قماربازی بیمارگون مانند دیگر اختلال‌های اعتیادی، اثری به شدت منفی بر زندگی خانوادگی، اجتماعی و حرفه‌ای فرد دارد. با وجود این، در داخل کشور، منابع کافی برای درمان این اختلال وجود ندارد و اغلب درمانگران از مداخلات اعتیادی و وسواسی برای درمان آن استفاده می‌کنند. کتاب غلبه بر قماربازی بیمارگون حاوی انواع اطلاعات لازم برای درمان موفق قماربازی است و مداخله استفاده شده در آن از حمایت تجربی بسیار قدرتمندی برخوردار است. این کتاب از چشم‌انداز رفتاری‌شناختی و با دستورالعمل‌های ساختاریافته، به مهار فوری قمار کمک می‌کند.

همچنین، به درمانگران آموزش می‌دهد چطور باورهای اشتباه قماربازان را درباره قمار زیر سوال ببرند و این مراجعان را از موقعیت‌های پرخطر دور نگه دارند. اثر فعلی شامل دو جلد است؛ “راهنمای درمانگر” و “کتاب کار” برای مراجعان. با وجود کارآیی مناسب رفتاردرمانی‌شناختی، این رویکرد برای درمان کامل و پیشگیری از عود قماربازی بیمارگون، کافی نیست. از طرفی، در قیاس با رویکرد،‌ رفتاردرمانی عقلانی هیجانی (REBT) عمق و ماندگاری بیشتری دارد. در سه پیوست انتهای کتاب، از منظر رفتاردرمانی عقلانی هیجانی (REBT) نیز به اختلالات اعتیادی و به‌طورخاص قماربازی پرداخته شده است.

 مقدمۀ دکتر بهروز هاشمی مترجم

تصور کنید از خواب بیدار می‌شوید و متوجه می‌شوید، آب منزل شما را فراگرفته است. اولین کاری که می‌کنید چیست؟ سعی می‌کنید منزل را ترک کنید؟ سعی می‌کنید آب را قطع کنید؟ به علت خراب شدن لوله‌ها فکر می‌کنید؟ مسلما این که چرا لوله‌ها دچار مشکل شده‌اند مهم است، اما گام اول این است که جلوی خیس شدن بیشتر خانه را بگیریم. وقتی خانه خشک شد، حال وقت آن فرا می‌رسد که به شکل جدی به دنبال منشا مشکل بگردیم. مثال خانۀ آب گرفته به خوبی تفاوت‌ رفتاردرمانی‌شناختی (CBT) و درمان‌های عمیق‌تر مانند رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی (REBT) را نشان می‌دهد. فنون رفتاردرمانی‌شناختی برای اختلال‌های اعتیادی می‌توانند گام اول در متوقف کردن آنها باشند، اما برای سبب‌شناسی و پیشگیری از عود شاید کافی نباشند.

همچنین برای حفظ دست‌آوردهای درمانی نیاز داریم بفهمیم چه فلسفه‌ها و باورهای نامعقول عمیقی، مراجع را به سمت رفتار اعتیادی سوق می‌دهد و با چه نگرشی، مراجع اعتیاد را حفظ می‌کند. با توجه به این مطلب در بخش ابتدایی این اثر،  از کتابی با رویکرد رفتاردرمانی‌شناختی استفاده شده است و در ضمیمه‌ها از آثاری برآمده از رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی استفاده‌‎ کرده‌ایم.

قماربازان وقتی به درمان می‌آیند (یا آورده می‌شوند) شرایط بحرانی‌ای را تجربه می‌کنند، به لحاظ شغلی، رابطه‌ای، اجتماعی و قانونی ممکن است در خطر جدی باشند. برای همین در گام اول نیاز به یک اقدام فوری برای تغییر داریم. به این منظور برای درمان قمار در گام نخست، از کتاب غلبه بر قماربازی بیمارگون استفاده کردیم. این کتاب شامل دو جلدِبرای  درمانگر و مراجع است. در کتاب اول، علاوه بر اثر اصلی، سه پیوست وجود دارد. همانطور که پیشتر گفتیم فنون و شگردهای این کتاب برای کاهش فوری رفتار قمار موثر است، اما برای حفظ و نگه‌داری دست‌آوردهای درمانی نگاه عمیقی به درمانگر نمی‌دهد؛ از این رو ضروری بود که در پیوست‌های بعدی آثار بیشتری معرفی شوند.

این کتاب شامل ۴ بخش است: اثر اصلی و سه پیوست. برای این که بتوانیم نگاهی عمیق‌تر به قمار داشته باشیم، در پیوست اول مقالۀ «الگوهای اعتیادی: دیدگاه عقلانی هیجانی» ترجمه شد. در کتاب اول، نویسنده، لادوسر تمرکز اصلی خود را روی اتفاق فعال‌کنندۀ استنباطی (تحت عنوان موقعیت‌های پرخطر) گذاشته است. هر چند رویکرد رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی اول به سراغ جهان‌بینی‌ها و باورهای نامعقول می‌رود و در مرحلۀ بعد استنباط‌ها را هدف قرار می‌دهد؛ اما به نظر می‌رسد با توجه به آسیب‎های اعتیادی مانند قمار، ضروری است که برای این دسته از اختلالات در ابتدا روی اتفاق فعال‌کنندۀ استنباطی یا همان موقعیت‌های پرخطر (اصطلاح مورد استفادۀ لادوسر) تمرکز شود.

برای این منظور کتاب اول (غلبه بر قماربازی بیمارگون: راهنمای درمانگر) گزینۀ مناسبی است. اما برای بازشناسی شناخت‌های زیربنایی قمار و تداوم‌بخشِ آن ما به اثر دوم در پیوست اول نیاز پیدا می‌کنیم. پژوهش‌های معتبری از گفتۀ ما مبنی بر عمیق‌تر بودن رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی و .مقاوم‌تر بودن آن در برابر عود، حمایت می‌کنند (دیوید و همکاران، ۲۰۱۸؛ زنتاخوتایی، ۲۰۰۸)هستند و باید در اختیار مراجع قرار بگیرد.

غلبه بر قماربازی بیمارگون (راهنمای درمانگران)

 نویسنده: رابرت لادوسر، استلا لاچنس
 ترجمه بهروز هاشمی

 انتشارات روان‌شناسی و هنر

The post کتاب غلبه بر قماربازی بیمارگون appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

افسانۀ اول: ابراز فعالانۀ خشم و تخلیه و بیرون ریختن اون، کمک می‌کنه پرخاشگری کاهش پیدا کنه.

شاید خوشتون نیاد، ولی خبر بد اینه که این باور خیلی اشتباهه و مدت‌هاست که زیر سوال رفته و روانشناس‌ها و سوءبرداشت از حرف اونها، در ایجاد این افسانه خیلی نقش داشته. پژوهش‌های زیادی خلاف این افسانه رو نشون می‌ده. تخلیۀ خشم، مثل مشت زدن به کیسه‌بکس، در کوتاه‌مدت باعث تسکین می‌شه ولی در بلندمدت کمکی به کاهش پرخاشگری نمی‌کنه..

افسانۀ دوم: وقتی عصبانی هستی، لحظه‌ای درنگ کن. این تمام چیزیه که نیاز داری.

این که در اوج عصبانیت لحظه‌ای کناره‌گیری کنی و نفسی بکشی یا یه سیگار دود کنی، در کوتاه مدت ممکنه موثر باشه (به خصوص در رابطۀ عاطفی) اما باز هم در بلندمدت پرخاشگری رو کم نمی‌کنه و باعث تغییر شخصیت نمی‌شه.  ایجاد وقفه در کوتاه‌مدت ممکن است مفید باشه، اما در دراز مدت ممکنه باعث پاک کردن صورت مساله شه

افسانۀ سوم: پرخاشگری شما رو به خواسته‌‌تون می‌رسونه

شاید پرخاشگری باعث مرعوب‌شدن بقیه بشه اما در بلندمدت چیزی براتون نمی‌مونه جز روابط آسیب دیده، تنهایی و نفرت. و شما تبدیل به یه آدم تلخ می‌شید.

افسانۀ چهارم: داشتن بینش باعث می‌شه پرخاشگری شما کم بشه.

مثلا ممکنه من بفهمم که چون در بچگی آسیب دیدم، الان دارم به دیگران با خشمم آسیب می‌زنم (به این می‌گن اینسایت یا درون‌بینی یا بینش). و شاید فکر کنم اگه این رو بفهمم، دیگه پرخاشگری نمی‌کنم. اما متاسفانه قضیه اینقدر راحت و قشنگ و رمانتیک نیست. داشتن بینش فقط قدم اوله، اما درواقع، یادگیری طرز فکر جدید دربارۀ خشم و تمرین عملی در این زمینه باعث می‌شه پرخاشگری کم بشه. برای تغییر باید پوستمون هم کنده بشه تا پوست جدید در بیاریم.

افسانۀ پنجم: اتفاقات بیرونی ما رو عصبانی می‌کنند.

واقعیت اینه که اتفاقات بیرونی، (مثل همسر بد، والد بد و فرزند مزخرف) می‌تونند ما رو حسابی رنجیده‌‌خاطر  و دلخور کنند ولی آخرش، این خودمون هستیم که کاری می‌کنیم به پرخاشگری رو بیاریم.
اگر ما باور کنیم که علت عصبانیت، بیرون از ما قرار داره، نمی‌تونیم عملکردی بهتر از یک عروسک خیمه‌شب بازی داشته باشیم؛ هر کس دکمه‌های ما رو خوب بشناسه، می‌تونه راحت بر ما تسلط پیدا کنه.

شاید خوندن این نوشته باعث بشه، افسانۀ ششمی در شما ایجاد بشه: آدم پخته و سالم هیچوقت عصبانی نمی‌شه و  وقتی عصبانی می‌شی بهتره هیچ کاری نکنی. ولی این مسموم‌تر از پنج افسانۀ قبل است. ما باید یاد بگیریم وقتی چیزی علیه ما رخ می‌ده، نه منفعل باشیم و نه پرخاشگر. واکنش سالم، جرئت‌مندی، قاطعیت و ابراز وجود سالم (assertiveness) است.

 نویسنده: دکتر بهروز هاشمی

نام مقاله: پنج افسانه‌ و باور اشتباه دربارۀ پرخاشگری و خشم از دیدگاه آلبرت الیس

The post پنج افسانه‌ و باور اشتباه دربارۀ پرخاشگری و خشم appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

من دکتر بهروز هاشمی تنکابنی هستم و آمادۀ ارائۀ خدمات روان‌شناختی از قبیل روان‌درمانی، مشاورۀ فردی و خانوادگی هستم. رویکرد اختصاصی من رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی (REBT) است. سعی می‌کنم در مسیر زندگی و سختی‌های آن همراه شما باشم. در اوایل راه، تلاش می‌کنم به شما کمک کنم احساس‌های ناسالم و ناکارآمد خودتون مثل اضطراب، افسردگی، شرم و احساس گناه رو شناسایی کنید و احساس‌های سالم‌تر و مفیدتر رو جایگزینشون کنید تا بتونید انطباق بیشتری با واقعیت‌های تلخ زندگی پیدا کنید. در این‌ مسیر، بهتون کمک می‌کنم که نقش خودتون رو در ایجاد این احساسات پیدا کنید و برای تغییرشون گام بردارید. به‌علاوه، راهکارهایی عملی، چه از نوع زودبازده و چه از نوع بلندمدت، برای مقابله با مشکلاتتون پیدا می‌کنیم.
وقتی تونستیم موانع زندگی معنادار (مثل وسواس، فوبیا، تعارض‌های شخصیتی، مشکلات ارتباطی و احساس‌های مخرب) رو پیدا کنیم و کم کم ‌اونها رو به حداقل ممکن برسونیم، سعی می‌کنم به شما کمک کنم در مسیر تحقق اهدافتون و خودشکوفایی حرکت کنید. شما در این راه، به درک بهتری از خودتون و شخصیت اطرافیانتون می‌رسید. همچنین، یاد می‌گیرید چطور با خودتون و اطرافیانتون رابطۀ بهتری برقرار کنید و زندگی غنی‌تری داشته باشید.

می‌تونید برای آشنایی بیشتر با من، صفحۀ (روانشناسی و فلسفه) رو در اینستاگرام دنبال کنید.

سوابق تحصیلی و حرفه‌ای دکتر بهروز هاشمی

– دکترای تخصصی روان‌شناسی

-دارای پروانه سازمان و نظام روانشناسی (شماره پروانه ۱۸۹۵۹۱۹)
– عضو سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره (شماره عضویت: ۵۲۷۷۹)
– عضو انجمن روان‌شناسی ایران (شماره عضویت: ۳۴۶۳۴)
– عضو باشگاه موسسۀ روان‌شناسی رفتار (شماره عضویت: ۰۰۶)

کارگاه‌ها و دوره‌ها

– دوره تربیت درمانگر ۱۰۰ ساعته مقدماتی و پیشرفته با رویکرد REBT
– دوره اینترنی اختلال افسردگی با رویکرد REBT
– دوره اینترنی اختلالات اضطرابی با رویکرد REBT
– دورۀ اصول مصاحبه اولیه اتاق درمان
– دروۀ مداخلات خودکشی با رویکرد REBT
-دورۀ خانواده‌درمانی با رویکرد REBT
-دورۀ کارورزی گروه‌درمانی
– دروۀ محقق موفق زیر نظر دکتر هومن نامور و دکتر علیزاده
_ دوره ۲۵ ساعته کوچینگ (مربی‌گری برای فن سخنوری) زیر نظر اساتید “آرش تقوی، شهرام وزیری، هومن نامور
– دورۀ ۱۰۰ ساعته جامع تربیت درمانگر نوجوان با رویکرد ACT و CBT
– آشنایی مقدماتی و پیشرفته با NLP

ترجمه‌ها و پژوهش‌های دکتر بهروز هاشمی تنکابنی

– مترجم منتخب موسسۀ رفتار (انتشارات روان‌شناسی و هنر)
– ترجمۀ کتاب اتحاد کاری در رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی
– ترجمۀ کتاب رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی برای متخصصان (شماره کتاب‌شناسی ملی: ۹۰۰۴۴۶۳)
– ترجمۀ کتاب غلبه بر قماربازی بیمارگون (راهنمای درمانگران) (شماره کتاب‌شناسی ملی: ۹۰۲۶۳۵۷)
– ترجمۀ کتاب غلبه بر قماربازی بیمارگون (کتاب کار) (در دست چاپ)
– ترجمۀ کتاب رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی پیشرفته (در دست ترجمه)
– ترجمۀ کتاب روان‌شناسی اجتماعی سلامت (در دست ترجمه)
– همکاری در ترجمه و تدوین کتاب هویت: مبانی، نظریات،انواع، چشم اندازها  (ترجمۀ دو فصل، ویراستاری و منسجم کردن متن)
– نگارش مقالات علمی-پژوهشی در حوزه‌ی شکوفایی و باورهای انگیزشی
– مدیر مسئول و موسس مجلۀ اینترنتی بهداشت روان و کانال اینستاگرامی روان‌شناسی و فلسفه

علاقه‌مندی‌های فردی و مطالعاتی دکتر بهروز هاشمی تنکابنی

– پژوهش و مقاله‌نویسی در حوزۀ روان‌درمانی و سلامت روانشناختی
– مطالعات رواندرمانی و خانواده‌درمانی با رویکردهای گوناگون (به ویژه رواندرمانی اگزیستانسیال، آثار یالوم، روانکاوی، تفسیر رویا و رمان‌های روانشناختی)
– فیلم و سینما
– فلسفه‌ غرب (اسپینوزا، شوپنهاور و نیچه و کیرکگور)
– شعر فارسی (خیام، حافظ، مولوی، هوشنگ ابتهاج)-اخترفیزیک و کیهان‌شناسی (استیون واینبرگ، استفن هاوکینگ و نیل دگرس تایسون)

برای نوبت‌دهی آنلاین مشاوره و روان‌درمانی با دکتر بهروز هاشمی تنکابنی ،وارد صفحه پزشک خوب ایشان شوید و یا به شمارۀ ۰۹۳۹۶۷۷۰۰۶۷ پیامک یا پیام تلگرامی ارسال کنید. در اولین فرصت برای تعیین وقت با شما هماهنگی‌های لازم انجام خواهد شد.

The post دکتر بهروز هاشمی – مشاوره و روان‌درمانی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

درایدن با وام گرفتن از درمانگران بزرگی از رویکرد رفتاردرنمانی عقلانی هیجانی و رویکردهای دیگر، مانند کارل راجرز، به خوبی توانسته از پس این امر مهم بر آید. این کتاب با ترجمۀ دکتر سید بهروز هاشمی تنکابنی و مقدمۀ دکتر هومن نامور در انتشارات روانشناسی و هنر منتشر شده است.

کتاب اتحاد کاری در رفتار درمانی عقلانی هیجانی REBT، اصول و کاربردهای رفتار درمانی عقلانی را از چشم انداز نظریه اتحاد کاری کاوش می کند.

ویندی درایدن در این کتاب به دنبال این است که یک افسانه را از اعتبار ساقط کند؛ این افسانه که(( رفتار درمانی عقلانی هیجانی رابطه درمانی را نادیده می گیرد)).به این منظور،او نظریه اتحاد کاری را به حوزه های خاصی تقسیم می کندتا بر ظرفیت‌های این نظریه در این شکل از دزمان رفتاری عقلانی هیجانی تاکید کند. او خواننده را با ABC های REBT و کاربرد های آن آشنا می کند و بعد از آن، مفهوم اتحاد کاری را که بنیان و اساس این کتاب است، تشریح می کند.

در مراحل بعدی ویندی درایدن نشان می دهد درمانگری که به تمام چهار مولفه اتحاد توجه می کند، چطور می تواند کاربرد های

رفتار درمانی عقلانی هیجانی را ارتقا بخشد.این چهار مولفه از این قرار هستند؛ارتباط دیدگاه ها اهداف و تکالیف.

مخاطب این کتاب، کارآموزان و رفتار درمانگران عقلانی هیجانی هیجانی با تجربه هستند.

لینک خرید آنلاین کتاب اتحاد کاری در رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی 

دربارۀ نویسنده:

 ویندی درایدن یکی از پیشروان و مربیان برجسته در انگلستان در سنت روانشناختی رفتار درمانی است. او بیشتر به خاطر کار خود در درمان شناختی رفتار عقلانی و عاطفی (RECBT) ، یک رویکرد پیشرو در CBT شناخته شده است. وی از سال ۱۹۷۵ در زمینه مشاوره و رواندرمانی فعالیت کرده و از نخستین افرادی در انگلیس بود که در درمان شناختی رفتاری آموزش دیده و با دکترهایی مانند آلبرت الیس  هارون تی. بک و آرنولد لازاروس همکاری داشته است. وی تاکنون بیش از ۲۰۰ کتاب منتشر کرده است و در سراسر جهان، در مناطق مختلف مانند انگلیس، ایالات متحده، آفریقای جنوبی، ترکیه و اسرائیل، متخصصین درمانی را آموزش داده است. او استاد مطالعات روان درمانی در دانشگاه گلداسمیت لندن است.

دربارۀ مترجم:

دکتر سید بهروز هاشمی تنکابنی درمانگر و مترجم آثار روانشناسی و مدیر کانال روانشناسی و فلسفه و سایت بهداشت روان است. او آثاری مانند اتحاد کاری در رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی، راهنمای متخصصان رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی، رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی پیشرفته، غلبه بر قماربازی بیمارگون و روانشناسی اجتماعی سلامت را ترجمه کرده یا در دست چاپ دارد. برای تعیین نوبت‌دهی اینترنتی می‌توانید وارد صفحه پزشک خوب ایشان شوید.

نام کتاب: اتحاد کاری در رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی
نویسنده: ویندی درایدن
ترجمه: دکتر سید بهروز هاشمی تنکابنی
مقدمه: دکتر هومن نامور

The post اتحاد کاری در رفتاردرمانی‌عقلانی‌هیجانی appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

بگذارید در ابتدا وابستگی را در لغت تعریف کنیم؛ “وابستگی” به معنای احساس نیاز مبرم به وجود شخصی یا چیزی است که در صورت عدم دسترسی ما به آن، احساس درماندگی در ما شکل بگیرد.

حالا بیایید باهم یک کودک ۳ ساله رو تصور کنیم که بدون حضور فیزیکی مادر، احساس خطر می‌کند و هرگز نمی‌تواند حتی چند دقیقه در اتاق خودش بازی کند و خب کاملا واضح است که این کودک در ارتباطاتش با سایر همسالان اعم از حضور در مهدکودک و پارک و … سرخورده و مضطرب می‌شود.

همچنین لازم به ذکر است که مادرانی هم که کودک وابسته به خود دارند، دائما دچار محدودیت‌های زیادی می‌شوند، و  گفته می‌شود این افراد حتی نمی‌توانند کم ترین زمان با کیفیتی را برای خود داشته باشند.

وابستگی کودک به مادر ، موضوعی مهم است چرا که وابستگی عموما ناشی از اضطراب و یا یک گره روانی می‌باشد که اگر به طور کامل و البته به موقع درمان نشود، می‌تواند عامل بروز مسائلی برای کودک ازجمله اختلال اضطراب فراگیر[۱] (به معنای یک احساس پیش رونده ی اضطراب بدون وجود یک منشأ بیرونی خاص) و همچنین اختلال اضطراب اجتماعی[۲] (به معنای داشتن احساس اضطراب و ناتوانی برای حضور در جمع)، در آینده ی نزدیک باشد.

از جمله عللی که باعث بروز وابستگی کودک به مادر می‌شود، سبک تربیتی والدین می‌باشد. بدین صورت که والدینی که از سبک تربیتی سهل گیرانه نسبت به کودکشان استفاده می‌کنند، بیشتر از سایر سبک‌های تربیتی این رفتار ناکارآمد را در کودکانشان تقویت می‌کنند. سبک تربیتی همچنین می‌تواند الگوهای رفتاری نا کارآمدی از جمله زورگویی و نافرمانی را در کودک شکل دهد و باعث شکل گیری احساسات فروخرده ی خشم نسبت به سایرین در کودک شود.

چند راهکار جهت کاهش وابستگی کودک به مادر

اعتماد به نفس کودکتان را تقویت کنید

هرگز فراموش نکنید که فرزند شما باید به لحاظ عاطفی از محبت شما سیراب شود و اهمیت این موضوع در سالهای نخست زندگی خیلی بیشتر هست. یکی از راه‌های افزایش اعتماد به نفس کودک، دادن بازخورد^[۳]‌های کلامی ‌به موقع و به اندازه می‌باشد. مثل: آفرین که غذات رو خودت خوردی و … .

از منزل شروع کنید

برای ایجاد حد و مرز اولیه از منزل شروع کنید. به عنوان مثال به کودتان بگویید که من در اشپزخانه مشغول آماده کردن شام هستم و شما در اتاقت باش و لگو‌هایت را مرتب کن، در این حین ما باهم صحبت خواهیم کرد. برای این کار می‌توانید زمان تعیین کنید. (مثلا بعد از ۱۵ دقیقه من به اتاقت خواهم آمد). شنیدن صدای شما و یا هرزگاهی صدا کردن نام کودکتان باعث ایجاد پیوند عاطفی بین شما و ایشان می‌باشد. اگر کودک از شما خواست تا کنارش باشید، لطفا قاطع باشید و دلسوزی بیخودی نکنید، به یاد داشته باشید که دلسوزی نابجا باعث تقویت حس بیمارگون وابستگی می‌گردد.

خوش قول باشید

در قسمت قبل در رابطه با تعیین زمان توضیح دادیم، لازم است که برای آموزش زمان (برای کودکان ۵ سال به بالا)، یک ساعت مچی همراه برای وی تهیه کنید.

با نشان دادن فواصل زمانی، (مثل اینکه وقتی عقربه ی زرد رفت روی ۱۲ من پیش تو باز خواهم گشت)، میتوانید

۱- صبر کردن و ۲- مفاهیم ساده ی اعداد و ریاضیات را به کودک تان آموزش دهید. البته یادتان باشد که مفاهیمی‌همچون خوش قولی که به فضایل اخلاقی کاملا مرتبط هستند، لازم است که توسط خود شما آموزش داده شده و رعایت شود.

مراجعه به روانشناس کودک

در نهایت امر، اگر موارد ذکر شده را مو به مو انجام دادید و باز هم احساس وابستگی بیمار گون کودک شما تعدیل نشد، بهتر است که این موضوع را جدی بگیرید و به متخصص مراجعه کنید.

نویسنده: شکیبا قدس

روانشناس تربیتی، درمانگر کودک و نوجوان

شماره سازمان نظام روانشناسی ۶۳۸۳

اطلاعات تماس نویسنده

 واتسپ:  ۰۹۳۷۶۶۸۷۲۲۶

 تلگرام: shakiba_ghods

۱ General Anxiety Disorder

 ۲Social Anxiety Disorder

۳ Feedback

The post وابستگی کودک به مادر به قلم شکیبا قدس appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

اما باید به یاد داشت که تشخیص دقیق و واقعی اختلال بیش فعالی کودک و نوجوان (adhd) توسط روانشناسان و روان‌پزشکان به صورت بالینی انجام می‌گردد.

پس اگر با توجه به آزمون و تست زیر، بیش‌فعالی در بچه‌ی شما محتمل دانسته شد حتماً به مشاوران و روانشناس باتجربه مراجعه نمایید.

پرسشنامه تشخیص بیش فعالی و اتیسم کودکان

معرفی پرسشنامه و آزمون تشخیص بیش فعالی و اتیسم کودکان

پرسشنامه تشخیص بیش فعالی و اوتیسم کودکان از ۱۲ گویه زیر تشکیل شده و هدف آن تشخیص بیش فعالی و اتیسم در کودکان است.

لطفاً گویه‌های زیر را بخوانید و متناسب با آنچه که در کودک می‌بینید بله یا خیر را علامت بزنید.

۱- شلوغی و عدم تمرکز کودک حداقل در دو مکان مثل خانه و مدرسه باعث جلب‌توجه و آزار دیگران می‌شود.
الف) خیر
ب) بله

۲- کارهای خطرناک مثل پریدن از ارتفاع و آتش‌بازی می‌کند.
الف) خیر
ب) بله

۳- بازی بچه‌های دیگر را خراب می‌کند.
الف) خیر
ب) بله

۴- دائما در حال جنبش است و خوب نمی‌نشیند و در کلاس راه می‌رود.
الف) خیر
ب) بله

۵- نمی‌تواند برای مدت طولانی با یک وسیله سرگرم شود و یک بازی زود دلش را می‌زند.
الف) خیر
ب) بله

۶- تنبیه بدنی تأثیر زیادی جهت کنترل کودک ندارد و انگار حتی از تنبیه بدنی خوشش می‌آید.
الف) خیر
ب) بله

۷- علاقه وافری به شیرینی‌جات، نوشابه و سس دارد.
الف) خیر
ب) بله

۸- کارهایش قابل پیش‌بینی نیست.
الف) خیر
ب) بله

۹- سریع هیجانی می‌شود.
الف) خیر
ب) بله

۱۰- تغییر حالاتش سریع است و اکثراً نابجاست.
الف) خیر
ب) بله

۱۱- چشم‌هایش بی‌حالت است.
الف) خیر
ب) بله

۱۲- اکثر اوقات تشنه است و آب می‌خواهد.
الف) خیر
ب) بله

تفسیر و نمره‌گذاری آزمون بیش فعالی و اتیسم

هر جواب بلی دارای امتیاز ۱ و هر جواب خیر دارای امتیاز ۱ می‌باشد.

اگر کودک شما بیش از ۷ سال سن دارد و حداقل جواب شما در ۸ مورد مثبت است احتمالاً کودک شما بیمار است و نیا ز به حمایت دارد ولی برای تشخیص دقیق‌تر و درمان ابتدا به یک متخصص مراجعه بفرمایید.

منبع

اشرفی، حمیدرضا،۱۳۹۱، همه‌چیز درباره بیش فعالی و اوتیسم، توسعه فرهنگ و روانشناسی، تهران

مهکام

The post بیش فعالی و اتیسم کودکان appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

نیچه و الکل

و اصلاً تصادفی نبود که  نیچه از ما می‌خواست هرگز میگساری نکنیم.

مادر عزیز!

امروز به تو نامه می‌نویسم تا از یکی از ناخوشایندترین و دردناک‌ترین رویدادهایی بگویم که باعث‌وبانی آن بوده‌ام. در واقع، بسیار بد رفتار کرده‌ام و نمی‌دانم آیا می‌توانی مرا ببخشی یا نه. با قلبی گرانبار و با بیشترین بی‌میلی قلم خود را برمی‌دارم، به‌ویژه وقتی به گذشته و زندگی خوشایند ایام تعطیلات عید پاک فکر می‌کنم، دورانی که هرگز هیچ ناسازگاری‌ای آن را تباه نکرد. یکشنبه‌ی قبل مست شدم، و هیچ بهانه‌ای ندارم غیر از این‌که بگویم از ظرفیت خود آگاه نبودم و شب تقریباً عصبی و هیجان‌زده بودم.

فریدریش هجده ساله، پس از نوشیدن چهار گیلاس آبجو در عمارت انتبورگ نزدیک مدرسه‌اش در بهار ۱۸۶۳، این نامه را به مادرش نوشت. چند سال بعد در دانشگاه‌های بن و لایپزیک، از علاقه همکلاسی‌هایش به الکل احساس ناراحتی می‌کرد: «اغلب از طرز ابراز اخوت در باشگاه بسیار نفرت دارم… به‌سختی می‌توانم برخی افراد را تحمل کنم، به علت ماده‌گرایی آبجویی آنها»

نیچه و الکل در بزرگسالی

این رویکرد در سراسر زندگی دوران بزرگ‌سالی نیچه باقی ماند و رابطه نیچه و الکل هیچگاه درست نشد. نوشیدنی‌های الکلی برای من خوب نیستند؛ یک جام شراب یا آبجو در روز کاملاً کافی است که زندگی را برای من به «جهان اشک‌ها» تبدیل کنند – مونیخ جایی است که در قطب مخالف من زندگی می‌کند.

او شکایت می‌کرد که «چقدر آبجو در هوش آلمانی هست!» «شاید نارضایتی اروپا در دوران معاصر به‌این‌علت است که اجداد ما، به‌ویژه در قرون‌وسطی، به مشروب علاقه‌مند بردند… قرون‌وسطی یعنی مسمومیت اروپا از الکل»

در بهار ۱۸۷۱ نیچه با خواهرش برای گذراندن تعطیلات به هتل دو پارک در لوگانو رفت، صورت‌حساب هتل از ۲ تا ۹ مارس نشان می‌دهد که نیچه چهارده لیوان شیر نوشیده است.

توصیه‌های نیچه در مورد میگساری

این چیزی بیش از ذائقه‌ی شخصی بود. نیچه به هر کس که می‌خواهد خوشبخت باشد، به‌شدت توصیه می‌کند که هرگز نوشیدنی الکلی ننوشد. هرگز.

نمی‌توانم به‌تمامی طبایع روحانی‌تر با جدیت بسیار توصیه کنم که مطلقاً از میگساری دوری گزینند. آب کافی است.

تاثیر الکل از نگاه نیچه

چرا؟ زیرا رافائل برای فرار از حسادتش در اوربینو در سال ۱۵۰۴، میگساری نکرده بود؛ و یاد گرفته بود چگونه نقاش بزرگی شود. زیرا استندال هم در سال ۱۸۰۵ برای فرار از ناامیدی‌اش درباره مردی که آفریده شده بود تا فرماندار باشد میگساری نکرده بود؛ او این درد را هفده سال باغبانی کرد و در ۱۸۲۲ در باب عشق را منتشر ساخت:

اگر اکراه دارید که رنج خود را حتی یک ساعتت کنید و دائماً از هر نوع بدبختی ممکن حذر می‌کنید. اگر هرگونه بدبختی و رنج را شر منفوری می‌دانید که باید نابود شود (چون ضعفی در زندگی است)، در آن صورت (شما در قلب خود) پیرو مذهب راحت‌طلبی هستید. متأسفانه شما موجودات راحت‌طلب و ساده‌لوح چیز زیادی درباره شورونشاط انسان نمی‌دانید! زیرا خوشبختی و بدبختی و خواهر دوقلو هستند که با هم بزرگ می‌شوند. یا در مورد شما با هم کوچک می‌مانند.

پی نوشت: طبق فلسفه نیچه ما باید رنج زندگی را همانطور که هست بپذیریم تا پخته و قوی شویم و تا بتوانیم به سمت رشد حرکت کنیم. هر گونه اجتناب از مواجهه با رنج ما را از مسیر رشد دور می‌کند. برای همین نیچه الکل را عمیقا مخالف رشد و قوی شدن شخصیت می‌دانست و آن را یکی از بدترین انواع اجتناب می‌دانست. این فلسفه  در درمان‌های جدید روانشناختی از جمله اکت به آن پرداخته شده است.

منبع

کتاب: تسلی بخشی‌های فلسفه/ قسمت نیچه و الکل

نویسنده: آلن دوباتن

مترجم: عرفان ثابتی

The post نیچه و الکل ، در زندگی شخصی و فلسفه appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

ویژگی ساز و کارهای دفاعی

ساز و کارهای دفاعی چند ویژگی دارند:

1. ناهشیارند.
2. ماهیت خودفریبی دارند.
3. به طور موقت باعث کاهش اضطراب می‌شوند.
4. از سوی ایگو صادر می‌شوند.

افراد به ندرت با یک دفاع از خود در مقابل تنش و اضطراب دفاع می‌کنند، بلکه آن‌ها را به صورت ترکیبی به کار می‌گیرند.

طبقه‌بندی ساز و کارهای دفاعی

وایلانت (George Eman Vaillant) یکی از معروف‌ترین پژوهشگران در رابطه با دفاع‌ها و طبقه‌بندی آنهاست. وی دفاع‌ها را به مقوله‌های زیر تقسیم کرده است.

• خودشیفته،
• نابالغ،
• نوروتیک و عصبی،
• بالغ،

ساز و کارهای دفاعی خودشیفته و نابالغ به عنوان ساز و کارهای دفاعی واپس رونده محسوب می‌شوند، و ساز و کارهای دفاعی نوروتیک یا عصبی نیز به مؤلفه‌های وسواسی و سرکوبگر تقسیم می‌شوند.

الف) ساز و کارهای دفاعی خودشیفته Narcissistic Defense

این دفاع‌ها جزء دفاع‌های واپس رونده هستند که در اختلالات شخصیتی شایع می‌باشند و انواع آن‌ها عبارت‌اند از:

۱. دونیم سازی یا دوپاره سازی (Splitting)

دوپاره سازی (به‌بیان‌دیگر تفکر سیاه‌وسفید یا تفکر همه‌یاهیچ).

در این سازوکار دفاعی فرد اطرافیان خود را به دو گروه عمدهِ خیلی خوب و خیلی بد تقسیم‌بندی می‌کند؛ و همه‌چیز را سیاه‌وسفید می‌بیند.

از قانون همه‌یاهیچ استفاده می‌کند. اما این دو گروه مدام جای خود را به یکدیگر می‌دهند.

یعنی فردی که صبح خیلی بد بوده ناگهان عصر همان روز در گروه خیلی خوب قرار می‌گیرد. علت آن عدم توانایی فرد در کنار آمدن با احساسات دوسوگرا می‌باشد.

دو پاره سازی طبق نظر کرنبرگ، هم فعالیت دفاعی به شمار می‌رود و هم کارکردی بهنجار دارد که طی رشد رخ می‌دهد.

از طریق این کارکرد، ایگو تمایزات درون خود و درون موضوع و یا تمایزات میان خود و موضوع‌های خود را درک می‌کند. دوپاره سازی به منزله مکانیزم دفاعی، نوعی خیال‌پردازی ناهشیار است که به واسطه آن، ایگو جنبه‌های نامطلوب خود را جدا می‌سازد و یا موضوع‌های تهدیدکننده را به اجزایی قابل‌مهار تجزیه می‌کند.

کسی که این دفاع را به کار می‌گیرد افراد را به دو دسته «کاملاً بد» و «کاملاً خوب» تقسیم می‌کند.

این حالت ممکن است در مورد یک شخص و یا خود فرد هم صدق کند.

فرد نه تنها دیگران، بلکه خود را گاهی اوقات «خیلی خوب» و گاهی اوقات «خیلی بد» و وحشتناک می‌انگارد.

این دفاع در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی شایع است. برای مثال: زنی را در نظر بگیرید که به دنبال مشاجره و درگیری با همسر از او یک دیو می‌سازد و با استفاده از کلمات منفی او را توصیف می‌کند، درحالی‌که وقتی روابط خوبی دارند از او یک بت می‌سازد و او را تا حد یک فرشته بالا می‌برد.

۲. فرافکنی (Projection)

فرد به کمک این دفاع ویژگی‌های فکری، احساسی و اضطراب خود را به دیگران نسبت می‌دهد.

مصداق آن ضرب‌المثلی است که «کافر همه را به کیش خود پندارد» دفاع فرافکنی در افراد پارانوئید زیاد دیده می‌شود.

پارانوئیدها از آن جایی که خود نسبت به دیگران بدبین هستند و به آن‌ها خصومت می‌ورزند بر این باورند که این دیگران هستند که نسبت به آن‌ها بدبین و خصومت جو هستند.

۳. انکار (Denial)

اجتناب از پی بردن به یک واقعیت دردناک و یا پذیرش آن. فردی که انکار را به کار می‌گیرد از پذیرش یک واقعیت خارجی سرباز می‌زند.

زنی را مجسم کنید که پزشک به او می‌گوید نتیجه آزمایش نشان‌دهنده این است که تو به بیماری سرطان مبتلا شدی و باید جراحی کنی، زن از پذیرش آن سرباز می‌زند و با خود می‌گوید، مطمئن هستم که پزشک تشخیص اشتباهی در مورد من داده است.

این دفاع ممکن است در کسانی که به تازگی یکی از عزیزان خود را از دست داده‌اند نیز دیده شود.

افکار روان‌پریشانه در مواقعی به کار می‌رود که واقعاً اختلالی در واقعیت سنجی وجود دارد.

۴. تحریف (Distortion)

فرد واقعیت‌های خارجی را دگرگون می‌کند تا با نیازهای درونی او جور در آید.

تحریف واقعیت در افراد بهنجار دیده می‌شود. مانند: بین دو نفری مشاجره‌ای درمی‌گیرد و یکی از آن‌ها ممکن است موضوع را تحریف کند و طبق نظر شخصی و مطابق با نیازهای درونی خود بیان نماید. استفاده بیش‌ازاندازه تحریف، آن هم در حد شدید در بیماران هذیانی و سایکوتیک یا روان‌پریش دیده می‌شود. برای مثال: فردی خودبزرگ‌بین را در نظر بگیرید که سعی می‌کند نقاط مثبت و توانمندی‌های خود را بزرگ‌نمایی کند و از کنار ضعف‌ها و شکست‌های خود بگذرد و بر این باور باشد که فردی خاص و فوق‌العاده است.

۵. آرمان سازی بدوی (Primitive Idealization)

با این دفاع، افراد خود و دیگران را آرمانی‌سازی می‌کنند و از آن‌ها یا خود بت می‌سازند. به عبارتی بزرگ‌نمایی و غلو در ویژگی‌های مثبت خود یا دیگران وجه مشخصه افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی است.

۶. همانندسازی فرافکن (Projective Identification)

همانندسازی فرافکن یک نوع ساز و کارهای دفاعی است که ملانی کلاین، روان‌شناس اتریشی مطرح کرده است. یک روش برای کاستن از اضطراب، همانندسازی فرافکن است.

این یک ساز و کارهای دفاعی است که با آن، نوزادان اجزای غیرقابل تقسیم خودشان را به دو قسمت تقسیم (split) می‌کنند، آنها را روی یک شیء (object) یا یک شخص دیگر فرافکنی می‌کنند، و سرانجام، آنها را روی خودشان درون‌فکنی می‌کنند اما به شکلی تغییر یافته یا تحریف شده.

وقتی‌که نوزادان شیء مورد نظر را دوباره وارد خودشان می‌کنند، احساس می‌کنند که همانند (شبیه) آن شیء شده‌اند، یعنی، با آن همانندسازی می‌کنند. برای مثال، نوزادان معمولاً بخش‌هایی از امیال ویرانگر خود را به دو گروه خوب و بد تقسیم می‌کنند و آنها را روی سینهٔ بد و عصبانی کننده (سینه‌ای که وقتی آنها گرسنه هستند، آن اطراف نیست) فرافکنی می‌کنند. بعد، آنها با این سینه، از طریق درون‌فکنی، همانندسازی می‌کنند، و این فرایند، به آنها اجازه می‌دهد کنترل سینهٔ ترسناک و درعین‌حال خوب را به عهده بگیرند.

همانندسازی فرافکن، همان ساز و کارهای دفاعی فرافکنی است، با این تفاوت که فرد افکار، احساسات، یا رفتارهای خود را روی یک شیء یا یک انسان دیگر طوری فرافکنی می‌کند که شیء یا انسان مقابل، در خود آن فرد، دقیقاً همان افکار، احساسات، یا رفتارهایی که فرد فرافکنی کرده است، در خودش به وجود می‌آیند.

همانندسازی فرافکن، روی روابط میان فردی در بزرگ‌سالی تأثیر زیادی می‌گذارد. برخلاف فرافکنی‌های ساده (که می‌توانند صرفاً در دنیا خیال روی دهند)، همانندسازی فرافکن فقط در دنیای واقعی (دنیای روابط میان فردی) وجود دارد. برای مثال، شوهری که تمایل شدیدی دارد که دیگران را کنترل کند اما خودش از این موضوع ناراحت است، این احساس را روی همسرش فرافکنی می‌کند، و او را زنی سلطه‌جو و کنترل طلب می‌بیند. این مرد، بدون آنکه خودش بداند، سعی می‌کند کاری کند که زنش سلطه‌جو شود و کنترل بسیاری امور را در دست بگیرد. شوهر، در تلاش برای وادار کردن همسرش به نشان دادن رفتارهایی که او دوست دارد از وی ببیند، رفتارهایی به شدت مطیعانه از خودش نشان می‌دهد.

فرد با این دفاع جنبه‌های ناخواسته خود را به دیگران نسبت می‌دهد و سپس با آن فرد همسان‌سازی می‌نماید. به عبارتی با برانگیختن دیگران، افکار و احساسات نفی‌شده خود را با دیگران به وجود می‌آورد سپس در واکنش به رفتار فرد مقابل همان افکار و احساسات نفی را نشان می‌دهد. این دفاع در اختلال شخصیت مرزی زیاد دیده می‌شود.

۷. همه توانی (Omnipotence)

فرد در برخورد با تعارض هیجانی یا فشارهای روانی درونی یا بیرونی به گونه‌ای عمل می‌کند که گویی از نیروها و توانمندی‌های خاصی برخوردار است و برتر از دیگران است.

ب) ساز و کارهای دفاعی نابالغ (Immature Defenses)

۱. برون‌ریزی یا کنش‌نمایی (Acting Out)

تخلیه تکانه در عمل به منظور فرار از آگاه شدن از عواطفی که با آن تکانه همبسته هستند. مانند: زنی که به دلایلی از همسرش آزرده و خشمگین است، اما خشم و آزردگی را با شکستن اشیاء نشان می‌دهد. درمان‌جویی که از درمانگرش خشمگین است و به همین دلیل چند جلسه درمان را لغو می‌کند.

۲. وقفه (Blocking)

بازداری اندیشه‌ها، احساسات و تکانه‌ها به صورت موقت.

۳. خودبیمارانگاری (Hypochondriasis)

شکایات جسمانی مکرر بدون علت پزشکی که به شکل درد، ضعف اعصاب و ناراحتی جسمانی خود را نشان می‌دهند. در واقع خشم ناشی از تکانه‌های غیرقابل‌پذیرش پرخاشگری به شکایت جسمانی و سرزنش خود تغییر شکل می‌یابد، در خود بیمار پنداری از مسئولیت اجتناب می‌شود، احساس گناه مهار می‌شود و تکانه‌های غریزی از خود رانده می‌شوند.

۴. درون‌فکنی (Introjection)

درون سازی ویژگی‌های یک فرد مانند کسی که با والدین پرخاشگر خود همانندسازی می‌کند و دقیقاً پا در جا پای آن‌ها می‌گذارد.

۵. رفتار پرخاشگرانه-منفعلانه (Passive-Aggressive)

ابراز غیرمستقیم پرخاشگری به دیگران و یا به خود با رفتارهای منفعل. برای مثال: کسی را در نظر بگیرید که از همکارش آزرده و خشمگین است ولی چیزی به روی خود نمی‌آورد و به طور مستقیم پرخاشگری خود را به او نشان نمی‌دهد اما در برآورده کردن درخواست‌های او تعلل می‌ورزد.

از دیگر تجلی‌های این دفاع عبارت‌اند از: شکست خوردن، طفره رفتن، بیمار شدن و رفتار کردن به شیوه‌ای که بیشتر به خود صدمه می‌زند.

۶. خیال‌بافی (Fantasy)

استفاده از تخیل برای ارضای امیال ناکام شده و حل مشکلات. دختری را در نظر بگیرید که در آرزوی ممتاز شدن است، اما به جای تلاش و مطالعه تنها به تخیل اکتفا می‌کند و در تخیل خود را یکی از ممتازترین دانش آموزان فرض می‌کند و لذت می‌برد.

۷. جسمانی سازی (Somatization)

تبدیل پدیده‌های روان‌شناختی به نشانه‌های جسمانی. مانند: دردهای جسمانی و بیماری‌ها. زنی را در نظر بگیرید که در مشاجره با همسرش و به دنبال احساس خشم نسبت به او، دچار سردرد می‌شود.

۸. واپس روی یا بازگشت (Regression)

بازگشت یکی از ساز و کارهای دفاعیی می‌باشد که در آن شخص به زمان گذشته برمی‌گردد و به مرحله‌ای از زندگی می‌رود که در آن اضطراب کمتری داشته و مسئولیت‌هایش کمتر و سبک‌تر بوده‌اند.

کودکی که در آستانهٔ رفتن به دبستان، شب‌ادراری را آغاز می‌کند، احتمالاً علائم بازگشت را نشان می‌دهد. برخی اشخاص هنگامی‌که دربارهٔ لیاقت و شایستگی خود نگران می‌شوند مانند بچه‌ها شروع می‌کنند به تعریف و تمجید از خودشان، به جای آنکه با تلاش‌های نامحسوس تحسین دیگران را برانگیزند. مانند مدیری که از کار اخراج شده است و نمی‌تواند کار پیدا کند و ممکن است شروع کند به حرف‌های خنده‌دار زدن دربارهٔ استعدادها و موفقیت‌های منحصربه‌فردی که دارد. این‌گونه خود تعریفی‌ها، اگر همراه با گزافه‌گویی‌هایی باشند که همه متوجه آن شوند، بازگشتی محسوب خواهند شد

تلاش برای بازگشت به افکار، احساسات و واکنش‌های هیجانی مربوط به سطح پایین‌تر رشدی. مثال: فردی ممکن است به دنبال احساس ناکامی دادوفریاد راه بیندازد و یا کودکی به دنبال تولد برادر یا خواهرش دچار شب‌ادراری شود.

ج) ساز و کارهای دفاعی روان‌نژندانه Neurosis

۱. جابه‌جایی (Displacement)

در جابه‌جایی، فرد هیجانی را از یک موضوع به موضوع دیگر منتقل می‌کند. مثال: فردی ممکن است به رئیس خود احساس خشم کند اما آن را روی همسر و فرزندان خالی کند.

۲. سرکوب و واپس‌زنی (Repression)

عبارت است از راندن یک فکر یا احساس از حیطه هشیاری.

سرکوب دو نوع است: اولیه و ثانویه.

در سرکوب اولیه، افکار و احساسات قبل از حضور در آگاهی فرد سرکوب می‌شوند.

در سرکوب ثانویه، فکر و احساسی که قبلاً در سطح هشیارانه تجربه شده است، سرکوب می‌شوند.

افکار و احساسات سرکوب‌شده فراموش نمی‌شوند بلکه در سطح ناهشیار وجود دارند. دو فرایند سرکوب را تسهیل می‌کنند: بازداری ذهنی و رویگردانی از توجه.

۳. مجزا سازی و جداسازی (Isolation)

جداسازی یکی از سازوکارهای دفاعی در اختلالات شخصیت می‌باشد.

جداسازی، مشخصه افراد منظم و مهارشده است که اغلب انگ شخصیت وسواسی-جبری به آنها زده می‌شود؛ اینها بر خلاف افراد مبتلا به شخصیت نمایشی، واقعیت را با تمام جزئیاتش به یاد می‌آورند، بی‌آنکه هیچ حالت عاطفی‌ای در آنها پیدا شود. این‌گونه بیماران در وضعیت‌های بحرانی، خویشتن‌داری، رفتار اجتماعیِ بیش از حد رسمی، و سماجت و یک دندگی‌شان تشدید می‌شود. سلطه‌جویی بیمار ممکن است بالینگر را به ستوه آورد یا کلافه سازد.

این‌گونه بیماران از توضیحات دقیق، منسجم، و منطقی، اغلب خوششان می‌آید و کارایی، پاکیزگی، و وقت‌شناسی را ارج می‌نهند. بالینگر به محض فراهم شدن امکان مراقبت بیمار از خودش باید اجازه آن را بدهد و از اینکه خود را به دام نزاع قدرت با آنها بیندازد، باید حذر کند.

جدا ساختن فکر از عواطف مربوط به آن. مانند: دانشجویی که در امتحان شکست خورده اما احساس ناراحتی، غم و نگرانی مربوط به این شکست را از فکر مربوط به آن جدا می‌کند و بدون تجربه این احساسات تنها به این موضوع می‌اندیشد. این دفاع در افراد وسواسی زیاد دیده می‌شود.

در مجزا سازی، فقط مؤلفه‌های عاطفی (که منابع استرس هستند) سرکوب می‌شوند.

۴. تجزیه یا گسستگی (Dissociation)

برجسته‌ترین و معروف‌ترین انواع اختلال‌های روان‌شناختی، اختلال گسستگی هستند.

انواع مختلفی از اختلال‌های گسستی وجود دارند، ولی همهٔ آن‌ها چند پارگی جنبه‌های مهم تجربه را از حافظه یا هشیاری در بر می‌گیرند. افراد با ناتوانی در یادآوری یا شناسایی تجربه‌های پیشین (یادزدودگی گسستی)، با ترک از منزل و سرگردانی (فرار گسستی) یا با رشد یک شخصیت کاملاً جداگانه (اختلال شخصیت چندگانه)، هستهٔ خود را تجزیه می‌کنند.

مشکل اصلی زیر بنایی تمام اختلال‌های گسستی نیاز به فرار است. از طریق رشد یادزدودگی، فرار کردن یا ایجاد شخصیت‌های جداگانه، فرد می‌تواند با عوامل استرس‌زا سازگاری کند. برای مثال، کودکانی که قربانیان زنای محارم هستند، ممکن است دربارهٔ دوره‌های جنسی واقعی یادزدودگی پیدا کنند. در مورد زنای با محارم همراه با خشونت یا تمایلات دیگر آزارانه، قربانی ممکن است خاطره‌های درازمدت خود را فراموش کند.

پژوهشگران همچنین یافته‌اند که حدود ۸۵ تا ۹۷ درصد افراد مبتلا به اختلال هویت گسستی در دوران کودکی با بدرفتاری مواجه شده‌اند.

تغییر موقعیت اما شدید در شخصیت و یا حس هویت شخصی به منظور گریز و رهایی از یک حالت دردناک هیجانی. این دفاع در بیماران مبتلا به اختلال تبدیلی، واکنش هیستیری و بیماران مبتلا به اختلال هویت چندگانه زیاد دیده می‌شود.

۵. واکنش وارونه (Reaction Formation)

دگرگون ساختن یک احساس یا تکانه به متضاد خود. مثال: کسی که تکانه حیوان آزاری دارد، به عضو فعال انجمن حمایت از حیوانات درمی‌آید و در این راستا فعالیت می‌کند. این دفاع از مشخصه‌های عصبی وسواسی است.

واکنش وارونه در واقع مورد خاصی از جانشین‌سازی احساس گسترده‌تر است که دستیابی به آن راحت است، زیرا احساس‌ها اغلب بسیار زودگذرند و نامیدن آن‌ها دشوار است. واکنش وارونه در فوبی متقابل نیز دیده می‌شود، به‌طوری‌که افراد دقیقاً آن فعالیت‌های را دنبال می‌کنند که عمیقاً از آن‌ها می‌ترسند.

۶. دلیل‌تراشی (rationalization)

دلیل آوردن و توجیه بی‌دلیل برای رویدادهای خاص. مثال: دانش‌آموزی را در نظر بگیرید که در کنکور شکست خورده است و در توجیه آن می‌گوید. اصلاً دانشگاه چه فایده‌ای دارد؟ آن‌هایی که دانشگاه رفتند چه کار کردند؟ من اصلاً خودم مایل رفتن به دانشگاه نبودم.

۷. کمرنگ کردن (Minimization)

ناچیز جلوه دادن فکر، احساس، مشکل و رویدادهای محیطی. برای مثال کسی را در نظر بگیرید که از دیگران در مورد برخی ویژگی‌های منفی خود بازخورد می‌گیرد اما به جای برطرف کردن آن می‌گوید، چیز مهمی نیست و آن‌قدرها که این‌ها آن را مهم جلوه می‌دهند اهمیتی ندارد. یا بیماران افسرده‌ای را در نظر بگیرید که علیرغم مشکلات جانبی ناشی از افسردگی، این مشکلات را کمرنگ جلوه می‌دهد.

۸. عقلانی سازی (Intellectualization)

بی‌روح جلوه دادن و یا منطقی برخورد کردن با یک تجربه هیجانی.

این نوع دفاع در افراد تیم پزشکی زیاد دیده می‌شود. به‌طوری‌که گزارشی با جزئیات کامل از بیماری که در حضور آن‌ها در حال فوت است، ارائه می‌دهند. بدون اینکه واکنش هیجانی از خود نشان دهند، در روان‌درمانی این دفاع به صورت تأکید بیش‌ازاندازه بر جزئیات نامربوط (نشخوار ذهنی) برای فرار از تجربه احساس مربوط به رویداد مربوط دیده می‌شود.

د) ساز و کارهای دفاعی بالغ (Mature Defenses)

ساز و کارهای دفاعی بالغ جزء ساز و کارهای دفاعی سالم و بالغ هستند که در افراد بهنجار زیاد دیده می‌شوند.

۱. ایثار و نوع‌دوستی (Altruism)

کمک به دیگران و در خدمت دیگران بودن و به صورت داوطلبانه و آگاهانه به منظور رفع نیازهای آنان.

۲. پیش‌بینی (Anticipation)

پیش‌بینی واقع‌بینانه و برنامه‌ریزی برای پیشگیری از مشکلات احتمالی در آینده.

۳. ریاضت ورزی (Asceticism)

حذف تجارب لذت‌بخش از زندگی با هدف رشد معنوی.

این دفاع بالغانه در عرفا و افرادی که به مبارزه با نفس می‌پردازند و در پی سیر سلوک هستند، زیاد دیده می‌شود. روزه گرفتن یکی از مصداق‌های این دفاع است.

۴. طنز (Humor)

فردی که در شرایط استرس آمیز به جای ناراحتی به موضوع و شرایط می‌خندد، از طنز برای قابل‌تحمل‌تر ساختن شرایط بهره می‌گیرد.

۵. فرونشانی یا بازداری (Suppression)

فروخوردن آگاهانه و عمدی برخی احساسات از جمله خشم به دلیل شرایط محیطی خاص.

در برخی متون از کلمه سرکوب به جای فرونشانی استفاده شده است. البته واژه سرکوب همراه با واژه واپس رانی هر دو در ترجمه repression هم بکار رفته‌اند.

۶. والایش (Sublimation)

تغییر یک تکانه غیرقابل‌قبول به فعالیتی قابل‌قبول از نظر اجتماعی، مانند کسی که تکانه‌های پرخاشگرانه خود را با جریح شدن از کانال جامعه پسند ارضاء می‌کند.

به اعتقاد فروید عشق شکل بسیار قدرتمند والایش است، زیرا درعین‌حال به افراد امکان می‌دهد تا در یک زمینه جامعه پسند به ارضاء جنسی دست یابند.

سطوح ساز و کارهای دفاعی

بر اساس مقیاس، عملکرد دفاعی در ۷ سطح قابل ارزیابی هستند.

۱. سطح انطباقی بالا

این سطح عملکرد دفاعی به انطباق مطلوب در مدارا با عوامل استرس‌زا می‌انجامد.

این ساز و کارهای دفاعی معمولاً رضایت را به حداکثر رسانده و امکان آگاهی هشیار از احساسات، عقاید و پیامدهای آن‌ها را فراهم می‌کنند. هم‌چنین حداکثر تعادل را بین سائق‌های متعارض تسهیل می‌کنند.

نمونه ساز و کارهای دفاعی مشخص این سطح عبارت‌اند از: نوع‌دوستی، انتظار، شوخ‌طبعی، والایش و فرونشانی.

۲. سطح مهارت‌های ذهنی (مصالحه)

عملکرد دفاعی در این سطح، عقاید، احساسات، خاطرات، آرزوها یا ترس‌های بالقوه خطرناک را خارج از حیطه هشیاری نگاه می‌دارد.

نمونه‌های این سطح عبارت‌اند از: جابجایی، تجزیه، توجیه عقلی، جداسازی، واکنش وارونه، واپس‌زنی و …

۳. سطح دگرگون‌سازی جزئی تصویر ذهنی

این سطح با تحریفاتی در تصویر ذهنی از خود، بدن یا دیگران مشخص می‌شود که ممکن است برای تنظیم عزت‌نفس به کار رود. مثل بی‌ارزش سازی، آرمان سازی و همه توانی.

۴. سطح انکار

مشخصه این سطح بیرون راندن عوامل استرس‌زا، تکانه‌ها، عقاید، عواطف یا مسئولیت‌های ناخوشایند از حیطه هشیاری با، یا بدون انتساب نادرست آنها به عوامل بیرونی است. مثل انکار، فرافکنی، دلیل‌تراشی.

۵. سطح دگرگون‌سازی عمده تصویر ذهنی

این سطح با تعریف بارز یا انتساب نادرست تصویر ذهنی خود یا دیگران مشخص می‌شود. نمونه‌های آن عبارت‌اند از: تخیل درخودمانده، همانندسازی فرافکن و دو نیم سازی.

۶. سطح عمل

مشخصه این سطح نوعی عملکرد دفاعی که از طریق عمل یا کناره‌گیری با عوامل استرس‌زا درونی و بیرونی مدارا می‌کند. نمونه‌های آن عبارت‌اند از: کنش‌نمایی، پرخاشگری انفعالی.

۷. سطح بی‌نظمی دفاعی

مشخصات این سطح، ناتوانی در تنظیم دفاعی برای مهار واکنش خود به عوامل استرس‌زا است که به اختلال بارز در واقعیت سنجی می‌انجامد مثل فرافکنی هذیانی، انکار سایکوتیک و تحریف سایکوتیک.

منبع

روان‌شناسی پیمان

The post ساز و کارهای دفاعی روان appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

اهمال‌کاری یا Procrastination در ساده‌ترین شکل آن، تعلل ورزیدن در انجام کارها و به تأخیر انداختن کارهاست.

قبل از این‌که اصطلاح اهمال‌کاری در ادبیات رفتارشناسی رواج پیدا کند، از اصطلاح به تأخیر انداختن توجیه‌ناپذیر یا Irrational Delay استفاده می‌شد.

اما امروزه تقریباً همه‌جا اصطلاح Procrastination یا اهمال‌کاری یا به تعویق انداختن به کار برده می‌شود.

یک شکل ساده از تعریف اهمال‌کاری به صورت زیر است:

اهمال‌کاری یعنی این‌که کارهای ضروری را عقب بیندازیم و ترجیح دهیم که ابتدا به سراغ کارهایی با ضرورت کمتر برویم.

به‌بیان‌دیگر، کارهایی که لذت انجامشان بیشتر یا رنج انجام دادنشان کمتر است را در فهرست فعالیت‌های خود – مستقل از اهمیت و ضرورت واقعی آنها – در اولویت قرار دهیم.

شاید بتواند یکی از ریشه‌های اهمال‌کاری را همان چیزی دانست که فروید، اصل لذت یا Pleasure Principle می‌نامد.

اینکه انسان‌ها به جای اینکه به اثرات بلندمدت تصمیم‌ها و رفتارهای خود فکر کنند، به صورت کاملاً غریزی ترجیح می‌دهند رفتارهای لذت آفرین را انجام داده و از رفتارهای رنج‌آور دوری کنند (+).

در کنار اصل لذت، این را هم می‌دانیم که بر اساس مطالعات دن گیلبرت، انسان در شبیه سازی و تخمین آینده خطاهای زیادی دارد و نمی‌تواند به درستی حدس بزند که وقتی کار امروز را به فردا می‌اندازد، فردا چه احساسی را تجربه خواهد کرد.

شاید اگر می‌توانست تلخی و سختی احساس فردا را به درستی پیش‌بینی کند، کارهایش را در زمان مناسب انجام می‌داد و به سمت اهمال‌کاری نمی‌رفت.

اگر به دنبال شکل ساده‌ای از تعریف اهمال‌کاری هستید، احتمالاً تعریف گرگوری شراو (Gregory Shraw) می‌تواند گزینه‌ی خوبی باشد.

البته او و همکارانش اهمال‌کاری در محیط دانشگاهی را بررسی کردند؛ اما تعریفشان در حوزه‌های دیگر هم قابل استفاده است:

اهمال‌کاری و به تعویق انداختن را زمانی می‌توان به عنوان یک مشکل و اختلال رفتاری مورد توجه جدی قرار داد که سه ویژگی زیر را داشته باشد:

• موجب کاهش کارایی شود.
• در کارها و فعالیت‌های ضروری هم وجود داشته باشد.
• در کل موجب تأخیر در انجام فعالیت‌ها شود.

به عبارتی اگر شما باید تا فردا یک هدیه برای تولد دوستتان بخرید و امروز هم جمعه هست و کار دیگری ندارید، عقب انداختن خرید هدیه از صبح به ظهر یا عصر – حتی اگر به نیت استراحت بیشتر باشد – مصداقی از اهمال‌کاری نیست.

اما اگر در دانشگاه هستید و برای خودتان می‌چرخید و در و دیوار را نگاه می‌کنید و در همان حال دوستانتان منتظر هستند که به سراغشان بروید و انجام پروژه درسی را آغاز کنید، باید بپذیرید که به صورت جدی گرفتار اهمال‌کاری هستید.

تبعات منفی زیادی برای اهمال‌کاری شمرده شده است که از جمله آنها می‌توان به استرس، اضطراب، احساس گناه، ایجاد بحران یا تصور وجود بحران، کاهش سلامت و همین‌طور کاهش خروجی مفید و بهره‌وری اشاره کرد.

پرسشنامه اهمال‌کاری

برای سنجش اهمال‌کاری، پرسشنامه‌های متعددی وجود دارد.

اما یکی از دقیق‌ترین و معتبرترین آن‌ها، پرسشنامه استیل، طراحی شده توسط پیرس استیل (Piers Steel) از دانشگاه کلگری کانادا است.

• تصمیم‌ها را آن‌قدر به تأخیر می‌اندازم که دیر می‌شود.
• حتی وقتی تصمیم می‌گیرم، اجرای آن را به تأخیر می‌اندازم.
• پیش از این‌که به تصمیم‌های نهایی برسم، وقت بسیاری را به بهانه‌ی موضوعات بی‌اهمیت تلف می‌کنم.
• حتی وقتی به مهلت مشخصی نزدیک می‌شوم، اغلب وقتم را صرف کارهای دیگر می‌کنم.
• حتی فعالیت‌های کم زحمت من که فقط به کمی نشستن و کار کردن نیاز دارند، روزها عقب می‌افتند.
• معمولاً می‌بینم سرگرم انجام کارهایی هستم که قرار بوده چند روز قبل انجام شوند.
• مدام می‌گویم: این کار را فردا انجام می‌دهم.
• اغلب وقتی می‌خواهم کاری را شروع کنم، قبل از آن تأخیرهای بی‌دلیل ایجاد می‌کنم.
• وقت کم می‌آورم.
• کارها را سر زمان خودشان انجام نمی‌دهم.
• در رساندن کارها به مهلت تعیین‌شده، خوب نیستم.
• انداختن کارها به آخرین دقیقه، در گذشته برای من هزینه مالی ایجاد کرده است.

برای امتیاز دادن به هر جمله، می‌توانید عددی بین ۱ تا ۵ در نظر بگیرید.

عدد یک نشان می‌دهد که آن جمله اصلاً شما را توصیف نمی‌کند و عدد پنج نشان می‌دهد که آن جمله کاملاً توصیف شماست.

سایر عددها هم، وضعیتی بین این دو را نشان می‌دهند.

منبع

متمم

The post تعریف اهمال‌کاری و به تعویق انداختن appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.

پرسشنامه افسردگی بعد از زایمان ادینبورگ : بین ۱۰ تا ۱۵ درصد از خانم‌ها ظرف مدت شش ماه بعد از زایمان، دچار افسردگی پس از زایمان می‌شوند. (کتاب آرامش روان در بارداری و زایمان نوشته دکتر عبدالوهاب سیمین).

اختلالات روانی و نابسامانی‌های روحی، ازجمله مشکلات رایج دنیای کنونی است؛ مشکلاتی که هر روز ابعادی تازه‌تر می‌یابند.

در میان اختلالات روانی، یکی از مهم‌ترین آن‌ها، اختلال روانی هیجانی ناشی از تولد نوزاد می‌باشد که البته هرکدام از مادران تازه وضع‌حمل نموده به‌نوعی، با درجه‌ای از آن برخورد داشته‌اند.

در جدول طبقه‌بندی تشریحی اختلالات روانی، یکی از بیماری‌های رایج، اختلال افسردگی پس از زایمان یا «PND» است که بنا به اهمیت تشخیصی، عاطفی و روش‌های معالجه و هم‌چنین پژوهش‌های صورت گرفته، از اولویت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد.

اختلال افسردگی پس از زایمان همانند اختلال روانی ناشی از زایمان و اختلالات هیجانی می‌تواند حالت مزمن به خود گرفته و نیازمند تدابیر درمانی ویژه‌ای گردد.

پژوهش‌های انجام‌گرفته، میزان شیوع این اختلال را در مادرانی که دوران پس از زایمان را سپری می‌کنند، ۱۳ درصد تخمین زده است. اساساً اختلال روانی پس از زایمان و آشفتگی‌های هیجانی ناشی از آن، تا ۶ هفته پس از زایمان تشخیص داده می‌شود.

در افسردگی پس از زایمان، به‌صورت ضمنی برخی تغییرات ایجادشده در خلق مادر، به‌راحتی توجه اطرافیان را به خود جلب می‌نماید.

در این‌خصوص، عوامل فیزیولوژیکی، بسیار اهمیت دارند و عوامل خلقی و هیجانی ایجادشده پس از زایمان، ناشی از ضعف قوای فیزیولوژیکی تشخیص داده شده است.

ازجمله این عوامل می‌توان به تغییرات بیولوژیکی و هورمونی اشاره نمود که حتی می‌تواند بر کاهش میزان حسن‌جویی و خوش‌بینی فرد، تا ۳۰ الی ۸۰ درصد تأثیر بگذارد و عموماً در روزهای اولِ بروز بیماری، قابل تشخیص است.

از علائم اولیه و بارز این اختلال می‌توان به گریه‌کردن، نوسانات روحی و خلقی، اختلال در خواب و تشویش دائمی اشاره کرد.

این علائم بعد از چند ساعت از به هوش آمدن، تا ۱ الی ۲ روز پس از زایمان، قابل‌تشخیص است و تا یک ماه پس از زایمان نیز می‌تواند تکرار شود.

البته تغییرات خلقی در بیش‌تر مادران دیده می‌شود و نیاز به درمان روان‌شناسانه نیست زیرا میزان نوسانات ذکرشده، عموماً کم و مادر قادر به کنترل آن‌ها می‌باشد.

هرچند در صورت نیاز، چنین افرادی به درمان‌های حمایتی نیز بسیار خوب پاسخ می‌دهند اما برعکس در اختلال PND (افسردگی پس از زایمان)، بیمار به‌سختی به درمان پاسخ داده و در پذیرش تغییرات، مقاوم است و این به‌طور دقیق، وجه تمایز این بیماری از سایر موارد می‌باشد.

افسردگی در مادران، تأثیر بارزی برجای می‌گذارد ازجمله بی‌قیدی و بی‌توجهی به رشد و آموزش نوزاد، درحالی‌که مادرانِ عاری از افسردگی، در مقایسه با مادران مبتلا، کودکانشان سریع می‌آموزند و فعال‌تر هستند و هم‌چنین در مقابل ابتلا به اختلالات خلقی، مقاوم‌ترند.

یکی از علت‌های اقدام به خودکشی در مادران مبتلا به PND، تصور مرگ نابه‌هنگام فرزند است که در شرایط بسیار مزمنِ روحی و روانی دیده می‌شود و خوشبختانه نادر است اما نتیجه‌ی به‌دست‌آمده حتی در کم‌ترین میزان، بسیار ناراحت‌کننده می‌باشد.

به همین خاطر در تشخیص PND، تأکید بر حضور سریع و عملی و اجرای تدابیر درمانی در کوتاه‌ترین زمان در بخش درمان‌های روانی (اعصاب و روان)، ازجمله ضروری‌ترین اقدامات می‌باشد.

در سال‌های اخیر و در تهیه‌ی جدول پزشکی برای کمک به متخصصان در حوزه‌های زنان و زایمان، پزشک خانواده، ماماها و پرستاران، شرایطی برای تشخیص اولیه‌ی افسردگی پس از زایمان وضع گردیده است.

ازجمله می‌توان به تهیه و تنظیم پرسش‌نامه‌ی «ادینبورگ» اشاره نمود که به‌صورت گسترده و به زبان‌های مختلف ترجمه و نشر یافته است.

در برخی از کشورهایی که این آزمون در آن‌ها به اجرا درآمده، نتایج به‌دست‌آمده بسیار امیدوارکننده بوده است. ۱۸ تحقیق مجزا، این جدول تشخیصی را از جهت کاربرد و نتایج کسب‌شده، تصدیق می‌نمایند.

تحقیقات صورت گرفته نشان می‌دهند مادرانی که نمره‌ای فراتر از حدود طبیعی افسردگی گرفته‌اند، در ۹۰ درصد، درجات مختلفی از ابتلا به افسردگی پس از زایمان را تجربه نموده‌اند.

این جدول، شرایط روحی و خلقی یک هفته‌ی گذشته‌ی مادر را بررسی می‌کند که با سپری‌شدن دو هفته،‌ دوباره قابل تکرار می‌باشد.

جدول افسردگی پس از زایمان «ادینبورگ»، یک جدول تشخیصی است و تنها می‌تواند بیمار مشکوک به افسردگی را مشخص نماید و به همین خاطر، صحت تشخیص، باید در شرایط کلینیکی انجام گیرد.

شرایط لازم پیش از اجرای پرسشنامه افسردگی بعد از زایمان ادینبورگ

• مادر بایستی بنا به شرایط روحی هفته‌ی گذشته‌ی خود (۷ روز گذشته)، گزینه‌ی مناسب را انتخاب نماید.
• پرسش‌نامه زمانی کامل و معتبر است که به تمام موارد، پاسخ داده شود. پاسخ‌دهی به تمام سؤالات، به‌منظور تکمیل پرسشنامه افسردگی بعد از زایمان ادینبورگ ، الزامی است.
• در طول پاسخ‌دهی به پرسش‌نامه، مادر بایستی تنها و بدون کمک آشنایان و اطرافیان به سؤالات پاسخ دهد.
  در صورت عدم توانایی مادر در خواندن سؤالات (بی‌سوادی)، می‌تواند از فرد دیگری برای خواندن و درج پاسخ‌ها استفاده نماید.
• جدول افسردگی پس از زایمان «ادینبورگ» را می‌توان در مدت بروز نشانه‌های افسردگی، تا ۶ هفته مورد استفاده قرارداد. درصورتی‌که مادر در منزل وضع‌حمل نموده باشد (متناسب با شرایط کشورهای دیگر) و توان برخاستن و خروج از منزل را نداشته باشد، باز می‌تواند از این پرسش‌نامه استفاده نماید.
• این آزمون را می‌توان در شرایطی که علائم بارز نیست و حتی بدون علائم افسردگی نیز مورداستفاده قرار داد. در چنین شرایطی، علائم افسردگی، در کم‌ترین میزان نیز قابل ردیابی است.

پرسش‌نامه‌ی تشخیص افسردگی پس از زایمان «ادینبورگ»

نام و نام خانوادگی:………. سن:….. شغل:….. سن نوزاد:…..

شما به‌تازگی مادر شده‌اید و ما تصمیم داریم روحیات شما را بیش‌تر بشناسیم؛ به این دلیل، از شما درخواست داریم شرایط روحی خود را طی ۷ روز گذشته، با دقت و بدون شتاب، از بین پاسخ‌های ارائه‌شده انتخاب نمایید. پاسخ‌های انتخابی شما، نمایانگر شرایط روحی‌تان در طول مدت پس از زایمان است.

۱- من همچنان تجربه‌ی خندیدن و شاد بودن را دارم.
الف) بله، بیش اوقات
ب) گاهی‌اوقات
ج) نه‌چندان زیاد
د) به هیچ‌وجه

۲- من از زندگی لذت می‌برم.
الف) بله، مانند همیشه
ب) گاهی اوقات
ج) نه‌چندان زیاد
د) به هیچ‌وجه

۳- هر اتفاقی که بیفتد، من بدون دلیل، خودم را مقصر می‌دانم.
الف) بله، بیش‌تر اوقات
ب) گاهی اوقات
ج) نه‌چندان زیاد
د) به هیچ‌وجه

۴- من بدون دلیل دچار تشویش و هیجان می‌گردم.
الف) به هیچ‌وجه
ب) نه‌چندان زیاد
ج) گاهی اوقات
د) بله، در بیش‌تر اوقات

۵- من بدون دلیل ترسیده و به هراس می‌افتم.
الف) بله، بیش‌تر اوقات
ب) گاهی اوقات
ج) نه‌چندان زیاد
د) به هیچ‌وجه

۶- از دست من هیچ کاری برنمی‌آید.
الف) بله، بیش‌تر اوقات حس می‌کنم که هیچ نمی‌دانم و بی‌مصرفم.
ب) بله، گاهی اوقات از عهده‌ی انجام کارهای خودم برنمی‌آیم.
ج) خیر، بیش‌تر اوقات در صورت نیاز، از عهده‌ی کارهای خودم برمی‌آیم.
د) خیر، من از عهده‌ی کارهای خودم برمی‌آیم.

۷- من خودم را غمگین و افسرده احساس می‌کنم.
الف) بله، بیش‌تر اوقات
ب) گاهی اوقات
ج) نه‌چندان زیاد
د) به هیچ‌وجه

۸- من خودم را به حدی افسرده احساس می‌کنم که حتی نمی‌توانم به خواب بروم.
الف) بله، بیش‌تر اوقات
ب) گاهی اوقات
ج) نه‌چندان زیاد
د) به هیچ‌وجه

۹- احساس افسردگی، من را وادار به گریه می‌کند.
الف) بله، بیش‌تر اوقات
ب) گاهی اوقات
ج) نه‌چندان زیاد
د) به هیچ‌وجه

۱۰- به فکر آسیب رساندن به خودم هستم.
الف) بله، بیش‌تر اوقات
ب) گاهی اوقات
ج) نه‌چندان زیاد
د) به هیچ‌وجه

کلید آزمون افسردگی بعد از زایمان ادینبورگ

به تمام پاسخ‌های «الف»، ۳ امتیاز، «ب»، ۲ امتیاز، «ج»، ۱ امتیاز و «د»، صفر امتیاز بدهید. حال امتیازات به‌دست‌آمده را با هم جمع کنید تا رقم کلی آزمون به‌دست آید.

نتیجه‌گیری

برای تعیین مرز افسردگی، لازم است حدودی را مشخص نمایید. به‌عنوان‌مثال، مرز افسردگی پس از زایمان می‌تواند ارقام ۱۲ و ۱۳ را شامل گردد، درحالی‌که مرز ورود به افسردگی شدید، ارقام ۱۴ و ۱۵ می‌باشد.

برای تشخیص افسردگی پس از زایمان در کشورهای مختلف، ارقام مختلفی جهت تعیین حدود افسردگی وجود دارد که گستره‌ی عددی ۹ تا ۱۳ را دربر می‌گیرد.

بدین منظور، برای تعیین حدود ذکرشده در هر کشوری، لازم است پژوهش‌های متعدد و جداگانه‌ای انجام گیرد اما مرز تحقیقی معین برای تشخیص PND، ارقام ۱۴ و ۱۵ می‌باشد.

بااین‌حال، لازم است متوجه برخی عوامل مؤثر بر نتایج آزمون باشید:

• فراموشی موجود در مادران افسرده، به‌خصوص بیماران مبتلا به افسردگی پس از زایمان
• زایمان اول
• مشکلات خانوادگی
• اجتماعات سنتی و محدود
• آسودگی مادر از نتیجه‌ی عمل و جنسیت کودک

منبع

پرسشنامه افسردگی بعد از زایمان ادینبورگ

مهکام

The post پرسشنامه افسردگی بعد از زایمان ادینبورگ appeared first on مجله تخصصی روانشناسی بهداشت روان.