌کننده باشد اما رفتار او نسبت به نرم‌های اجتماعی اختلال جدی ندارد و با کاهش و افزایش مشکلات روزمره و فشارهای خانوادگی و اجتماعی کاهش یا افزایش می‌یابد. نمونه اختلالات نوروتیک مثل وسواس، اضطراب، ترس‌های مرضی (فوبیا) و …

اختلالات سایکوز بیماری‌هایی را شامل می‌شود که با هذیان و توهم همراه هستند به‌طوری‌که فرد رابطه خود را با جهان اطراف خود کاملاً قطع کرده و اطمینان دارد که آنچه می‌پندارد واقعیت است و فکر می‌کند همه مردم جهان در خطا و گمراهی هستند. همچنین ممکن است فرد مبتلا برای جامعه خطر داشته باشد. مثلاً اگر کسی توهم دارد و شیطان را در جلوی خود می‌بیند و اگر بداند توهم او پوچ و بی‌اساس است نوروتیک خواهد بود اما اگر خیال کند که واقعاً شیطان را می‌بیند سایکوتیک به‌حساب خواهد آمد. از سایکوزهای مهم می‌توان به اسکیزوفرنی و مانیک– دپرسیو اشاره نمود.

فرق دیگر نوروز و سایکوز در این است که فردی باشخصیت نوروتیک زودرنج، مغموم و افسرده، فاقد اعتمادبه‌نفس است. او گفت‌وگو با غریبه‌ها را دشوار می‌داند، از بدشانسی‌های احتمالی نگران است؛ از تجربیات تحقیرآمیز به مدت طولانی و به‌شدت، رنج می‌برد. افرادی که شخصیت نوروتیک دارند، مستعد استرس هستند چرا که آستانه ذهنی آنها در تهدیدآمیز دیدن هر موقعیت، پایین است.

نوروتیک‌ها تمایل دارند تا بدترین سناریوها را در ذهن خود بسط دهند و فکر کنند که چطور به رویدادهای احتمالی و بعید، خواهند پرداخت؛ درنتیجه، بیشتر استرس آنها از فکر کردن درباره موقعیت‌هایی که رخ نخواهند داد، ناشی می‌شود. اگرچه، افراد دیگر نیز تااندازه‌ای همین کار را می‌کنند، اما افرادی که شخصیت نوروتیک دارند، این کار را در حد افراط و بیمارگونه انجام می‌دهند.

منبع

دانشنامه روانشناسی مردمی

۱٫آسیب شناسی روانی باچر و همکاران، ترجمه یحیی سید محمدی.

۲٫خلاصه روانپزشکی کاپلان و سادوک، ترجمه دکتر فرزین رضاعی.

The post نوروز و سایکوز appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d9%86%d9%88%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d9%88-%d8%b3%d8%a7%db%8c%da%a9%d9%88%d8%b2/feed/ 1 DSM چیست؟ https://behdashtravan.com/dsm-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/ https://behdashtravan.com/dsm-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/#respond Sun, 01 Apr 2018 10:30:11 +0000 http://behdashtravan.com/?p=3215 اگر کوتاه‌ترین زمان را هم برای جستجو در مورد اختلالات روانی و آسیب‌شناسی روانی اختصاص داده باشید، احتمالاً کلمه‌ی DSM یا شکل‌های دیگر آن مثلاً DSM-V و DSM-IV و DSM-III را مشاهده کرده‌اید. DSM مخفف عبارت Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders است. به عبارتی، حرف D باید شما را به یاد عارضه‌یابی و …

The post DSM چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> اگر کوتاه‌ترین زمان را هم برای جستجو در مورد اختلالات روانی و آسیب‌شناسی روانی اختصاص داده باشید، احتمالاً کلمه‌ی DSM یا شکل‌های دیگر آن مثلاً DSM-V و DSM-IV و DSM-III را مشاهده کرده‌اید.

DSM مخفف عبارت Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders است.

به عبارتی، حرف D باید شما را به یاد عارضه‌یابی و تشخیص، حرف S باید شما را به یاد آمار و حرف M باید شما را به یاد رهنما بیندازد.

DSM در روان‌پزشکی آمریکا یک استاندارد بسیار مهم محسوب می‌شود و در سطح جهان نیز به‌عنوان منبعی معتبر، مورد استفاده روان‌پزشکان قرار می‌گیرد.

راهنمای DSM طی ۶ دهه‌ی گذشته، دائماً به‌روز شده است
نخستین ویرایش DSM در سال ۱۹۵۲ منتشر شد. در واقع عددی که بعد از DSM می‌بینید، نسخه‌ی آن را نشان می‌دهد. ویرایش سال ۵۲ معمولاً با نام DSM-I مورد ارجاع قرار می‌گیرد.

ویرایش بعد در سال ۱۹۶۸ منتشر شد و طبیعتاً می‌توانید حدس بزنید که نام آن DSM-II است.

آنچه امروز مورد استفاده و استناد قرار می‌گیرد نسخه‌ی پنجم یا DSM-V است که جایگزین نسخه‌ی چهارم یا DSM-IV شده است.

در نسخه‌های اولیه‌ی DSM، به روش‌های درمان هم اشاره‌هایی شده بود و با توجه به اختلاف نظرهایی که در زمینه‌ی روش‌های درمان وجود داشته و دارد، این ویژگی باعث شده بود که به صورت فراگیر مورد استفاده و استناد و پذیرش قرار نگیرد.

اما از نسخه‌ی سوم به بعد، DSM واقعاً بر روی Diagnosis یا همان عارضه‌یابی متمرکز شد و مقبولیت آن،‌ بیش‌ازپیش افزایش یافت.

در DSM، علاوه بر فصل‌های عمومی در مورد روش‌های تشخیص و عارضه‌یابی، برای هر یک از اختلال‌ها، موارد متعددی از جمله محورهای زیر مورد بحث قرار می‌گیرد:

  • معرفی کلی و شیوه‌های تشخیص (Diagnosis Features)
  • سایر اختلالات مرتبط (Associated Features and Disorders)
  • نکات و مواردی که بسته به فرهنگ باید موردتوجه قرار گیرند (Specific Culture Features)
  • میزان فراگیر بودن (Prevalence)
  • تشخیص افتراقی (Differential Diagnosis) برای تفکیک هر اختلال با سایر اختلال‌های مشابه (که ممکن است با آنها اشتباه گرفته شود)
  • سیر بیماری (Course)
  • متأسفانه مانند بسیاری از حوزه‌های دیگر در زیرمجموعه‌های روانشناسی و روان‌پزشکی، واژه‌های DSM هم که هر کلمه از توضیحات آنها با دقت و مطالعه و بررسی و رنج و مرارت‌های زیاد انتخاب‌شده،‌ به سادگی و با بی‌دقتی تمام در گفتگوهای روزمره‌ی ما مورد استفاده قرار می‌گیرد.

افسردگی، اضطراب، اختلال یادگیری و اختلالات خلقی، تنها نمونه‌ای از این واژه‌ها هستند.

منبع

متمم

The post DSM چیست؟ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/dsm-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/feed/ 0 سلامتی روان یا بهداشت روان https://behdashtravan.com/%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%d8%aa%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86/ https://behdashtravan.com/%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%d8%aa%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86/#respond Sat, 14 Oct 2017 11:30:49 +0000 http://behdashtravan.com/?p=1847 برای درک سلامتی روان بهتر است ابتدا به تعریف سلامتی به طور کلی بپردازیم. تعریف سلامت  از دیدگاه سازمان جهانی بهداشت : سلامت عبارت است از برخورداری از آسایش کامل جسمی، روانی و اجتماعی و نه فقط نداشتن بیماری و نقص عضو (لست جان). تعریف سازمان جهانی بهداشت از سلامتی، یک تعریف ایده آل و …

The post سلامتی روان یا بهداشت روان appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> برای درک سلامتی روان بهتر است ابتدا به تعریف سلامتی به طور کلی بپردازیم. تعریف سلامت  از دیدگاه سازمان جهانی بهداشت :

سلامت عبارت است از برخورداری از آسایش کامل جسمی، روانی و اجتماعی و نه فقط نداشتن بیماری و نقص عضو (لست جان).

تعریف سازمان جهانی بهداشت از سلامتی، یک تعریف ایده آل و عملاً دست‌نیافتنی است زیرا با توجه به این تعریف نمی‌توان فردی را پیدا کرد که در هر سه بعد جسمی، روانی و اجتماعی کاملاً سالم باشد، ضمن اینکه در عمل هم نمی‌توان مرزی بین سلامت و بیماری در نظر گرفت، در حقیقت این تعریف مشابه قله مرتفعی است که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را فتح نماید ولی تلاش همه افراد باید به سمت آن باشد و از طرفی باید برای سطح سلامتی، طیفی قائل شد .

ابعاد سلامتی

با توجه به تعریف سلامتی (تعریف WHO) متوجه می‌شویم که سلامتی یک مسئله چندبعدی است حتی امروزه علاوه بر بعد جسمی، روانی و اجتماعی، جنبه معنوی را هم در نظر می‌گیرند. و باید توجه داشت که ابعاد مختلف سلامتی و یا بیماری بر یکدیگر اثر کرده و تحت تأثیر یکدیگر قرار دارند. چنانچه مشکلات جسمی بر روان فرد مشکلات روانی بر جسم او و نیز هردوی آنها بر جامعه و اختلالات موجود در جامعه بر هر دو بعد دیگر سلامتی اثر می‌گذارند لذا اقدامات انجام‌شده برای ارتقای سلامتی باید به تمام جوانب سلامتی فردی (جسمی و روانی و معنوی) و سلامت کلی جامعه توجه داشته باشد.

اختلالات جسمی / اختلالات روانی / اختلالات اجتماعی

در اینجا برای ساده کردن مطلب، ابعاد مختلف سلامتی را جداگانه شرح می‌دهیم گرچه عملاً قابل‌تفکیک از یکدیگر نیستند.

 بعد جسمی

معمول‌ترین بعد سلامتی، سلامت جسمی است که نسبت به ابعاد دیگر سلامتی ساده‌تر می‌توان آن را ارزیابی کرد. سلامت جسمی در حقیقت ناشی از عملکرد درست اعضاء بدن است. ازنظر بیولوژیکی عمل مناسب سلول‌ها و اعضاء بدن و هماهنگی آنها باهم نشانه سلامت جسمی است .

به‌عنوان نمونه بعضی از نشانه‌های سلامت جسمی عبارت است از: ظاهر خوب و طبیعی، وزن مناسب، اشتهای کافی ، خواب راحت و منظم، اجابت مزاج منظم، جلب‌توجه نکردن اعضاء بدن توسط خود فرد، اندام مناسب، حرکات بدنی هماهنگ، طبیعی بودن نبض و فشارخون و افزایش مناسب وزن در سنین رشد و وزن نسبتاً ثابت در سنین بالاتر.

بعد روانی

بدیهی است سنجش سلامتی روان نسبت به‌سلامت جسمی مشکل‌تر خواهد بود در اینجا تنها نداشتن بیماری روانی مدنظر نیست بلکه قدرت تطابق با شرایط محیطی ، داشتن عکس‌العمل مناسب در برابر مشکلات و حوادث زندگی جنبه مهمی از سلامتی روان را تشکیل می‌دهد، نکته دیگری که باید در اینجا به آن اشاره کرد اینکه بسیاری از بیماری‌های روانی نظیر اضطراب، افسردگی و غیره بر روی سلامت جسمی تأثیرگذار است و ارتباط متقابلی بین بیماری‌های روانی و جسمی وجود دارد. بعضی از نشانه‌های سلامتی روان عبارت است از :

سازگاری فرد با خودش و دیگران، قضاوت صحیح در برخورد با مسائل ، داشتن روحیه انتقادپذیری و داشتن عملکرد مناسب در برخورد با مشکلات.

بعد معنوی

یکی از زمینه‌های عمده بیماری‌ها و مشکلات روانی و عوارض جسمی و اجتماعی آن احساس پوچی، بیهودگی و تزلزل روحی است که ناشی از فقدان بعد معنوی در افراد است. ایمان، هدف‌دار بودن زندگی، پای بندی اخلاقی، تعاون، داشتن حسن ظن و توجه بیشتر به مسائل معنوی زندگی باعث کاهش اضطراب، تزلزل روحی و عوارض ناشی از آن می‌شود (باقری یزدی و همکاران، ۱۳۷۴، ص ۱۵)

بررسی مفاهیم نظری سلامت عمومی از دیدگاه‌های مختلف :

در فرهنگ علوم رفتاری، بهداشت روانی عبارت است از :

۱- علم و هنر نگهداری و به حداکثر رساندن سلامتی روان و پیشگیری از بیماری‌های روانی .
۲- فراهم آوردن اوضاع‌واحوال محیطی، نظرات هیجانی و عادت‌های تفکر که از ناسازگاری شخصیتی جلوگیری می‌کند.
۳- مطالعه اصول و روش‌های گسترده سلامت عقلی و جبران نابسامانی روانی (شعاری نژاد، ۱۳۶۴، ص ۲۵۱).

بنا به تعریف «سازمان بهداشت جهانی» سلامتی عبارت است از «حالت سلامتی کامل فیزیکی، روانی و اجتماعی نه فقط فقدان بیماری یا ناتوانی» (کاپلان ؛ و سادوک، ۱۹۹۸، ص ۳۰۷).

در ارتباط با مفهوم سلامتی روان دیدگاه‌ها و نقطه‌نظرهای متفاوتی مطرح‌شده است .

الف – دیدگاه پزشکی: سلامت روان از دیدگاه پزشکی، عدم وجود بیماری روانی به‌حساب می‌آید. بر اساس این تعریف «هر اختلالی که در تعادل هیجانی و عاطفی به‌صورت اختلال در سازگاری و در عملکرد بدنی به دلایل عوامل ژنتیکی، شیمیایی، بیولوژیکی و روان‌شناختی و یا عوامل فرهنگی و اجتماعی به وجود آید بیماری روانی قلمداد می‌گردد».

ب – دیدگاه روان‌شناختی: در دیدگاه‌های روان‌شناختی بر تأثیر عوامل رفتاری و اجتماعی تأکید شده است، شواهد گوناگون در مطالعات امروزه نشان می‌دهد که عوامل روان‌شناختی سلامت و بیماری به رشد گسترش حیطه‌ای از روان‌شناختی به نام «روان‌شناسی سلامت» کمک کرده است (باقری یزدی و همکاران، ۱۳۷۴، ص ۱۳).

دیدگاه روانکاوی: زیگموند فروید شخصیت و روان انسان را مرکب از سه جزء نهاد، من و من برتر یا فراخود می‌داند و معیاری که برای سلامت روان از این مکتب استفاده می‌شود، وجود تمامیت در نیروهای روانی می‌باشد، که منظور تعادل بین نهاد، من و فرامن از طرفی و بین سطوح خودآگاه و ناخودآگاه از طرف دیگر می‌باشد. همچنین وی فردی را دارای سلامت روان می‌داند که مراحل رشد را با موفقیت گذرانیده و در هیچ‌یک از مراحل آن تثبیت نشده باشد (شفیع‌آبادی و ناصری، ۱۳۶۸، ص ۵۲).

آلفرد آدلر معتقد است فردی که از سلامتی روان برخوردار است که روش زندگی خود را با واقع‌بینی چنان طرح‌ریزی کند که منجر به بروز احساس حقارت غیرقابل‌جبران نگردد. تأکید آدلر بر روابط بین فردی موجب تحقیقات گسترده‌ای در عوامل اجتماعی بیماری‌های روانی شده است (شاملو، ۱۳۷۰، ص ۸۴).

آلبرت الیس: فردی را دارای سلامتی روان می‌داند که در زندگی تفکر و باورهای منطقی باور صحیح را جایگزین باورهای غیرمنطقی و غلط خود نماید (شفیع‌آبادی و ناصری، ۱۳۶۸، ص ۱۲۱).

پاولف: مکتب خود را بر اساس واکنش‌های تحریکی و وقفه‌ای که بر مبنای تنبیه و پاداش ایجاد می‌گردند، قرار می‌دهد معتقد است که رفتار عادی، رفتاری است متعادل که به خوبی می‌تواند در مقابل فشارها مقاومت نماید (گانیه، ۱۳۶۸، ص ۱۰۵).

هارتمن: سلامتی روان را بدین ترتیب تعریف می‌کند که «من» بتواند تطابقی بین «نهاد» و «فرامن» ایجاد نماید و خواست‌های آنها را تأیید یا طرد نماید. او قبلاً انعطاف‌پذیری من را به‌عنوان عاملی در سلامت فکر مطرح ساخته بود ( شاملو، ۱۳۷۰، ص ۷۷).

کلی: سلامتی روان را تعادل بین سطوح آگاهی، نیمه آگاهی و ناخودآگاه شخصیت تعریف نمود. او چنین تعادلی را ناشی از انعطاف‌پذیری «خود» می‌دانست . به‌این‌ترتیب حالت انعطاف‌پذیری در فرد ملاکی برای طبیعی بودن یا سلامتی روان خواهد بود (باقری یزدی و همکاران، ۱۳۷۴، ص ۱۶).

میلر و بروت: سلامتی روان را این‌گونه تعریف می‌کند که شخص طبیعی فردی است که با خود و محیطش و دنیایی که در اطراف اوست و مردمی که با او هستند و همچنین استعدادهای خویش تطابق کرده است و چنانچه لازم باشد برای تغییر وضعی که برایش ناخوشایند است فعالیت می‌نماید (به نقل از بارون و برن، ۱۹۹۱، ص ۱۲۵).

اتکینسون و همکاران: بیشتر روانشناسان ویژگی‌های زیر را نشانه سلامتی روان و عاطفی در فرد قلمداد می‌کنند و معتقدند این ویژگی‌ها هرچند فرد سالم و غیرسالم را کاملاً از یکدیگر تفکیک نمی‌کنند، اما فرد سالم در مقایسه با بیمار، میزان بیشتری از این خصوصیات را دارا است :

  1. ادراک صحیح
  2. خودشناسی
  3. توانایی در کنترل اختیاری رفتار
  4. عزت‌نفس و پذیرش
  5. توانایی در برقراری روابط محبت‌آمیز
  6. خلاقیت (اتکینسون و همکاران، ۱۳۶۹).

سوالات خود را در بخش کامنت مجله بهداشت روان مطرح کنید تا متخصص روانشناس به شما پاسخ دهد.

منبع:

وبلاگ اندیشه

The post سلامتی روان یا بهداشت روان appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

]]> https://behdashtravan.com/%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%d8%aa%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%a7%d9%86/feed/ 0